หนีตายในเขาวงกต

เสียงโลหะบดขยี้กันดังสนั่นสะท้อนไปมาอยู่ในอุโมงค์คอนกรีตเสริมเหล็กที่ไร้จุดสิ้นสุด กลิ่นโอโซนจากวงจรที่โอเวอร์ฮีตผสมกับกลิ่นสนิมเหล็กเตะเข้าจมูกอย่างรุนแรง เอเดนกระชากแขนอีฟให้พ้นจากวิถีกระสุนพลาสมาที่สาดกราดเข้ามาจากเบื้องหลัง ความร้อนจากลำแสงไอออนเผาผลาญอากาศจนเกิดเสียงหวีดหวิว เขาประเมินสถานการณ์ด้วยสายตาที่เย็นเยียบ แม้เหงื่อจะไหลซึมผ่านไรผม แต่สมองของเขากำลังประมวลผลอัลกอริทึมการหลบหนีอย่างบ้าคลั่ง "ทางแยกด้านหน้ามีเซนเซอร์ตรวจจับความร้อน 12 จุด อีฟ คุณช่วยแฮ็กระบบระบายความร้อนเพื่อสร้างม่านควันได้ไหม?" เอเดนเอ่ยถามพลางทรุดตัวลงหลบหลังเสาเข็มที่แตกร้าว อีฟดวงตาสีฟ้าครามของเธอวูบไหวด้วยรหัสสีเขียวมรกตที่วิ่งผ่านม่านตา "ฉันทำได้ แต่ฐานข้อมูลของที่นี่เปลี่ยนโปรโตคอลความปลอดภัยทุก 3.4 วินาที เอเดน พลังงานสำรองของฉันเหลือไม่ถึง 15% หากฉันฝืนแฮ็กจนจบกระบวนการ ระบบขับเคลื่อนของฉันอาจจะหยุดทำงานถาวร" "ถ้าเราไม่ทำ เราก็ตายที่นี่" เอเดนย้อนเสียงเรียบ เขาไม่ได้มองไปที่อีฟ แต่จ้องมองไปยังเงาร่างของ 'ผู้ไล่ล่า' ที่กำลังก้าวเข้ามาใกล้ แสงไฟฉายจากชุดเกราะยุทธวิธีของพวกมันกราดผ่านความมืดมิดราวกับสัตว์ร้ายที่กำลังดมกลิ่นเหยื่อ "ฟังนะ" เอเดนจับไหล่ของแอนดรอยด์สาวแน่น "ผมไม่ได้สร้างคุณขึ้นมาเพื่อจะให้คุณมาพังลงตรงนี้ ผมต้องการสมองกลของคุณในการไขรหัสลับนั่น เพราะฉะนั้น... จงแฮ็กมันซะ แล้วผมจะเป็นคนแบกคุณออกไปเอง" อีฟนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ริมฝีปากจะได้รูปจะเผยอขึ้นเป็นรอยยิ้มจางๆ ที่แฝงความหมายลึกซึ้ง "เป็นคำสั่งที่เห็นแก่ตัวดีนี่คะ... เอ่อ ขออภัยค่ะ เป็นคำสั่งที่เห็นแก่ตัวดีนะครับ เอเดน" แอนดรอยด์สาวหลับตาลง พอร์ตเชื่อมต่อที่ข้อมือเปิดออกปล่อยสายเคเบิลนับสิบเส้นเจาะเข้าสู่แผงวงจรของกำแพง ทันใดนั้น ระบบไฟฟ้าทั่วทั้งโถงทางเดินก็เกิดการสปาร์คอย่างรุนแรง ไอเย็นจัดถูกปล่อยออกมาจากท่อระบายความร้อนจนเกิดเป็นหมอกสีขาวหนาทึบ บดบังทัศนวิสัยของเหล่านักล่าในชั่วพริบตา "ไป!" เอเดนตะโกน พร้อมกับคว้าตัวอีฟขึ้นบ่าในท่าแบกพาดบ่าอย่างคล่องแคล่ว เขาเร่งความเร็วฝีเท้าพุ่งไปข้างหน้าโดยอาศัยผังทางเดินที่เขาจำลองไว้ในหัว ฐานใต้ดินแห่งนี้เปรียบเสมือนเขาวงกตที่ถูกออกแบบมาเพื่อกักขัง แต่สำหรับวิศวกรอย่างเขา ไม่มีระบบใดที่ไม่มีช่องโหว่ เขาวิ่งผ่านโถงทางเดินที่สั่นสะเทือน