พบผู้คุมกฎในคราบนักเดินทาง

หน้าจอโฮโลแกรมสีแดงฉานที่กะพริบถี่รัวอยู่ตรงหน้า กำลังส่งเสียงเตือน *ติ๊ด-ติ๊ด-ติ๊ด* ด้วยความถี่สูงจนประสาทสัมผัสของผมตึงเครียด [ประกาศเตือนจากระบบกลาง: ตรวจพบตัวตนปริศนาในเขตต้องห้าม] [เงื่อนไขลับระดับ SSS 'เงาสะท้อนแห่งอดีต' ถูกกระตุ้นโดยผู้เล่น 'Kee'] [เริ่มกระบวนการสแกนความทรงจำ... 10%... 50%... 90%...] ความรู้สึกเหมือนมีเข็มเล่มเล็กนับพันกำลังทิ่มแทงเข้ามาในสมองส่วนการประมวลผล ข้อมูลมหาศาลทะลักเข้าสู่ระบบประสาทเสมือนจริงของเกม *Aethelgard Online* จนภาพรอบตัวบิดเบี้ยวเป็นคลื่น ร่างกายของผมทรุดฮวบลึกลงไปคุกเข่ากับพื้นหินอ่อนเย็นเฉียบของ 'มหาวิหารลืมเลือน' ดันเจี้ยนระดับปรมาจารย์ที่ขึ้นชื่อว่าไร้ผู้พิชิต นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน... ระบบตรวจจับความทรงจำบ้าบออะไร ทำไมมันถึงเชื่อมโยงกับตัวละครในเกมที่ผมเพิ่งสร้างขึ้นมาเพื่อหลบหนีความจริงกันล่ะ? "หากมัวแต่นั่งกุมหัวแล้วปล่อยให้เวลาเดินหน้าต่ออีกสามวินาที คุณจะถูกลบข้อมูลตัวละครถาวรเนื่องจากโอเวอร์โหลดนะครับ" น้ำเสียงราบเรียบแต่ทว่ากังวานใสราวกระทบกับสายน้ำในยามค่ำคืนดังขึ้นเหนือศีรษะ ผมสะดุ้งสุดตัว เงยหน้าขึ้นมองผ่านม่านน้ำตาที่เกิดจากระบบสรีรวิทยาเสมือนจริง ในความสลัวรางของซากปรักหักพังอันยิ่งใหญ่ ร่างของหญิงสาวในชุดคลุมนักเดินทางสีเทามอมแมมอ่อนล้ากำลังยืนไขว่ห้างพิงเสาหินที่หักพัง แสงสลัวจากคบเพลิงเวทมนตร์สะท้อนลงบนเรือนผมสีเงินยาวสลวยที่ปกปิดใบหน้าเกือบครึ่ง ดวงตาคู่สวยคู่นั้นมองตรงมาที่ผม—เรียบเฉย เยือกเย็น และราวกับมองทะลุปรุโปร่งถึงรหัสพันธุกรรมในเกมของผม เธอคือ "มิว" ผู้เล่นปริศนาที่ผมบังเอิญเจอเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน และเป็นคนเดียวกับที่บอกว่า "ความทรงจำของเธอหายไปครึ่งหนึ่ง" "คุณ... รู้ได้ยังไงว่าผมจะถูกลบข้อมูล?" ผมเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ลมหายใจหอบถี่ พยายามยันกายลุกขึ้นยืนด้วยเรียวขาที่สั่นเทา มิวไม่ตอบทันที เธอขยับปลายนิ้วเรียวยาววาดผ่านอากาศเบาๆ เกิดเป็นหน้าต่างอินเทอร์เฟซสีฟ้าครามซ้อนทับขึ้นมาบนหน้าจอสีแดงฉานของผม รหัสโค้ดนับร้อยบรรทัดวิ่งผ่านดวงตาคู่นั้นอย่างรวดเร็วจนน่าเหลือเชื่อ ราวกับเธอกำลังอ่านหนังสือพิมพ์ยามเช้า ทั้งที่สถาปัตยกรรมของกลไกนี้น่าจะซับซ้อนเกินกว่าที่ผู้เล่นทั่วไปจะเข้าใจได้ด้วยซ้ำ "รหัสล็อกอินของคุณมีช่องโหว่ความปลอดภัยระดับเจ็ด ซึ่งเป็นสถาปัตยกรรมรุ่นเก่าที่บริษัทแม่เลิกใช้ไปเมื่อสามปีก่อน..." มิวเอ่ยขึ้น น้ำเสียงของเธอนุ่มนวลขึ้นเล็กน้อย