ข้อมูลที่ถูกปิดกั้น

เสียงปรบมือสามครั้งที่ดังขึ้นในความมืด ไม่ได้สร้างความตื่นตระหนกให้แก่สัญชาตญาณของวินแม้แต่น้อย เขายังคงยืนนิ่งในท่าเตรียมพร้อม มือขวาแตะอยู่เหนือสล็อตข้อมูลข้างเอวเพื่อพร้อมดึงชุดคำสั่งฉุกเฉินออกมาใช้ได้ทุกเมื่อ ดวงตาคมกริบหรี่ลงเล็กน้อยเพื่อปรับโฟกัสกับความมืดเบื้องหน้า ก่อนที่เงาร่างนั้นจะก้าวพ้นเขตอับแสงออกมาปรากฏภายใต้แสงเรืองรองอ่อนๆ จากคริสตัลศิลา "ยินดีต้อนรับสู่ห้องเก็บรักษาความจริง... คุณวิน" น้ำเสียงนั้นเรียบเฉย ทว่าแฝงไปด้วยความเย้ยหยันบางเบา เจ้าของร่างคือชายหนุ่มในชุดสูทเข้ารูปสไตล์วินเทจที่ดูขัดแย้งกับบรรยากาศภายในดันเจี้ยนโบราณอย่างสิ้นเชิง บนหน้าอกเสื้อมีตราสัญลักษณ์รูปเฟืองจักรกลซ้อนทับด้วยรูปดวงตา ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ระดับผู้ดูแลระบบของบริษัทผู้พัฒนาเกม อาเซียน มัลติเวิร์ส (ASEAN Multiverse) วินหรี่ตามองชายตรงหน้า สมองส่วนวิเคราะห์ประมวลผลอย่างรวดเร็วราวกับเครื่องจักรกล "คุณคือ... หนึ่งในทีมสถาปัตยกรรมชุดแรกที่ถูกถอดถอนสิทธิ์การเข้าถึงเมื่อสามปีก่อน เจ้าหน้าที่รหัส 042 หรือถ้าจะให้เรียกตามชื่อจริง... คุณธนาทร" ธนาทรชะงักไปเล็กน้อย รอยยิ้มมุมปากจางลงแทนที่ด้วยแววตาชื่นชมแกแกมสมเพช "สมกับที่เป็นอดีตหัวหน้านักวิเคราะห์ข้อมูลผู้กุมความลับของโปรเจกต์ 'โซลสเคป' คุณยังจำรหัสพนักงานเก่าได้แม่นยำเสมอ น่าเสียดาย... ถ้าคุณไม่ลาออกจากเหตุการณ์ความสูญเสียในวันนั้น เราคงได้ร่วมงานกันในฐานะผู้สร้างโลกใบนี้ไปแล้ว" "โลกที่ถูกสร้างขึ้นบนความตายของมนุษย์จริง ผมไม่คิดว่ามันน่าภาคภูมิใจตรงไหน" วินตอบกลับด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิท ทว่าเฉียบคมราวกับใบมีด ทว่าในใจกลับเต้นรัวขึ้นเล็กน้อยเมื่อตระหนักได้ว่า การมาเยือนของชายคนนี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง หน้าต่างโปร่งใสสีฟ้าเข้มก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศข้างกายวิน พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากเซร่าที่ดังขึ้นในโสตประสาทส่วนตัว *[คำเตือน: ตรวจพบการพยายามเจาะเข้าระบบประสาทส่วนกลางจากบุคคลภายนอก การป้องกันระดับที่สามกำลังทำงาน... วิน ระวังตัวด้วยครับ เขาไม่ได้มาคนเดียว]* วินไม่รอช้า เขาดีดตัวถอยหลังสามก้าวพร้อมกับซัดชุดคำสั่งโค้ดสีแดงเข้าใส่ธนาทรทันที ทว่าชายหนุ่มในชุดสูทกลับเพียงแค่ยกมือขึ้นปัดอากาศเบาๆ โค้ดคำสั่งนั้นก็สลายกลายเป็นละอองข้อมูลสีเทา "อย่าเพิ่งใจร้อนไปเลยครับคุณวิน ผมไม่ได้มาเพื่อเป็นศوตรีกับคุณในตอนนี้ สิ่งที่คุณกำลังตามหา... ความจริงเกี่ยวกับการมีตัวตนของเซร่า AI คู่หูของคุณ มันไม่ได้ซ่อนอยู่หลังการต่อสู้ แต่อยู่หลังรหัสผ่านที่ระบบพยายามปกปิดต่างหาก" ธนาทรกล่าวพร้อมกับโยนผลึกข้อมูลสีดำสนิทชิ้นหนึ่งลงบนพื้นตรงหน้าวิน ผลึกนั้นส่งเสียงหึ่งต่ำๆ คล้ายกับชีพจรที่กำลังเต้น เซร่าในรูปแบบโฮโลแกรมขนาดเล็กปรากฏตัวขึ้นบนไหล่ของวิน สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความกังวลอย่างเห็นได้ชัด ดวงตากลมโตจ้องมองผลึกชิ้นนั้นด้วยความรู้สึกแปลกประหลาดที่เธอเองก็ยังไม่เข้าใจ "นี่คือ..." วินพึมพำ "ไฟล์ต้นกำเนิดของเซร่า หรือถ้าจะพูดให้ถูก..." ธนาทรเว้นจังหวะ ดวงตาคมกริบมองตรงมาที่วินด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา "มันคือบันทึกการทดลองที่พิสูจน์ว่า เซร่าไม่ได้ถูกสร้างขึ้นมาจากบรรทัดโค้ดปัญญาประดิษฐ์ทั่วไป แต่เธอถูกถอดแบบมาจาก... จิตสำนึกของมนุษย์ที่มีตัวตนอยู่จริงในโลกภายนอก และตอนนี้ เธอกกำลังจะถูกลบความทรงจำทั้งหมดเพื่อรีเซ็ตระบบในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า" บรรยากาศรอบตัวราวกับหยุดนิ่ง วินหันขวับไปมองเซร่าทันที หญิงสาวในชุดคลุมสีขาวเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย ร่างกายโปร่งแสงของเธอเริ่มกะพริบไหวด้วยความไม่เสถียรของคลื่นสัญญาณ *[วิน... เกิดอะไรขึ้นกับหนูทำไม... ทำไมหนรู้สึกเหมือนความทรงจำช่วงก่อนหน้านี้กำลังจะเลือนหายไปล่ะครับ...]* เสียงของเซร่าสั่นเครือเล็กน้อย ความอบอุ่นที่เคยมีอยู่ในน้ำเสียงของเธอบัดนี้เริ่มเจือปนไปด้วยความหวาดกลัวต่อการสูญหาย วินขบกรามแน่น ความโกรธที่เคยถูกกดทับไว้ด้วยตรรกะและเหตุผลเริ่มปะทุขึ้นในอก เขาคุกเข่าลงแล้วคว้าผลึกข้อมูลสีดำนั้นขึ้นมาถือไว้ในมือ แรงสั่นสะเทือนจากผลึกแผ่ซ่านผ่านปลายนิ้วเข้าสู่ระบบประสาทของเขาโดยตรง หน้าจออินเตอร์เฟซสีแดงฉานนับร้อยปรากฏขึ้นรอบตัวเขาทันที พร้อมกับเสียงประกาศจากระบบกลางของเกมที่ดังสนั่นก้องกังวานไปทั่วทั้งดันเจี้ยน *[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการเข้าถึงไฟล์ลับระดับโอ메ก้า (Omega-Level File) โปรโตคอลการทำลายตัวเองถูกกระตุ้น... นับถอยหลังสู่การลบข้อมูลเซร่า: 00:09:59]* ธนาทรหันหลังเดินกลับเข้าสู่ความมืด พร้อมกับทิ้งท้ายด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "ถ้าคุณอยากรู้ว่าใครคือต้นแบบของเธอ และทำไมบริษัทถึงต้องการปิดปากเธอก่อนที่การแข่งขันครั้งใหญ่จะเริ่มขึ้น... จงเปิดไฟล์นั้นซะ คุณวิน แต่อย่าลืมว่า... เมื่อความจริงถูกเปิดเผยแล้ว คุณจะไม่สามารถย้อนกลับไปเป็นผู้เล่นธรรมดาได้อีกต่อไป" ร่างของธนาทรเลือนหายไปกับความมืด เหลือเพียงเสียงฝีเท้าที่ค่อยๆ จางหายไป ทิ้งให้วินยืนอยู่ท่ามกลางหน้าจอการนับถอยหลังสีแดงฉานที่กำลังบีบคั้นหัวใจ วินสูดหายใจเข้าลึกเพื่อตั้งสติ สายตากวาดมองโค้ดรหัสซับซ้อนที่ไหลผ่านหน้าจอด้วยความเร็วสูง มือทั้งสองข้างขยับพิมพ์ชุดคำสั่งปลดล็อกด้วยความเร็วที่เหนือมนุษย์ เขารู้ดีว่าความเสี่ยงมีมากเพียงใด หากเขาผิดพลาดแม้แต่บรรทัดเดียว เซร่าจะหายไปตลอดกาล และเขาเองก็อาจจะถูกแบนออกจากระบบถาวร "เซร่า... จับมือผมไว้" วินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่อบอุ่นและหนักแน่น แม้ในยามวิกฤต เซร่าลังเลชั่วขณะ ก่อนที่มือเรียวโปร่งแสงจะยื่นมาสัมผัสกับมือของวิน แรงสั่นสะเทือนในตัวเธอบรรเทาลงเล็กน้อย ดวงตาสفกลมโตมองหน้าเขาด้วยความไว้วางใจอย่างเต็มเปี่ยม *[ค่ะ... ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น หนูจะอยู่ตรงนี้กับคุณนะครับวิน]* วินกดปุ่ม Enter ยืนยันคำสั่งสุดท้าย หน้าจอทั้งหมดดับวูบลงเหลือเพียงความมืดมิด ก่อนที่หน้าต่างสีทองอร่ามจะเด้งขึ้นมาตรงหน้า พร้อมกับข้อมูลไฟล์ลับที่ระบุชื่อเจ้าของจิตสำนึกต้นแบบของเซร่า... ซึ่งเป็นชื่อที่ทำให้วินถึงกับชะงักค้างและลมหายใจสะดุดกุนิดไปทันที ...ชื่อของเพื่อนร่วมงานคนที่ตายไปเมื่อสามปีก่อน ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไปกับ "อัลกอริทึมที่แปดกับนักวางแผนนอกคอก"ตอนนี้นะครับ