แผนการทำลายจิตวิทยา

"นายยังเล่นเกมเหมือนคนปอดแหกไม่เปลี่ยนเลยนะ คีย์... สไตล์เซฟตี้จ๋าแบบนี้ สมแล้วล่ะที่ทีมเก่าต้องถีบหัวส่งน่ะ" เสียงทุ้มต่ำที่แฝงไปด้วยความเย้ยหยันดังผ่านระบบสื่อสารส่วนตัวในเกม ดังขึ้นทันทีที่รายชื่อผู้เข้าแข่งขันของแมตช์ถัดไปปรากฏบนหน้าจอโฮโลแกรม 'วิคเตอร์' อดีตเพื่อนร่วมทีมผู้เคยหักหลังคีย์ในอดีต กำลังนั่งไขว่ห้างอยู่ในโซนพักฝั่งตรงข้าม สายตาของเขาจ้องมองมาที่คีย์ผ่านกระจกใสของห้องรับรอง พร้อมกับรอยยิ้มมุมปากที่บอกชัดว่าต้องการให้คำพูดนี้พุ่งเข้ากระแทกจุดเปราะบางที่สุดในใจของอีกฝ่าย คีย์ไม่ได้เงยหน้าขึ้นมอง แต่เขารับรู้ถึงแรงกดดันนั้นได้ดี มือของเขาที่วางอยู่บนคีย์บอร์ดเสมือนจริงชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ ขยับนิ้วปรับจูนค่าความไวของเมาส์ด้วยท่าทีนิ่งเฉยราวกับสายน้ำที่นิ่งสนิท "พูดจบหรือยังครับวิคเตอร์?" คีย์ถามกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบจนน่ากลัว เขาไม่ได้ตวัดสายตาไปมองคู่แค้นเก่าแม้แต่นิดเดียว "ถ้าคุณเอาเวลาที่ใช้มาประชดประชัน ไปฝึกซ้อมการคุมระยะถอยหลังให้ทันก่อนที่สไนเปอร์ของผมจะลั่นไก ผมว่านั่นน่าจะเป็นประโยชน์กับคุณมากกว่านะ" ข้างๆ คีย์ เรนขยับตัวเพียงเล็กน้อย มือของเธอยังคงกอดปืนสไนเปอร์คู่ใจไว้แน่น ดวงตาภายใต้ไรผมสีเงินดูเย็นชาขึ้นทันตาเห็น เธอไม่ได้พูดอะไร แต่บรรยากาศรอบตัวเริ่มแผ่รังสีความกดดันออกมาจนสมาชิกคนอื่นในทีมเริ่มรู้สึกอึดอัด "ไม่ต้องไปใส่ใจหรอกคีย์" เรนกระซิบเบาๆ เสียงของเธอเย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง "มันแค่พยายามทำลายสมาธินาย เพราะลึกๆ แล้วมันรู้ดีว่าสถิติการดวลกันตัวต่อตัวในซีซั่นที่แล้ว มันไม่เคยชนะนายได้เลย" "ผมรู้ครับเรน" คีย์ตอบสั้นๆ ก่อนจะแค่นยิ้มออกมาเล็กน้อย "แต่สิ่งที่วิคเตอร์ไม่ได้คำนึงถึงคือ... การที่เขาพยายามดึงอดีตขึ้นมาพูดแบบนี้ มันไม่ได้พิสูจน์ว่าเขากำลังเหนือกว่า แต่เป็นเขาต่างหากที่กำลัง 'กลัว' ความสามารถที่เปลี่ยนไปของผม" บรรยากาศในห้องเตรียมตัวเริ่มตึงเครียดขึ้นเรื่อยๆ วิคเตอร์ยังคงไม่หยุด เขาเดินเข้ามาใกล้กั้นกระจกมากขึ้นก่อนจะพูดผ่านไมโครโฟนที่เปิดทิ้งไว้ให้ทุกคนในห้องโถงได้ยิน "ทุกคนได้ยินไหมครับ? อดีตอัจฉริยะที่เคยแบกทีมจนหลังหัก วันนี้กลายเป็นแค่ 'พี่เลี้ยง' ให้กับทีมโนเนมไปเสียแล้ว" วิคเตอร์หัวเราะหึในลำคอ "คีย์... นายรู้ใช่ไหมว่าการแข่งรอบนี้ไม่ใช่แค่เรื่องแต้ม แต่มันคือการพิสูจน์ว่า ใครกันแน่ที่เป็นของจริง และใครกันแน่ที่เป็นเพียงขยะที่รอวันถูกทิ้ง" คีย์ค่อยๆ ลุกขึ้นยืนช้าๆ ความสูงของเขาบวกกับมาดที่ดูสุขุมทำให้เขากลายเป็นจุดสนใจในทันที เขาเดินตรงไปยังกระจกที่กั้นระหว่างเขากับวิคเตอร์ ไม่มีการโต้เถียง ไม่มีการแสดงออกถึงความโกรธเกรี้ยว มีเพียงดวงตาที่คมกริบราวกับมองทะลุปรุโปร่งถึงจิตใจที่ร้อนรนของอีกฝ่าย "วิคเตอร์ครับ" คีย์เรียกชื่อเขาด้วยน้ำเสียงสุภาพทว่ากดดัน "คุณจำได้ไหมว่าทำไมวันนั้น... วันที่คุณหักหลังผม คุณถึงต้องพึ่งพาข้อมูลที่ผมทิ้งไว้ให้? นั่นเป็นเพราะในใจคุณลึกๆ คุณไม่เคยเชื่อมั่นในฝีมือตัวเองเลยแม้แต่วินาทีเดียว" คำพูดของคีย์ราวกับมีดที่ปักลงกลางใจวิคเตอร์ รอยยิ้มบนใบหน้าของชายผู้นั้นกระตุกวูบ "งั้นวันนี้เรามาดูกัน" คีย์ขยับเข้าไปใกล้กระจกจนหน้าผากเกือบแตะกัน "ว่าแผนการ 'ทำลายจิตวิทยา' ของคุณ จะใช้งานได้จริง หรือจะเป็นดาบที่ย้อนกลับมาเชือดคอคุณเองในวินาทีที่กระสุนนัดแรกพุ่งออกจากลำกล้องของเรน" คีย์หมุนตัวกลับหลังหันโดยไม่รอฟังคำตอบ เดินไปนั่งที่เก้าอี้เกมมิ่งตัวโปรดของเขาพร้อมกับสวมเฮดเซ็ตลงบนศีรษะ ทุกการเคลื่อนไหวของเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจที่ต่างจากอดีตโดยสิ้นเชิง เขารู้ดีว่าวิคเตอร์กำลังวางกับดักให้เขาหลุดจากการควบคุม แต่คีย์กลับมองเห็นช่องโหว่นั้นเป็นโอกาสที่จะส่งบทเรียนราคาแพงให้แก่ศัตรู ทว่า ในขณะที่ระบบกำลังนับถอยหลังสู่การเข้าสู่สนามรบเสมือนจริง เสียงแจ้งเตือนลึกลับก็เด้งขึ้นบนหน้าจอส่วนตัวของคีย์ มันไม่ใช่ข้อความจากวิคเตอร์ แต่เป็นไฟล์ข้อมูลวิดีโอที่ส่งมาจากหมายเลขที่ถูกปกปิด... วิดีโอสั้นๆ ที่มีชื่อว่า 'ความจริงที่นายลืมไป' คีย์กดเปิดมันด้วยความลังเล ภาพที่ปรากฏคือเหตุการณ์ในคืนก่อนการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศในอดีต วันที่เขาสูญเสียความเชื่อมั่นในตัวเองไปตลอดกาล แต่คราวนี้ในมุมกล้องที่เขาไม่เคยเห็น... เขาเห็นเรนยืนอยู่ข้างวิคเตอร์ในห้องลับของสโมสร พร้อมกับเอกสารฉบับหนึ่งที่มีลายเซ็นของเธอประทับอยู่คู่กับคำสั่งทำลายอาชีพของเขา! คีย์ชะงักไป นิ้วที่กำลังวางบนปุ่มสั่งการแข็งค้าง จังหวะหัวใจเต้นรัวจนแทบจะทะลุออกมาจากอก เขาหันไปมองเรนที่กำลังนั่งจดจ่อกับการตั้งค่าไรเฟิลสไนเปอร์อยู่ข้างๆ อย่างใจเย็น "คีย์... เป็นอะไรไป? พร้อมหรือยัง?" เรนถามโดยไม่หันมามอง ราวกับว่าเธอยังคงเป็นพันธมิตรที่ซื่อสัตย์ที่สุดของเขา คีย์กลืนน้ำลายลงคอ ความไว้วางใจที่เขาสั่งสมมาตลอดระยะเวลาที่ร่วมทีมกับเรนพังทลายลงในเสี้ยววินาที เขาควรจะเล่นตามแผนเดิมที่เตรียมไว้ หรือนี่คือจุดเริ่มต้นของการหักหลังครั้งที่สองที่เขากำลังก้าวเท้าเข้าไปหาเองกันแน่? ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนนิยายเรื่องนี้มาด้วยกันจนถึงตอนนี้นะครับ ผมหวังว่าทุกท่านจะตื่นเต้นไปกับจุดหักมุมนี้ แล้วเจอกันใหม่ในตอนถัดไปครับ แม็กซ์ลุยศึกอีสปอร์ตครับ