สงครามที่ไม่ได้เริ่มด้วยอาวุธ

"ความพ่ายแพ้ในอดีตสอนให้ดิฉันรู้ว่า... การก้มหัวให้สุนัขที่หิวโซ ไม่เคยทำให้อาหารในจานของเราปลอดภัยขึ้นเลยค่ะ เชฟธันวา" เสียงหวานกังสดาลแต่เย็นเยียบดุจน้ำแข็งขั้วโลกเอื้อiนเอ่ยขึ้น ท่ามกลางแสงไฟสปอตไลต์สีขาวโพลนของเวทีประชันเบเกอรี่ระดับประเทศ กลิ่นเนยสดแท้จากฝรั่งเศสและกลิ่นอายความตึงเครียดคละคลุ้งอยู่ในอากาศจนแทบหายใจไม่ออก รินรดายืนสงบนิ่งอยู่หลังเคาน์เตอร์สเตนเลส ชุดเชฟสีดำสนิทขับเน้นให้ผิวขาวราวกระเบื้องเคลบยิ่งดูโดดเด่น ดวงตากลมโตภายใต้แพขนตางอนงามทอดมองชายหนุ่มผู้ยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามด้วยแววตาที่ว่างเปล่า... แววตาที่เคยมีแต่ความรักและความภักดี บัดนี้ถูกแทนที่ด้วยความหยิ่งทะนงและรอยยิ้มมุมปากที่กรีดลึกลงไปในหัวใจของคนมอง ธันวาถึงกับชะงัก ลมหายใจของประธานกรรมการบริหารอาณาจักรขนมหวาน "Sweet Heritage" สะดุดกึก ดวงตาคมกริบฉายแววสั่นไหววูบหนึ่งเมื่อสบเข้ากับดวงตาคู่นั้น ผู้หญิงตรงหน้าไม่ใช่รินรดาคนเดิม... ภรรยาผู้แสนอ่อนหวานที่เคยยอมยืนรอเขาอยู่หน้าเตาอบนานนับชั่วโมงโดยไม่ปริปากบ่น เธอคนนี้คือ "เชฟริน" ปรมาจารย์เบเกอรี่มือหนึ่งที่กวาดรางวัลมาแล้วทั่วทวีป และเป็นคนที่เขากำลังจะต้องฟาดฟันเพื่อแย่งชิงตำแหน่งแชมป์ประจำปีนี้ "คุณเปลี่ยนไปมาก... ริน" ธันวาเค้นเสียงลอดไรฟัน ขณะที่มือหนากำด้ามตะกร้อตีแป้งแน่นจนข้อต่อขึ้นสีขาว "คนเราต้องเติบโตค่ะ เชฟธันวา ไม่อย่างนั้นก็คงจมปลักอยู่กับความโง่เขลาเหมือนคนที่ยืนอยู่ตรงนั้นไปตลอดชีวิต" รินรดาย้อนกลับด้วยน้ำเสียงเรียبيบแต่เชือดเฉือนทุกอณูความรู้สึก คำพูดของเธอทำเอาคณะกรรมการและผู้ชมในฮอลล์ถึงกับกลั้นหายใจ ไม่มีใครคาดคิดว่าอดีตสามีภรรยาคู่นี้จะมาเผชิญหน้ากันด้วยบรรยากาศที่ดุเดือดราวกับสนามรบขนาดย่อม ย้อนกลับไปเมื่อไม่กี่นาทีพรางก่อนเริ่มการแข่งขัน หัวใจของรินรดากระตุกวูบอย่างรุนแรงเมื่อเธอได้ยินข่าวลือจากทีมงานเบื้องหลัง ว่าเหตุผลที่ธันวาพยายามฮุบกิจการร้าน "Bitter Bread" ของเธอ ไม่ใช่แค่เรื่องธุรกิจ... แต่มันมีเงื่อนงำบางอย่างเกี่ยวกับ "พินัยกรรม" และ "สูตรขนมปังขม" ที่แม่ของเธอทิ้งไว้ก่อนจากไป ซึ่งมันเชื่อมโยงกับความลับที่เธอเข้าใจผิดมาตลอดหลายปี