ไซต์งานนรก

กลิ่นดินปืน ฝุ่นปูน และคาวสนิมเหล็ก คือกลิ่นเดียวที่อบอวลอยู่ในอาณาจักรดิบเถื่อนแห่งนี้ รินรดากำแฟ้มเอกสารในมือแน่นจนปลายนิ้วขึ้นข้อขาว แรงกดดันจากโครงสร้างคอนกรีตเปลือยเปล่าเบื้องบนไม่ได้ทำให้เธอกลัวเท่ากับเสียงฝีเท้าหนักหน่วงที่กำลังก้าวเข้ามาใกล้เรื่อยๆ ในอุโมงค์ใต้ดินของคาสิโนร้างที่ถูกสั่งให้รีโนเวทใหม่ "คุณเป็นใคร? ใครอนุญาตให้เข้ามาในเขตหวงห้าม" เสียงทุ้มต่ำราวกับเสียงคำรามของสัตว์ป่าดังขึ้นจากความมืด รินรดาชะงักฝีเท้า หัวใจกระตุกวูบแต่นัยน์ตากลับฉายแววท้าทาย เธอสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติแล้วหันไปเผชิญหน้า ร่างสูงใหญ่ก้าวพ้นเงาสลัวออกมา ชายหนุ่มในชุดสูทสีเข้มปลดกระดุมบนเผยให้เห็นแผงอกกว้างและรอยสักลายมังกรจีนสีดำสนิทที่เลื้อยพันขึ้นมาถึงลำคอหนา สันกรามคมคายหยักลึก ดวงตาคมดุราวกับเหยี่ยวที่จ้องจะขย้ำเหยื่อให้แหลกคามือ—คีริน เจ้าพ่อคาสิโนใต้ดินผู้ทรงอิทธิพลและน่ากลัวที่สุดในเขตนี้ "ฉันชื่อรินรดา เป็นสถาปัตยกรรมหลักของโปรเจกต์นี้ และนี่คือไซต์งานของฉัน ฉันมีสิทธิ์จะเข้ามาตรวจดูความเรียบร้อยได้ทุกเมื่อ... โดยไม่ต้องรอให้ใครมาอนุญาต" เธอเชิดหน้าขึ้นสู้สายตา ไม่ยอมลดราวาศอกให้กับออร่าอันตรายที่แผ่ออกมาจากร่างสูงใหญ่ตรงหน้า คีรินแค่นหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นแหบพร่าและเต็มไปด้วยความหยัน เขาค่อยๆ ก้าวเข้ามาใกล้ทีละก้าว ร่างสูงใหญ่กดดันพื้นที่จนสถาปัตยกรรมสาวรู้สึกเหมือนอากาศรอบตัวเบาบางลงไปถนัดตา กลิ่นบุหรี่ราคาแพงผสมกับกลิ่นกายเฉพาะตัวของผู้ชายอันตรายลอยเข้าแตะจมูก "สถาปนิกงั้นเหรอ..." คีรินทวนคำ น้ำเสียงลากยาวอย่างเย้ายวนแต่แฝงไว้ด้วยความเหี้ยมเกรียม เขากวาดสายตาคมกริบมองสำรวจตั้งแต่เรือนร่างระหงที่อยู่ภายใต้ชุดสูทเข้ารูป ไปจนถึงใบหน้าเรียวสวยที่ดื้อรั้น "กล้าดีนี่... ผู้หญิงตัวเล็กๆ คนเดียว กล้าเดินเข้ามาในดงเสือสิงห์แบบนี้ คิดว่าตัวเองมีกี่ชีวิตถึงกล้าท้าทายฉัน?" "ฉันไม่ได้มาท้าทาย ฉันมาทำงาน!" รินรดาพยายามบังคับเสียงไม่ให้สั่น แม้ว่าหัวใจจะเต้นรัวเร็วจนแทบทะลุออกมานอกอกเมื่อร่างของเขาขยับเข้ามาประชิดจนแทบไม่มีช่องว่าง "ถ้าคุณมีปัญหาเรื่องแบบแปลก คุณควรไปคุยกับทางบริษัท ไม่ใช่มาใช้วิธีใต้ดินข่มขู่พนักงานแบบนี้!" "วิธีใต้ดิน?" คีรินโน้มใบหน้าลงมาใกล้จนลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดข้างแก้ม สัมผัสได้ถึงไอความร้อนจากตัวเขาที่แผ่ซ่านเข้ามา "เธอคิดว่าที่เธอยืนอยู่ตอนนี้มันคือที่ไหน หบ? นี่มันอาณาจักรของฉัน