สมการความล้มเหลว

หน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าอมครามที่สะท้อนอยู่บนเรติน่าของดวงตานั้น กำลังฉายกราฟแท่งแสดงอัตราความสำเร็จที่ดิ่งลงเหวในแนวดิ่ง ตัวเลขสีแดงฉานระบุสถานะ 'ล้มละลาย' ตัวโตบนมุมขวาบนของโค้งตาสื่อความหมายชัดเจนว่า การลงทุนแปดเดือนเต็มในวงการอีสปอร์ตระดับอาชีพของเขาได้จบลงอย่างเป็นทางการแล้ว กลิ่นอับของห้องพักสี่เหลี่ยมแคบๆ ในย่านชานเมือง คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นกาแฟสำเร็จรูปที่ชงทิ้งไว้ข้ามคืนและไอร้อนจากเคสคอมพิวเตอร์สเปกสูงที่พัดลมระบายความร้อนยังคงคำรามเบาๆ เรย์กวาดนิ้วเรียวยาวปิดหน้าจอเหล่านั้นด้วยท่าทางเรียบเฉย ทว่ากล้ามเนื้อบริเวณกรามกลับนูนเด่นขึ้นจากการขบฟันแน่น ความพ่ายแพ้ไม่ใช่สิ่งที่เขากลัวที่สุด... แต่เป็นความจริงที่ว่า โครงสร้างโค้ดทั้งหมดที่เขาใช้เวลาเขียนขึ้นมาด้วยหยาดเหงื่อ ถูกเพื่อนร่วมทีมที่ไว้ใจที่สุดขโมยเอาไปขายให้กลุ่มทุนใหญ่ในคืนก่อนวันแข่งรอบชิงชนะเลิศต่างหาก คือรอยด่างพร้อยที่ระบบตรรกะของเขาไม่เคยประเมินเผื่อไว้ "สมการที่ปราศจากตัวแปรด้าน ‘ความโลภ’ ย่อมให้ผลลัพธ์ที่ผิดเพี้ยนเสมอ... สินะครับ" เรย์พึมพำกับตัวเอง เสียงทุ้มต่ำสะท้อนก้องในความเงียบ เขากดปลดล็อกฮาร์ดไดรฟ์ตัวสุดท้าย รีเซ็ตข้อมูลส่วนตัวทั้งหมดในเครือข่าย แล้วเอื้อมมือไปหยิบแว่นตา Nerve-Gear รุ่นทดลองที่ถูกทิ้งไว้บนโต๊ะ มันไม่ใช่รุ่นพรีเมียมราคาแพงที่นักกีฬาอีสปอร์ตใช้กัน แต่มันคือฮาร์ดแวร์ตกรุ่นที่ถูกถอดรหัสและดัดแปลงโครงสร้างภายในใหม่ด้วยมือของเขาเอง เพื่อให้สามารถเจาะทะลวงเข้าสู่เซิร์ฟเวอร์เปิดใหม่ของเกม 'Nexus Online' เกม VRMMO แนวฮาร์ดคอร์ที่ขึ้นชื่อเรื่องความสมจริงและระบบเศรษฐกิจภายในที่โหดร้ายที่สุดในประวัติศาสตร์ ติ๊ง! เสียงระบบแจ้งเตือนสั้นๆ ดังขึ้นพร้อมกับเข็มนาฬิกาดิจิทัลที่ตีบอกเวลาเที่ยงคืนตรง [กำลังเชื่อมต่อเข้าสู่เซิร์ฟเวอร์หลัก: Nexus Online] [ระบบตรวจพบฮาร์ดแวร์นอกเหนือจากมาตรฐาน: ดำเนินการบายพาสโปรโตคอลความปลอดภัย... สำเร็จ] [กรุณากรอกชื่อตัวละครของคุณ] เรย์มองช่องว่างสีดำบนอากาศ นิ้วมือขยับพิมพ์ชื่อสั้นๆ ลงไปอย่างไม่ลังเล 'Zero' ไม่มีฉายายิ่งใหญ่ ไม่มีกิลด์หนุนหลัง ไม่มีแม้กระทั่งเงินติดตัวสักเหรียญเดียวในกระเป๋าเริ่มต้น เรย์เลือกคลาสเริ่มต้นที่คนส่วนใหญ่เมินและถูกจัดให้อยู่ในระดับต่ำที่สุดอย่าง 'Data Alchemist' หรือนักแปรธาตุข้อมูล คลาสที่ไม่มีทักษะโจมตีรุนแรง ไม่มีเวทมนตร์อลังการ มีเพียงสมุดบันทึกเก่าๆ กับปากกาขนนกที่ใช้คำนวณโครงสร้างมอนสเตอร์ได้เท่านั้น แสงสีขาวสว่างวาบขึ้นจนต้องหรี่ตา ก่อนที่ความรู้สึกไร้น้ำหนักจะเข้าครอบ เมื่อเรย์ลืมตาขึ้นอีกครั้ง บรรยากาศรอบตัวไม่ได้เป็นลานประลองแฟนตาซีที่เต็มไปด้วยผู้เล่นหน้าใหม่ส่งเสียงเอะอะโها่ฮากลับกลายเป็นตรอกซอกซอยหินปูนที่ชื้นแฉะ กลิ่นอายของฝนแรกและกลิ่นอับของเมืองโบราณลอยปะทะจมูก