ความเงียบที่น่าสะพรึง

เสียงโลหะหนักอึ้งกระทบพื้นหินอ่อนดัง *กริ้ง* สะท้อนก้องไปทั่วห้องโถงรับรองชั้นสามของสมาคมฮันเตอร์ มันไม่ใช่เสียงของมีคม แต่เป็นป้ายทะเบียนฮันเตอร์แรงก์ C เก่าคร่ำครึที่ถูกโยนลงมาอย่างไร้เยื่อใย รอยขีดข่วนนับร้อยบนแผ่นโลหะคือประจักษ์พยานแห่งหยาดเหงื่อและคราบเลือดตลอดหลายปีที่ผ่านมา แต่ในสายตาของเจ้าหน้าที่สมาคมผู้สวมสูทเนี๊ยบกริบ มันก็เป็นเพียงเศษขยะชิ้นหนึ่งที่เกะกะสายตา "นายกำลังเสียสติไปแล้วใช่ไหม คณิน?" เสียงทุ้มต่ำเจือแววเยาะหยันดังขึ้นจากชายหนุ่มร่างสูงโปร่ง นามว่า 'ธนดล' หัวหน้าฝ่ายประเมินผลผู้คุมอำนาจเบ็ดเสร็จ เขานั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังแท้ราคาแพง มือเรียวยาวคีบมวนซิการ์กลิ่นฉุน ปรายตามองชายหนุ่มผู้ยืนอยู่เบื้องล่างด้วยสายตาเหยียดหยามราวกับกำลังมองแมวข้างถนน คณินไม่ได้ปริปากตอบโต้ทันที ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นไร้กรอบสะท้อนภาพของความเน่าเฟะเบื้องหน้า ความเงียบแผ่ซ่านออกไปช้าๆ แต่ทว่า... มันกลับเป็นความเงียบที่หนักหน่วงจนอากาศรอบตัวคล้ายจะอัดแน่นจนหายใจไม่ออก "ผมคิดทบทวนดีแล้วครับ" คณินเอ่ยขึ้น น้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งความหวาดหวั่น หรือแม้แต่ร่องรอยความโกรธเกรี้ยวที่เคยมี "ในเมื่อสมาคมแห่งนี้ตีค่าฮีลเลอร์อย่างผมเป็นเพียงเบี้ยล่างที่หมดประโยชน์ การต่ออายุสัญญาในฐานะฮีลเลอร์แรงก์ C คงไม่มีความจำเป็นอีกต่อไป" ธนดลหัวเราะในลำคอ สีหน้าของเขาฉายชัดถึงความสมเพชเวทนา "ลาออกงั้นหรือ? ฮ่าๆๆ นายคิดว่าตัวเองเป็นใครวะ คณิน? ลืมไปแล้วหรือไงว่าพวกกิลด์มังกรฟ้าเขาเขี่ยแกทิ้งเพราะอะไร? สกิลฮีลเลอร์ตื้นเขินแบบแก ต่อให้ไปเดินเร่ขายยาตามตลาดมืด ก็ไม่มีใครเขาชายตามองหรอก เลิกทำตัวเป็นเด็กอมมือแล้วก้มหน้ารับกรรมที่แกทำพังภารกิจคราวก่อนซะดีกว่า เซ็นใบพักงานนี่ซะ แล้วไสหัวไปให้พ้นหน้าฉัน!" กระดาษเอกสารสีแดงฉานถูกผลักไสมาตรงหน้า ใบหน้าของธนดลเชิดขึ้นสูงด้วยความลำพองใจ เขาคิดว่าเด็กหนุ่มผู้เคยอับจนหนทางคนนี้คงจะทรุดตัวลงคุกเข่าร้องขอความเมตตาเหมือนสุนัขจนตรอกเฉกเช่นทุกครั้ง ทว่า... คณินกลับไม่ขยับเขยื้อน รินรดา ซึ่งยืนกอดอกอยู่มุมห้องในชุดฮันเตอร์แรงก์ S สีดำสนิท ขยับตัวเล็กน้อย ดวงตากลมโตคู่นั้นกวาดมองธนดลด้วยรอยยิ้มเยาะที่มุมปาก รอยยิ้มที่ธนดลไม่มีวันเข้าใจความหมาย รอยยิ้มของผู้ที่รู้ดีว่า... ใครกำลังขุดหลุมฝังศพให้ตัวเอง คณินก้าวเท้าเข้าไปใกล้โต๊ะทำงานทีละก้าวอย่างเชื่องช้า เสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นหินทีละจังหวะ ราวกับเสียงนาฬิกามรณะที่กำลังนับถอยหลัง "คุณ... คุณจะทำอะไรวะ?" ธนดลเริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่าง แผ่นหลังของเขาชื้นเหงื่อเย็นเยียบขึ้นมาอย่างกะทันหัน แรงกดดันประหลาดที่มองไม่เห็นกำลังแผ่ซ่านออกมาจากร่างของฮีลเลอร์หนุ่มที่เขาเพิ่งเหยียดหยามไปเมื่อครู่ มันไม่ใช่แรงกดดันของฮันเตอร์สายต่อสู้ทั่วไป แต่มันคือรัศมีอำนาจอันเย็นเยียบของสิ่งมีชีวิตที่อยู่เหนือกว่า หวาดผวาจนหัวใจกระหน่ำรัว "ผมแค่จะบอกคุณว่า..." คณินโน้มตัวลงไปกระซิบช้าๆ แววตาหลังเลนส์แว่นเปล่งประกายสีทองอร่ามจางๆ ชั่วพริบตา "คนที่ควรไสหัวไป... ไม่ใช่ผม" *พรึบ!