จุดตกต่ำของเซียนคีย์บอร์ด

กลิ่นอับของห้องพักสี่เหลี่ยมแคบๆ ที่อบอวลไปด้วยฝุ่นผงและคราบความพ่ายแพ้ คือสิ่งเดียวที่ต้อนรับคิรากรในยามที่เขาตัดสินใจทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างไว้เบื้องหลัง หน้าจอคอมพิวเตอร์สเปกตกรุ่นเก่าฉายแสงสีฟ้าสลัวกระทบกับดวงตาที่แดงก่ำจากการอดนอนติดต่อกันหลายคืน บนโต๊ะทำงานเต็มไปด้วยกระดาษโน้ตที่จดจำลองแผนผังสนามประลอง, ตัวเลขค่าสเตตัส, และผังการเคลื่อนไหวของทีมคู่แข่งที่เคยพรากทุกสิ่งทุกอย่างไปจากเขา "นายมันก็แค่นักกีฬาหมดไฟคนหนึ่ง... คีย์" เสียงก้องกังวานในหัวของอดีตโค้ชและเพื่อนร่วมทีมในสังกัดระดับโปรลีกยังคงดังวนเวียนซ้ำไปซ้ำมา มันไม่ใช่เสียงตะโกนด้วยความโกรธเกรี้ยว แต่มันคือความจริงอันเย็นชาที่ตอกย้ำว่า บนเส้นทางอีสปอร์ตสายอาชีพที่ขับเคลื่อนด้วยเม็ดเงินและความสดใหม่ของวัยหนุ่ม เขากลายเป็นเพียง "สินค้าหมดอายุ" ที่ไร้ราคาค่างวด คิรากรหัวเราะเยาะตัวเองเบาๆ ในลำคอ นิ้วมือเรียวยาวที่เคยสร้างปาฏิหาริย์กดคีย์บอร์ดด้วยความเร็วแปดสิบครั้งต่อนาที บัดนี้กลับสั่นเทาเมื่อเอื้อมไปแตะกล่องพัสดุสีดำสนิทที่วางอยู่มุมโต๊ะ ด้านในบรรจุอุปกรณ์เชื่อมต่อระบบประสาทรุ่นล่าสุด — *Nexus-VR* อุปกรณ์ที่รัฐบาลและบริษัทเกมยักษ์ใหญ่ร่วมกันพัฒนาขึ้นเพื่อขับเคลื่อนโลกเสมือนจริงของ "Chronos Online" เกมแนว MMORPG ผสมผสานอีสปอร์ตที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์มนุษยชาติ เขาไม่ได้อยากกลับมาแข่งขัน เขาไม่ได้อยากพิสูจน์ตัวเองให้ใครเห็นอีกต่อไปแล้ว เป้าหมายเดียวที่ทำให้ชายหนุ่มผู้สูญสิ้นศรัทธาในตัวเองยอมควักเงินก้อนสุดท้ายซื้ออุปกรณ์ชิ้นนี้ ก็เพื่อหลบหนีความจริงอันโหดร้าย เข้าไปซ่อนตัวอยู่ในโลกที่ไม่มีใครรู้จัก และเยียวยาจิตใจที่แตกสลายให้พอมีแรงหายใจต่อไปในวันพรุ่งนี้ "แค่เข้าไปเดินเล่น... ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น" เขาพึมพำกับความว่างเปล่า คิรากรสวมอุปกรณ์คาดศีรษะลงบนขมับ ปิดเปลือกตาลงอย่างช้าๆ และปล่อยให้คลื่นสัญญาณแม่เหล็กไฟฟ้าพาจิตสำนึกร่วงหล่นสู่วิถีโค้งแห่งความมืดมิด... *** ความรู้สึกแรกที่สัมผัสได้ไม่ใช่ความเย็นเฉียบของโลหะหรือกลิ่นอับของห้องเช่า แต่เป็นกลิ่นอายจางๆ ของสนิมเหล็กผสมผสานกับกลิ่นดินชื้นหลังฝนตก ลมเย็นยะเยือกพัดผ่านผิวแก้มจนสัมผัสได้ถึงความสมจริงระดับร้อยเปอร์เซ็นต์ของระบบประสาทสัมผัสเทียม คิรากรลืมตาขึ้น ภาพตรงหน้าคือซากปรักหักพังของวิหารโบราณในเขตแดนรกร้าง แสงอาทิตย์ยามอัสดงสาดส่องผ่านเสาหินที่หักโคั่น ทอดเงายาวทาบทับผืนหญ้าสีเทาหม่น หน้าต่างระบบโปร่งแสงสีฟ้าลอยเด่นอยู่กลางอากาศ พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ดังขึ้นในโสตประสาท [ยินดีต้อนรับผู้เล่น 'Kee' เข้าสู่โลกแห่ง Chronos Online] [ตรวจพบโปรไฟล์พื้นฐาน: ตัวละครไร้สังกัด / เลเวล 1 / ไม่มีคลาสอาชีพ] [คำเตือน: เขตแดนนี้คือ 'ซากปรักหักพังแห่งลืมเลือน' ระดับความยากของมอนสเตอร์สูงกว่าเกณฑ์มาตรฐาน โปรดระมัดระวัง] "ระบบต้อนรับได้เป็นมิตรดีเหลือเกินนะครับ..." คิรากรพึมพำกับตัวเองด้วยรอยยิ้มฝื่อนๆ ขณะก้มมองชุดเริ่มต้นที่ได้มา เป็นเพียงเสื้อคลุมผ้ากระสอบเก่าๆ กับรองเท้าหนังขาดวิ่น ค่าพลังชีวิตและมานาอยู่ขีดจำกัดล่างสุด เรียกได้ว่าต่อให้เป็นมอนสเตอร์ระดับต่ำสุดอย่างสไลหมอก ก็สามารถสังหารเขาได้ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว ในฐานะอดีตนักวิเคราะห์เกมและเพลเยอร์ระดับแนวหน้า สายตาของคิรากรมักจะมองสิ่งรอบตัวเป็น "ข้อมูล" เสมอ เขากวาดสายตามองไปรอบๆ ซากวิหาร สังเกตการกระเพื่อมของเงา ร่องรอยการกัดกร่อนบนพื้นหิน และทิศทางกระแสลมที่พัดผ่านโครงสร้างปรักหักพัง สมองส่วนหน้าเริ่มคำนวณรูปแบบการเกิดของมอนสเตอร์ในพื้นที่นี้โดยอัตโนมัติ แม้จะพยายามบอกตัวเองว่าแค่มารักษาแผลใจ แต่สัญชาตญาณของเซียนคีย์บอร์ดที่สะสมมาหลายปีมันฝังรากลึกเกินกว่าจะลบเลือน *ฟึบ!* เสียงแหวกอากาศเบาหวิวจากมุมมืดด้านซ้ายพุ่งตรงเข้ามาด้วยความเร็วสูง สัญชาตญาณของคิรากรทำงานเร็วกว่าความคิด ร่างกายเอนหลบไปด้านหลังตามสัญชาตญาณ กรงเล็บสีดำสนิทของ 'เงาอสูรพเนจร' (Shadow Wraith) พลาดเป้าไปเพียงปลายนิ้ว เส้นผมสีดำสนิทของเขาปลิวไสวไปตามแรงลมจากการโจมตี เจ้าอสูรเงาไม่ปล่อยให้ตั้งตัว มันสะบัดกรงเล็บเตรียมพุ่งเข้าโจมตีครั้งที่สองทันทีในมุมอับสายตา ซึ่งเป็นจุดบอดตามมาตรฐานของเกมเสมือนจริงที่ผู้เล่นหน้าใหม่ส่วนใหญ่จะหลบไม่พ้น หากเป็นคนอื่นคงลนลานจนกดปุ่มหนีมั่วซั่ว แต่นัยน์ตาคู่คมของคิรากรกลับฉายประกายความเยือกเย็นออกมาวบหนึ่ง เขาก้าวเท้าขวาถอยหลังครึ่งก้าว ทิ้งน้ำหนักตัวลงต่ำ คำนวณมุมตกกระทบของแสงจันทร์ที่ลอดผ่านช่องหน้าต่างวิหาร และใช้ปลายนิ้วเท้าดีดพื้นส่งแรงเหวี่ยงหมุนตัวหลบไปพร้อมกับคว้าเศษท่อนเหล็กขึ้นมาจากพื้นซากปรักหักพัง *แกร๊ก!* เขาไม่ได้ใช้ท่อนเหล็กนั้นโจมตีสวนกลับ แต่นำมันไปขัดเข้ากับซอกหินที่ฐานเสาโบราณ ซึ่งเป็นจุดศูนย์ถ่วงพอดี แรงกระแทกของอสูรเงาที่พุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูงจึงปะทะเข้ากับคานเหล็กและแรงเสียดทานของพื้นหินอย่างจัง ร่างโปร่งแสงของมันเสียหลักสะดุดล้มลงกับพื้น เปิดช่องว่างระดับเสี้ยววินาทีให้เห็นแก่นพลังงานสีแดงก่ำที่กลางอก นี่ไม่ใช่การต่อสู้ด้วยพละกำลังหรือสกิลเลเวลสูง แต่เป็นการใช้ "กลยุทธ์เชิงพื้นที่" และ "ฟิสิกส์ของเกม" ที่คิรากรเชี่ยวชาญที่สุด