"ถ้าก้าวพลาดไปแม้แต่นิ้วเดียว โค้ดบรรทัดสุดท้ายที่เธอเขียนจะกลายเป็นมรดกชิ้นสุดท้ายของโลกใบนี้ทันทีนะ รินดา"
เสียงทุ้มต่ำของคีรินกระซิบชิดริมใบหู ท่ามกลางความมืดมิดสนิทของเขตพื้นที่ชั้นที่ 13 กลิ่นอายของประจุไฟฟ้าสถิตและสนิมเหล็กคละคลุ้งอยู่ในอากาศหนทึบจนแสบจมูก แสงสีฟ้าเรืองรองจากหน้าต่างโฮโลแกรมระบบลอยเคว้งคว้างอยู่เบื้องหน้า สะท้อนแววตาที่ไหววระริกอย่างระมัดระวังของรินดา
นิ้วเรียวสวยของนักเขียนโค้ดสาวกำเข้าหากันแน่นจนข้อต่องอขาว เธอไม่ได้หันไปมองคนพูด แต่สายตาคมกริบยังคงจดจ้องอยู่กับบรรทัดคำสั่งสีแดงฉานที่กระพริบเตือนรัวเราราวกับหัวใจที่กำลังเต้นระส่ำ
*[แจ้งเตือนระบบหลัก: ตรวจพบการเข้าถึงรหัสผ่านระดับรากเหง้า (Root Access) จากบุคคลภายนอก]*
*[เป้าหมาย: ปลดล็อกประตูผนึกผนังกั้นมิติชั้นที่ 13]*
*[คำเตือน: สิ่งที่ถูกกักขังไว้กำลังจะตื่นจากการหลับใหล... และมันรู้จักชื่อของ "รินดา" เป็นอย่างดี]*
"ฉันรู้แล้วน่า... ไม่ต้องย้ำบ่อยก็ได้ คีริน" รินดาเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นที่พยายามควบคุมไม่ให้สั่นเทา ปลายนิ้วเรียววาดผ่านอากาศอย่างรวดเร็วเพื่อคอมไพล์โค้ดป้องกันชุดใหม่ แต่ทว่า... อัลกอริทึมที่เธอภูมิใจนักหนากลับถูกดีดกลับด้วยข้อความสีแดงเด่นชัดว่า *[Access Denied]*
ความเงียบงันเข้าปกคลุมชั่วขณะ มีเพียงเสียงสะท้อนก้องของหยดน้ำที่ตกลงกระทบพื้นหินด้านล่าง และเสียงฮัมต่ำๆ ของแกนกลางระบบที่เต้นเร้าอยู่หลังบานประตูเหล็กหนาทึบ บานประตูที่เต็มไปด้วยรอยขูดขีดลึกราวกับถูกกรงเล็บขนาดมหึมาก드กระหน่ำตะกุยซ้ำแล้วซ้ำเล่า
คีรินขยับตัวเข้ามาประชิดยิ่งขึ้น ไหล่กว้างของเขาแนบชิดกับร่างเพรียวบางของเธอโดยไม่ตั้งใจ ความอบอุ่นจากร่างกายของจอมเวทหนุ่มแผ่ซ่านผ่านเนื้อผ้าเข้ามาช่วยบรรเทาความหนาบเหน็บของเขตอาคมรอบกายได้อย่างน่าประหลาด มือหนายื่นออกไปแตะลงบนแผงควบคุมโฮโลแกรมเบาๆ สัมผัสนั้นหนักแน่นและมั่นคง ราวกับต้องการส่งผ่านความเชื่อมั่นที่เธอทำหล่นหายไปตามทาง
"เธอไม่ได้อยู่คนเดียวนะ รินดา" คีรินเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลขึ้นอย่างผิดหูผิดตา ผิดไปจากมาดกวนประสาทที่เธอคุ้นเคย "ต่อให้โค้ดของเธอมันจะซับซ้อนจนอ่านยากเหมือนเขาวงกตแค่ไหน แต่ฉันนี่แหละที่จะเป็นคนกวาดล้างอุปสรรคทุกอย่างที่ขวางหน้าให้เอง... แค่เธอบอกว่าเราควรจะเริ่มพังตรงไหนก่อนดี"
รินดาเหลือบมองเสี้ยวหน้าด้านข้างของชายหนุ่ม แสงสีฟ้าจากระบบสาดกระทบสันจมูกโด่งเป็นคมและแพขนตายาวที่ทอดเงาลงบนพวงแก้ม หัวใจที่เคยเต้นผิดจังหวะด้วยความหวาดกลัว ค่อยๆ กลับมาสงบลงภายใต้ตรรกะและเหตุผล เธอนึกถึงความผิดพลาดในอดีต—ความทรงจำสีเทาที่ทำให้เธอต้องหลบหนีมายังดินแดนรกร้างแห่งนี้ แต่ในวินาทีนี้... บางทีเธออาจจะไม่จำเป็นต้องแบกรับทุกอย่างไว้คนเดียวอีกต่อไปแล้ว
"ข้างหน้านั่นไม่ใช่แค่บั๊กของระบบธรรมดาหรอบะนะ..." รินดาพึมพำ ดวงตาดอกจันหรี่แคบลงเมื่อวิเคราะห์โครงสร้างดาต้าที่ไหลเวียนผ่านหน้าจอ "มันคือตัวตน... เป็นเอนทิตีที่มีจิตสำนึก และถ้าฉันเดาไม่ผิด โค้ดรากเหง้านั่นกำลังถูกใช้เป็นกุญแจปลุกมันขึ้นมา"
ครืนนน—!