แต่แฝงไปด้วยความมั่นใจที่ไม่อาจปฏิเสธได้ "คนที่ยังใช้โครงสร้างโค้ดแบบนี้ มีอยู่แค่สองประเภท... หนึ่งคือโปรแกรมเมอร์ตกงาน และสองคืออดีตนักกีฬาอีสปอร์ตที่จมอยู่กับความผิดพลาดในอดีต คุณคือกำลังอยู่ในประเภทที่สองสินะครับ... อ้อ หรือฉันควรจะเรียกว่า 'คุณคิรากร' ดีล่ะ?" หัวใจของผมกระตุกวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม ชื่อจริงของผมถูกเอ่ยออกมาจากปากของคนแปลกหน้าที่เพิ่งพบกันในดันเจี้ยนระดับ SSS นี่มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่ๆ "คุณเป็นใครกันแน่?" ผมหรี่ตามองเธออย่างระแวดระวัง พร้อมกับมือขวาที่ขยับเตรียมเรียกใช้งานคีย์บอร์ดเสมือนจริงเพื่อเตรียมรับมือสถานการณ์ฉุกเฉิน ทักษะการวิเคราะห์คู่ต่อสู้ที่เคยใช้ในสนามแข่งระดับประเทศเริ่มทำงานโดยอัตโนมัติ "ผู้เล่นธรรมดาไม่มีทางเข้าถึงเซิร์ฟเวอร์ส่วนลึกของมหาวิหารลืมเลือนได้โดยไม่มีไอเทมนำทางระดับตำนาน และยิ่งไม่มีทางแก้รหัสความปลอดภัยของระบบสแกนความทรงจำได้ด้วยการปัดมือเพียงครั้งเดียว" มิวหันมาสบตาผม นัยน์ตาสีเทาเข้มคู่นั้นสะท้อนภาพความหวาดระแวงในตัวผมอย่างชัดเจน เธอยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย รอยยิ้มที่ไม่ได้มีความเยาะเย้ย แต่กลับเปี่ยมไปด้วยความเข้าใจลึกซึ้ง "ฉันก็แค่นักเดินทางความจำเสื่อมคนหนึ่ง... ที่บังเอิญจำได้ว่า 'ทางออก' ของปริศนานี้ไม่ได้อยู่ที่การต่อสู้ครับ" เธอกล่าวพร้อมกับก้าวเท้าเข้ามาใกล้ผมทีละน้อย กลิ่นอายจางๆ คล้ายดอกลาเวนเดอร์ลอยมาแตะจมูกท่ามกลางกลิ่นอับชื้นของหินผุพัง "ยื่นมือซ้ายของคุณมาที่หน้าจอหลักสิครับ... แล้วเลิกใช้ความคิดแบบนักคำนวณที่กลัวความพ่ายแพ้เสียที" "ห๊ะ? เลิกใช้ความคิดแบบนักคำนวณหมายความว่ายังไง?" ผมถามสวนกลับด้วยความฉงน ขณะที่หน้าจอแจ้งเตือนระบบสแกนความทรงจำเดินทางมาถึง 95% แล้ว เสียงเตือนดังรัวกระชั้นชิดจนแทบจะเป็นเสียงเดียว "เพราะปริศนาข้อนี้ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อให้คุณ 'แก้โจทย์' ด้วยตรรกะ... แต่มันถูกสร้างขึ้นมาเพื่อให้คุณ 'ยอมรับความจริง' ต่างหากล่ะครับ" สิ้นคำพูดของมิว มือเรียวของเธอก็คว้าหมับเข้าที่ข้อมือซ้ายของผมอย่างรวดเร็ว แรงจับของเธอนั้นหนักแน่นและทรงพลังเกินกว่าที่ผู้หญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่งจะมีได้ เธอดึงมือผมพุ่งตรงไปที่จุดกึ่งกลางของหน้าต่างระบบสีแดงฉาน โดยที่ผมยังไม่ทันได้ตั้งตัว *ตู้มมม!* เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวทั่วทั้งโถงมหาวิหาร ดันเจี้ยนรอบตัวเริ่มสั่นสะเทือนราวกับแผ่นดินไหว เศษหินร่วงหล่นลงมาจากเพดานสูงลิ่ว ทว่า แทนที่หน้าจอจะแสดงผลการลบตัวละครตามที่ระบบแจ้งเตือน หน้าจอสีแดงฉานทั้งหมดกลับแตกละเอียดกลายเป็นละอองแสงสีทองนับล้านชิ้นที่โปรยปรายลงมาดั่งสายฝน [เงื่อนไขลับ 'เงาสะท้อนแห่งอดีต' ผ่านการทดสอบโดยสมบูรณ์] [ผู้เล่น 'Kee' และปาร์ตี้ ได้รับฉายา: ผู้พลิกผันกฎระเบียบ] [ปลดล็อกพื้นที่ชั้นที่สอง: 'ห้องโถงแห่งกระจกเงาทมิฬ'] ผมยืนนิ่งอ้างว้างอยู่ท่ามกลางละอองแสงสีทองที่ค่อยๆ จางหายไป ความเจ็บปวดในสมองมลายหายไปจนสิ้น เหลือไว้เพียงความโล่งโปร่งสบายอย่างน่าประหลาด และที่สำคัญที่สุด... แถบพลังชีวิตและสเตตัสของผมถูกอัปเกรดก้าวกระโดดขึ้นมาถึงสามระดับในชั่วพริบตาเดียว นี่คือพลังของการพิชิตดันเจี้ยนระดับ SSS โดยไม่มีผู้เล่นคนใดในเซิร์ฟเวอร์เคยทำได้มาก่อน... และผมทำมันสำเร็จด้วยความช่วยเหลือของหญิงสาวแปลกหน้าคนนี้ ผมหันไปมองมิวที่ยืนกอดอกมองผลงานของตัวเองด้วยใบหน้าเรียบเฉย ไร้ซึ่งร่องรอยความเหน็ดเหนื่อย เธอทำราวกับว่าการแก้ปริศนาระดับทำลายล้างเซิร์ฟเวอร์เป็นเพียงแค่การปัดฝุ่นออกจากเสื้อผ้าเท่านั้น "คุณทำได้ยังไง..." ผมเอ่ยขึ้นด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง จากความระแวงกลายเป็นความทึ่งระคนนับถือ "สูตรโค้ดเมื่อกี้... มันคือชุดคำสั่งที่ใช้ในการรีเซ็ตระบบเซิร์ฟเวอร์หลักนี่ครับ คุณจำมันได้อย่างไรในเมื่อคุณบอกว่าตัวเองความจำเสื่อม?" มิวชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาสีเทาเข้มคู่นั้นกะพริบช้าๆ เธอมองต่ำลงที่มือของตนเองครู่หนึ่ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นส่งยิ้มบางๆ ที่ดูเศร้าสร้อยอย่างบอกไม่ถูกให้ผม "บางที... ฉันอาจจะเคยเป็นคนที่สร้างมันขึ้นมาก็ได้มั้งครับ หรือไม่ก็..." เธอยื่นหน้าเข้าไปกระซิบเบาๆ ใกล้ใบหูของผม จนสัมผัสได้ถึงไออุ่นจางๆ "ฉันอาจจะกำลังรอให้คุณมาช่วยรื้อฟื้นความทรงจำให้ฉันอยู่ก็ได้นะ... คิรากร" ในวินาทีนั้นเอง ก่อนที่ผมจะได้เอ่ยถามอะไรต่อ พื้นหินอ่อนใต้ฝ่าเท้าของเราก็ยุบตัวลงอย่างไร้สัญญาณเตือน! ภาพเบื้องหน้าวูบดับลงพร้อมกับเสียงหัวเราะทุ้มต่ำปริศนาดังสะท้อนก้องมาจากความมืดมิดเบื้องล่าง ก่อนที่ระบบจะส่งเสียงแจ้งเตือนครั้งใหม่ที่ทำให้เลือดในกายของผมเย็นเฉียบลงถึงขั้วกระดูก [คำเตือนฉุกเฉิน: ตรวจพบการเข้าแทรกแซงจาก 'ผู้ดูแลระบบนิรนาม' (Admin)] [เป้าหมายการแทรกแซง: กำจัดผู้เล่น 'Kee' และ 'ผู้ติดตามรหัส 00'] [ระบบกำลังบังคับตัดการเชื่อมต่อ... 3... 2... 1...] ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและก้าวผ่านบททดสอบนี้ไปด้วยกันนะครับ --- แม็กซ์ลุยศึกอีสปอร์ต