* คณินสะบัดมือเพียงครั้งเดียว ไม่ได้มีแม้แต่กระบวนท่าร่ายเวทมนตร์อลังการ ไม่มีเสียงระเบิดกัมปนาท ทว่า... อากาศภายในห้องโถงกลับบิดเบี้ยวอย่างน่ากลัว วิญญาณแห่งการรักษาอันบริสุทธิ์ถูกบิดผันกลายเป็นพลังงานสีดำทมิฬในชั่วพริบตา มันพวยพุ่งออกมาราวกับกลุ่มควันจากขุมนรก ห่อหุ้มร่างของธนดลเอาไว้จนขยับเขยื้อนไม่ได้แม้แต่นิ้วเดียว "อึก... แฮก... แก... ทำอะไรฉัน!" ธนดลเบิกตากว้างจนเส้นเลือดฝอยแตก ร่างกายของเขาสั่นเทายิ่งกว่าลูกนกตกน้ำ ลมหายใจติดขัดราวกับถูกมือที่มองไม่เห็นบีบลำคอเอาไว้แน่น แรงกดดันระดับ SSS ที่ถูกปลดปล่อยออกมาเพียง "เสี้ยวเดียว" นั้น หนักหน่วงเสียจนเข่าทั้งสองข้างทรุดฮวบลงกระแทกพื้นหินอ่อนเสียงดังสนั่น *ตุ้บ!* เจ้าหน้าที่สมาคมอีกสามคนที่ยืนอยู่มุมห้องต่างหน้าซีดเผือด ขาแข้งอ่อนแรงจนล้มพับลงไปกองกับพื้น บางคนถึงกับปัสสาวะราดกางเกงด้วยความหวาดกลัวสุดขีด พวกเขาอ้าปากค้างแต่ส่งเสียงร้องไม่ออก ราวกับวิญญาณกำลังจะหลุดออกจากร่าง นี่มันพลังบ้าอะไรกันวะ?! ฮีลเลอร์แรงก์ C ขยะที่พวกมันเหยียดหยามมาตลอด... เหตุใดจึงมีพลังที่สามารถกดดันสมาคมฮันเตอร์ได้ทั้งตึกเช่นนี้! คณินยืนมองภาพเบื้องหน้าด้วยสายตาเย็นชา ปลายเท้าวางเหยียบลงบนป้ายทะเบียนฮันเตอร์เก่าๆ ของตัวเอง ก่อนจะกดน้ำหนักลงไปเบาๆ จนโลหะบิดเบี้ยว "จำเอาไว้... ธนดล" คณินเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล แต่ก้องกังวานบาดลึกถึงขั้วหัวใจ "สมาคมที่เน่าเฟะแห่งนี้ และกิลด์มังกรฟ้าที่พวกแกกราบไหว้... ไม่มีค่าพอแม้แต่จะให้ฉันชายตาแลด้วยซ้ำ" ธนดลน้ำตาไหลพรากด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ปากสั่นระริกจนพูดไม่ออก ได้แต่คุกเข่าหมอบกราบแทบเท้าของคนที่เขาเพิ่งเหยียดหยามไปเมื่อไม่กี่นารีก่อน ในวินาทีนั้นเอง ประตูลิฟต์แก้วพิเศษที่เชื่อมตรงมาจากชั้นบนสุดของสมาคมก็เปิดออกพร้อมเสียงแจ้งเตือนที่ดังลั่น ท่ามกลางความเงียบงันอันน่าสะพรึงกลัว ร่างของชายชราในชุดสูทสมาคมสีทองอร่าม—ประธานสมาคมผู้ไม่เคยปรากฏตัวต่อหน้าสาธารณชน—ก้าวออกมาด้วยใบหน้าซีดเผือก มือเหี่ยวย่นสั่นเทาราวกับคนเป็นไข้ป่า เขารีบกวาดสายตามองไปรอบห้อง ก่อนจะทรุดตัวลงคุกเข่าคำนับคณินทันทีโดยไม่สนศักดิ์ศรีใดๆ ทั้งสิ้น พร้อมกับเสียงตะโกนละล่ำละลักที่ทำให้ทุกคนในห้องหัวใจแทบวาย "ก-กราบเรียน... ท่านปรมาจารย์หมอเทวะ... ทางเราตรวจสอบพบว่าบัญชีลับของกิลด์มังกรฟ้าถูกอายัดทั้งหมดตามคำสั่งซื้อขายของคุณชายแล้วครับ!" ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "หมอเทวะแรงก์ SSS" มาโดยตลอดนะครับ