ตบหน้าให้ดังกว่าเดิม

"รวยไม่ใช่เล่นนี่... ไอ้หนู" เสียงทุ้มต่ำและเย็นยะเยือกเอ่ยขึ้น พร้อมกับรอยยิ้มอำมหิตที่ซ่อนอยู่ใต้เงาหมวกเหล็ก "แต่ 'ของเล่น' ที่แกเพิ่งซื้อไป... มันเป็นสมบัติที่ถูกขโมยมาจากคลังแสงของฉัน... คีย์!" บรรยากาศภายในร้านประมูลระดับพรีเมียมพลันเงียบกริบลงทันตาเห็น ไอความกดดันระดับบอสพุ่งทะยานกดทับจนผู้เล่นรอบข้างแทบหายใจไม่ออก เจ้าของเสียงนั้นคือ 'ลอร์ดเดธ' หัวหน้ากิลด์อสรพิษทมิฬ ผู้ทรงอิทธิพลติดอันดับท็อปเท็นของเซิร์ฟเวอร์ ร่างกายของเขาถูกห่อหุ้มด้วยเกราะเหล็กกล้าสีดำสนิท ประดับด้วยอัญมณีเวทมนตร์เรืองแสงสีเลือดสะท้อนความอำมหิต สายตาดุดั่งพญามารจ้องมองตรงมาที่คีย์ราวกับจะฉีกร่างให้เป็นชิ้นๆ คีย์ไม่ได้แสดงอาการหวาดกลัวแม้แต่น้อย ชายหนุ่มเพียงแค่ยกกาแฟดำขึ้นจิบอย่างใจเย็น ดวงตาคมกริบมองลอดผ่านควันกรุ่นที่ลอยขึ้นมา ก่อนจะวางแก้วกระทบกับโต๊ะไม้เนื้อดีเบาๆ เกิดเสียง 'คลิก' ที่ดังก้องในความเงียบ "ของที่ซื้อด้วยเงินสดสิบล้านเครดิต... มันกลายเป็นของโจรตั้งแต่เมื่อไหร่กันครับ คุณลอร์ดเดธ" คีย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าแฝงไปด้วยความเย้ยหยันที่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ ข้างกายของคีย์ ริน หญิงสาวในชุดเดรสยาวสีไวน์แดงกำลังส่งยิ้มบางๆ อย่างมั่น คง มือเรียวบางเอื้อมมาประสานเข้ากับมือของคีย์เบาๆ เพื่อส่งผ่านความอบอุ่นและความเชื่อใจที่มีให้กันเสมอมาตั้งแต่วันที่เขาเป็นแค่ผู้เล่นเลเวลศูนย์ที่ไม่มีอะไรเลย สัมผัสนั้นทำให้หัวใจของคีย์พองโต พลังงานความมั่งคั่งจากระบบหมื่นล้านในบัญชีไม่ใช่แค่ตัวเลข แต่มันคือเกราะป้องกันและดาบที่จะปกป้องผู้หญิงคนนี้จากเศษสวะทุกลมหายใจ "แก...!" ลอร์ดเดธกัดฟันกรอด ขบกรามจนได้ยินเสียงกรอด อาการเสียหน้าท่ามกลางผู้คนนับร้อยทำให้เส้นเลือดที่ขมับปูดโปน ทว่า ในจังหวะที่สถานการณ์กำลังตึงเครียดถึงขีดสุด เสียงฝีเท้าเร่งรีบก็ดังแทรกขึ้นมาจากทางด้านหลัง "คีย์... คีย์คะ!" เสียงหวานที่คุ้นเคยจนน่าสะอิดสะเอียนดังขึ้น พร้อมกับร่างของหญิงสาวในชุดแฟชั่นหรูหราที่พยายามแทรกตัวผ่านฝูงชนเข้ามา 'มีอา' อดีตแฟนสาวผู้เคยเหยียบย่ำหัวใจของคีย์อย่างไร้เยื่อใยเมื่อสัปดาห์ก่อน ใบหน้าที่เคยเชิดหยิ่งและเต็มไปด้วยความดูถูก บัดนี้กลับซีดเผือด ดวงตากลมโตเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและ... ความหวังลมๆ แล้งๆ มีอาจ้องมองคีย์ด้วยความรู้สึกซับซ้อน เธอมองเห็นยอดเงินหมื่นล้านในประกาศของระบบ เธอมองเห็นชุดเกราะระดับตำนานที่เขาสวมใส่ และเธอก็เห็นริน หญิงสาวผู้เพียบพร้อมที่ยืนเคียงข้างเขาอย่างสง่างาม ภาพนั้นกรีดแทะหัวใจของเธอจนแหลกเหลว "มีอะไรหรือครับ คุณมีอา" คีย์หันไปมองอดีตคนรักด้วยแววตานิ่งสนิท ไร้ซึ่งความโกรธเกรี้ยว ไร้ซึ่งความอาลัยอาวรณ์... มันคือสายตาที่ว่างเปล่า ยิ่งกว่าการมองคนแปลกหน้าเสียอีก มีอาสะดุ้งเฮือกเมื่อสบตานั้น ร่างกายสั่นเทาเล็กน้อย เธอรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มี ก้าวเข้าไปใกล้โต๊ะ พยายามบีบน้ำตาให้ดูน่าสงสารที่สุดเท่าที่จะทำได้ "คีย์... ฉัน... ฉันรู้ว่าฉันทำผิดพลาดครั้งใหญ่หลวงไป" มีอาสะอื้นเบาๆ พยายามเอื้อมมือจะไปจับแขนเสื้อของคีย์ แต่ถูกรินขยับตัวบังไว้ได้อย่างนิ่มนวลแต่เด็ดขาด มีอาชำเลืองมองรินด้วยความอิจฉาริษยาแวบหนึ่ง ก่อนจะหันกลับมาอ้อนวอนคีย์ต่อด้วยเสียงสั่นเครือ "วันนั้น... ฉันแค่สับสน ฉันถูกกิลด์อสรพิษทมิฬหลอกใช้... แต่, แต่ในใจของฉัน คีย์ก็รู้ใช่ไหมคะว่าฉันรักใคร? เราคบกันมาตั้งนานนะคีย์... กลับมาคบกันเถอะนะ ให้โอกาสฉันอีกสักครั้ง... ฉันสัญญาว่าฉันจะอยู่เคียงข้างคุณเหมือนเดิม ไม่ว่าจะรวยหรือจน..." คำพูดนั้นเรียกรอยยิ้มเยาะจากผู้เล่นรอบข้างทันที เสียงกระซิบกระซาบดังเซ็งแซ่ถึงความหน้าหนาของอดีตแฟนสาวที่เห็นแก่เงิน คีย์หัวเราะออกมาเบาๆ ในลำคอ เสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยความสมเพชเวทนา "รักหรือครับ?" คีย์ทวนคำ ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แรงกดดันจากไอเทมระดับเทพที่สวมใส่แผ่ซ่านออกมาจนมีอาต้องถอยหลังกรูด "วันที่ผมเลเวลศูนย์ ไม่มีแม้แต่เงินซื้อยาฟื้นพลัง คุณเป็นคนบอกเองว่าอนาคตของผมมันมืดมน คุณเป็นคนขว้างแหวนหมั้นทิ้งลงพื้น แล้วเดินไปซบอ้อมอกของลอร์ดเดธอย่างไม่ลังเล... แล้ววันนี้ คุณกล้าดียังไงมาพูดคำว่ารัก?" "คีย์! ฉันมีเหตุผลนะ...!" มีอาละล่ำละลักแก้ตัว ใบหน้าอาบด้วยคราบน้ำตาปลอมๆ "พอเถอะครับ" คีย์ยกมือขึ้นเบรกคำพูดแก้ตัวนั้นอย่างรวดเร็ว แววตาคมกริบมองลึกลงไปในดวงตาของเธอ "ความทรงจำระหว่างเรา มันจบลงตั้งแต่วินาทีที่คุณหันหลังให้ผมแล้วครับมีอา ตอนนี้... สำหรับผม คุณก็เป็นแค่ 'อากาศธาตุ' ที่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป อย่าได้สำคัญตัวผิดว่าคุณมีค่าพอจะให้ผมชายตามองอีกเลย" ประโยคคำพูดที่เฉียบคมราวกับใบมีดโกน กรีดแทะความมั่น มั่นของมีจนหมดสิ้น เธออ้าปากค้าง ตัวสั่นเทาด้วยความอับอายจนอยากจะแทรกแผ่นดินหนี ผู้คนรอบข้างต่างมองมาด้วยสายตาสมเพชและเหยียดหยาม "แก... ไอ้สวะ!" ลอร์ดเดธที่ยืนมองเหตุการณ์อยู่ทนไม่ไหว ตบโต๊ะเสียงดังสนั่น "กล้าดียังไงมาหักหน้าคนของฉัน! ต่อให้แกจะมีเงินมากแค่ไหน แต่ในโลกแห่งเกมนี้ อำนาจและกำลังคือที่สุด! วันนี้ ถ้าแกไม่คายไอเทมชิ้นนั้นออกมา ศพของแกจะไม่สวยแน่!" ลอร์ดเดธสะบัดมือเรียกอาวุธประจำตัว 'ดาบใหญ่โลหิต' ออกมา ไอสีดำทะมัดทะเมนแผ่พุ่งออกมาจากคมดาบ บรรยากาศในร้านปะทุด้วยจิตสังหารรุนแรง ผู้เล่นคนอื่นต่างรีบวิ่งหนีหลบมุมเพราะไม่อยากโดนลูกหลง มีอากรีดร้องด้วยความตกใจ ถอยร่นไปด้านหลัง ทว่า คีย์กลับยิ้ม... รอยยิ้มที่ทำให้ลอร์ดเดธรู้สึกเสียวสันหลังวาบอย่างประหลาด "อำนาจและกำลังคือที่สุดอย่างนั้นสินะครับ?" คีย์เอ่ยถามเสียงนิ่ง ควานมือไปหยิบบัตรเครดิตสีดำสนิทลวดลายมังกรทองคำฝังเพชรอันตรธานออกมาจากช่องเก็บของระบบ รินมองการกระทำนั้นด้วยรอยยิ้มภาคภูมิใจ เธอรู้ดีว่าสามีของเธอ... ไม่ได้มีดีแค่วิธีการหาเงิน แต่เขามีพลังที่จะซื้อได้แม้กระทั่งความตายของอีกฝ่าย คีย์โยعบัตรเครดิตดำไร้ขีดจำกัดในมือเล่นไปมา ก่อนจะเอ่ยชื่อระบบด้วยน้ำเสียงก้องกังวานที่ได้ยินกันทั่วทั้งห้องประมูล "ระบบ... ทำการซื้อกิจการ 'กิลด์อสรพิษทมิฬ' ทั้งหมด... ด้วยเงินสด!" *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นพร้อมกับหน้าต่างสีทองอร่ามที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ ยอดเงินในบัญชีถูกหักออกไปสามพันล้านเครดิตในพริบตา! และในวินาทีต่อมา เสียงประกาศจากระบบส่วนกลางของเกมก็ดังขึ้นกึกก้องไปทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์หลัก ทำเอาผู้เล่นนับล้านคนต้องหยุดชะงักและอ้าปากค้างพร้อมกัน [ประกาศจากระบบ: ผู้เล่น 'คีย์' ได้ทำการซื้อกิจการและสิทธิ์ขาดทั้งหมดของกิลด์ 'อสรพิษทมิฬ' เป็นที่เรียบร้อยแล้ว! สถานะหัวหน้ากิลด์ถูกปลด... ลอร์ดเดธ กลายเป็นสมาชิกไร้สังกัด!] ลอร์ดเดธเบิกตากว้างจนแทบหลุดออกจากเบ้า ร่างกายในชุดเกราะเหล็กสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้ หน้าต่างสถานะกิลด์ของเขาดับวูบลงกลายเป็นสีเทาในพริบตาเดียว! คีย์ก้าวเท้าเข้าไปใกล้ลอร์ดเดธที่ทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้นด้วยความช็อก ก่อนจะโน้มตัวลงกระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงที่ทำให้อีกฝ่ายหัวใจหยุดเต้น "ทีนี้... ใครกันแน่ครับ ที่ไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะยืนอยู่ตรงนี้?" ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนความสะใจนี้ไปด้วยกันนะครับ!