เสียงระฆังมิติลับและการปรากฏตัวของซูเปอร์มาร์เก็ต

"ภรรยา... พี่กลับมาแล้ว และดูเหมือนพี่จะพลาดความสนุกครั้งใหญ่ไปสินะครับ" น้ำเสียงทุ้มต่ำปนกังวลของสวี่จวินหาวดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องโถงบ้านสกุลสวี่ กลิ่นอายความเป็นนายทหารผู้ผ่านสนามรบมาโชกโชนแผ่ซ่านออกมาจนแม่เฒ่าสวี่และสวี่กุ้ยฮวาที่เพิ่งแผลงฤทธิ์ใส่หลินว่านหลิงเมื่อครู่ถึงกับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก หลินว่านหลิงปรายตามองสามีหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ที่เพิ่งก้าวเท้าพ้นธรณีประตู ใบหน้าคมคายของเขาเต็มไปด้วยฝุ่นควันจากการเดินทางไกลและหยาดเหงื่อ แต่ดวงตาสีเข้มคู่นั้นกลับทอดมองมาที่เธอด้วยความห่วงใยจนแทบหยดเป็นน้ำ ความรู้สึกแปลกประหลาดบางอย่างวูบผ่านเข้ามาในอกของหญิงสาวจากยุคปัจจุบัน—นี่น่ะหรือ สามีผู้คลั่งรักตามบทบาทที่โชคชะตาจัดสรรมาให้? "พี่จวินหาว! ท่านกลับมาก็ดีแล้ว รีบจัดการนังตัวดีนี่สิคะ! มันกล้าต่อปากต่อคำกับแม่ แถมยังซ่อนแป้งสาลีขาวไว้กินคนเดียว ไม่ยอมแบ่งให้ครอบครัวเราสักขีด!" สวี่กุ้ยฮวาฟ้องร้องทันที น้ำเสียงแหลมสูงเจือความสะใจ นางคิดว่าพี่ชายแท้ๆ จะต้องเข้าข้างตนเหมือนเช่นเคย ทว่าสวี่จวินหาวกลับไม่แม้แต่จะชายตามองน้องสาว ดวงตาคมกริบกวาดมองสภาพห้องครัวที่ข้าวของกระจัดกระจาย ร่องรอยการบังคับขู่เข็ญ และข้อมือขาวเนียนของภรรยาที่มีรอยแดงช้ำจากการถูกกระชาก เส้นเลือดที่ขมับของชายหนุ่มปูดโปนขึ้นมาวูบหนึ่ง ความโกรธเกรี้ยวที่ถูกกดทับไว้ระเบิดออกมาทางน้ำเสียงเย็นเยียบ "กุ้ยฮวา... ใครอนุญาตให้เธอเข้ามาค้นของในเรือนของฉันกับภรรยา?" "พี่! นั่นมันของในบ้านเรานะ ทำไม..." "พอ!" แม่เฒ่าสวี่ส่งเสียงตวาดขัดจังหวะ ใบหน้าเหี่ยวย่นบิดเบี้ยวด้วยความไม่พอใจที่บุตรชายคนโปรดแสดงท่าทีปกป้องสะภายนอกคอก "ตาหาว เจ้าเพิ่งกลับมาเหนื่อยๆ อย่าเพิ่งหูหนวกตาบอด นังนี่มันแต่งเข้ามาผลาญสมบัติบ้านเรา แกดูซิ ข้าวของเสียหายหมดแล้ว แถมยัง..." "ท่านแม่ครับ" สวี่จวินหาวขัดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบแต่น่ากลัว "เรือนหลังนี้ท่านแบ่งให้เราแยกครัวตั้งแต่ปีกลายแล้ว สิทธิ์ในการจัดการข้าวของเป็นของผมกับว่านหลิง หากใครยังกล้าก้าวล้ำเข้ามาอีก... อย่าหาว่าผมไม่เกรงใจหน้าอินทร์หน้าพรหม" หลินว่านหลิงยืนนิ่งเงียบ นางไม่ได้ปริปากแก้ตัวสักคำ ไม่ใช่เพราะหวาดกลัว แต่เป็นเพราะในวินาทีที่ความตึงเครียดพุ่งถึงขีดสุดนั้น จู่ๆ ก็มีเสียงก้องกังวานประหลาดดังขึ้นในหัวของนางราวกับเสียงระฆังแก้ว *ติ๊ง! ตรวจพบคลื่นสมองของโฮสต์เสถียร ระบบซูเปอร์มาร์เก็ตมิติลับและฟาร์มสวรรค์ระดับ S เปิดใช้งานสมบูรณ์!