ปลายนิ้วเรียวยาวกดแทงท่อนเหล็กปลายแหลมลงไปที่จุดอ่อนนั้นอย่างไร้ความปรานี เสียงระบบแจ้งเตือนการโจมตีจุดตายดังขึ้นพร้อมกับร่างของอสูรเงาที่สลายกลายเป็นละอองแสงสีฟ้า [ท่านสังหาร 'เงาอสูรพเนจร' เลเวล 15 สำเร็จ] [เนื่องจากความต่างของเลเวลและเงื่อนไขพิเศษ ได้รับค่าประสบการณ์จำนวนมาก] [เลเวลอัป! เลเวลผู้เล่นเพิ่มขึ้นเป็น 3] คิรากรยืนหอบหายใจเล็กน้อย เม็ดเหงื่อผุดพรายบนหน้าผาก ความตื่นเต้นจากการต่อสู้เมื่อครู่ทำให้หัวใจเต้นแรงขึ้นอย่างผิดปกติ มันไม่ใช่ความรู้สึกกดดันเหมือนตอนแข่งขันทัวร์นาเมนต์ใหญ่ แต่เป็นความรู้สึก "มีชีวิตชีวา" ที่เขาไม่ได้สัมผัสมานานนับปี "เฮ้อ... นึกว่าจะตายตั้งแต่ก้าวแรกซะแล้ว" เขาถอนหายใจยาว พลางทรุดตัวลงนั่งพักบนก้อนหิน ทว่าในวินาทีนั้นเอง เสียงฝีเท้าฝ่าพงหญ้าแห้งก็ดังขึ้นจากด้านหลัง พร้อมกับเสียงทุ้มนุ่มลึกที่แฝงไปด้วยความเยือกเย็นและร่องรอยความเหนื่อยล้าดังขึ้น "การคำนวณมุมสะท้อนและการใช้จุดศูนย์ถ่วงของเสาหินเมื่อครู่... ไม่เลวเลยนี่ครับ สำหรับคนที่มีค่าสเตตัสต่ำเตี้ยเรี่ยดินแบบคุณ" คิรากรสะดุ้งสุดตัว หันขวับกลับไปมองต้นเสียงทันที แสงจันทร์สาดส่องลงมากระทบกับร่างของหญิงสาวปริศนาในชุดคลุมนักเวทสีขาวบริสุทธิ์ที่เปรอะเปื้อนคราบฝุ่น ผมยาวสลวยสีเงินยวงสะท้อนประกายระยิบระยับ ดวงตาสีฟ้าครามคู่นั้นมองมาที่เขาด้วยแววตาเรียบเฉย ทว่าลึกลงไปกลับมีความว่างเปล่ารา2กับคนสูญเสียความทรงจำบางอย่างไป เธอยืนอยู่ตรงนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่? และทำไมระบบถึงไม่แจ้งเตือนการเข้าใกล้ของเธอก่อนหน้านี้? ก่อนที่คิรากรจะทันได้เอ่ยปากถามคำถามใดออกไป หญิงสาวปริศนาก็ก้าวเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นหอมจางๆ คล้ายดอกไม้ป่า เธอจ้องมองหน้าต่างสถานะส่วนตัวของเขาที่ลอยอยู่กลางอากาศด้วยสายตาพินิจพิเคราะห์ ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้เลือดในกายของอดีตเซียนคีย์บอร์ดต้องเย็นเฉียบ "คุณคือกุญแจดอกสำคัญที่ระบบหลักกำลังตามหา... หรือว่าคุณเองก็จำอะไรไม่ได้เหมือนกับฉันกันแน่?" ทว่าในวินาทีที่คิรากรกำลังจะอ้าปากปฏิเสธ หน้าต่างระบบสีแดงฉานที่มีสัญลักษณ์แปลกประหลาดไม่คุ้นตา ก็เด้งพรวดขึ้นมาตรงหน้าของเขาทั้งสองคน พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนระบบที่ดังสนั่นหวั่นไหวจนแก้วแทบแตก [ประกาศเตือนจากระบบกลาง: ตรวจพบตัวตนปริศนาในเขตต้องห้าม] [เงื่อนไขลับระดับ SSS 'เงาสะท้อนแห่งอดีต' ถูกกระตุ้นโดยผู้เล่น 'Kee'] [เริ่มกระบวนการสแกนความทรงจำ... 10%... 50%... 90%...] *- ขอบคุณที่ติดตามอ่านผลงานของ แม็กซ์ลุยศึกอีสปอร์ต แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้านะครับ -*