ค่าพลังที่ไม่มีใครประเมินได้

เสียงกระแทกแฟ้มเอกสารหนาปึ้กกระทบพื้นโต๊ะกระจกนิรภัยดังสนั่น กลิ่นอายความตื่นตระหนกอบอวลคละคลุ้งไปทั่วห้องโถงกลางของสมาคมฮันเตอร์แห่งประเทศไทย แรงก์เนตรทิพย์ที่ประจำการอยู่หลังเคาน์เตอร์ประเมินพลังถึงกับมือสั่นเทาจนแทบทำปากกาเวทมนตร์หล่นร่วงจากมือ "คุณ... คุณคณินครับ ตารางประเมินระดับของคุณเมื่อหกเดือนก่อนระบุไว้ชัดเจนว่าเป็นฮีลเลอร์แรงก์ F... แต่ข้อมูลที่ปรากฏบนหน้าจอผลึกมานาตอนนี้มัน..." พนักงานต้อนรับหนุ่มกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เหงื่อกาฬเม็ดโตผุดพรายเต็มกรอบหน้า ดวงตาเบิกกว้างด้วยความหวาดผวา ราวกับกำลังจ้องมองสัตว์ประหลาดในคราบมนุษย์ คณินแย้มรอยยิ้มบางเบา เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา แววตาคู่สีดำสนิทของเขาว่างเปล่า เยือกเย็น และคมกริบราวกับใบมีดผ่าตัดที่อาบยาพิษ เขาขยับเนกไทสูทเนื้อดีราคาแพงลิบลิ่ว—ชุดสูทสั่งตัดพิเศษจากอิตาลีที่รินรดาจัดเตรียมไว้ให้เพื่อการนี้โดยเฉพาะ—ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อยที่ทรงพลังจนบรรยากาศรอบข้างลดฮวบลงหลายองศา "ระบบประเมินของสมาคมอาจจะสายตาสั้นไปหน่อยกระมังครับ หรือไม่... เครื่องมือโบราณพวกนี้ก็คงรองรับพลังที่แท้จริงไม่ไหว" คำพูดราบเรียบแต่เชือดเฉือนนั้นทำให้ฮันเตอร์รอบบริเวณที่กำลังมุงดูเหตุการณ์ถึงกับสูดปากเข้าลึกๆ เสียงซุบซิบดังระงมขึ้นทันที ร่างของคณินในยามนี้ไม่ได้หลงเหลือเค้าโครงของเด็กหนุ่มผู้เคยถูกเหยียดหยามและขับไล่ออกจากปาร์ตี้อย่างหมิ่นเกียรติเมื่อหลายเดือนก่อนอีกแล้ว รัศมีอำนาจกดดันบางเบาที่แผ่ออกมาจากตัวเขากลับทำให้ฮันเตอร์แรงก์ A หลายคนที่ยืนอยู่แถวนั้นถึงกับหายใจติดขัด ในมุมมืดของโถงรับรอง VIP รินรดายืนไขว่ห้างพิงเสาหินอ่อน ดวงตาเรียวสวยภายใต้แว่นตากันแดดสีชาทอดมองภาพเหตุการณ์ด้วยความพึงพอใจ มุมปากอิ่มยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย เธอเป็นคนจัดหาเส้นสายและเคลียร์เส้นทางทั้งหมดให้คณินก้าวเข้ามาเหยียบสมาคมแห่งนี้อย่างสมเกียรติ เพื่อตบหน้าบรรดาผู้บริหารหน้าเลือดที่เคยเหยียบย่ำเขาให้จมดิน "เรียนเชิญท่านรองประธานสมาคมลงมาดูด้วยตัวเองเถอะครับ" คณินกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงสุภาพ แต่น้ำหนักในคำพูดกลับทรงพลังราวกับประกาศิต "หรือจะต้องให้ผมพังเครื่องประเมินแรงก์ตัวนี้ทิ้งเสียก่อน