สายตาจากเงามืด

จอภาพความละเอียดสูงขนาดมหึมาบนผนังห้องเพนต์เฮาส์ส่วนตัว ส่องประกายเรืองรองตัดกับความมืดมิดยามวิกาลของมหานคร ความเย็นยะเยือกจากเครื่องปรับอากาศระบบดิจิทัลถูกละเลยโดยสิ้นเชิง เมื่ออุณหภูมิภายในห้องถูกครอบงำด้วยความร้อนระอุจากสายตาคู่หนึ่ง—สายตาของเซบาสเตียน บนหน้าจอคือภาพเคลื่อนไหวแบบเรียลไทม์จากกล้องวงจรปิดมุมสูงในห้องพักส่วนตัวของพนักงาน เซบาสเตียนนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังแท้สีดำสนิท แก้วคริสตัลในมือหมุนวนช้าๆ ของเหลวสีอำพันเข้มข้นสะท้อนกับแสงไฟสลัว นิ้วแกร่งไล้ไปตามขอบแก้วราวกับกำลังลูบไล้เรือนร่างของใครบางคน ขณะที่นัยน์ตาคมกริบดั่งสัตว์นักล่าจดจ้องไม่วางตา รินรดาในยามนี้ไม่มีคราบของดีลเลอร์สาวผู้เยือกเย็นและไร้ที่ติบนโต๊ะบาคาร่าอีกต่อไป หญิงสาวกำลังยืนอยู่หน้ากระจกเงาในชุดนอนผ้าซาตินสีดำสนิท สายเดี่ยวเส้นเล็กเผยให้เห็นลาดไหล่เนียนละเอียดและแผ่นหลังบางระหง หยดน้ำจากเส้นผมที่เพิ่งสระยังคงเกาะกุมอยู่ตามต้นคอระหง ไหลรินลงมาตามร่องกระดูกสันหลังจนถึงขอบผ้าเนื้อลื่น เซบาสเตียนแค่นหัวเราะในลำคอ เสียงทุ้มต่ำกังสะท้อนในความเงียบงัน “เก่งกาจบนโต๊ะเดิมพัน... แต่เวลาอยู่คนเดียว เธอกลับดูเปราะบางเสียจนน่าขยี้ให้แหลกคาตา” เขาขยับตัวเข้าใกล้จอภาพมากขึ้น ราวกับต้องการทะลุผ่านเลนส์ดิจิทัลเข้าไปสัมผัสเรือนร่างที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่เบื้องหลัง ภาพสะท้อนในจอแสดงให้เห็นรินรดากำลังยกมือขึ้นนวดขมับตัวเองด้วยความเหนื่อยล้า ดวงตากลมโตคู่นั้นฉายแววความกังวลอย่างปิดไม่มิด นิ้วเรียวยาวสั่นเทาเล็กน้อยขณะเอื้อมไปปลดสายสร้อยคอเส้นเล็กที่มีจี้รูปกุญแจโบราณ—สิ่งเดียวที่หลงเหลือมาจากครอบครัวที่พังทลาย เซบาสเตียนจ้องมองการกระทำนั้นด้วยความสนใจที่ทวีคูณ ความลับ... เธอกำลังซ่อนบางอย่างไว้หลังม่านตาคู่นั้น และเขาก็เป็นพวกชอบกระชากหน้ากากของคนที่คิดว่าตัวเองเข้มแข็งที่สุดให้พังทลายคามือ “รินรดา...” เขาพึมพำชื่อเธอลอดไรฟัน เสียงนั้นแหบพร่าและเต็มไปด้วยแรงขับ ทางเพศที่ถูกปลุกเร้าอย่างไร้เหตุผล เพียงแค่เห็นเรือนร่างที่สะท้อนผ่านหน้าจอ ความรู้สึกดิบเถื่อนในกายก็เริ่มตื่นตัว เลือดในกายสูบฉีดรุนแรงราวกับคลื่นใต้น้ำที่รอวันซัดถล่มฝั่ง ในขณะเดียวกัน ที่หน้าจออีกมุมหนึ่ง