เงาสัญญามืด

กระดาษเอกสารสีครีมหนาปานกลางแผ่นนั้น สั่นเทาเล็กน้อยตามแรงบีบจากปลายนิ้วเรียวของเพียงขวัญ ตัวอักษรบนหน้ากระดาษไม่ได้มีพิษมีภัย แต่มันกลับหนักอึ้งราวกับภูเขาที่กำลังกดทับลมหายใจของเธอทีละน้อย เสียงดนตรีแจ๊สแผ่วเบาจากลำโพงอัจฉริยะในห้องรับรองหรูหราของคฤหาสน์ตระกูลธีรภัทรวณิชย์ ไม่ได้ช่วยให้บรรยากาศผ่อนคลายลงเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม ความเงียบงันที่โรยตัวอยู่รอบกายกลับทำให้เสียงหัวใจของเธอดังก้องสะท้อนในโสตประสาท จนแทบจะกลบเสียงลมหายใจของตัวเอง "คิดทบทวนดูให้ดีนะคะ, คุณเพียงขวัญ..." น้ำเสียงทุ้มต่ำราบเรียบแต่ทรงอำนาจดังขึ้นจากมุมมืดของห้อง คีย์ หรือ คราณฑ์ ธีรภัทรวณิชย์ ก้าวพ้นจากเงาสลัวของผ้าม่านกำมะหยี่สีเข้มเข้ามาสู่แสงไฟนวลตา ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปดูสง่างามและอันตรายในคราวเดียวกัน ดวงตาคมกริบคู่นั้นราวกับเหยี่ยวที่กำลังจ้องมองเหยื่อในกรงเล็บ ไม่มีรอยยิ้มประดับอยู่บนใบหน้าหล่อเหลาคมคายที่มีร่องรอยความเย็นชาฝังรากลึก มีเพียงความนิ่งงันที่กดดันจนคนมองแทบหายใจไม่ออก เพียงขวัญเม้มริมฝีปากแน่นจนซีดเผือด เธอดึงสติกลับมาแล้วเงยหน้าขึ้นสบตากับเขา แม้ขา2ข้างจะสั่นเทาจนแทบยืนไม่อยู่ แต่ศักดิ์ศรีและภาระที่แบกรับไว้บนบ่าบังคับให้เธอต้องแข็งข้อ "คุณคีย์กำลังเล่นเกมที่โหดร้ายเกินไปนะคะ" เสียงหวานเอ่ยขึ้น แม้จะพยายามบังคับไม่ให้สั่น แต่มันก็ยังเจือความหวาดหวั่นไว้อย่างปิดไม่มิด "คุณก็รู้ว่ามาร์คัส เลวิส กำลังบีบให้บริษัทของแม่ฉันล้มละลาย ทำไมคุณถึง..." "ทำไมผมต้องยื่นมือเข้ามาแทรกแซงงั้นเหรอ?" คีย์ทวนคำ เสียงหัวเราะในลำคอของเขาน่ากลัวเสียยิ่งกว่าเสียงคำรามของสัตว์ร้าย ร่างสูงเดินเข้าไปใกล้เธอเรื่อยๆ กลิ่นกายหอมสะอาดผสมกลิ่นบุหรี่จางๆ และความเยือกเย็นอันเป็นเอกลักษณ์โชยปะทะนาสิกจนเพียงขวัญต้องถอยหลังไปครึ่งก้าว จนกระทั่งแผ่นหลังบอบบางชนเข้ากับชั้นวางหนังสือไม้สักทอง เขาทิ้งระยะห่างเพียงแค่คืบเดียว โน้มใบหน้าลงมาหาด้วยแววตาดุดันที่แฝงประกายระอุแปลกประหลาด "เพราะเกมนี้... ผมเป็นคนคุมกฎค่ะ, คุณขวัญตา" คีย์กระซิบชิดริมหู น้ำเสียงทุ้มพร่าชวนขนลุก "มาร์คัสอยากได้บริษัทของคุณ แต่มันไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะแตะต้องเศษเสี้ยว ถ้าผมยังไม่อนุญาต... แต่ทุกอย่างบนโลกใบนี้ย่อมมีราคาที่ต้องจ่าย และสำหรับคุณ... ราคามันสูงกว่าที่คิด" เพียงขวัญหลับตาลงชั่วพริบตาเพื่อตั้งสรับกับความจริงอันโหดร้าย มาร์คัส เลวิส คู่แข่งทางธุรกิจตัวฉกาจของคีย์กำลังใช้อำนาจมืดกว้านซื้อหุ้นทั้งหมดของตระกูลพิสุทธิ์วงศ์ เพื่อหวังจะฮุบกิจการออกแบบภายในอันเป็นหยาดเหงื่อแรงกายของมารดาเธอก่อนล้มป่วยลง ครอบครัวเธอกำลังจะไร้ที่ซุกหัวนอน หากไม่มีปาฏิหาริย์ และปาฏิหาริย์นั้นก็มาในร่างของซาตานร้ายที่ชื่อคีย์ สัญญาลับฉบับนี้คือทางรอดเดียว... แต่มันแลกมาด้วยอิสรภาพทั้งชีวิตของเธอ "ฉันต้องทำอะไรบ้างคะ?" เพียงขวัญเค้นเสียงถามออกมาในที่สุด ดวงตากลมโตฉายแววเด็ดเดี่ยวปนร้าวราน คีย์ยกยมุมปากขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา แต่มันกลับทำให้เขาร้อนแรงและน่าหลงใหลอย่างไร้เหตุผล นิ้วเรียวยาวเอื้อมขึ้นเกลี่ยปอยผมที่คลอเคลียอยู่ข้างแก้มเนียนนุ่มสัมผัสแผ่วเบาราวกับจะทะนุถนอม แต่แววตากลับดุดันราวกับเจ้าชีวิต "ง่ายมาก..." เขาเอ่ยเสียงพร่า "แค่เข้ามาอยู่ในคฤหาสน์หลังนี้... ในฐานะ 'ผู้หญิงของผม' และทำตามทุกอย่างที่ผมต้องการ จนกว่าผมจะเบื่อ" คำประกาศนั้นทำให้เพียงขวัญรู้สึกเหมือนถูกตบหน้าฉานใหญ่ เลือดในกายสูบฉีดด้วยความโกรธและอับอายปะปนกัน เธอมองหน้าชายหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลด้วยความรู้สึกซับซ้อน ผู้ชายคนนี้ขึ้นชื่อเรื่องความเด็ดขาดและหัวใจที่ไร้ความปรานีจากปมในอดีตที่เคยถูกหักหลังอย่างเจ็บแสบ เขามองผู้หญิงเป็นเพียงเกมหรือเครื่องมือแก้แค้นเท่านั้นหรือ? "คุณมันใจร้าย..." เธอพึมพำผ่านไรฟัน "ผมไม่ได้ใจร้าย... ผมแค่เป็นนักธุรกิจที่แฟร์พอ" คีย์ดึงเธอก้าวเข้ามาประชิดตัวมากขึ้นจนรู้สึกได้ถึงไออุ่นจากแผ่นอกกว้างที่แนบชิด "คุณมีเวลาตัดสินใจถึงเที่ยงคืนนี้ว่าจะเซ็นสัญญานี้ หรือปล่อยให้แม่ของคุณต้องสูญเสียทุกอย่างแม้กระทั่งเตียงรักษาตัวในโรงพยาบาล" เพียงขวัญกำมือแน่นจนเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือ ความเจ็บปวดช่วยดึงเธอให้ตื่นจากความฝันอันเลือนราง ไม่มีทางเลือกอื่นเหลือให้อีกแล้วสำหรับเธอในตอนนี้ ทว่า... ก่อนที่เรียวปากอิ่มจะอ้าเอ่ยคำพูดใดออกมาเพื่อยอมจำนนต่อโชคชะตา เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งอย่างเป็นจังหวะ ตามด้วยการเปิดประตูห้องรับรองเข้ามาอย่างไร้มารยาทของบอดี้ชายคนสนิท "นายครับ..." สีหน้าของลูกน้องคนสนิทเคร่งเครียดจนเห็นได้ชัด เขากวาดสายตามองเพียงขวัญแวบหนึ่งก่อนจะกระซิบเสียงต่ำข้างหูเจ้านาย "สายรายงานว่า 'มาร์คัส' ส่งคนแอบเจาะระบบฐานข้อมูลเอกสารลับของเราแล้วครับ และตอนนี้... มันกำลังเดินทางมาที่นี่ด้วยตัวเอง" คีย์หรี่ตาลงคมกริบ รังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกจากร่างสูงทันทีจนบรรยากาศในห้องลดฮวบลงราวกับติดลบ ความนิ่งสงบเมื่อครู่มลายหายไปสิ้น แทนที่ด้วยความดุดันที่พร้อมจะฉีกกระชากทุกอย่างเป็นชิ้นๆ ดวงตาคมกริบของคีย์ละจากลูกน้อง หันกลับมามองหน้าเพียงขวัญที่กำลังเบิกตากว้างด้วยความตกใจกับข่าวที่ได้ยิน รอยยิ้มเยือกเย็นปรากฏขึ้นที่มุมปากของเขาอีกครั้ง แต่มันกลับน่ากลัวเสียยิ่งกว่าเดิม "ดูเหมือนแขกไม่ได้รับเชิญจะมาเร็วกว่าที่คิดนะคะ, คุณขวัญตา..." คีย์กระซิบเสียงต่ำ ใกล้ชิดจนลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดผิวแก้ม "และเกมนี้... สนุกกว่าที่คุณคิดเยอะ" มิดไนท์คิสขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามอ่านตอนแรกนี้นะคะ