แผนที่ไม่มีใครคิดถึง

"ถ้าพวกท่านยังคิดจะเอาดาบหักๆ นั่นมาแทงข้างหลังข้าอีกรอบ ข้าแนะนำให้เปลี่ยนมุมองศาเสียใหม่นะครับ เพราะแรงเสียดทานของพื้นผิวตรงรอยต่อหินแกรนิตด้านซ้าย มันไม่ได้ถูกออกแบบมาให้รองรับน้ำหนักของพวกท่านตั้งแต่แรกแล้ว" น้ำเสียงเรียบเรื่อยเจือความเหนื่อยหน่ายเล็กน้อยดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของหุบเขาอัสดง บรรยากาศรอบตัวถูกปกคลุมด้วยไอความร้อนจากลาวาและกลิ่นอายคาวเลือดของกองทัพปีศาจระดับสูงนับพันตัวที่กำลังปิดล้อมพื้นที่ เบื้องหน้าของเรย์คือ 'กาลอส' แม่ทัพอสูรเหล็กไหล บอสระดับตำนานที่ขึ้นชื่อว่าไร้เทียมทาน มีค่าพลังป้องกันกายภาพสูงจนแม้แต่วิชาดาบผ่าปฐพีของกิลด์ใหญ่อันดับหนึ่งก็ยังทำได้เพียงสร้างรอยขีดข่วนจางๆ เท่านั้น เซเลน่าสะบัดคทาเวทมนตร์ในมือเบาๆ ไอเย็นสีครามแผ่ซ่ายเพื่อลดอุณหภูมิรอบตัว ดวงตากลมโตภายใต้ฮู้ดสีเข้มหันมามองชายหนุ่มผู้ยืนกอดอกพิงก้อนหินด้วยท่าทางสบายๆ เสมือนกำลังชมละครสัตว์มากกว่าจะเผชิญหน้ากับวิกฤตที่อาจทำให้เซิร์ฟเวอร์ล่มได้ทั้งระบบ "นายแน่ใจนะเรย์ ว่าข้อมูลในกระดาษแผ่นนั้นไม่ใช่แค่ภาพวาดเล่นแก้เบื่อของพวก NPC สติเฟื่อง?" เสนาธิการสาวเอ่ยถาม เสียงของเธอนิ่งสนิท ทว่าซ่อนความกังวลไว้ลึกๆ เพราะเดิมพันครั้งนี้คือการรักษาแนวป้องกันสุดท้ายของอาณาจักร "ระดับผมแล้ว เคยพลาดด้วยเหรอครับคุณเซเลน่า" เรย์ยิ้มมุมปาก ดวงตาภายใต้กรอบแว่นใสสะท้อนแสงสีฟ้าจางๆ จากหน้าต่างระบบที่ปรากฏขึ้นเฉพาะตัวเขา สกิล **'ผู้ส่องสว่างความลับ (Secret Illuminator)'** ของเขากำลังสั่นพราย มันไม่ใช่สกิลโจมตีที่ทรงพลัง แต่มันคือค้อนวิเศษที่ออกแบบมาเพื่อทุบทำลาย 'บั๊ก' หรือ 'ข้อผิดพลาดเชิงโครงสร้าง' ของโลกใบนี้โดยเฉพาะ และในแผนที่เขตแดนรกร้างแห่งนี้ มีจุดบกพร่องชิ้นมหึมาที่ถูกมองข้ามมาโดยตลอด นั่นคือรอยต่อทางเรขาคณิตของพิกัดโปรแกรมที่ผู้พัฒนาเกมลืมใส่คำสั่งการชน (Collision Box) เอาไว้ กาลอสคำรามก้อง เสียงของมันสะเทือนไปถึงขั้วหัวใจ พื้นดินใต้ร่างของมันสั่นไหว ร่างกายมหึมาสูงกว่าสี่เมตรสวมชุดเกราะเหล็กสีดำทมิฬพุ่งเข้าใส่ด้วยความเร็วที่สวนทางกับขนาดตัว ดาบยักษ์ในมือถูกเงื้อขึ้นหมายผ่าร่างของทั้งสองให้ขาดเป็นสองท่อนในดาบเดียว "ถอยไป!" เซเลน่าร่ายเวทป้องกันขั้นสูงทันที บาตรแสงสีทองปรากฏขึ้นขวางกั้น แต่เรย์กลับเอื้อมมือไปแตะไหล่เธอเบาๆ เป็นเชิงห้ามปราม "ไม่ต้องเปลืองมานาหรอกครับ... ดูที่เท้าของมันดีๆ สิ" สิ้นคำพูดของเรย์ กาลอสที่กำลังพุ่งทะยานด้วยความเร็วสูงสุดก็เหยียบลงบนพื้นที่ซึ่งดูเหมือนพื้นหินปกติ ทว่าทันทีที่น้ำหนักตัวระดับหลายตันกดทับลงไปบน 'จุดบกพร่องของแผนที่' ที่เรย์คำนวณไว้ พื้นผิวบริเวณนั้นก็เกิดอาการกระพริบไหวราวกับภาพกราฟิกโหลดไม่ทัน แรงโน้มถ่วงของระบบที่ควรจะดึงดูดทุกอย่างให้อยู่ติดพื้น กลับเกิดอาการรวนอย่างกะทันหันเนื่องจากความขัดแย้งของโค้ดโปรแกรมภายใน *แครก—! ฟรุ่บ!* ร่างมหึมาของแม่ทัพอสูรเหล็กไหลหายวับไปจากสายตา ราวกับถูกกลืนกินโดยความว่างเปล่า เสียงคำรามที่ควรจะดังสนั่นกลับขาดหายไปกลางคัน เหลือเพียงเสียงแจ้งเตือนระบบรัวเป็นชุดที่ดังขึ้นในหัวของเรย์ [ระบบตรวจพบความผิดปกติของสภาพแวดล้อม!] [เป้าหมาย 'กาลอส แม่ทัพอสูรเหล็กไหล' ตกหล่นสู่นอกขอบเขตแผนที่ (Out of Bounds)...] [เนื่องจากไม่มีคำสั่งรองรับการตกหล่นในพื้นที่ดังกล่าว เป้าหมายจะได้รับความเสียหายจริงตามสัดส่วนน้ำหนักและแรงโน้มถ่วงสะสม 100% ทุกๆ 0.5 วินาที!] เซเลน่าเบิกตากว้างเล็กน้อย ภาพตรงหน้าเหนือความคาดหมายเสียจนเธอเผลออ้าปากค้าง กองทัพปีศาจลูกน้องที่กำลังวิ่งตามหลังมาต่างชะงักฝีเท้า ปราศจากผู้นำทัพ แนวรบที่เคยแข็งแกร่งกลับพังทลายลงในพริบตาเดียวโดยที่พวกเธอยังไม่ได้ลงดาบจริงจังเลยด้วยซ้ำ "นาย... ทำอะไรลงไปเนี่ย?" เซเลน่าหันมามองเรย์ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความทึ่งระคนฉงน "ผมไม่ได้ทำอะไรเลยครับ แค่ชี้ให้มันเห็นว่าทางเดินที่ดีควรเป็นอย่างไร... แต่ดูท่าทางมันจะชอบทางลัดอันนั้นมากเกินไปหน่อยนะ" เรย์หัวเราะในลำคอเบาๆ พลาปัดฝุ่นตามเสื้อผ้าอย่างใจเย็น ก่อนจะก้มลงหยิบไอเทมดรอปเรืองแสงที่ร่วงหล่นลงมาบนพื้น ซึ่งเป็นผลพวงจากการที่บอสถูกกำจัดโดยกลไกของระบบ ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังผ่อนคลายและเสียงแสดงความยินดีจากปาร์ตี้ทางไกลกำลังดังระงมในช่องแชท หน้าจออินเตอร์เฟซส่วนตัวของเรย์ก็พลันเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานอย่างไร้สัญญาณเตือน ตัวอักษรสีดำสนิทปรากฏขึ้นทีละตัวกลางอากาศ บ่งบอกถึงระดับความอันตรายที่อยู่นอกเหนือขอบเขตของเควสต์ปกติ [คำเตือนระบบฉุกเฉินระดับสูงสุด!] [การกำจัด 'กาลอส' ด้วยการทำลายโครงสร้างแผนิทยาการ ได้ปลดผนึก 'บางสิ่ง' ที่ถูกซ่อนไว้ใต้ชั้นข้อมูลที่ลึกยิ่งกว่า...] [รหัสผ่านความปลอดภัยถูกเปิดออก... ตรวจพบการเข้าถึงจากผู้ดูแลระบบที่ไม่ได้รับอนุญาต] พื้นดินใต้เท้าของเรย์และเซเลน่าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีขาวโพลน ข้อมูลโค้ดภาษาโปรแกรมจำนวนนับไม่ถ้วนไหลวนรอบตัวพวกเขาราวกับพายุไซโคลน รอยแยกสีดำสนิทฉีกกระชากอากาศเบื้องหน้าออกเป็นสองท่อน พร้อมกับเงาร่างของบางสิ่งที่สวมผ้าคลุมขาดวิ่น ก้าวออกมาจากความมืดมิด พร้อมกับเสียงกระซิบที่เย็นเยียบจนกระดูกสันหลังต้องสั่นสะท้าน "ผู้บุกรุก... บังอาจนักที่รบกวนการจำศีลของข้า..." ด้วยความเคารพ ราชันย์แห่งอาเซอร์ร็อธ