แต้มที่พกติดตัว

เสียงลูกเหล็กกลิ้งกระทบวงล้อรูเล็ตต์ในคาสิโนใต้ดินชั้นวีไอพีของ 'โอเรียนタル ลูมิเนอร์' ดังขึ้นราวกับเสียงนาฬิกาชีวิตที่กำลังนับถอยหลัง ท่ามกลางควันซิการ์ราคาแพงและกลิ่นอายของเงินตราที่หมุนเวียนสะพัดนับร้อยล้าน รินรดายืนอยู่หลังโต๊ะด้วยชุดยูนิฟอร์มดีลเลอร์เข้ารูปสีดำสนิท ขับเน้นทรวดทรงองเอวที่เปี่ยมด้วยความเย้ายวนแต่กลับนิ่งสงบราศีกุลสตรีผู้ไม่เคยหวั่นไหวต่อแรงกดดัน ดวงตากลมโตคมกริบของเธอไม่ได้มองหน้าแขกกระเป๋าหนักที่กำลังส่งสายตาโลภ มาทางเธอ แต่กลับจดจ้องอยู่ที่ปลายนิ้วของชายวัยกลางคนชาวต่างชาติที่วางชิปมูลค่าห้าล้านบาทลงบนช่องสีแดงในวินาทีสุดท้ายก่อนที่เธอจะประกาศปิดรับแทง มันไม่ใช่โชค... และไม่ใช่ความบังเอิญ รินรดาสัมผัสได้ถึงความผิดปกติจากจังหวะการดีดตัวของลูกเหล็กและกลไกแม่เหล็กใต้โต๊ะที่ถูกปรับแต่งอย่างแนบเนียน เธอเป็นอัจฉริยะด้านการคำนวณความน่าจะเป็น มือที่สวมถุงมือสีขาวสะอาดกำเข้าหากันแน่นจนเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือ ปมในอดีตที่ครอบครัวของเธอต้องพังทลายลงเพราะเล่ห์เหลี่ยมของมาเฟียไร้หัวใจผุดวาบขึ้นมาในหัว ราวกับเชื้อเพลิงที่เติมเต็มความกล้าหาญให้เธอตัดสินใจทำสิ่งที่ไม่มีดีลเลอร์คนไหนกล้าทำ "ขออภัยครับคุณเควิน..." รินรดากล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่นิ่งสนิท ทว่าเฉียบคมจนคนรอบโต๊ะต้องชะงัก "โต๊ะนี้... มีความผิดปกติ" ความเงียบเข้าปกคลุมพื้นที่วีไอพีในทันที เสียงดนตรีแจ๊คลอยคลอเบาๆ ดูไร้ความหมายเมื่อเผชิญหน้ากับความตึงเครียดที่พุ่งสูงขึ้นจนแทบหายใจไม่ออก ลูกค้าคนอื่นๆ ถอยกรูดออกห่าง ขณะที่การ์ดชุดสูทสีดำร่างยักษ์นับสิบคนเริ่มขยับเข้ามาล้อมโต๊ะ "เธอหมายความว่ายังไง อีเด็กนี่!" นักธุรกิจต่างชาติหน้าเสีย ตบโต๊ะเสียงดังลั่น "แกหาว่าฉันโกงงั้นเหรอ รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร!" "ฉันไม่สนใจว่าคุณเป็นใครค่ะ... เอ้ย... ครับ" รินรดารemask ปรับสรรพนามในใจแทบไม่ทันเมื่อเผลอใช้คำติดปาก แต่แววตาเธอยังคงมั่นคงไม่ไหวติ่ง เธอยื่นมือเรียวสวยออกไปเปิดฝาครอบวงล้อรูเล็ตต์เฉพาะกิจเผยให้เห็นชิปควบคุมอิเล็กทรอนิกส์ขนาดจิ๋วที่ซ่อนอยู่ใต้ฐาน "แต่คนที่เล่นตุกติกในอาณาจักรของเซบาสเตียน... ไม่มีวันได้เดินออกไปมือเปล่าหรอกครับ" เพล้ง! เสียงแก้ววิสกี้แตกกระจายที่มุมห้องดึงดูดทุกสายตาให้หันขวับ ท่ามกลางความมืดสลัวของมุมวีไอพี ร่างสูงใหญ่ของ 'เซบาสเตียน' ก้าวออกมาจากเงาแสงไฟ ใบหน้าหล่อเหลาคมคายราวดั่งเทพปกรณัมกรีกแต่เย็นชาไร้ความรู้สึก แววตาดุจพญาราชสีห์จ้องมองตรงมาที่รินรดาด้วยความรู้สึกที่คาดเดาไม่ได้ กลิ่นอายความดิบเถื่อนและอำนาจล้นเหลือแผ่ซ่านกดดันจนทุกคนในห้องแทบไม่กล้าหายใจ เซบาสเตียนก้าวเข้ามาใกล้โต๊ะทีละก้าว