ความสมจริงของระบบสัมผัสใน Nexus Online ทำงานได้อย่างยอดเยี่ยมจนรู้สึกได้ถึงความเย็นยะเยือกของสายลมที่พัดผ่านชายเสื้อคลุมขาดๆ "ยินดีต้อนรับสู่ขอบเหวแห่งความจริงครับ, คุณอัจฉริยะผู้ตกอับ" เสียงหวานใสแต่เจือด้วยกระแสเสียงเย้าแหย่ดังขึ้นมาจากเงาไม้ด้าน เรย์ไม่สะดุ้ง เขาสรุปพิกัดและทิศทางของเสียงในเสี้ยววินาที ดวงตาสนเท่ห์หันไปมองสตรีในชุดคลุมยาวสีดำสนิทที่กำลังยืนพิงผนังอิฐมอญ เธอสวมฮู้ดคลุมศีรษะปิดบังใบหน้าครึ่งบน เหลือเพียงริมฝีปากอิ่มสีระเรื่อที่กำลังยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย และดวงตากลมโตคู่สวยที่พราวระยับด้วยประกายความสนุกสนานราวกับกำลังมองดูหนูทดลองตัวโปรดวิ่งอยู่ในเขาวงกต "คุณคือใคร?" เรย์เอ่ยถาม น้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งความตื่นตระหนก "ระบบของเกมนี้ถูกล็อกการเข้าถึงในพื้นที่ปิดตายระดับศูนย์ แต่คุณกลับยืนรอผมอยู่ก่อนที่ระบบจะโหลดเสร็จเสียอีก... หรือว่าคุณคือผู้ดูแลระบบ?" หญิงสาวหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เสียงนั้นไพเราะราวกับเสียงกระดิ่งแก้วกระทบกันในยามค่ำคืน เธอเดินก้าวออกมาจากเงามืด แสงจันทร์สลัวทาบทับลงบนร่างระหง เผยให้เห็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความลับ "ผู้ดูแลระบบเหรอคะ? ฟังดูน่าเบื่อเกินไปหน่อยสำหรับคนแบบฉัน... เรียกฉันว่า 'ลิน' ก็พอค่ะ" เธอยื่นปลายนิ้วเรียวเรียบแตะลงบนสันสมุดบันทึกสีดำในมือของเรย์อย่างแผ่วเบา "และที่สำคัญ... ฉันไม่ใช่คนที่รอคุณเข้ามาในเกมนี้หรอกนะคะ เรย์ แต่ฉันคือคนที่จะช่วยคุณ 'แก้แค้น' พวกเศษสวะที่เหยียบย่ำคุณต่างหากล่ะ" เรย์หรี่ตาลงเล็กน้อย สมองเริ่มประมวลผลข้อมูลมหาศาล ความเชื่อมโยงระหว่างโค้ดที่หายไปในโลกจริงกับหญิงสาวปริศนาเบื้องหน้าเริ่มซ้อนทับกันอย่างน่าประหลาด ก่อนที่เขาจะได้เอ่ยปากซักถามอะไรเพิ่มเติม หน้าจอสีแดงฉานขนาดมหึมาก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ พร้อมกับเสียงสัญญาณเตือนภัยที่ดังก้องกังวานไปทั่วทั้งเขตเมืองโบราณ แรงสั่นสะเทือนระดับแผ่นดินไหวทำให้พื้นหินใต้ฝ่าเท้าแตกออกเป็นรอยร้าว [คำเตือน! ตรวจพบความผิดปกติระดับ SSS ในพื้นที่เซิร์ฟเวอร์ย่อย] [เงื่อนไขพิเศษถูกกระตุ้น: 'ผู้พืชมรณะแห่งหุบผาสุญญากาศ' ได้ตื่นจากการหลับใหล] [ผู้เล่น Zero ได้รับภารกิจฉุกเฉินระดับวิกฤต: เอาชีวิตรอดจากเงื้อมมือของ 'บอสลับ' นอกเหนือระบบภายใน 180 วินาที] ร่างเงาดำทะมมหึมาปรากฏขึ้นเหนือหลังคาโบสถ์เก่าแก่ ปีกสีดำสนิทแผ่กว้างบดบังแสงจันทร์จนมืดมิด ดวงตาสีแดงคู่ยักษ์จ้องมองตรงมาที่พวกเขาทั้งสองคน ลินหันมาสบตาเรย์ รอยยิ้มบนมุมปากของเธอยิ่งกว้างขึ้น ท่ามกลางบรรยากาศที่แขวนชีวิตไว้บนเส้นด้าย --- ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับบทแรกนี้นะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ!