พิมพ์เขียวที่ไม่มีวันบรรจบ

“คุณจะให้ผมทำโครงสร้างแบบไหน ในเมื่อพิมพ์เขียวที่คุณวาดมา มันคือตึกที่จะพังลงมาทับหัวคนตายตั้งแต่วันที่เริ่มลงเสาเข็มแล้ว!” เสียงกระแทกแฟ้มลงบนโต๊ะประชุมไม้โอ๊คตัวยาวดังสนั่นจนบรรยากาศในห้องเย็นเยียบราวกับถูกแช่แข็ง คีย์ชะงักมือที่กำลังถือปากกาไวท์บอร์ด เขายืดตัวตรง สบตากับคนฝั่งตรงข้ามผ่านแว่นสายตากรอบบางด้วยแววตาวาวโรจน์ ‘เพลิง’ ยังคงนั่งนิ่ง อกขยายขึ้นลงตามจังหวะหายใจที่ควบคุมไว้อย่างดีเยี่ยม ดวงตาคมกริบของวิศวกรหนุ่มจ้องมองสถาปนิกหนุ่มตรงหน้าโดยไม่หลบสายตาแม้แต่นาทีเดียว “ถ้าคุณคิดว่าเส้นสายพวกนี้มันคือความตาย งั้นสมองคุณก็คงมีไว้แค่คำนวณลูกปูนแห้งๆ ล่ะนะ คุณเพลิง” คีย์แค่นยิ้มมุมปาก มือเรียวสวยตวัดปากกาลงบนพิมพ์เขียวที่กางอยู่กลางโต๊ะ ลากเส้นโค้งเว้าที่ฝืนหลักฟิสิกส์แต่มันงดงามจนยากจะละสายตา “งานศิลปะชิ้นนี้คือโปรเจกต์ระดับแลนด์มาร์ก ไม่ใช่ตึกแถวทาวน์โฮมที่คุณจะมานั่งตีตารางคำนวณตามตำราเรียนเล่มเก่าๆ” “ศิลปะที่คุณว่า มันกินไม่ได้หรอกคีย์ ถ้ามันไม่มีความมั่นคงรองรับ” เพลิงลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ความกดดันจากร่างสูงใหญ่ทำให้คนที่นั่งอยู่รู้สึกเหมือนถูกรุกราน “ผมเป็นวิศวกร ผมมีหน้าที่รักษาชีวิตคนอยู่ในตึกนี้ ไม่ใช่ทำตามความเพ้อฝันของสถาปนิกที่สนแต่ยอดไลก์ในพอร์ตโฟลิโอ!” “เพ้อฝัน?” คีย์หัวเราะหึในลำคอ เขาเดินอ้อมโต๊ะเข้าไปหาอีกฝ่ายจนระยะห่างเหลือเพียงไม่กี่คืบ กลิ่นน้ำหอมราคาแพงที่อบอวลอยู่รอบกายคีย์ปะทะกับกลิ่นจางๆ ของกาแฟดำและน้ำมันเครื่องที่ติดตัวเพลิงมา “ถ้าคุณขี้ขลาดนัก ก็ลาออกไปเถอะ งานระดับนี้มันต้องใช้คนที่กล้าแหกกฎ ไม่ใช่หุ่นยนต์ที่เดินตามเส้นบรรทัดแบบคุณ” “กฎฟิสิกส์ไม่ใช่สิ่งที่คุณจะแหกได้ตามอำเภอใจ” เพลิงโน้มตัวลงมาจนลมหายใจอุ่นๆ รินรดใบหน้าของอีกฝ่าย ดวงตาคู่คมจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของสถาปนิกหนุ่มราวกับจะค้นหาความนัยบางอย่างที่ซ่อนอยู่ใต้ความดื้อรั้นนั่น “คุณกล้าเดิมพันไหมล่ะคีย์ ถ้าผมพิสูจน์ได้ว่าแบบของคุณมันคือหายนะ คุณต้องเป็นคนแก้แบบเองทั้งหมด... และห้ามมีข้อแม้” “แล้วถ้าผมชนะล่ะ?” คีย์เชิดหน้าขึ้นท้าทาย “คุณอยากได้อะไรล่ะ?” เพลิงลดเสียงลงจนเกือบเป็นกระซิบ แต่ทว่ากลับทรงพลังจนคนฟังใจสั่น “ถ้าคุณชนะ ผมจะยอมรับทุกดีไซน์ที่ดูไร้สติของคุณให้กลายเป็นจริง แม้ว่าผมต้องแลกด้วยการนอนเฝ้าไซต์งานยันเช้าทุกวันก็ตาม” บรรยากาศในห้องประชุมเงียบงันจนได้ยินเสียงแอร์ทำงาน คีย์สูดลมหายใจลึก เขาจำไม่ได้แล้วว่าความรู้สึกหงุดหงิดที่ปนเปไปกับความตื่นเต้นนี้มันเริ่มขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่นัยน์ตาของเพลิงในตอนนี้มันไม่มีความเย็นชาหลงเหลืออยู่เลย มีเพียงความดุดันที่พร้อมจะขย้ำเขาให้จมเขี้ยว “ดี... เตรียมตัวเตรียมใจไว้ให้ดีเถอะ คุณวิศวกรปากแข็ง” คีย์กระตุกยิ้ม ก่อนจะหันหลังกลับไปเตรียมจะหยิบม้วนกระดาษ แต่ในจังหวะนั้นเอง ประตูห้องประชุมก็ถูกเปิดออกอย่างแรงจนกระแทกผนังเสียงดังสนั่น ทั้งคู่ผละออกจากกันอย่างรวดเร็วราวกับถูกไฟช็อต ก่อนจะหันไปมองร่างของผู้มาเยือนที่ยืนหอบหายใจอยู่หน้าประตูด้วยใบหน้าซีดเผือด “คุณคีย์! คุณเพลิง! เกิดเรื่องแล้วครับที่ไซต์งาน... เครนขนาดยักษ์ตัวที่ติดตั้งฐานรากฝั่งตะวันออกเกิดระบบขัดข้อง แล้วตอนนี้... มันกำลังจะถล่มลงมา!” คีย์หน้าถอดสี มือที่ถือปากกาอยู่สั่นระริกโดยไม่รู้ตัว ขณะที่เพลิงพุ่งตัวออกไปทางประตูโดยไม่หันกลับมามองแม้แต่เสี้ยววินาที ทิ้งให้คีย์ยืนนิ่งอยู่กลางห้องประชุมเพียงลำพัง หัวใจของสถาปนิกหนุ่มเต้นรัวแรงจนแทบหลุดออกมาจากอก ไม่ใช่เพราะตึกที่กำลังจะพังทลายลงมา แต่มันคือความรู้สึกที่ว่า... สงครามระหว่างเขากับเพลิงเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นอย่างโหดร้ายที่สุด และเขาไม่มีทางหนีมันพ้นอีกต่อไปแล้ว ขอบคุณนักอ่านที่รักทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปในโลกที่เต็มไปด้วยแรงดึงดูดของแบล็กเวลเวตนะคะ