หมากตาแรกที่เริ่มเดิน

กลิ่นควันบุหรี่ราคาแพงผสมผสานกับกลิ่นอายความตึงเครียดในห้องประมูลลับชั้นบนสุดของโรงแรมหรูใจกลางเมือง ลอยอวลจนแทบจะคว้ามาคั้นเป็นหยดเลือดได้อยู่แล้ว ความเงียบงันที่กดทับลงมาไม่ใช่ความสงบ แต่มันคือความเงียบก่อนพายุใหญ่จะโหมกระหน่ำ ตัวเลขมูลค่ามหาศาลบนจอแอลอีดีกระพริบเตือนสติว่า ทุกวินาทีที่ผ่านไปมีชีวิตและอำนาจเป็นเดิมพัน "สิบล้านเหรียญ... ครั้งที่หนึ่ง" เสียงผู้ดำเนินรายการแหบพร่าด้วยความตื่นกลัว ขณะกวาดสายตามองไปยังกลุ่มผู้มีอิทธิพลที่นั่งล้อมรอบโต๊ะตัวยาว ไม่มีใครกล้าขยับตัว แม้แต่คาร์ลอส ศัตรูคู่อาฆาตที่นั่งไขว่ห้างอยู่ฝั่งตรงข้ามยังต้องกัดกรามแน่นจนสันกรามขึ้นเป็นสันนูน ดวงตาคมปลาบของมันจ้องมองไปยังผู้ชายอีกคนที่นั่งนิ่งสนิทราวกับรูปปั้นหินอ่อน ธาม ธราดล ไม่แม้แต่จะชายตามองป้ายประมูลในมือของตัวเองด้วยซ้ำ เขานั่งพิงพนักเก้าอี้ด้วยท่าทีสบายๆ ทว่าแผ่รังสีคุกคามที่ทำให้คนรอบข้างหายใจไม่ทั่วท้อง ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปดูทรงอำนาจและอันตรายเกินกว่าจะเข้าใกล้ สิบห้าล้าน... คือตัวเลขที่ธามเพิ่งเคาะระฆังประมูลที่ดินแปลงยุทธศาสตร์ริมอ่าวไปเมื่อนาทีที่แล้ว และไม่มีสุนัขตัวไหนในห้องนี้กล้าเห่าต่อกรกับเขาอีก "สิบล้านเหรียญ... ครั้งที่สอง..." กระดิ่งทองเหลืองกำลังจะถูกเคาะลงเป็นครั้งสุดท้ายเพื่อปิดดีลอำนาจที่ธามหมายปอง แต่ทว่า... "สิบหุมล้านห้าแสนเหรียญค่ะ" เสียงใสแต่กังวานก้องราวน้ำแข็งกระทบกันดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงัน ทุกสายตาในห้องหันขวับไปมองต้นเสียงเป็นตาเดียว รวมถึงดวงตาคมกริบสีนิลสนิทของธามที่หันขวับมามองทันทีราวกับถูกกระตุ้นด้วยคมมีด รินลดา ก้าวออกมาจากความมืดตรงมุมเสา ร่างระหงในชุดเดรสสูทสีดำสนิทเข้ารูปขับเน้นสัดส่วนเย้ายวนแต่ทว่าเยือกเย็น เธอไม่ได้แสดงอาการหวาดกลัวต่อสายตานับสิบคู่ที่จ้องมองมาเลยแม้แต่น้อย ใบหน้ารูปไข่เชิดขึ้นเล็กน้อย ริมฝีปากอิ่มเคลือบลิปสติกสีแดงก่ำแย้มยิ้มบางเบาอย่างท้าทาย ในมือเรียวถือป้ายประมูลที่เพิ่งคว้ามาจากเจ้าหน้าที่หน้าซีดเผือด ธามหรี่ตาลงมองผู้หญิงที่กล้าอาจหาญเข้ามาทุบโต๊ะต่อหน้าเขา รังสีความเยือกเย็นแผ่ซ่านออกมาจากตัวเขาจนอุณหภูมิรอบกายลดฮวบลงอย่างน่าใจหาย เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขายาวก้าวเข้ามาใกล้เธอทีละก้าวอย่างเชื่องช้า แต่มั่นคงราวกับมัจจุราชที่กำลังคืบคลานเข้าหาเหยื่อ "ผู้หญิงไร้นามจากไหน ถึงกล้าอาจหาญมาเล่นเกมที่ใหญ่เกินตัว" เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจเอ่ยขึ้น แฝงไปด้วยความดูแคลนและอันตรายที่พร้อมจะบดขยี้เธอให้แหลกคาเท้า รินลดาไม่ถอยหลังแม้แต่ก้าวเดียว เธอเชิดหน้าสบตากับมาเฟียหนุ่มตรงๆ หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวด้วยความหวาดกลัวที่พยายามซ่อนไว้ภายใต้หน้ากากความมั่นใจ "เกมนี้ไม่ได้กำหนดไว้ว่าห้ามผู้หญิงเล่นนี่คะ คุณธราดล... หรือว่ามหาเศรษฐีผู้ยิ่งใหญ่อย่างคุณ จ่ายเงินแค่สิบห้าล้านเหรียญแล้วกระเป๋าฉีกเสียจนต้องใช้วิธีข่มขู่คนอื่นเพื่อชนะประมูลกันแน่" เสียงฮือฮาดังขึ้นเบาๆ ในห้องประชุม คาร์ลอสที่นั่งมองเหตุการณ์อยู่มุมห้องถึงกับหลุดหัวเราะเยาะออกมาอย่างชอบใจที่เห็นคนกล้ามาลูบคมพยัคฆ์อย่างธาม ธามหยุดยืนประชิดตัวเธอ ระยะห่างระหว่างกันแทบไม่มี กลิ่นกายหอมสะอาดผสมกลิ่นนิคโคตินจางๆ จากตัวเขาโชยเข้าจมูกจนรินลดาต้องกลั้นหายใจ แผงอกกว้างที่อยู่ห่างแค่คืบทำให้เธอรับรู้ถึงแรงกดดันอันมหาศาล มือหนาเอื้อมออกไปคว้าปลายคางมนของเธอไว้แน่น บังคับให้เธอเงยหน้าขึ้นรับสัมผัสจากเขา "กล้ามากนะ..." ธามโน้มใบหน้าลงมา กระซิบด้วยน้ำเสียงต่ำพร่าข้างใบหูของเธอ ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดผิวแก้มจนขนลุกชัน "กล้าดีนี่ที่เอาชีวิตเข้ามาทิ้งไว้ในเกมของฉัน รินลดา... นักเจรจาตกอับที่องค์กรของเธอเพิ่งถูกฉันกวาดล้างไปเมื่อเดือนก่อน เธอยังไม่เข็ดหรือไง ถึงได้เสนอหน้ามาหาความตายถึงที่นี่" รินลดากัดริมฝีปากแน่นเมื่อถูกจี้จุดอ่อน มือเรียวพยายามยกขึ้นแกะมือหนาที่บีบคางเธอไว้ออก แต่กลับถูกเขาใช้มืออีกข้างรวบข้อมือทั้งสองข้างไขว้ไว้ด้านหลังอย่างรวดเร็ว แรงมหาศาลของเขาทำให้เธอขยับตัวไม่ได้แม้แต่น้อย ร่างกายแนบชิดติดกับแผงอกแกร่งจนสัมผัสได้ถึงจังหวะการเต้นของหัวใจที่หนักหน่วง "ปล่อยฉันนะคะ!" เธอเค้นเสียงลอดไรฟัน ดวงตาวาวโรจน์ด้วยความโกรธเกรี้ยว "ฉันมาที่นี่ในฐานะตัวแทน ไม่ใช่กวางน้อยให้คุณมาล่า!" "หึ..." ธามแค่นหัวเราะในลำคอ แววตาคมกริบกวาดมองริมฝีปากสั่นระริกของเธอด้วยความรู้สึกที่มากกว่าความโกรธ มันคือไฟปรารถนาอันตรายที่ถูกจุดขึ้นอย่างไร้เหตุผล "ตัวแทนงั้นเหรอ? งั้นเธอก็ควรจะรู้ว่า... ของทุกอย่างที่ฉันต้องการ ฉันต้องได้มันมาครอบครองเสมอ... รวมถึงตัวเธอด้วย" บรรยากาศรอบตัวตึงเครียดจนแทบขาดผึ่ง คาร์ลอสลุกขึ้นยืนเตรียมจะเข้ามาแทรกแซงเกมนี้ ทว่าธามกลับตวัดสายตาคมปลาบปานใบมีดกลับไปมองจนมันต้องชะงักฝีเท้า ในจังหวะที่รินลดาพยายามจะบิดข้อมือหนีจากพันธนาการ ธามกลับกระชากเอวบางเข้าหาตัวแนบแน่นจนร่างของเธอแนบติดกับเขาไร้ช่องว่าง นิ้วแกร่งไล้ขึ้นมาแตะริมฝีปากอิ่มที่กำลังเม้มเข้าหากันอย่างถือวิสาสะ สัมผัสนั้นทั้งหยาบคายและเย้ายวนในเวลาเดียวกันจนสมองของเธอขาวโพลน "ถ้าเธออยากได้ที่ดินแปลงนั้นนัก..." ธามกระซิบชิดริมฝีปากเธอ รสชาติความท้าทายในตัวเธอทำให้เลือดในกายของมาเฟียหนุ่มเดือดพล่าน "คืนนี้... มาหาฉันที่ห้องเพนต์เฮาส์ส่วนตัว แล้วเราค่อยมาคุยกันว่า... ค่าไถ่ของที่ดินแปลงนี้ เธอนายต้องจ่ายด้วยอะไรบ้าง" รินลดาเบิกตากว้างด้วยความตกใจกับข้อเสนอที่แฝงไปด้วยความดิบเถื่อนและคุกคาม เธอยังไม่ทันได้อ้าปากปฏิเสธ ประตูห้องประชุมฝั่งตรงข้ามก็เปิดผางออกเสียงดังสนั่น พร้อมกับเสียงปืนที่ดังขึ้นหนึ่งนัดทะลุเพดาน เรียกความโกลาหลให้เกิดขึ้นในพริบตาเดียว! ฝากติดตามตอนต่อไปด้วยนะคะ รี้ดเดอร์ที่รักของกุหลาบอาบแสงจันทร์