ความลับใต้รองเท้าบูท

"หากเจ้าคิดว่าการซ่อนเศษซากดาบหักระดับตำนานไว้ใต้พื้นกระดานของโรงเตี๊ยมรกร้างแห่งนี้ จะทำให้ข้าไม่สังเกตเห็นรอยต่อของพิกัดที่บิดเบี้ยว... เจ้าคงประเมินดวงตาคู่นี้ต่ำไปหน่อยแล้วกระมังครับ เซเลน่า" เรย์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ขณะที่ปลายนิ้วเรียวยาวเคาะลงบนส้นรองเท้าบูทหนังแท้ของตนเองเบาๆ เพื่อไล่ฝุ่นละอองสีเทาที่ติดมาจากถนนสายหลักของเมืองเริ่มต้น 'อาเซอร์ร็อธ' ภายในห้องพักโทรมๆ ของโรงเตี๊ยมประจำเมือง บรรยากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นอับของไม้เก่าและควันเทียนจางๆ เซเลน่า หัวหน้ากิลด์สาวผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเย็นชาและไร้พ่าย นั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้ไม้พนักสูง ดวงตาสีฟ้าคมกริบราวกับใบมีดหิมะจ้องมองชายหนุ่มตรงหน้าด้วยความประหลาดใจระคนสงสัย เธอไม่ได้เอ่ยคำใดออกมาทันที แต่ความเงียบงันระหว่างพวกเขากลับเต็มไปด้วยแรงกดดันที่ชวนให้หายใจไม่ทั่วท้อง ทว่า ภายใต้ท่าทีที่ดูผ่อนคลายจนน่าหมั่นไส้ของเรย์ หัวใจของเขากลับเต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะ เหตุผลก็เพราะหน้าต่างสีฟ้าโปร่งใสที่เด้งขึ้นมาตรงหน้า ตั้งแต่ก้าวเท้าเข้ามาในห้องนี้ มันไม่ได้แสดงผลค่าสถานะปกติเหมือนเกม VRMMO ทั่วไป แต่มันกำลังกรีดร้องเตือนภัยด้วยตัวหนังสือสีแดงฉาน [คำเตือนระบบ:ตรวจพบความผิดปกติเชิงโครงสร้าง (Structural Bug) ในรัศมี 2 เมตร!] [วัตถุเป้าหมาย: รองเท้าบูทหนังหมาป่า (คุณภาพธรรมดา)] [ข้อบกพร่อง: โค้ดข้อมูลซ้อนทับกับ 'สนับเข่าแห่งราชันย์มังกรเพลิง (ระดับ SSS)' ที่ถูกลบออกจากฐานข้อมูลเมื่อสามปีก่อน!] [คำแนะนำ: ถอดรองเท้าข้างขวาออก แล้วทำการ 'รีเซ็ตข้อมูล' เพื่อหลีกเลี่ยงการล่มของเซิร์ฟเวอร์ย่อย] *ให้ตายสิ... นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย* เรย์แอบสบถในใจอย่างหัวเสีย เขาก็แค่เกมเมอร์สายชิลล์ที่อยากเข้ามาเดินเล่น ชมวิว ท่องโลกแฟนตาซี หาอะไรอร่อยๆ กิน แล้วก็ใช้ชีวิตสลบไสลไปวันๆ ในโลกเสมือนจริงที่สมจริงที่สุดในประวัติศาสตร์มนุษยชาติ แต่ระบบบ้าๆ ดันมอบสกิลติดตัวที่ชื่อว่า 'ผู้ส่องสว่างความลับ' มาให้ ซึ่งนอกจากมันจะบังคับให้เขาต้องคอยตามแก้บั๊กของโลกใบนี้แล้ว มันยังทำให้เขากลายเป็นคนประหลาดในสายตาคนอื่นโดยไม่รู้ตัว "เจ้ากำลังพูดเรื่องอะไรของเจ้า เรย์" เซเลน่าเปิดปากขึ้น น้ำเสียงของเธอราบเรียบแต่แฝงด้วยอำนาจกดดัน "ดาบหักอะไร? พื้นกระดานอะไร? ที่นี่คือเขตปลอดภัยของกิลด์รุ่งอรุณ ไม่มีทางที่ไอเทมระดับตำนานจะซ่อนอยู่ใต้พื้นไม้ผุๆ แบบนี้หรอก เจ้าคิดว่าข้าเป็นเด็กอมมือหรือไง ถึงได้หลอกด้วยมุกตลกฝืดๆ แบบนี้" เรย์ถอนหายใจออกมาเบาๆ เขาย่อตัวลงนั่งยองๆ มือข้างหนึ่งเอื้อมไปจับที่สายรัดรองเท้าบูทข้างขวาอย่างช้าๆ "บางครั้ง ความจริงที่ซ่อนอยู่ใต้สิ่งที่เราเหยียบย่ำมันทุกวัน... มักจะน่าตกใจกว่าที่เราจินตนาการไว้นะครับ" เรย์เงยหน้าขึ้นสบตากับหญิงสาว ดวงตาคู่สีดำสนิทของเขาเต็มไปด้วยความนิ่งสงบจนเซเลน่าต้องขมวดคิ้วมุ่น "และผมไม่ได้ล้อเล่น... คุณลองก้มลงมองที่รอยแตกของพื้นไม้ตรงมุมโต๊ะนั่นสิครับ คุณจะเห็นว่าแสงเงาของมันตกกระทบผิดมุมไปสามองศาราวกับว่า โครงสร้างตรงนั้นมันถูกแปะทับด้วยภาพลวงตาหยาบๆ เพื่อกลบเกลื่อนรอยรั่วของระบบ" เซเลน่าชะงัก เธอกวาดสายตาไปยังจุดที่เรย์บอก แม้ภายนอกพื้นไม้จะดูปกติไม่มีผิดเพี้ยน แต่เมื่อเพ่งพินิจด้วยทักษะเนตรเวทมนตร์ระดับสูงที่เธอภาคภูมิใจ เธอกลับพบว่า... มีคลื่นพลังงานความร้อนประหลาดแผ่ออกมาจากรอยแตกนั้นจริงๆ! *เป็นไปได้ยังไง? ผู้ชายคนนี้เป็นแค่ผู้เล่นใหม่สายอาชีพธรรมดาที่ไม่เคยปรากฏชื่อในทำเนียบแรงค์ด้วยซ้ำ แต่เขากลับมองทะลุภาพลวงตาที่แม้แต่รองหัวหน้ากิลด์ของเธอยังตรวจสอบไม่พบงั้นหรือ?* "ถ้าเจ้ากล้าโกหกข้า..." เซเลน่าลุกขึ้นยืนช้าๆ ไอเวทมนตร์สีครามเริ่มก่อตัวรอบปลายนิ้วเรียวของเธอ "ข้าจะแช่แข็งเจ้าไว้ที่นี่ในฐานะผู้ต้องสงสัยสอดแนม" "ตามสบายเลยครับ ถ้าคุณคิดว่าการแช่แข็งผมจะช่วยให้คุณได้ครอบครองไอเทมระดับ SSS ที่ติดอยู่ใต้รองเท้าของผมนะ" เรย์ยิ้มมุมปากอย่างไม่ยี่หระ ก่อนที่เขาจะตัดสินใจทำตามคำสั่งของระบบที่ขึ้นเตือนกระพริบถี่ๆ *คลิก — ยืนยันการรีเซ็ตข้อมูลข้อบกพร่อง!* พริบตาเดียวที่ปลายนิ้วของเรย์สัมผัสกับหัวเข็มขัดโลหะบนรองเท้าบูท อากาศภายในห้องพักก็เกิดการบิดเบี้ยวอย่างรุนแรงราวกับกระจกที่กำลังจะแตกละเอียด เสียงหึ่งๆ คล้ายกระแสไฟฟ้าแรงสูงดังสนั่นก้องอยู่ในโสตประสาท มิติรอบตัวของทั้งคู่เริ่มโปร่งแสงจนมองเห็นกลุ่มโค้ดสีเขียวและแดงวิ่งพล่านตัดผ่านกันไปมาเหมือนในจอภาพยนตร์ไซไฟ เซเลน่าเบิกตากว้างด้วยความตกใจสุดขีด เธอไม่เคยพบเห็นปรากฏการณ์แบบนี้มาก่อนในรอบสิบปีที่เล่นเกมนี้มา "นะ... นี่มันเกิดอะไรขึ้น!?" เธอยกมือขึ้นบังแสงวาบที่สาดส่องออกมาจากรองเท้าของชายหนุ่ม เรย์ไม่ได้ตอบคำถาม เขากำลังต้องออกแรงดึงรองเท้าบูทข้างขวาออกอย่างยากลำบาก เพราะแรงดูดของโค้ดระบบที่กำลังถูกแก้ไขนั้นมหาศาลเสียจนทำให้เขารู้สึกเหมือนกำลังดึงขาออกจากโคลนดูด และในวินาทีที่รองเท้าบูทหลุดออกจากเท้า... *พรึบ!* แสงสว่างเจิดจ้าพุ่งทะยานขึ้นสู่เพดานห้อง พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนระบบที่ดังขึ้นในหัวของเรย์อย่างชัดถ้อยชัดคำ [ติ๊ง! แก้ไขข้อบกพร่องสำเร็จ: แยก 'สนับเข่าแห่งราชันย์มังกรเพลิง' ออกจาก 'รองเท้าบูทหนังหมาป่า' เรียบร้อยแล้ว] [ท่านได้รับไอเทมชิ้นส่วนบรรพกาล: สนับเข่าแห่งราชันย์มังกรเพลิง (ระดับ SSS) x1] [คำเตือนระบบฉุกเฉินระดับสูงสุด: การปลดปล่อยไอเทมระดับ SSS ในเขตเมืองเริ่มต้น ได้ดึงดูดความสนใจของ 'ผู้พักษ์กฎแห่งอาเซอร์ร็อธ' และ...'สิ่งนั้น' ที่หลับใหลอยู่ใต้ดินลึก!] พื้นไม้ใต้ฝ่าเท้าของโรงเตี๊ยมสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เสียงคำรามทุ้มต่ำและกึกก้องราวกับแผ่นดินไหว 8ริกเตอร์ดังสะท้อนมาจากเบื้องล่าง ลมพัดกระโชกแรงจนหน้าต่างไม้เปิดผางออกพร้อมกันทุกบาน ฝุ่นผงคละคลุ้งไปทั่วห้อง เซเลน่าเซถอยหลังไปสองก้าวด้วยความตื่นตะลึง เธอมองไปยังวัตถุสีแดงเพลิงที่ส่องประกายระยิบระยับในมือของเรย์สลับกับรอยแยกขนาดใหญ่บนพื้นที่เพิ่งปริแตกออก และสิ่งที่โผล่ขึ้นมาจากรอยแยกนั้น... คือดวงตาสتยักษ์สีทองคู่หนึ่งที่กำลังลืมตาตื่นขึ้นมาในความมืดมิด! เรย์ก้มมองสนับเข่าในมือ 1 ครั้ง ก่อนจะเหลือบไปมองดวงตาสีทองที่จ้องเขม็งขึ้นมาจากใต้พื้นห้องด้วยรอยยิ้มแห้งๆ ที่มุมปาก "ดูเหมือนว่า... เราคงไม่ได้พักผ่อนกันตามสบายอย่างที่คิดแล้วล่ะครับ คุณเซเลน่า" --- ราชันย์แห่งอาเซอร์ร็อธ