เปิดโปงความฉ้อฉล

หน้าจอโฮโลแกรมขนาดมหึมากลางห้องประชุมลับชั้นใต้ดินของสมาคมผู้เล่นระดับสูงไม่ได้กำลังฉายสถิติการพิชิตดันเจี้ยนหรือกราฟราคาไอเทมแต่อย่างใด หากแต่กำลังสตรีมภาพเอกสารลับ บันทึกการประชุมภายใน และเส้นทางการเงินสีดำทะมึนที่เชื่อมโยงตรงไปยังบริษัทแม่ของผู้พัฒนาเกม "พวกคุณคิดว่าความลับนี้จะถูกซุกซ่อนไว้ใต้พรมได้อีกนานแค่ไหน... บารอน" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังดังขึ้นทำลายความเงียบงัน ไอแซคยืนกอดอกพิงพนักเก้าอี้หนังแท้ด้วยท่าทีผ่อนคลายอย่างยิ่ง ดวงตาคมกริบภายใต้ฮู้ดสีเข้มมองตรงไปยังชายวัยกลางคนในชุดสูทสั่งตัดพิเศษที่กำลังหน้าซีดเผือดจนแทบไร้สีเลือด บารอน ผู้บริหารระดับสูงของบริษัทผู้พัฒนาเกมล้มทรุดลงไปกองกับพื้น พยายามอ้าปากพะงาบๆ แต่ไม่มีเสียงใดเล็ดลอดออกมา รอบห้องประชุมนั้นเต็มไปด้วยเหล่าหัวหน้ากิลด์และผู้ทรงอิทธิพลระดับท็อปของเซิร์ฟเวอร์ พวกเขาต่างเคยเป็นศัตรูตัวฉกาจที่เคยเหยียดหยามและหมายหัวไอแซคไว้ ทว่าในเวลานี้ ทุกคนกลับกล ายเป็นเหมือนตุ๊กตาไขลานที่ถูกตรึงไว้กับที่ด้วยความหวาดกลัว ขาของพวกเขาสั่นเทา ลมหายใจติดขัด เมื่อตระหนักได้ว่าชายหนุ่มผู้ไร้คลาสที่พวกตนเคยตราหน้าว่าเป็น 'ขยะบั๊ก' แท้จริงแล้วคือกรรมผู้กุมอำนาจทำลายล้างที่สามารถลบตัวละครของพวกเขาทิ้งได้ภายในคลิกเดียว ลูมิน่า ยืนสงบนิ่งเคียงข้างไอแซคในชุดเกราะสีเงินประดับลวดลายวิจิตร อดีตหัวหน้ากิลด์อันดับหนึ่งผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเยือกเย็นไร้หัวใจ ปัจจุบันสายตาคู่สวยนั้นกลับทอประกายความภักดีและชื่นชมอย่างสุดซึ้ง ร่างระหงขยับเข้ามาบังมุมอับด้านข้างให้ไอแซคโดยสัญชาตญาณ ราวกับเทพีแห่งสงครามที่พร้อมจะชักดาบสังหารทุกคนที่กล้าขยับตัวเข้าใกล้เจ้านายของนาง "สะ...เส้นสายของแกมันเป็นไปไม่ได้!" บารอนเค้นเสียงลอดไรฟันด้วยความโกรธแค้นปนหวาดผวา "ระบบความปลอดภัยระดับท็อปของพวกเรา... แกเจาะมันเข้ามาได้ยังไง! แกเป็นใครกันแน่ ไอแซค!" ไอแซคไม่แม้แต่จะชายตามองคู่สนทนาที่กำลังดิ้นรน เขาเพียงแค่ยกปลายนิ้วขึ้นเคาะโต๊ะกระจกเบาๆ สองครั้ง จังหวะนั้นเอง ข้อมูลทั้งหมดบนจอโฮโลแกรมก็เปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนระบบที่ดังสะท้อนก้องในหัวของทุกคนในห้อง [ประกาศจากระบบหลัก: ตรวจพบการทุจริตและการปรับแต่งอัตราดรอปไอเทมโดยผู้ดูแลระบบระดับสูง] [ดำเนินการตรวจสอบ... ยืนยันความผิดพลาดเชิงโครงสร้าง] [คำสั่งฉุกเฉิน: เริ่มต้นกระบวนการล้างบางข้อมูลผู้บริหาร และโอนย้ายสิทธิ์การควบคุมทั้งหมดสู่ "จอมเวทไร้นาม"] เสียงฮือฮาดังระเบิดขึ้นในห้องประชุมทันที ความจริงที่ถูกซ่อนไว้ภายใต้ฉากหน้าของเกมแฟนตาซีอันสวยงาม บัดนี้ได้ถูกฉีกกระชากออกจนหมดสิ้น ผู้พัฒนาเกมไม่ได้สร้างโลกนี้ขึ้นมาเพื่อความบันเทิง แต่มันคือห้องทดลองมนุษย์และเครื่องมือสูบเงินที่เหยียบย่ำหยาดเหงื่อของผู้เล่น เหล่าหัวหน้ากิลด์ที่เคยคุกเข่าเลียแข้งเลียขาบริษัทผู้พัฒนาต่างหน้าซีดเผือด เพราะพวกเขารู้ดีว่า