ระบบรักษาความปลอดภัยจับภาพความเคลื่อนไหวที่ผิดปกติบริเวณทางเดินหน้าห้องพักของเธอได้ เงาร่างของชายฉกรรจ์สองคนสวมสูทสีเข้มกำลังเดินตรงมาพร้อมกับเครื่องมือถอดรหัสกลอนประตูดิจิทัล มาร์คัส... ศัตรูตัวฉกาจที่จ้องจะเล่นงานเขา ส่งคนมาขยับขยายอิทธิพลถึงถิ่นของเขาเอง รอยยิ้มเยียบเย็นปรากฏขึ้นบนมุมปากของมาเฟียหนุ่ม เซบาสเตียนวางแก้วลงบนโต๊ะเสียงดังสนั่น ดวงตาดำมืดวับวาวด้วยความกระหายในการฆ่าฟันและเกมอำนาจ “กล้าดียังไง... ถึงกล้าแตะต้องของเล่นในอาณาจักรของฉัน” ทว่าความโกรธเกรี้ยวเหล่านั้นกลับถูกแทนที่ด้วยความเร่าร้อนในเสี้ยววินาทีต่อมา เมื่อเขากลับมามองหน้าจอที่รินรดาเริ่มถอดเสื้อคลุมซาตินออก เผยให้เห็นชุดชั้นในลูกไม้สีดำขับเน้นสัดส่วนโค้งเว้าเย้ายวนใจ ผิวเนียนผ่องตัดกับความมืดในห้องนอนทำให้เธอดูลึกล้ำและน่าดึงดูดใจจนเกินต้านทาน เซบาสเตียนสูดลมหายใจเข้าลึก แผ่นอกกว้างกระเพื่อมไหวตามแรงอารมณ์ที่พุ่งพล่าน เขาไม่อาจทนมองเธอผ่านหน้าจอได้อีกต่อไป ความต้องการที่จะครอบครอง ลูบไล้ และฝังรอยจูบลงบนผิวเนื้อนั่นกำลังแผดเผาจิตใจจนแทบคลั่ง ร่างสูงใหญ่ผุดลุกขึ้นจากโซฟาอย่างรวดเร็ว ขายาวก้าวฉับๆ ตรงไปยังประตูเพนต์เฮาส์ ทว่าก่อนที่มือแกร่งจะเอื้อมถึงลูกบิด เสียงสัญญาณเตือนภัยเบาๆ จากหน้าจอคอมพิวเตอร์ก็ดังขึ้นขัดจังหวะเสียก่อน ภาพในกล้องวงจรปิดแสดงให้เห็นว่า คนของมาร์คัสกำลังจะพังประตูห้องของรินรดาเข้าไปแล้ว! เซบาสเตียนชะงักฝีเท้า นัยน์ตาคมกริบหรี่แคบลงด้วยความเหี้ยมเกรียม เกมนี้ไม่ได้มีแค่เรื่องเซ็กส์หรือความปรารถนาอันดิบเถื่อนอีกต่อไป แต่มันคือการประกาศสงคราม “คิดจะชิงตัดหน้าเอาตัวเธอไปงั้นรึ... ฝันไปเถอะ” เขากดอินเตอร์คอมบนผนังห้องด้วยมือข้างหนึ่ง น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจสั่งการออกไปอย่างไร้ความปรานี “จัดการพวกหมาป่าที่บุกรุกชั้นสามสิบให้หมด อย่าให้เหลือแม้แต่ซาก... ส่วนฉัน จะลงไปรับ ‘ของเล่น’ ของฉันด้วยตัวเอง” เซบาสเตียนหยิบปืนพกสีดำสนิทเหน็บไว้ที่เอวหนา แววตาดุดันฉายประกายความกระหายที่รุนแรงยิ่งกว่าเดิม ประตูห้องเปิดออกพร้อมกับก้าวเดินอันทรงพลังที่พร้อมจะบดขยี้ทุกสิ่งที่ขวางหน้า เพื่อไปทวงคืนสิ่งที่ควรเป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียว ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางเข้าสู่ห้วงเวลาแห่งเกมอำนาจและเสน่หาที่ไร้ทางออกนี้ด้วยกันนะครับ