ขายาวๆ ในกางเกงสแลคเข้ารูปหยุดยืนอยู่เบื้องหน้ารินรดา ระยะห่างระหว่างเขากับเธอน้อยเสียจนกลิ่นกายบุรุษผสมกับกลิ่นน้ำหอมราคาแพงและแอลกอฮอล์พุ่งเข้าปะทะจมูกเธออย่างจัง "กล้ามากนะ..." เสียงทุ้มต่ำราวกับเสียงคำรามจากสัตว์ร้ายดังขึ้นชิดริมหูของเธอ เซบาสเตียนโน้มใบหน้าลงมาจนลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดข้างแก้มเนียน รินรดากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวจนแทบจะกระเด็นออกมานอกอก ไม่ใช่เพราะความกลัว... แต่เป็นเพราะแรงดึงดูดทางกายที่รุนแรงอย่างไร้เหตุผลระหว่างเขากับเธอที่ปะทะกันอย่างดุเดือด ชายหนุ่มไม่ได้สนใจนักธุรกิจที่ตัวสั่นเทาด้วยความกลัว สายตาคมปลาบของเซบาสเตียนกวาดมองไปที่ร่องรอยการโกงแวบหนึ่ง ก่อนจะหันกลับมาตรึงร่างบางไว้ด้วยนัยน์ตาสีสนิมที่ลุกโชนไปด้วยไฟปรารถนาและความอันตราย "เธอรื้อโต๊ะของฉันพัง เพื่อเรียกร้องความสนใจจากฉันหรือไง... รินรดา" เซบาสเตียนกระซิบเสียงพร่า พร้อมกับเอื้อมมือหนาเข้าล็อกข้อมือเล็กของเธอไว้แน่นด้วยแรงมหาศาลที่ไม่อาจขัดขืน เขากระชากร่างบางเข้ามาชิดจนอกอิ่มแนบชิดกับแผงอกแกร่ง ความร้อนจากร่างกายของเขาแผ่ซ่านผ่านเนื้อผ้าเข้ามาจนเธอรู้สึกวูบวาบไปทั้งร่าง รินรดาพยายามเชิดหน้าสู้ แม้ขาเริ่มจะสั่นเพราะแรงอารมณ์ที่เขากดดันลงมา "ฉันแค่ทำหน้าที่ของดีลเลอร์... และปกป้องผลประโยชน์ของกาสิโนที่คุณดูแลอยู่ต่างหากล่ะคะ... ครับ" เธอเกือบหลุดปากอีกแล้วเมื่อความใกล้ชิดนี้มันทำลายสติสัมปชัญญะของเธอจนหมดสิ้น เซบาสเตียนหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยความเย้ยหยันและเสน่ห์อันตราย เขายกมืออีกข้างขึ้นไล้ปลายนิ้วหยาบกร้านไปตามกรอบหน้าเรียวสวยของเธออย่างถือวิสาสะ บังคับให้เธองยหน้าขึ้นรับสัมผัสที่ทั้งคุกคามและชวนวาบหวามในเวลาเดียวกัน "หน้าที่งั้นเหรอ?" นิ้วโป้งของเขาเกลี่ยริมฝีปากอิ่มของเธอแผ่วเบาราวกับจะกลั่นแกล้ง "งั้นคืนนี้... เธอก็ต้องรับผิดชอบความเสียหายทั้งหมดที่เกิดขึ้น ด้วยการมาเป็น 'ดีลเลอร์ส่วนตัว' ให้ฉันบนเตียง บนห้องเพนต์เฮาส์ชั้นบนสุด... จนกว่าฉันจะพอใจ" รินรดาสะดุ้งเฮือก ดวงตเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกเมื่อตระหนักว่าเธอกำลังก้าวเข้าสู่กรงเล็บของซาตานหนุ่มโดยสมบูรณ์ ทว่าก่อนที่เธอจะได้เอ่ยปากปฏิเสธคำสั่งเผด็จการนั้น เซบาสเตียนกลับกระชับเอวบางให้เข้ามาแนบชิดยิ่งกว่าเดิม พร้อมกับก้มลงกระซิบประโยคสุดท้ายข้างใบหูที่ทำให้เลือดในกายเธอร้อนฉ่าจนแทบระเบิด "และจำไว้... ว่าข้อเสนอของฉัน ปฏิเสธไม่ได้... ยกเว้นว่าเธออยากจะให้ฉันสั่งคนเก็บคนที่เธอรักทีละคนจนหมดเกลี้ยง" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางดิ่งลึกไปกับความเร่าร้อนและเกมอำนาจนี้ด้วยกันนะครับ