หน้าจอโทรศัพท์มือถือทุกเครื่องในห้องประชุมใหญ่ของสำนักข่าวบันเทิงชื่อดังต่างสั่นสะเทือนพร้อมกัน พาดหัวข่าวอัปเดตใหม่ถูกดันขึ้นสู่หน้าฟีดด้วยความเร็วสูง ภาพถ่ายของลินินในมุมอับแสง พร้อมข้อความพาดพิงอันแสนต่ำตมจากฝั่งศัตรูถูกเผยแพร่กระจายออกไปเป็นวงกว้างอย่างน่ากลัว ราวกับไฟลามทุ่งที่ถูกราดด้วยน้ำมันชั้นดี
"จัดการกระจายข่าวออกไปให้หมด! ฉันต้องการให้ชื่อเสียงของยัยผู้หญิงคนนั้นพังพินาศภายในสิบนาทีนี้!"
เสียงหัวเราะเยาะหยันของคุณหญิงศิริพรดังลั่นผ่านสายโทรศัพท์ พร้อมกับรอยยิ้มเหี้ยมเกรียมที่ปรากฏบนใบหน้าชราภาพแต่ยังคงแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางราคาแพง เธอทอดสายตามองหน้าจอแท็บเล็ตในมือด้วยความสะใจ
ทว่า... ความสะใจนั้นยังไม่ทันได้เดินทางไปถึงขีดสุด หน้าจอแท็บเล็ตเครื่องหรูในมือของคุณหญิงศิริพรก็เกิดอาการกระตุกอย่างกะทันหัน ภาพของลินินที่เพิ่งถูกโพสต์ประจานเมื่อสามวินาทีก่อน หมุนวนเป็นวงกลมสีดำอยู่ชั่วครู่ ก่อนที่หน้าจอจะขึ้นข้อความแจ้งเตือนสีแดงฉานตัวหนา
*[404 Not Found - The requested URL was not found on this server.]*
คุณหญิงศิริพรขมวดคิ้วมุ่นด้วยความไม่เข้าใจ เธอใช้นิ้วเรียวรีบกดรีเฟรชหน้าจอติดต่อกันหลายครั้ง แต่ผลลัพธ์ที่ได้ก็ยังคงเป็นหน้าจอว่างเปล่า ไร้เงาของข่าวฉาวที่เธอทุ่มเงินมหาศาลซื้อพื้นที่สื่อมาครอบครอง
"เกิดอะไรขึ้นกับระบบเว็บไซต์ข่าว?" คุณหญิงศิริพรพึมพำกับตัวเองด้วยความหงุดหงิด ก่อนที่โทรศัพท์มือถือบนโต๊ะทำงานจะแผדเสียงแหลมสูงขึ้น สายเรียกเข้าจากบรรณาธิการบริหารสำนักข่าวอันดับหนึ่งที่เธอเพิ่งดีลด้วยเมื่อครู่ดังติดต่อกันไม่ขาดสาย
"คุณหญิงครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ!" เสียงปลายสายหอบสะท้านด้วยความตื่นตระหนกจนแทบฟังไม่ได้ศัพท์
"มีเรื่องอะไร แกทำเสียงดังทำไม!" คุณหญิงศิริพรตวาดกลับด้วยความฉุนเฉียว
"สำนักข่าวของเรา... ถูกซื้อกิจการไปหมดแล้วครับ! หุ้นทั้งหมดถูกกว้านซื้อในเวลาไม่ถึงสี่สิบวินาที และคำสั่งแรกของเจ้าของใหม่คือ 'กวาดล้าง' ทุกแพลตฟอร์มที่พาดพิงถึงคุณลินินให้เกลี้ยง ไม่เว้นแม้แต่โซเชียลมีเดียส่วนตัวของนักข่าวอิสระรายย่อย ทุกอย่าง... ถูกลบหายไปจากสารบบอินเทอร์เน็ตอย่างไร้ร่องรอยแล้วครับ!"
เพล้ง!
แก้วกาแฟราคาแพงในมือของคุณหญิงศิริพรหลุดร่วงกระทบพื้นพรมจนแตกละเอียด ของเหลวสีเข้มกระเซ็นเปรอะเปื้อนชายกระโปรงราคาแพง แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เธอกำลังสนใจ ดวงตาฝ้าฟางเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด ใบหน้าซีดเผือดลงทันทีเมื่อตระหนักได้ถึงอำนาจมืดบางอย่างที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่เบื้องหลัง
ในขณะเดียวกัน ภายในห้องทำงานส่วนตัวที่เงียบสงบและโอ่อ่าของอาคารสูงระฟ้าใจกลางย่านธุรกิจ ลินินกำลังนั่งมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่ปรากฏหน้าจอโล่งเตียนของเว็บไซต์ข่าวบันเทิงทั้งหมดด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวด้วยความตื่นตะลึง ภาพข่าวโคมลอยที่พยายามทำลายชื่อเสียงของเธอเมื่อสักครู่นี้ ราวกับไม่เคยมีตัวตนอยู่บนโลกใบนี้ตั้งแต่แรก
ลินินค่อยๆ หันไปมองชายหนุ่มผู้เป็นสามีที่ยืนทอดสายตามองออกไปนอกกระจกใสบานยักษ์ ธันวายังคงอยู่ในชุดสูทตัดเย็บประณีตเข้ารูป แผ่นหลังกว้างที่เคยดูคุ้นตาในยามที่เขาก้มหน้าก้มตารับความดูถูกเหียดหยามจากตระกูลของเธอ บัดนี้กลับแผ่ซ่านไออำนาจและรัศมีแห่งความเย่อหยิ่งทระนงที่แม้แต่มหาเศรษฐีระดับประเทศก็ยังต้องหลบสายตา
"ธันวา..." เสียงของลินินแผ่วเบาจนแทบกลืนหายไปกับบรรยากาศรอบตัว เธอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก "คุณ... ทำแบบนี้ได้อย่างไร สำนักข่าวเหล่านั้นมีอิทธิพลมากนะ พวกเขามีเครือข่ายระดับประเทศ..."