ถึงจะยอมรับว่าฮีลเลอร์ที่พวกคุณเคยตราหน้าว่าเป็นขยะ... บัดนี้ได้ก้าวข้ามขีดจำกัดที่พวกคุณไม่มีวันเอื้อมถึงไปแล้ว" พนักงานหน้าซีดเผือด รีบกดปุ่มฉุกเฉินเรียกหัวหน้าฝ่ายทะเบียนทันที เสียงสัญญาณเตือนภัยเบาๆ ดังขึ้นพร้อมกับร่างท้วมของ ‘การันต์’ หัวหน้าฝ่ายตรวจสอบแรงก์ผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเคี่ยวและเกลียดฮันเตอร์อิสระเข้าไส้ เขาก้าวเท้ากระแทกกระทั้นเข้ามาด้วยสีหน้าบึ้งตึง ดวงตาเล็กหรี่มองคณินหัวจรดเท้าด้วยความดูแคลนเช่นเคย แม้ว่าสภาพภายนอกของคณินจะเปลี่ยนไปเป็นคนละคนแล้วก็ตาม "มีเรื่องอะไรกันวะ เสียงดังโวยวาย... เฮ้ย! แกมันไอ้เด็กฮีลเลอร์ตกอับนี่นา!" การันต์ร้องทักเสียงดังลั่นห้องโถง จงใจให้ทุกคนหันมาสนใจ "กล้าดียังไงถึงมารabanสร้างความวุ่นวายที่นี่ คิดว่าเปลี่ยนชุดใส่สูทแพงๆ แล้วจะกลายเป็นฮันเตอร์ระดับสูงขึ้นมาได้รึไงวะ ผลประเมินเก่ามันก็ฟ้องอยู่โต้งๆ ว่าแกมีดีแค่คอยชุบชีวิตมอนสเตอร์กระจอกๆ เท่านั้นแหละ!" ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ ทุกสายตาจับจ้องมาที่คณิน รินรดาที่ยืนอยู่มุมห้องขยับตัวเล็กน้อย เตรียมจะก้าวเข้ามาจัดการกับตาแก่ปากเสียคนนี้ด้วยอำนาจเงินกิลด์ของเธอ แต่คณินกลับยกมือขึ้นเป็นเชิงห้ามปราม สายตาคมกริบสบตากับการันต์อย่างไร้ความเกรงกลัว "ปากยังจัดเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยนะครับ คุณการันต์" คณินหัวเราะในลำคอเบาๆ เป็นเสียงที่ชวนให้สันหลังวาบหวิว "แต่ก็น่าแปลก... คนที่นั่งกินสินบนจากกิลด์มังกรฟ้าเพื่อปิดข่าวการทุจริตในดันเจี้ยนเมื่อปีที่แล้ว กลับยังมีหน้ามาพูดเรื่องศักดิ์ศรีในสมาคมแห่งนี้อีกหรือครับ?" สีหน้าของการันต์เปลี่ยนสีทันที จากแดงก่ำด้วยความโกรธกลายเป็นซีดขาวเผือดราวกับกระดาษ เหงื่อกาฬไหลซึมลงมาตามไรผม ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด เขารู้ทันทีว่าความลับดำมืดที่เก็บซ่อนไว้ ถูกล่วงรู้เข้าแล้ว "แก... แกพูดเรื่องบ้าอะไรวะ! อย่ามาใส่ร้ายป้ายสีนะ!" การันต์แผדเสียงกลบเกลื่อนความกลัว พยายามชี้หน้าด่ากราดเพื่อเรียกความน่าเชื่อถือกลับคืนมา "ยามรักษาความปลอดภัย! ลากคอมันออกไปเดี๋ยวนี้! ข้อหาหมิ่นประมาทเจ้าหน้าที่!" ฮันเตอร์ยามร่างยักษ์สองคนก้าวพรวดเข้ามาหมายจะตะครุบแขนของคณิน แต่ทว่า... *เปรี๊ยะ!