ปลดล็อกขีดจำกัดสูงสุด

“อย่าแตะต้องรหัสต้นฉบับนั่น เรย์! นายกำลังจะทำให้เซิร์ฟเวอร์ล่มสลาย ทั้งโลกที่เรารู้จักจะกลายเป็นแค่เศษซากข้อมูล!” เสียงตะโกนของเซเลน่าดังก้องผ่านไอระเหยของคริสตัลมานาที่กำลังแตกสลาย เธอพยายามจะก้าวเข้ามาขวาง แต่แรงอัดมหาศาลจากแกนกลางของระบบผลักเธอกระเด็นถอยหลังไป ดวงตาของจอมเวทสาวที่เคยนิ่งสงบกลับสั่นระริกด้วยความตื่นตระหนก นี่ไม่ใช่การต่อสู้ด้วยดาบหรือเวทมนตร์ แต่นี่คือการเล่นกับกฎฟิสิกส์ที่ผู้สร้างเกมตั้งใจทิ้งไว้เป็นกับดัก เรย์ยืนอยู่ใจกลางจุดศูนย์กลางของ 'รอยแยกมิติ' ท่ามกลางกระแสข้อมูลที่ไหลเวียนราวกับพายุทอร์นาโดสีทอง เขาสงบนิ่งผิดกับสภาวะรอบข้าง มือขวาของเขาสัมผัสเข้ากับ 'บั๊ก' ที่เขาสะสมมาตลอด 33 ตอนที่ผ่านมา ทั้งบั๊กทะลุกำแพง บั๊กไอเทมไม่จำกัด และบั๊กที่ฉีกกฎความตาย “มันไม่ใช่การทำลายหรอกครับเซเลน่า...” เรย์เอ่ยเบาๆ แม้เสียงของเขาจะดูราบเรียบ แต่แฝงไปด้วยน้ำหนักที่หนักแน่น “มันคือการรวมเศษเสี้ยวของความผิดพลาด ให้กลายเป็นระเบียบใหม่ที่พวกเขา... เหล่าผู้สร้าง... คาดไม่ถึง” เรย์หลับตาลง สัมผัสถึงความร้อนแรงของรหัสที่กัดกินเนื้อเยื่อเสมือนจริงของเขา เขารู้ดีว่าหากพลาดเพียงนิดเดียว ตัวตนของเขาในเกมนี้จะถูกลบหายไปตลอดกาล แต่เขาก็รู้ดีเช่นกันว่า หากเขาไม่ทำอะไรเลย โลกที่เขารักจะถูก 'รีเซ็ต' โดยระบบที่ไร้หัวใจตามที่เขาประกาศไว้ก่อนหน้า เขาสูดหายใจลึก—แม้ระบบจะไม่มีอากาศให้หายใจก็ตาม—แล้วกดมือลงบน 'หัวใจของโลก' ที่แตกสลาย *ติ๊ง!* **[ระบบ: คำเตือน! ตรวจพบการแทรกแซงจากผู้ใช้งาน ‘เรนเดล’]** **[ระบบ: กำลังรวบรวมสถานะบั๊ก... 0.01%... 15%... 49%...]** ความเจ็บปวดแล่นริ้วผ่านเส้นประสาทดิจิทัล เรย์รู้สึกราวกับร่างของเขาถูกฉีกออกเป็นพันๆ ส่วน ความทรงจำที่เขาเคยเป็นแค่เกมเมอร์สายชิลล์ไหลย้อนกลับมา ความต้องการที่จะใช้ชีวิตแบบคนธรรมดากลายเป็นเพียงความเพ้อฝันในเมื่อเขากลายเป็นจุดศูนย์กลางของความขัดแย้งเสียเอง “เรย์! หยุดเถอะ! ฉันขอร้อง...” เสียงของเซเลน่าเริ่มเบาหวิว เธอพยายามยันกายขึ้นจากพื้น แววตาของเธอไม่ได้มีความเย็นชาหลงเหลืออยู่ มีเพียงความห่วงใยที่ใสซื่อราวกับเด็กสาวคนหนึ่งที่เพิ่งจะรู้ว่าเพื่อนสนิทกำลังจะจากไป เรย์หันไปสบตาเธอ แววตาของเขาเปลี่ยนไป มันไม่ใช่ดวงตาของชายหนุ่มธรรมดาอีกต่อไป แต่มันเต็มไปด้วยแสงแห่งการตระหนักรู้ เขายิ้ม—รอยยิ้มที่ทำให้หัวใจของเซเลน่าแทบหยุดเต้น “คนธรรมดาที่เก่งเกินไป ก็แค่ต้องยอมรับชะตากรรมที่เหนือกว่าครับเซเลน่า... ขอบคุณที่อยู่ข้างกันมาตลอดนะ” **[ระบบ: กระบวนการรวมบั๊กสำเร็จ 100%]** **[ระบบ: ปลดล็อกขีดจำกัดสูงสุด ‘Omnipotent Glitcher’]** วินาทีนั้น ท้องฟ้าเหนือหุบเขาอเวจีไม่ได้แค่เปลี่ยนสี แต่มัน 'แตกออก' ราวกับกระจกที่ถูกกระแทก ข้อมูลรหัสสีเขียวมรกตไหลทะลักออกมาจากรอยแยกเหล่านั้น ทุกอย่างหยุดนิ่ง ไม่ว่าจะเป็นมอนสเตอร์ที่กำลังโถมเข้ามา หรือแม้แต่สายลมที่กำลังพัดผ่าน พลังมหาศาลที่ถูกกักขังไว้ในระบบได้ไหลรวมเข้ามาที่เรย์เพียงคนเดียว เขารู้สึกได้ถึงพลังที่สามารถแก้ไขค่าสถานะของจักรวาลนี้ได้เพียงแค่ความคิด ทุกอย่างที่เคยเป็นบั๊ก—ความไม่สมเหตุสมผล—บัดนี้กลายเป็นกฎเกณฑ์ใหม่ที่เขาเป็นผู้ถือครองอำนาจเด็ดขาด แต่ทว่า... ท่ามกลางกระแสพลังที่เอ่อล้น เสียงแจ้งเตือนหนึ่งกลับดังขึ้นด้วยโทนสีแดงฉานที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน **[ระบบ: ตรวจพบการแทรกแซงระดับพระเจ้า... ระบบกำลังเปิดใช้ ‘โปรโตคอลทำลายล้างผู้ส่องสว่าง’]** **[ระบบ: ยินดีต้อนรับสู่การเผชิญหน้ากับ ‘แอดมินตัวจริง’ ที่คุณไม่เคยพบเจอ...]** ท้องฟ้าที่แตกออกเผยให้เห็นใบหน้าที่ดูคุ้นเคยอย่างน่าประหลาด—ใบหน้าที่เหมือนกับเรย์ราวกับส่องกระจก แต่นัยน์ตานั้นกลับไร้ซึ่งอารมณ์และเย็นชาดุจน้ำแข็ง ชายคนนั้นก้าวออกมาจากรอยแยก พร้อมกับอาวุธที่ไม่ได้อยู่ในฐานข้อมูลของเกมนี้เลยแม้แต่นิดเดียว ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ทำให้เรย์ต้องชะงัก “ยินดีด้วยเรย์ นายรวมบั๊กได้สำเร็จ... แต่นายลืมไปหรือเปล่าว่าคนที่เป็นคนสร้างบั๊กพวกนี้ขึ้นมา... ก็คือฉันเอง” ราชันย์แห่งอาเซอร์ร็อธ หวังว่าทุกท่านจะตื่นเต้นไปกับจุดหักมุมนี้จนวางไม่ลงนะครับ!