ร่างของอีฟบนบ่าเริ่มปล่อยความร้อนออกมาจากร่างกายที่กำลังโอเวอร์โหลด "อีก 50 เมตร... เลี้ยวซ้ายเข้าท่อระบายอากาศแรงดันสูงนั่น" อีฟกระซิบเสียงแผ่ว สติของเธอกำลังเลือนราง เอเดนไม่รอช้า เขาพุ่งตัวเข้าสู่ท่อแคบๆ ก่อนจะใช้ประแจกลแรงดันสูงกระแทกปิดทางเข้าด้านหลังจนพังถล่มลงมา ขังพวกนักล่าไว้ในโถงที่เต็มไปด้วยควันพิษ เขาวิ่งต่อไปจนถึงจุดที่เงียบสงัดที่สุดของฐานที่มั่น ท่ามกลางความมืด เขาค่อยๆ วางอีฟลงบนพื้นคอนกรีตเย็นเยียบ "เราปลอดภัยแล้ว" เอเดนหอบหายใจหนัก ทรุดตัวลงนั่งข้างๆ เธอ อีฟค่อยๆ ลืมตาขึ้น แสงสีฟ้าในดวงตาเธอกะพริบถี่ๆ "เอเดน... รหัสลับที่คุณกำลังถือครองอยู่ ไม่ใช่แค่ข้อมูล แต่มันคือคำสั่งลบ (Delete Command) ที่จะล้างบางแอนดรอยด์ทั้งโครงข่าย... รวมถึงฉันด้วย คุณแน่ใจแล้วใช่ไหมว่าต้องการจะรักษามันไว้" เอเดนหยิบอุปกรณ์บันทึกข้อมูลขนาดจิ๋วขึ้นมาจ้องมอง "ถ้าข้อมูลนี้จะฆ่าคุณได้ ผมก็จะเป็นคนเขียนโค้ดแก้ที่ทรงพลังที่สุดขึ้นมาปกป้องคุณเอง โลกนี้ไม่ได้หมุนด้วยความถูกต้องหรอกอีฟ แต่มันหมุนด้วยคนที่กล้าจะฝืนกฎ" ขณะที่เอเดนกำลังจะเสียบอุปกรณ์เข้ากับพอร์ตสำรองของอีฟเพื่อถ่ายโอนข้อมูล ระบบในชุดเกราะของเขาก็ส่งเสียงเตือน 'ติ๊ด... ติ๊ด... ติ๊ด...' รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนหน้าจอแสดงผลเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน [คำเตือน: ตรวจพบสัญญาณชีพที่สามภายในรัศมี 2 เมตร] [ภารกิจระดับ SSS: ความจริงภายใต้หน้ากาก ปรากฏขึ้นแล้ว] [ระบบทำการปลดล็อก Protocol: The Architect's Shadow] เงาขนาดใหญ่ทอดตัวยาวมาจากความมืดเบื้องหลังเอเดน เสียงฝีเท้าหนักแน่นที่ฟังดูไม่เหมือนมนุษย์ก้าวเข้ามาใกล้ ทุกจังหวะที่ก้าว พื้นคอนกรีตถึงกับแตกร้าว เอเดนค่อยๆ หันกลับไปช้าๆ หัวใจของเขาแทบหยุดเต้นเมื่อเห็นดวงตาสีแดงฉานสองคู่ที่จ้องมองมายังพวกเขาจากเงามืด ไม่ใช่แค่พวกนักล่า... แต่มันคือหุ่นยนต์ต้นแบบที่ถูกเก็บเป็นความลับสูงสุดของกองทัพ ซึ่งตอนนี้มันกำลังชักดาบเลเซอร์ออกมาพร้อมกับรอยยิ้มสังเคราะห์ที่ดูเหี้ยมเกรียมเกินกว่าหุ่นยนต์ทั่วไปจะทำได้ "วิศวกรเอเดน..." เสียงสังเคราะห์ที่เย็นเยือกดังก้องไปทั่วโถง "คุณเดินมาถึงจุดที่ไม่มีวันหวนกลับแล้ว" ขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงจุดหักเหที่สำคัญที่สุดของเรื่องนะครับ ไซเบอร์พังค์2099