หากบริษัทล่มสลาย อาณาจักรและทรัพยากรที่พวกตนทุ่มเงินซื้อมานับร้อยล้านก็จะสลายกลายเป็นอากาศธาตุในพริบตาเช่นกัน "พวกคุณยอมเป็นสุนัขรับใช้ให้พวกมันเหยียบย่ำผู้เล่นคนอื่นมานานเท่าไหร่แล้วล่ะครับ" ไอแซคเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าเฉียบคมราวกับใบมีดที่กรีดลงบนกลางใจ "สนุกดีไม่ใช่หรือครับกับการได้เป็นใหญ่ในโลกที่ถูกเซ็ตอัพให้พวกคุณชนะ แต่ก็น่าสมเพชเสียจริง... ที่ไม่เคยรู้เลยว่าตัวเองเป็นแค่หุ่นเชิดบนฝ่ามือของพวกมัน" "แก... แกต้องการอะไรกันแน่ ไอแซค!" หนึ่งในหัวหน้ากิลด์ผู้ทรงอิทธิพลตะโกนแทรกขึ้นมาด้วยความสติแตก "ถ้าเซิร์ฟเวอร์ล่ม พวกเราฉิบหายกันหมดนะเว้ย!" "ใครบอกว่าผมจะทำให้เซิร์ฟเวอร์ล่มล่ะครับ" ไอแซคยกย่องมุมปากขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา แต่มันกลับทรงพลังจนทำให้บรรยากาศในห้องลดฮวบลงจนติดลบ "ผมแค่จะสร้างโลกใบใหม่... โลกที่ไม่มีที่ยืนให้พวกปลิงดูดเลือดอย่างพวกคุณอีกต่อไปต่างหาก" สิ้นคำพูดนั้น ไอแซคก็กวาดสายตามองรอบห้อง ก่อนจะหยิบบัตรสีดำสนิท ไร้ลวดลาย และไม่มีแม้แต่ชิปอิเล็กทรอนิกส์ปรากฏอยู่ ออกมาจากกระเป๋าเสื้อโค้ดอย่างใจเย็น ลูมิน่าขยับตัวเข้าใกล้พร้อมกับยื่นแท่นสแกนระบบรักษาความปลอดภัยระดับสูงสุดมารองรับทันที เสียงระบบชำระเงินข้ามมิติส่งเสียงแจ้งเตือนกังวานใส ท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคนที่คิดว่าระบบของบริษัทถูกทำลายไปแล้ว แต่ทว่า... วงเงินในบัตรสีดำใบนั้นกลับไม่ใช่เงินในเกม หรือเงินสกุลของโลกปัจจุบัน แต่มันคือพลังงานดิบระดับจักรวาลที่ถูกแปลงสภาพเป็นทุนสำรองเพื่อซื้อขาดระบบโครงสร้างทั้งหมด หน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้าเปลี่ยนเป็นสีทองอร่าม พร้อมกับข้อความตัวโตที่สลักขึ้นด้วยอักษรเวทมนตร์โบราณ: [อนุมัติการซื้อกิจการเสร็จสิ้น ยินดีต้อนรับท่านประธานคนใหม่ "จอมเวทไร้นาม"] ทันทีที่เสียงแจ้งเตือนสิ้นสุดลง ประตูเหล็กกล้าหนาหนักด้านหลังห้องประชุมก็ระเบิดออกด้วยแรงดันอากาศมหาศาล พร้อมกับเงาร่างของเฮลิคอปเตอร์รบส่วนตัวรุ่นล้ำอนาคตที่บินนิ่งสนิทอยู่เหนือระเบียงกระจกด้านนอก แสงไฟสปอตไลท์สาดส่องตรงมาที่ร่างของไอแซคและลูมิน่า ราวกับเวทีของราชาผู้พิชิตโลกทั้งใบ ไอแซคหันหลังให้กลุ่มผู้บริหารที่กำลังนั่งคุกเข่าร้องขอชีวิตอย่างน่าเวทนา เขาเดินตรงไปยังระเบียงท่ามกลางเสียงใบพัดที่คำรามกึกก้อง โดยมีลูมิน่าเดินตามเคียงข้างด้วยฝีเท้าที่มั่นคงและสง่างาม ก่อนที่ก้าวสุดท้ายจะพ้นขอบประตู ไอแซคหยุดชะงักเล็กน้อย เหลือบสายตากลับมามองความวุ่นวายเบื้องหลังเป็นครั้งสุดท้ายด้วยแววตานิ่งเฉย ก่อนจะเอ่ยประโยคสุดท้ายทิ้งท้ายไว้อย่างแผ่วเบา "เตรียมตัวให้ดีนะครับ... เพราะความสนุกของจริง มันเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นหลังจากนี้ต่างหาก" ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "จอมเวทไร้นาม" มาโดยตลอด แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