และทุกตารางนิ้วที่นี่... อยู่ภายใต้กฎของฉันคนเดียว" มือหนาเอื้อมออกไปคว้าข้อมือเล็กของเธอไว้แน่นด้วยแรงบิดมหาศาล รินรดา นิ่วหน้าด้วยความเจ็บแต่ไม่ยอมปริปากร้องออกมาสักแอะ เธอพยายามบิดข้อมือหนีแต่ก็ไร้ผล แรงของเขาเหมือนคีมเหล็กที่รlชรั้งเธอไว้ในวังวนแห่งอำนาจที่เธอปฏิเสธไม่ได้ "ปล่อยนะ!" เธอตวาดเสียงกร้าว พยายามเงื้อมืออีกข้างเพื่อจะผลักอกแกร่งออกไป แต่คีรินไวกว่า เขากระชากเธอเข้าหาร่างหนาจนหน้าอกแนบชิดกับแผงอกกำยำ แรงปะทะทำให้ลมหายใจของทั้งคู่สะดุด ดวงตาสองคู่ประสานกันอย่างดุเดือด ในแววตาของคีรินไม่มีความเกรงกลัวหลงเหลืออยู่ มีเพียงประกายความปรารถนาอันดิบเถื่อนและเกมการควบคุมที่เขาโปรดปราน รินรดาหายใจหอบถี่ ความใกล้ชิดนี้ทำให้เธอรับรู้ถึงอันตรายระดับวิกฤต แต่ในขณะเดียวกัน กระแสความร้อนแปลกประหลาดบางอย่างก็วิ่งพล่านไปทั่วผิวเนื้อจนน่าหงุดหงิด "ปากดีแบบนี้... น่าจับมาดัดนิสัยให้เข็ดซะให้จอม" คีรินกระซิบชิดริมฝีปากนุ่ม น้ำเสียงทุ้มพร่าเต็มไปด้วยแรงดึงดูดอันตรายที่ทำให้สติของเธอพร่าเลือนชั่วขณะ รินรดากัดริมฝีปากแน่นด้วยความโกรธและอับอาย เธอยังคงพยายามดิ้นรน ขัดขืน "ปล่อยฉัน... ไม่งั้นฉันจะแจ้งตำรวจ!" "แจ้งเหรอ?" คีรินหัวเราะในลำคออย่างเย้ยหยัน มือใหญ่อีกข้างเลื่อนขึ้นมาล็อกท้ายทอยของเธอ บังคับให้แหงนเงยรับสัมผัสอันดุดันจากเขา นิ้วหยาบกร้านลูบไล้ไปตามแนวคางระหงก่อนจะบีบเบาๆ จนเธอต้องเผยิมปากออกด้วยความตกใจ จังหวะนั้นเอง เสียงฝีเท้าหนักหน่วงอีกคู่ก็ดังสะท้อนก้องมาจากทางเข้าอุโมงค์ พร้อมกับเสียงตะโกนกระหึ่มของลูกน้องคนสนิทที่วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา "นายครับ! ศิลาส่งคนมาบุกรุกที่โซน B มันพยายามจะวางเพลิงเผาโครงสร้างที่เราเพิ่งลงเสาเข็ม!" คีรินชะงัก ดวงตาคมกริบที่เคยพราวระยับด้วยไฟปรารถนาแปรเปลี่ยนเป็นความเหี้ยมเกรียมในชั่วพริบตา รังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกมาจากร่างสูงจนน่ากลัว เขาก้มลงมองสถาปนิกสาวในอ้อมแขนอีกครั้ง แววตานั้นเต็มไปด้วยคำสั่งเด็ดขาดที่ไม่อาจปฏิเสธ "อยู่เฉยๆ ตรงนี้..." คีรินกระซิบเสียงต่ำแนบใบหูของเธอ ลมหายใจร้อนผ่าวทำเอาขนลุกซู่ "...ถ้าเธอไม่อยากตายคาอกฉันซะก่อน" พูดจบ เขาก็ผลักเธอกลับไปพิงกับเสาปูนด้านหลังอย่างไม่ไยดี ก่อนจะหมุนตัวคว้าปืนพกสีดำสนิทออกจากสายคาดเอว แล้วก้าวเดินหายไปในความมืดด้วยท่าทางของนักล่าผู้กระหายเลือด โดยทิ้งให้รินรดายืนหายใจหอบสะท้าน หัวใจเต้นระรัวด้วยความหวาดหวั่นและแรงปรารถนาที่ถูกปลุกเร้าจนยากจะดับลง ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามอ่านและร่วมดำดิ่งไปในวังวนอันตรายนี้ด้วยกันนะครับ