ความจริงที่ว่า... วันนั้น ธันวาไม่ได้ตั้งใจจะหย่ากับเธอเพราะเบื่อหน่าย แต่เขามีเหตุผลบางอย่างที่ถูกบีบบังคับจากตระกูลผู้ดีเก่าของเขา! ความลับนั้นเกือบทำให้มือที่กำลังร่อนแป้งของเธอสั่นเทา แต่รินรดากำหมัดแน่น สูดลมหายใจเข้าปอดลึกเพื่อดึงสติกลับมา เธอไม่ใช่ผู้หญิงอ่อนแอคนเดิมที่จะยอมให้ความสงสารมาทำลายเกมแก้แค้นที่เธอวางแผนไว้หรอกนะคะ "เวลาสามปีที่คุီးกันในฐานะคนแปลกหน้า คงทำให้คุณเก่งขึ้นสินะครับ" ธันวากัดฟันกรอด ขณะที่เริ่มลงมือผสมแป้งโดว์สำหรับทำขนมปังซาวโดว์สูตรพิเศษของเขา กลิ่นยีสต์หมักโชยเข้าจมูก แต่ในใจเขากลับร้อนรุ่มดั่งถูกไฟแผดเผา สายตาคมกริบแอบชำเลืองมองรินรดาเป็นระยะ เขาเห็นความคล่องแคล่ว ท่วงท่าที่สง่างาม และความมั่นใจในทุกสัมผัสของเธอ มันช่างเย้ายวนและบาดลึกจนเขาแทบละสายตาไม่ได้ กวิน ซึ่งยืนมองอยู่มุมเวทีในฐานะนักลงทุนผู้สนับสนุนหลักของรินรดา ยกยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจ เขาส่งสายตาสนับสนุนและรอยยิ้มอบอุ่นมาให้เธอ รินรดากวาดสายตารับรู้ รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ทำให้ธันวาที่แอบมองอยู่รู้สึกเจ็บแปลบในอกข้างซ้ายอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ทำไมกันนะ... รอยยิ้มนั้นเธอเคยมีให้เขาแค่คนเดียวไม่ใช่หรือ? ทำไมวันนี้มันถึงถูกส่งไปให้ผู้ชายหน้าไหนก็ไม่รู้ที่ยืนอยู่ข้างสนาม! "กรรมการทุกท่านคะ/ครับ การแข่งขัน 'Master Baker Showdown' รอบตัดสิน เริ่มต้นขึ้น ณ บัดนี้!" เสียงประกาศจากโฆษกดังขึ้นก้องฮอลล์ สงครามที่ไม่ได้เริ่มด้วยอาวุธ แต่เริ่มด้วยแป้ง เนย และความแค้น ได้เปิดฉากขึ้นอย่างเป็นทางการแล้วค่ะ รินรดาไม่ได้เลือกทำขนมหวานที่ฉาบด้วยความหอมหวานเย้ายวนใจอย่างที่ใครคาดคิด เธอกลับเลือกทำ "ขนมปังบริยอชไส้ครีมมะนาวขม" (Bitter Lemon Brioche) ซึ่งเป็นเมนูเดียวกับที่เธอเคยทำให้ธันวาในวันครบรอบแต่งงานปีแรก วันที่เขาปัดมันทิ้งลงถังขยะอย่างไร้เยื่อใยพร้อมกับบอกว่ามันรสชาติห่วยแตกและไม่มีรสนิยม! การกระทำของเธอดึงดูดทุกสายตา ธันวานิ่งงันไปทันทีที่เห็นวัตถุดิบที่เธอเลือกใช้ มือของเขาหยุดชะงักกลางอากาศ ภาพความทรงจำในอดีตย้อนกลับมาทิ่มแทงหัวใจ เขาจำได้... เมนูนั้น