* ภาพเบื้องหน้าของหลินว่านหลิงพลันพร่าเลือนไปชั่วขณะ ก่อนที่สติสัมปชัญญะจะถูกดึงดูดเข้าสู่พื้นที่สีขาวโพลนขนาดมหึมา ที่นี่คือคลังสินค้าอัจฉริยะที่ใหญ่โตยิ่งกว่าไฮเปอร์มาร์เก็ตในศตวรรษที่ 21 ทั้งแถวชั้นวางสินค้าเรียงรายด้วยอาหารนานาชนิด เนื้อสัตว์สดๆ ผลไม้ตามฤดูกาล ยารักษาโรค เวชภัณฑ์ทางการแพทย์ และแม้กระทั่งเมล็ดพันธุ์พืชพันธุ์ดีจากอนาคต หน้าจอโฮโลแกรมใสแจ๋วปรากฏขึ้นตรงหน้าพร้อมตัวเลขแต้มความสุขที่กระพริบเตือน *ยินดีต้อนรับกลับมาค่ะ ท่านประธานหลิน ปัจจุบันท่านมีแต้มเริ่มต้น 1,000 แต้ม สามารถเบิกถอนสินค้าเพื่อใช้เอาตัวรอดในยุค 70 ได้ทันที* หัวใจของหลินว่านหลิงเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้น ในยุคที่ข้าวยากหมากแพง ผู้คนต้องใช้ตั๋วแลกอาหารและอดมื้อกินมื้อเช่นนี้ การครอบครองซูเปอร์มาร์เก็ตเคลื่อนไหวได้ในสมองก็ไม่ต่างอะไรกับการถือครองขุมทรัพย์ที่ล้ำค่าที่สุดในแผ่นดิน! "ว่านหลิง? ว่านหลิง เป็นอะไรไป ลูก?" เสียงทุ้มของสวี่จวินหาวดึงเธอกลับสู่ความเป็นจริง มือหนาเอื้อมมาประคองไหล่บางไว้ด้วยความตกใจเมื่อเห็นภรรยาเหม่อลอยไปชั่วขณะ หลินว่านหลิงกะพริบตาถี่ๆ เพื่อปรับโฟกัส รอยยิ้มเยียบเย็นผุดขึ้นที่มุมปากอย่างปิดไม่มิด ในเมื่อเจ้าของร่างเดิมถูกรังแกมาตลอด และพวกตัวร้ายในบ้านหลังนี้ยังไม่ยอมรามือ เช่นนั้นเธอก็จะใช้คลังสวรรค์นี่แหละ สั่งสอนพวกมันทีละคนให้รู้สำนึก! "ฉันไม่เป็นไรค่ะพี่" นางตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่หนักแน่น ก่อนจะหันไปสบตากับแม่เฒ่าสวี่และสวี่กุ้ยฮวาที่ยืนทำหน้าไม่ถูก "ในเมื่อท่านแม่กับน้องสาวอยากได้แป้งสาลีนัก วันนี้ฉันจะแสดงฝีมือทำอาหารมื้อใหญ่ให้ทุกคนได้ 'ชิม' กันให้สมใจอยากเลยดีไหมคะ?" คำพูดนั้นไม่ได้ทำให้แม่เฒ่าสวี่รู้สึกซาบซึ้ง กลับยิ่งทำให้รู้สึกระaึดระอักใจด้วยความสงสัย นังสะใภ้คนนี้มักจะหัวอ่อนยอมให้รังแกเสมอ เหตุใดวันนี้แววตาถึงได้คมกริบราวกับคมมีดเช่นนี้เล่า? สวี่จวินหาวมองภรรยาด้วยความแปลกใจไม่แพ้กัน เขารู้สึกได้ว่าภรรยาตัวน้อยของเขาเปลี่ยนไปแล้ว... เปลี่ยนไปจนน่าหลงใหลและมีเสน่ห์จนเขาละสายตาไม่ได้เลยทีเดียว คืนนั้นเอง ท่ามกลางความมืดมิดของหมู่บ้านห่างไกลที่เงียบสงบ หลินว่านหลิงแอบใช้สิทธิ์เบิกถอนวัตถุดิบชั้นเลิศจากมิติลับ ข้าวหอมมะลิชั้นดี หมูสามชั้นตุ๋นซีอิ๊วสูตรลับ และผักกาดเขียวสดกรอบจากแปลงเกษตรสวรรค์ถูกปรุงขึ้นด้วยฝีมือระดับเชฟกระทะเหล็ก กลิ่นหอมเย้ายวนของเครื่องเทศและเนื้อตุ๋นโชยข้ามกำแพงดินอัดแน่น ลอยฟุ้งไปทั่วทั้งหมู่บ้านจนเพื่อนบ้านต่างพากันกลืนน้ำลายด้วยความหิวโหย ทว่า... ในขณะที่ทุกคนกำลังเคลิบเคลิ้มไปกับกลิ่นหอมอันชวนฝันนั้นเอง เสียงเคาะประตูรั้วบ้านอย่างรุนแรงก็ดังขึ้นท่ามกลางยามวิกาล พร้อมกับการปรากฏตัวของแขกไม่ได้รับเชิญผู้กุมความลับอันดำมืดของตระกูลสวี่เอาไว้—บุคคลที่สามารถพลิกสถานการณ์ทุกอย่างให้พังทลายลงได้ในชั่วพริบตา! ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับ "หลินฮวายุคปฏิรูป" ในตอนนี้นะคะ