เกมกระดานแรกเริ่ม

“เซ็นชื่อลงไปสิ ลลิล... ถ้าเธอยังอยากให้แม่ของเธอมีลมหายใจอยู่ในห้องไอซียูต่อไป” เสียงทุ้มต่ำของชายวัยกลางคนดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันในห้องทำงานที่หรูหราเกินความจำเป็น กลิ่นซิการ์ราคาแพงอบอวลจนน่าคลื่นไส้ กระดาษเอกสารสัญญาขายหุ้นที่เปรียบเสมือนโซ่ตรวนถูกเลื่อนผ่านโต๊ะไม้มะฮอกกานีมาตรงหน้าหญิงสาว ลลิลเม้มริมฝีปากจนซีดเผือด นัยน์ตาคู่สวยสั่นระริกด้วยความเจ็บปวด เธอไม่ใช่คนโง่ เธอรู้ดีว่านี่คือการปล้นกลางแดดของตระกูลที่เคยอุปการะครอบครัวเธอไว้ แต่ในยามที่ไร้ซึ่งที่พึ่งพิง เธอก็เหมือนลูกกวางที่หลงทางอยู่ในถ้ำเสือ “หนู... หนูขอเวลาอีกนิดนะคะ ท่านประธาน” ลลิลเอ่ยเสียงสั่น พยายามรวบรวมเศษเสี้ยวของศักดิ์ศรีที่เหลืออยู่ “เวลาของเธอหมดไปตั้งแต่วันที่ไอ้สวะ ‘ต้นกล้า’ ถูกเนรเทศออกไปจากตระกูลนั่นแล้ว!” ชายผู้นั้นหัวเราะร่วน แววตาเต็มไปด้วยความสมเพช “อย่าให้ฉันต้องพูดซ้ำ ผู้หญิงที่ไม่มีแม้แต่เงินจ่ายค่ารักษาพยาบาลแม่ ไม่มีสิทธิ์ต่อรองอะไรทั้งนั้น” ประตูกระจกบานใหญ่ที่ปิดสนิทอยู่ถูกผลักเข้ามาด้วยจังหวะที่เรียบง่าย ทว่าทรงพลัง แรงดันอากาศภายในห้องดูเหมือนจะเปลี่ยนไปทันที ร่างสูงโปร่งในชุดสูทสั่งตัดสีน้ำเงินเข้มเยื้องกรายเข้ามา กลิ่นหอมจางๆ ของไม้กฤษณาและสัมผัสของความเยือกเย็นแผ่ซ่านไปทั่วพื้นที่ ลลิลเงยหน้าขึ้นมอง แล้วลมหายใจของเธอก็แทบจะหยุดกะทันหัน นั่นคือต้นกล้า... เขาไม่ได้ดูเหมือนเด็กหนุ่มที่ถูกขับไล่ออกไปอย่างอัปยศเมื่อสามปีก่อนอีกแล้ว ร่องรอยของความไร้เดียงสาถูกแทนที่ด้วยรังสีของอำนาจที่ผ่านการหล่อหลอมด้วยเลือดและหยาดเหงื่อจากโลกเบื้องหลังที่ไร้ความปรานี “ใครบอกว่าเธอไม่มีสิทธิ์ต่อรอง?” เสียงของเขาเรียบสนิท แต่กลับหนักแน่นจนคนในห้องต้องชะงัก “ต้นกล้า! แก... แกกลับมาที่นี่ได้ยังไง!” ชายวัยกลางคนผุดลุกขึ้น ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความตระหนกที่พยายามปกปิด ต้นกล้าไม่ได้ตอบคำถามนั้น เขาเดินตรงไปหยุดข้างกายลลิล มือเรียวยาววางลงบนไหล่บางเบาๆ สัมผัสที่อบอุ่นนั้นทำให้ลลิลที่อดทนมาตลอดรู้สึกเหมือนเขื่อนในใจพังทลายลง เขาหันไปมองชายที่นั่งอยู่หลังโต๊ะด้วยสายตาที่เย็นชาดุจน้ำแข็งขั้วโลก “ผมกลับมาเพื่อทวงคืนสิ่งที่เคยเป็นของผม และเพื่อดูให้แน่ใจว่า... ใครที่เคยทำกับ ‘คนของผม’ ไว้ จะต้องได้รับบทเรียนที่สาสม” ต้นกล้าพูดพลางหยิบบัตรพลาสติกสีดำขลับที่สลักลวดลายทองคำขึ้นมาวางบนโต๊ะ มันไม่ใช่บัตรเครดิตธรรมดา แต่เป็นบัตรเครดิตระดับ Black Card ที่ออกโดยธนาคารกลางแห่งสวิตเซอร์แลนด์ ซึ่งมีเพียงคนไม่กี่คนในโลกเท่านั้นที่ครอบครองได้ “ค่ารักษาของแม่ลลิล ผมจ่ายให้แล้ว และถ้าตึกนี้หรือบริษัทนี้ยังเป็นของคนอย่างคุณ... ผมก็แค่จะซื้อมัน แล้วประกาศปิดกิจการทิ้งให้เป็นที่จอดรถซะ” ความเงียบเข้าปกคลุมห้องอีกครั้ง แต่คราวนี้เป็นความเงียบที่น่าสะพรึงกลัว ชายวัยกลางคนหน้าถอดสี มือสั่นเทาหยิบเอกสารขึ้นมาดูใหม่ด้วยความหวาดหวั่น เขารู้ดีว่าหากต้นกล้าที่อยู่ตรงหน้าคือตัวตนเดียวกับ ‘ราชาไร้เงา’ ที่กำลังกว้านซื้อหุ้นทั่วโลกในขณะนี้ ชีวิตของเขาจบสิ้นลงแล้ว “นาย... นายจะทำอะไร” ชายผู้นั้นเสียงสั่น ต้นกล้าไม่ตอบ เขากดปุ่มสื่อสารบนโต๊ะทำงานที่เชื่อมต่อไปยังเลขาหน้าห้อง “เตรียมรถให้พร้อม และยกเลิกสัญญาทุกอย่างที่เกี่ยวกับตระกูลนี้... อ้อ อีกอย่าง ส่งเสียงเตือนไปที่ตลาดหุ้นด้วย ว่านับจากนาทีนี้ ‘ต้นกล้า’ ได้กลับมานั่งแท่นบริหารแทนที่คนไร้ความสามารถแล้ว” เขาก้มลงกระซิบข้างหูลลิลที่ยังคงตัวแข็งค้างด้วยความตื่นตะลึง “กลับบ้านกันนะลลิล... บ้านของเราที่ผมสร้างมารอคุณนานแล้ว” ทว่า ในขณะที่ทั้งคู่กำลังจะก้าวพ้นประตู บอดี้การ์ดร่างยักษ์นับสิบคนก็กรูเข้ามาล้อมห้องไว้ พร้อมกับเสียงฝีเท้าของชายชราผู้หนึ่งที่ก้าวเข้ามาด้วยแววตาอาฆาต เขาคือผู้เฒ่าประมุขตระกูลที่เคยเป็นคนสั่งไล่ต้นกล้าออกไปเมื่อสามปีก่อน “แกคิดว่ากลับมาแล้วจะเชิดหน้าชูตาได้งั้นรึเจ้าเด็กเหลือขอ!” ชายชราตวาดก้องพร้อมชี้ไม้เท้ามาที่ต้นกล้า “ในมือฉันยังมีหลักฐานที่สามารถทำลายแกได้ภายในพริบตาเดียว... ถอยออกไปซะ ถ้าไม่อยากเห็นคนรักของแกต้องตายอยู่ต่อหน้า!” ต้นกล้าหยุดกึก เขาส่งยิ้มบางๆ ให้ลลิลอย่างอ่อนโยน ก่อนจะหันไปเผชิญหน้ากับความตายที่จ่ออยู่ตรงหน้าด้วยสายตาที่ไร้ซึ่งความเกรงกลัว มือของเขาหยิบสมุดบันทึกเล่มเล็กปกหนังสีดำออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูท “ท่านครับ... ท่านเคยอ่านบันทึกเล่มนี้ไหม?” ต้นกล้าเปรยเบาๆ ขณะเปิดหน้าสมุดออก “ทุกชื่อที่อยู่ในนี้ คือคนที่เคยโกงกินและทำลายชีวิตคนอื่น... และชื่อของท่าน กำลังจะถูกเขียนด้วยหมึกสีแดงในหน้าที่หน้าถัดไป” เสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวลำใหญ่ดังสนั่นหวั่นไหวเหนือยอดตึก ลมพายุจากการหมุนของใบพัดพัดผ่านหน้าต่างกระจกที่แตกละเอียดเข้ามาด้านใน พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากหน้าจอสมาร์ทโฟนของทุกคนในห้องที่ดังขึ้นพร้อมกันอย่างบ้าคลั่ง นั่นคือประกาศแจ้งเตือนการล้มละลายของตระกูลหลัก... ที่ประกาศออกมาอย่างเป็นทางการในวินาทีที่ต้นกล้าเปิดหน้าบันทึกนั้นออก ต้นไม้ริมระเบียงหวังว่ารี้ดทุกท่านจะตื่นเต้นและพร้อมไปต่อกับเกมกระดานแรกเริ่มนี้ในตอนถัดไปนะคะ