วิชาแพทย์ประยุกต์สู่การแก้แค้น

"หากท่านอ๋องมั่นใจในดวงตาศิษย์ของตนเอง ก็จงเปิดทางให้หม่อมฉัน... เพราะสิ่งที่ท่านกำลังถืออยู่ในมือนั้น มิใช่เพียงหลักฐานการวางยาพิษ แต่มันคือจดหมายเหตุที่ขุดหลุมฝังศพคนทั้งจวนให้ตกตายตามกันไป หากหม่อมฉันรักษาพระสนมไม่ได้" หลินจื่อเวยกล่าวเสียงเรียบ ดวงตาคู่สวยจับจ้องไปยังผ้าเช็ดหน้าผืนที่เปื้อนคราบโลหิตสีคล้ำ ซึ่งตอนนี้ถูกวางนิ่งอยู่บนโต๊ะไม้จันทน์หอม เฟยหลงอ๋องไม่ได้ขยับตัวแม้แต่น้อย ทว่าไอสังหารที่แผ่ออกมาจากร่างสูงใหญ่กลับทำให้บรรยากาศภายในห้องโถงหนักอึ้งราวกับภูเขาพังทลายลงมา "เจ้ากล้าขู่ข้าหรือ จื่อเวย?" สุรเสียงทุ้มต่ำดุจเสียงคำรามของพยัคฆ์ยามหลับใหล พระหัตถ์หนาของท่านอ๋องวางทาบลงบนด้ามดาบข้างกาย สายตาคมกริบดุจมีดโกนจ้องเขม็งราวกับจะมองทะลุไปถึงวิญญาณของสตรีเบื้องหน้า จื่อเวยไม่หลบสายตา เธอเพียงก้าวเดินเข้าไปใกล้โต๊ะนั้นอย่างมั่นคง แม้หัวใจจะเต้นระรัวในจังหวะที่ไม่ปกติ แต่ในมิติลับของเธอมีอุปกรณ์ทางการแพทย์ยุค 80 เตรียมพร้อมอยู่แล้ว สำหรับนักศึกษาแพทย์ที่เคยผ่านสมรภูมิห้องฉุกเฉินมานับครั้งไม่ถ้วน เลือดที่ส่งกลิ่นคาวผิดปกตินี้ไม่ใช่ปริศนาที่แก้ไม่ได้ แต่มันคือเบาะแสสำคัญที่จะใช้กระชากหน้ากากของสนมหลาน "หม่อมฉันมิได้ขู่ แต่หม่อมฉันกำลังเตือนในฐานะแพทย์" จื่อเวยหยิบผ้าเช็ดหน้านั้นขึ้นมาโดยใช้คีมคีบโลหะชิ้นเล็กที่เธอซ่อนไว้ในแขนเสื้อ ความเย็นของโลหะที่กระทบกับเนื้อผ้าทำให้ดวงตาของเฟยหลงอ๋องวาวโรจน์ขึ้นชั่วครู่ แต่เขายังคงนิ่งงัน จื่อเวยเริ่มการตรวจสอบด้วยทักษะที่โลกยุคโบราณไม่เคยรู้จัก เธอใช้สารเคมีในมิติลับแต้มลงไปบนคราบเลือดนั้น พลันสีของคราบโลหิตก็เปลี่ยนจากสีแดงคล้ำกลายเป็นสีม่วงจัดจ้านดุจดอกกล้วยไม้พิษ "พิษอู๋โถว... ผสมกับน้ำมันถั่วที่แปรสภาพด้วยความร้อน" จื่อเวยเอ่ยขึ้นเบาๆ ก่อนจะเงยหน้าสบตาบุรุษผู้กุมอำนาจ "ผู้ที่ส่งผ้าเช็ดหน้านี้มาให้พระสนม มิใช่ปรารถนาจะรักษานาง แต่ต้องการให้กระบวนการทางเคมีในเลือดของนางเร่งปฏิกิริยาจนถึงแก่ความตายภายในสามราตรี" เฟยหลงอ๋องลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก้าวย่างของเขาเงียบเชียบทว่าเปี่ยมไปด้วยแรงกดดัน "หากมันคือพิษร้าย เหตุใดคนในจวนถึงบอกว่ามันคือสมุนไพรบำรุงที่พระสนมหลานมอบให้ด้วยความเมตตา?" "ความเมตตาที่ฉาบด้วยยาพิษ... เป็นวิธีที่สนมหลานถนัดนักไม่ใช่หรือคะ ท่านอ๋อง?" จื่อเวยยิ้มหยัน "ผ้าผืนนี้ไม่ได้ถูกส่งมาจากที่ไกล แต่ถูกปักด้วยเข็มที่จุ่มพิษชนิดพิเศษ ซึ่งจะทำปฏิกิริยากับน้ำชาที่ดื่มเข้าไปทันที หากหม่อมฉันรักษาไม่หาย พระสนมสิ้นใจ หลักฐานชิ้นนี้ก็จะถูกเผาทำลายไปพร้อมกับร่างของนาง และความผิดทั้งหมดจะตกอยู่กับ 'หมอหลวงหน้าใหม่' ที่ไร้ฝีมืออย่างหม่อมฉัน" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องโถงชั่วอึดใจ เฟยหลงอ๋องกระตุกยิ้มที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้มาพร้อมกับความอ่อนโยน แต่เป็นรอยยิ้มของนักล่าที่พบเหยื่อตัวฉกาจ "เจ้าทำให้ข้าประหลาดใจครั้งแล้วครั้งเล่า จื่อเวย" เขาก้าวเข้ามาใกล้จนจื่อเวยได้กลิ่นไม้สนหอมจากอาภรณ์ของเขา "หากเจ้าพิสูจน์ได้ว่าผู้ใดเป็นผู้วางแผนการนี้... ข้าจะให้เจ้าเลือกสิ่งที่ต้องการหนึ่งประการ แม้ว่าจะเป็นอิสระจากข้าก็ตาม" จื่อเวยนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง อิสระที่เธอใฝ่ฝันกำลังถูกวางเดิมพันอยู่ตรงหน้า แต่ทว่าลึกๆ ในใจกลับมีความรู้สึกแปลกประหลาดที่ไม่อาจนิยามได้ก่อตัวขึ้นเมื่อมองลึกเข้าไปในดวงตาที่แสนโดดเดี่ยวของเขา "หม่อมฉันจะทำให้เห็นค่ะ" จื่อเวยหมุนตัวเตรียมจะออกไป แต่จู่ๆ ประตูห้องโถงก็ถูกผลักออกอย่างแรง ขันทีคนสนิทของพระสนมหลานก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก "ท่านอ๋องพ่ะย่ะค่ะ! พระสนมหลานเสด็จมาด้วยพระองค์เอง และรับสั่งว่าหากท่านหมอหลินรักษาพระสนมไม่ได้ภายในหนึ่งชั่วยามนี้... จะขอพระราชทานอาญาแผ่นดินสั่งประหารนางในฐานะหมอหลวงไร้จรรยาบรรณ!" จื่อเวยชะงัก สายตาประสานกับเฟยหลงอ๋องในวินาทีที่ความตึงเครียดพุ่งถึงขีดสุด เขาไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่ยื่นมือหนามาปัดปอยผมที่ปรกหน้าเธอเบาๆ อย่างแผ่วเบาที่คนนอกไม่มีวันสังเกตเห็น "ไปเถอะ" เขาเอ่ยเสียงนุ่ม "ก่อนที่นางจะก้าวเข้ามาถึงที่นี่... เจ้ามีเวลาเพียงหนึ่งชั่วยามในการพิสูจน์ว่า ใครกันแน่ที่จะต้องเป็นฝ่ายดับสูญ" ทว่าในตอนที่จื่อเวยกำลังจะก้าวพ้นประตูเงาของบุรุษผู้หนึ่งก็ปรากฏขึ้นที่หน้าเรือน เขาคือราชองครักษ์มือขวาของฮ่องเต้ที่ถือราชโองการลับสีเหลืองทองประทับตราหยกมาด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ "รับสั่งจากฮ่องเต้" เสียงของราชองครักษ์กังวานไปทั่วทั้งจวน "ให้จับกุมตัวหลินจื่อเวยไปคุมขังในคุกหลวงทันที ฐานแอบอ้างวิชาแพทย์ปรุงยาพิษหมายสังหารพระสนมในจวนอ๋อง!" ใบหน้าของเฟยหลงอ๋องเปลี่ยนเป็นเย็นเยียบราวกับน้ำแข็งขั้วโลก เขาขยับตัวยืนขวางหน้าจื่อเวยไว้ มือขวากุมด้ามดาบแน่นราวกับเตรียมพร้อมจะทำในสิ่งที่ไม่มีใครกล้าคาดคิด... การขัดพระราชโองการ ส้มหวานมิติลับหวังว่าบทนี้จะทำให้ท่านผู้อ่านตื่นเต้นจนวางไม่ลงนะคะ ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับจื่อเวยในมรสุมครั้งนี้ค่ะ