ขนมปังที่อัดแน่นด้วยความตั้งใจและหยาดน้ำตาของเธอในวันนั้น "คุณตั้งใจจะตบหน้าผมกลางรายการถ่ายทอดสดรึไง รินรดา" ธันวาพึมพำกับตัวเอง ใบหน้าหล่อเหลาเริ่มซีดเผือด รินรดาหันมาสบตาเขา รอยยิ้มเยعยหยันปรากฏบนเรียวปากอิ่มเคลือบลิปสติกสีแดงเพลิง เธอบรรจงนวดแป้งด้วยความประณีต ท่วงท่าของเธอดุดันและทรงพลังในเวลาเดียวกัน ราวกับกำลังประกาศให้โลกรู้ว่า ผู้หญิงที่เคยถูกเหยียบย่ำคนนี้ ได้กลับมาทวงคืนทุกสิ่งทุกอย่างที่ควรจะเป็นของเธอแล้ว และไม่มีวัน... ไม่มีวันที่จะยอมก้มหัวให้อีกเป็นครั้งที่สอง กลิ่นหอมกรุ่นของเนยและกลิ่นอายเปรี้ยวอมขมของมะนาวเริ่มอบอวลไปทั่วสตูดิโอ คณะกรรมการต่างพากันโน้มตัวเข้ามาใกล้ด้วยความอยากรู้อยากเห็น ในขณะที่บรรยากาศรอบตัวของอดีตสามีภรรยาคู่นี้กลับคุกรุ่นไปด้วยแรงปะทะทางอารมณ์ที่พุ่งทะยานถึงขีดสุด แต่ทว่า... ในขณะที่รินรดากำลังจะนำขนมปังเข้าเตาอบเพื่อเข้าสู่ขั้นตอนสุดท้ายของการตัดสิน ทีมงานภาคสนามคนหนึ่งก็วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาหาพิธีกร พร้อมกับยื่นซองเอกสารสีน้ำตาลลับเฉพาะที่เพิ่งส่งตรงมาจากต่างประเทศ ท่ามกลางเสียงกระซิบกระซาบของผู้ชม พิธีกรรับซองเอกสารมาเปิดดูเพียงแวบเดียว สีหน้าก็เปลี่ยนเป็นซีดเผือดทันที เขารีบส่งไมโครโฟนต่อให้ผู้ควบคุมการแข่งขันด้วยมือที่สั่นเทา "เอ่อ... ท่านผู้ชมครับ/ค่ะ ก่อนที่เราจะตัดสินผลงานชิ้นนี้ มีเอกสารด่วนที่สุดส่งตรงมาถึงมือคณะกรรมการ... เป็นเอกสารยืนยันผลตรวจพันธุศาสตร์ (DNA Test) และพินัยกรรมฉบับลับสุดยอดของตระกูล... ที่ระบุตัวตนที่แท้จริงของทายาทคนสุดท้ายผู้มีสิทธิ์ถือครองหุ้นทั้งหมดของ Sweet Heritage!" หัวใจของรินรดากระตุกวูบ มือที่ถือถาดอบขนมเกือบหลุดร่วงลงพื้น ขณะที่ธันวาหันขวับไปมองหน้าพิธีกรด้วยแววตาตื่นตะลึง และเมื่อพิธีกรประกาศชื่อของทายาทคนนั้นออกมา... ทั่วทั้งฮอลล์ก็ตกอยู่ในความเงียบงันสนิททันที! "ผู้ถือสิทธิ์และทายาทตัวจริง... คือ เด็กชายมีนา... บุตรชายวัยห้าขวบของเชฟรินรดา ที่ไม่เคยปรากฏชื่อในทะเบียนสมรสของใครเลยครับ!" ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามและอินไปกับเรื่องราวเฉือนอารมณ์นี้ด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!