บันทึกของคนตาย

"รหัสผ่านหกหลักสุดท้าย... ไม่ใช่ชุดตัวเลขสถิติความสูญเสีย แต่เป็นวันเดือนปีเกิดของพนักงานที่ถูกลบชื่อออกจากระบบเมื่อสามปีก่อนต่างหากครับ" นิ้วเรียวยาวของธันวาเคาะลงบนแป้นพิมพ์โลหะสีดำสนิท เสียงก้องกังวานในห้องปฏิบัติการชั้นใต้ดิน B-13 ดังระรัวราวกับจังหวะนาฬิกาชีวิตที่กำลังเดินถอยหลัง จอภาพโฮโลแกรมตรงหน้าสะท้อนแสงสีฟ้าเข้มสาดส่องลงบนใบหน้าด้านข้างของเขาที่มีหยดเหงื่อซึมเล็กน้อย เหตุการณ์ระทึกขวัญที่เงาสะท้อนในกระจกพยายามจะกลืนกินตัวตนของเขาเมื่อไม่กี่นาทีก่อน ถูกเก็บกดไว้ในส่วนลึกของความทรงจำด้วยกำแพงแห่งตรรกะอันแข็งแกร่ง ธันวายังคงรักษาความสุขุมเยือกเย็นได้อย่างน่าทึ่ง แม้ว่าสถานการณ์รอบตัวจะบีบคั้นจนแทบหายใจไม่ออกก็ตาม อลิสายืนกอดอกพิงชั้นวางเอกสารเหล็กกล้า สายตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นทรงเหลี่ยมจดจ้องมองหน้าจอหลักอย่างไม่วางตา อาจารย์สาวผู้ลึกลับปรายตามองความคืบหน้าด้วยมุมปากที่ยกขึ้นเล็กน้อยอย่างพึงพอใจ "คุณทำได้ดีมาก ธันวา การรักษาความนิ่งท่ามกลางสภาวะจิตหลอนระดับสาม ถือว่าคุณสอบผ่านเกณฑ์การควบคุมสติในฐานะพนักงานวิเคราะห์ความตายฝึกหัดขั้นสูงแล้วล่ะครับ" เสียงทุ้มต่ำแต่นุ่มนวลของอลิสาเอ่ยขึ้น พร้อมกับยื่นแก้วกาแฟดำอุ่นๆ ให้ชายหนุ่ม "แต่จำไว้ว่า ประตูที่คุณกำลังเปิดอยู่นี้ ไม่ใช่ฐานข้อมูลธรรมดา มันคือ 'สุสานดิจิทัล' ที่บริษัทซ่อนความลับดำมืดที่สุดเอาไว้" ธันวาละมือจากแป้นพิมพ์ชั่วขณะ รับแก้วกาแฟนั้นมาถือไว้ สัมผัสอุ่นร้อนช่วยบรรเทาความเหนล้าจากกล้ามเนื้อที่เกร็งตัวมานานนับชั่วโมง เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อปรับจังหวะการหายใจ ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงสุภาพตามเคย "ผมเข้าใจครับอาจารย์... ระบบความปลอดภัยระดับนี้ ถ้าไม่มีบันทึกกฎเกณฑ์ที่คุณมอบให้เมื่อสัปดาห์ก่อน ผมคงถูกระบบป้องกันอัตโนมัติลบข้อมูลสมองทิ้งไปตั้งแต่วินาทีแรกที่เจาะเข้าระบบไฟร์วอลล์ชั้นที่สี่แล้วล่ะครับ" บันทึกกฎเกณฑ์ของโลกวิญญาณเล่มนั้น เปรียบเสมือนแผนที่นำทางในเขาวงกตที่เต็มไปด้วยกับดักมรณะ โลกของบริษัทไม่ได้มีแค่เรื่องเอกสารและผลประกอบการ แต่มันคือระบบนิเวศน์ขนาดใหญ่ที่ขับเคลื่อนด้วยวิญญาณและความตายของพนักงานที่เสียชีวิตในหน้าที่ การจะสืบหาความจริงเบื้องหลังการตายปริศนาของเพื่อนร่วมงาน ธันวาจึงต้องถอดรหัสจดหมายเหตุที่ถูกลบไปจากฐานข้อมูลหลัก "งั้นก็อย่าเสียเวลาเลยครับ" อลิสาขยับตัวเข้ามาใกล้หน้าจอ นิ้วเรียวชี้ไปยังโฟลเดอร์สีแดงเข้มที่ปรากฏขึ้นหลังจากการใส่รหัสผ่าน "นั่นคือ 'บันทึกของคนตาย' ไฟล์ข้อมูลดิบที่ถูกสั่งระงับการเข้าถึงเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ปี 2021 เปิดมันซะ แล้วเราจะได้รู้ว่าทำไมบริษัทถึงต้องสร้างตึกสำนักงานแห่งนี้ทับลงบนสุสานเก่า" ธันวาพยักหน้ารับอย่างหนักแน่น เขาวางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะ นิ้วมือทั้งสิบจรดลงบนแป้นพิมพ์อีกครั้ง พลังพิเศษของเขาที่มองเห็นเวลาตายของผู้อื่นเริ่มสั่นไหวเล็กน้อยเมื่อดึงข้อมูลพลังงานความมืดจากไฟล์นั้นเข้ามาประมวลผล หน้าจอโฮโลแกรมกระพริบวูบวาบ บรรยากาศภายในห้อง B-13 เยียบลงฉับพลัน อุณหภูมิลดฮวบจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว ไฟล์เอกสารค่อยๆ คลี่คลายออกทีละบรรทัด... มันไม่ใช่ตัวเลขทางบัญชี แต่มันคือบันทึกข้อความสนทนาระหว่างผู้บริหารระดับสูงกับแผนกวิเคราะห์ความตายในอดีต เนื้อความระบุถึงการทดลองใช้พลังงานจิตวิญญาณเพื่อขับเคลื่อนผลกำไรขององค์กร และหนึ่งในรายชื่อเหยื่อของการทดลองนั้น ก็มีชื่อของคนใกล้ตัวธันวาปรากฏอยู่ด้วย "นี่มัน..." ธันวาเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย ร่างกายชะงักง้างด้วยความตกตะลึง เมื่อตระหนักได้ว่าการไขปริศนาครั้งนี้ ไม่ได้เป็นเพียงแค่การทำงานให้ลุล่วง แต่มันคือการเปิดกล่องแพนดอร่าที่จะเปลี่ยนชะตากรรมของเขาไปตลอดกาล ทว่า ก่อนที่ธันวาจะทันได้อ่านบันทึกบรรทัดถัดไป หน้าจอทั้งหมดก็ดับวูบลงพร้อมกันอย่างไร้สาเหตุ ความมืดมิดเข้าปกคลุมห้องปฏิบัติการในทันที มีเพียงเสียงฝีเท้าหนักหน่วงและเชื่องช้าคู่หนึ่ง กำลังดังขึ้นจากทางเดินมืดสนิทด้านนอก... ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ทุกที *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนระบบภารกิจระดับ SSS ดังขึ้นก้องกังวานในโสตประสาทของธันวา พร้อมกับแสงสีแดงฉานที่สว่างวาบขึ้นจากหน้าจอที่ดับไป เผยให้เห็นเงาร่างปริศนาของใครบางคนกำลังยืนตระหง่านอยู่หลังประตูกระจกฝ้า [คำเตือนระบบ: ตรวจพบตัวตนระดับภัยคุกคามสูงสุด กำลังเข้าสู่เขตหวงห้าม] [เป้าหมาย: กำจัดผู้บุกรุกที่เข้าถึง "บันทึกของคนตาย"] [เวลาที่เหลืออยู่ก่อนความตายของคุณ: 00 นาที 15 วินาที] อลิสาหันขวับไปมองที่ประตูกระจกด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง ความเย็นชาถูกแทนที่ด้วยความตื่นตระหนก "ธันวา... หมอนั่นมันตื่นจากการหลับใหลเร็วกว่าที่เราคาดการณ์ไว้สามปีเต็ม!" ขอขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนาไปกับผมนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