* ประกายแสงสีฟ้าครามสายหนึ่งสะบัดผ่านอากาศอย่างรวดเร็วยิ่งกว่ากะพริบตา ร่างของยามทั้งสองกระเด็นถอยหลังไปคนละAทิศละทางโดยที่คณินแทบไม่ได้ขยับตัวด้วยซ้ำ แรงกดดันระดับแรงก์ S ที่ถูกปลดปล่อยออกมาเพียงหนึ่งในสิบส่วน ทำเอาพื้นกระเบื้องรอบตัวคณินแตกร้าวเป็นลายงา "ผมไม่ได้มาเพื่อหาเรื่องคุยกับสุนัขรับGซอกตึกหรอกนะครับ" คณินก้าวเท้าเข้าไปใกล้การันต์ทีละก้าว ชายวัยกลางคนถอยร่นจนหลังติดมุมกำแพง "ผมมาที่นี่เพื่อ... อัปเกรดบัตรฮันเตอร์ของผม และทวงคืนทุกสิ่งที่พวกคุณเคยพรากไป" คณินหยิบสมาร์ตโฟนเครื่องหรูขึ้นมา กดหน้าจอเบาๆ สามครั้ง เสียงแจ้งเตือนจากระบบธนาคารกลางฮันเตอร์ดังขึ้นก้องห้องโถง *ติ๊ง!* หน้าจอโฮโลแกรมขนาดยักษ์กลางสมาคมปรากฏยอดเงินในบัญชีของคณิน ตัวเลขศูนย์เรียงรายกันยาวเหยียดจนนับไม่ถ้วน—ยอดเงินฝากถอนไม่จำกัดจากกองทุนลับที่เชื่อมต่อกับระบบเบื้องหลังที่แม้แต่ประธานสมาคมยังต้องก้มหัวให้ การันต์อ้าปากค้าง ดวงตาแทบถลออกมานอกเบ้า เมื่อเห็นตราสัญลักษณ์ "บุคคลระดับปรมาจารย์ผู้ถือครองสิทธิ์ขาด" ปรากฏขึ้นบนโปรไฟล์ของคณิน แรงก์ที่เคยเป็น F ตอนนี้ถูกระบบบังคับรีเซ็ตเป็น **"แรงก์ SSS (Unrated)"** โดยอัตโนมัติ ก่อนที่ใครในโถงจะได้ทันเปล่งเสียงอุทาน ประตูลิฟต์แก้วพิเศษโซน VIP ก็เปิดออกอย่างช้าๆ พร้อมกับการปรากฏตัวของร่างสูงสง่าในชุดสูททักסיдоสีดำสนิท ประธานสมาคมฮันเตอร์คนปัจจุบัน ผู้ที่ไม่เคยปรากฏตัวต่อหน้าสาธารณชนมานานนับปี ก้าวเดินออกมาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก รีบสาวเท้าเข้ามาโค้งคำนับให้คณินในมุม 90 องศาอย่างนอบน้อมท่ามกลางความตะลึงงันของทุกคน "ยินดีต้อนรับสู่การกลับมาครับ... ท่านปรมาจารย์คณิน" ประธานสมาคมเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "ทุกอย่างตามที่คุณต้องการ ถูกจัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้วครับ" คณินแย้มรอยยิ้มเย็นเยียบ เหลือบมองการันต์ที่ทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้นด้วยความสิ้นหวัง ก่อนที่สายตาคมกริบจะมองตรงไปยังกล้องวงจรปิดของสมาคมที่กำลังถ่ายFทอดสดไปยังห้องประชุมของกิลด์มังกรฟ้า "ฝากบอกหัวหน้ากิลด์ของคุณด้วยนะครับ... ว่าผมจะไปเยี่ยมถึงห้องประชุมใหญ่ เร็วๆ นี้" -------------------------------------------------- ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนผลงานของ "หมอเทวะแรงก์ SSS" ด้วยดีเสมอมานะครับ