ธันวาค่อยๆ หันกลับมา รอยยิ้มจางๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปากหยักลึก แววตาคมกริบคู่นั้นทอประกายอ่อนโยนยามที่มองมาที่เธอ แม้ว่าบรรยากาศรอบตัวจะเต็มไปด้วยความเยือกเย็นดุจน้ำแข็งก็ตาม
"อำนาจและอิทธิพลที่แท้จริง ไม่ใช่การมีเสียงดังกว่าคนอื่น ลินิน..." ธันวาเดินเข้ามาใกล้ ชายหนุ่มโน้มตัวลงใช้ปลายนิ้วเรียวเกลี่ยปอยผมที่คลอเคลียแก้มเนียนของเธอแผ่วเบา สัมผัสอบอุ่นนั้นทำให้หัวใจที่กำลังสั่นคลอนของหญิงสาวสงบลงได้อย่างน่าประหลาด "มันคือการทำให้คนที่มีปากมีเสียงเหล่านั้น 'ปิดปาก' ลงได้ในชั่วพริบตาต่างหากล่ะครับ"
ลินินแหงนมองหน้าสามีของเธอ ดวงตากลมโตฉายแววซับซ้อน เธอนึกถึงความยากลำบากที่ผ่านมา นึกถึงคำดูถูกเหยียดหยามสารพัดที่คุณหญิงศิริพรและคนในตระกูลเคยปِดป้ายใส่เขา แต่ในวินาทีนี้... ผู้ชายคนเดียวกันนี้กลับพลิกมือเพียงครั้งเดียวเพื่อกวาดล้างศัตรูทั้งหมดให้พ้นทางอย่างเลือดเย็นและสง่างาม
"คุณไม่ได้เป็นแค่คนธรรมดา... จริงๆ สินะคะ" ลินินเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย ความลับที่ถูกซ่อนไว้ภายใต้ท่าทีเจียมเนื้อเจียมตัวมาเนิ่นนาน บัดนี้กำลังเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงออกมาทีละน้อยอย่างน่าสะพรึงกลัว
"ผมเคยบอกคุณแล้วไงครับว่า ผมจะปกป้องคุณด้วยทุกสิ่งที่ผมมี และตอนนี้..." ธันวาหยุดพูดเล็กน้อย รอยยิ้มมุมปากลึกล้ำขึ้นไปอีกขั้น "อาณาจักรที่ผมสร้างขึ้นมาเพื่อคุณ พร้อมที่จะบดขยี้ทุกคนที่กล้าแม้แต่จะคิดทำร้ายคุณให้แหลکคามือแล้ว"
ก่อนที่ลินินจะได้เอื้อnคำใดออกมาตอบรับ โทรศัพท์มือถือบนโต๊ะทำงานของเธอก็สั่นสะเทือนขึ้น หน้าจอแสดงสายเรียกเข้าจากเบอร์แปลกปลอม แต่สิ่งที่ทำให้ลมหายใจของเธอสะดุดกุนคือเสียงแจ้งเตือนข้อความสั้นที่เด้งขึ้นมาพร้อมกัน
*[บัญชีธนาคารของคุณได้รับการโอนเงินเข้าจำนวน 500,000,000 บาท จากผู้ส่งนิรนาม]*
ตัวเลขห้าศูนย์เรียงรายอยู่เบื้องหน้า พร้อมกับข้อความแนบท้ายสั้นๆ ที่ทำเอาลินินต้องเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง
*-> "ของขวัญชิ้นแรกสำหรับการเริ่มต้นทวงคืนทุกอย่างที่เคยเป็นของคุณ... เชิญคุณหญิงศิริพรเตรียมตัวรับแรงกระแทกจากเกมนี้ได้เลยครับ"*
ธันวาก้มลงมองหน้าจอโทรศัพท์ในมือของภรรยา ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาเธอลึกซึ้ง พร้อมกับเสียงเคาะประตูกระจกห้องทำงานดังขึ้นสามครั้งอย่างเป็นจังหวะ
ร่างสูงโปรดของเลขาฯ ส่วนตัวในชุดสูทเนี๊ยบก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม พร้อมกับวางแฟ้มเอกสารสีดำสนิทลงตรงหน้าธันวาโดยไม่ต้องรอให้เจ้านายเอ่ยปากอนุญาต
"ท่านประธานครับ... ทางฝั่งตระกูลของคุณหญิงศิริพร กำลังยื่นเรื่องฟ้องร้องและเตรียมแถลงข่าวใหญ่โตเพื่อแย่งชิงสิทธิ์ในทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลเรากลับคืนมาแล้วครับ และพวกเขากำลังเดินทางมาที่นี่... เพื่อตบหน้าคุณลินินด้วยตัวเองถึงบริษัทในอีก 5 นาทีนี้ครับ"
ต้นไม้ริมระเบียงหวังว่ารี้ดทุกท่านจะได้รับอรรถรสแห่งความสะใจไปพร้อมกันในตอนนี้นะคะ
หย่าแล้วไง? ในเมื่อความรวยมันค้ำคอ•ตอนที่ 22
ข่าวฉาวที่ถูกลบใน 1 นาที
ผลงานโดย ต้นไม้ริมระเบียง
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ต้นไม้ริมระเบียง)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง หย่าแล้วไง? ในเมื่อความรวยมันค้ำคอ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!