พื้นดินใต้เท้าสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจนฝุ่นผงร่วงกราวลงมาจากเพดานถ้ำ แรงดันอากาศมหาศาลพุ่งทะลักออกมาจากรอยแยกของประตูผนึก กลิ่นอายโบราณที่กดดันจนแทบหายใจไม่ออกแผ่พุ่งเข้าใส่ร่างทั้งสองทันที แสงไฟจากหน้าจอระบบทั้งหมดดับวูบลงเหลือเพียงความมืดมิดและดวงตาสีแดงฉานคู่หนึ่งที่ค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นในความมืดมิดหลังบานประตู
*ตึก... ตึก... ตึก...*
เสียงฝีเท้าหนักหน่วงที่ก้าวเดินเข้าใกล้ประตูดังขึ้นทุกที พร้อมกับเสียงกระซิบแหบพร่าที่ดังสะท้อนก้องอยู่ในโสตประสาทของรินดาโดยตรง—น้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความคุ้นเคย ความแค้นเคือง และความกระหายใคร่รู้
*"...รินดา... ในที่สุด... เธอก็กลับมาหาฉันสักทีนะ... ลูกสาวตัวน้อยของฉัน"*
ดวงตาสองข้างของรินดาเบิกกว้างขึ้นทันที สีหน้าเย็นชาพังทลายลงในเสี้ยววินาที ร่างกายแข็งทื่อราวกับถูกสาปให้กลายเป็นหิน เมื่อตระหนักได้ว่าเสียงที่ดังอยู่ในหัวเวลานี้... ไม่ใช่เสียงของระบบคอมพิวเตอร์ และไม่ใช่เสียงของสัตว์ประหลาดที่ไหนเลย
คีรินกระชับดาบเวทมนตร์ในมือแน่น ประกายไฟสีทองสว่างวาบขึ้นตัดความมืด เขาก้าวขึ้นมาบังร่างของหญิงสาวไว้ครึ่งหนึ่ง สายตาคมกราบกรานจดจ้องไปยังรอยแตกของประตูที่กำลังขยายใหญ่ขึ้นทีละน้อย
"รินดา ถอยไปข้างหลัง!" คีรินตะโกนลั่นท่ามกลางเสียงคำรามกึกก้องของสิ่งมีชีวิตเบื้องหน้า "มันไม่ใช่แค่ระบบรวน... แต่มันคือผู้สร้างโค้ดชุดแรกสุดที่หายสาบสูญไปเมื่อสร้อยปีที่แล้ว!"
และก่อนที่รินดาจะได้เอ่ยคำพูดใดออกมา มือปริศนาคู่หนึ่งที่มีกรงเล็บแหลมคมยาวสีดำสนิท ก็พุ่งทะลุกำแพงเหล็กหนาออกมาคว้าจับเข้าที่ข้อเท้าของเธออย่างรวดเร็วดั่งสายฟ้าแลบ พร้อมกับแรงกระชากมหาศาลที่ดึงร่างของเธอให้ทรุดลงไปกับพื้น!
ดาริกาส่องแสงขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางอัปเลเวลไปพร้อมกับรินดาและคีรินในตอนนี้นะคะ
อัลกอริทึมรักฉบับอัปเลเวลของยัยนักเขียนโค้ด•ตอนที่ 3
ล็อกอินเข้าสู่เขตพื้นที่อันตราย
ผลงานโดย ดาริกาส่องแสง
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ดาริกาส่องแสง)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง อัลกอริทึมรักฉบับอัปเลเวลของยัยนักเขียนโค้ด นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!