ยึดอำนาจในตระกูล

"ลายเซ็นของท่านพ่อบนเอกสารใบนี้... มีค่ามากกว่าความรักที่ท่านเคยมอบให้ฉันเสียอีกนะคะ" เสียงหวานใสของลินินดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันที่กดดันจนแทบหยุดหายใจภายในห้องทำงานส่วนตัวของตระกูลอัครเดโช เธอนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังแท้ราคาสูงลิ่ว ส้นสูงส้นเข็มสีดำสนิทขัดเงาวับกดลงบนพรมเปอร์เซียราคาเจ็ดหลักอย่างถือดี ในมือถือแฟ้มเอกสารสีดำสนิทที่บรรจุอำนาจการบริหารบริษัทอสังหาริมทรัพย์ระดับหมื่นล้านเอาไว้ คุณธนาคม ผู้เป็นบิดาแท้ๆ ของเธอ หน้าซีดเผือดจนแทบจะกลายเป็นสีเดียวกับผนังห้อง มือที่ถือปากกาหมึกซึมราคาแพงสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ เขาเงยหน้าขึ้นมองบุตรสาวที่ครั้งหนึ่งเขาเคยคิดว่าเธอเป็นเพียง 'เครื่องมือ' ทางการเมืองที่ไร้ประโยชน์ แต่บัดนี้ หญิงสาวตรงหน้ากลับกลายเป็นนักล่าที่กำลังจ่อปืนจ่อขมับเขาด้วยตัวเลขในบัญชี "ลินิน... แกทำแบบนี้ไม่ได้นะ นี่มันบริษัทที่บรรพบุรุษสร้างมากับมือ แกจะบังคับให้ฉันโอนหุ้นทั้งหมดให้แกไม่ได้!" น้ำเสียงของธนาคมสั่นเครือ แฝงความโกรธเกรี้ยวที่ถูกกดทับด้วยความกลัว ลินินหัวเราะแผ่วเบา เสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความโกรธแค้น มีเพียงความเย็นชาที่ผ่านการคัดสรรมาอย่างดี เธอลุกขึ้นยืนช้าๆ เดินอ้อมโต๊ะไม้โอ๊คตัวใหญ่เข้าไปใกล้คนเป็นพ่อ ก่อนจะโน้มตัวลงกระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงที่เย็นเยียบดั่งน้ำแข็ง "บรรพบุรุษหรือคะ? หรือว่าเป็นเพราะท่านพ่อบริหารจนใกล้จะล้มละลายต่างหาก ความผิดพลาดจากการลงทุนในโปรเจกต์เกาะส่วนตัวที่ท่านแอบทำลับหลังน่ะ... ถ้าฉันส่งข้อมูลนี้ให้คณะกรรมการและนักข่าวในเช้าวันพรุ่งนี้ ท่านคิดว่าหุ้นของบริษัทเราจะเหลือมูลค่ากี่บาทกันคะ?" เธอดึงสมาร์ทโฟนรุ่นพิเศษที่ผลิตขึ้นเพียงไม่กี่เครื่องในโลกออกมา หน้าจอโชว์กราฟตัวเลขแดงฉานและบัญชีรายรับรายจ่ายที่บ่งบอกถึงการยักยอกเงินกองกลางของบริษัทไปถมที่ดินที่กำลังเป็นปัญหากฎหมาย นี่ไม่ใช่แค่การต่อรอง แต่มันคือการ 'สังหารทางอาชีพ' "แก... แกมันปีศาจ" ธนาคมเค้นเสียงออกมาได้เพียงเท่านั้น "ปีศาจก็ดีกว่าคนโง่ที่ถังแตกนะคะ" ลินินวางปากกาลงบนโต๊ะด้วยท่าทีสง่างาม "เซ็นเถอะค่ะ ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจไม่ช่วยท่านจากคุกมืด" ในจังหวะนั้นเอง ประตูห้องทำงานถูกผลักออกอย่างแรง คิรากรในชุดสูทสั่งตัดเนี๊ยบกริบก้าวเข้ามา ดวงตาคมกริบของเขาดั่งเหยี่ยวล่าเหยื่อกวาดมองสถานการณ์เพียงชั่วครู่ มุมปากหยักลึกยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าว่าที่ภรรยาของเขากำลังทำในสิ่งที่เธอถนัดที่สุด "ผมนำเอกสารการเข้าซื้อหุ้นส่วนที่เหลือจากผู้ถือหุ้นรายย่อยมาให้แล้วครับ ลินิน" คิรากรกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่ทรงพลัง เขาเดินมาหยุดข้างๆ ลินิน ก่อนจะถือวิสาสะวางมือลงบนไหล่ของเธออย่างแสดงความเป็นเจ้าของและให้การสนับสนุน ธนาคมมองคนทั้งสองที่ดูราวกับราชาและราชินีที่กำลังเฉลิมฉลองบนซากปรักหักพังของเขา ความหวังสุดท้ายมลายสิ้นลงเมื่อเขารู้ตัวว่า ต่อให้ไม่มีหลักฐานเรื่องการยักยอก ต่อให้เขาสู้สุดใจ เขาก็ไม่มีวันชนะ 'เงินทุน' และ 'อำนาจ' ของคิรากรที่หนุนหลังหญิงสาวคนนี้อยู่ "ได้... ฉันจะเซ็น" ธนาคมทรุดตัวลงพิงเก้าอี้ด้วยความพ่ายแพ้อย่างราบคาบ ลินินหยิบเอกสารขึ้นมาอ่านด้วยแววตาที่เป็นประกาย นี่คือชัยชนะก้าวแรกของเธอในฐานะผู้กุมอำนาจเบ็ดเสร็จของอัครเดโช แต่ทว่า ในวินาทีที่ปากกากำลังจะจรดลงบนหน้ากระดาษ เสียงโทรศัพท์ของคิรากรก็แผดเสียงดังขึ้นทำลายความเงียบนั้น คิรากรขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเห็นชื่อคนโทรเข้ามา เขาขอตัวเดินไปที่หน้าต่างบานใหญ่ มองออกไปสู่ตึกระฟ้าของกรุงเทพมหานคร ก่อนจะกดรับสายด้วยสีหน้าที่เปลี่ยนไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง "ว่าไงนะ? ...มั่นใจเหรอ?" ลินินชะงัก เธอสังเกตเห็นถึงความผิดปกติในแววตาของคิรากร ชายหนุ่มหันกลับมามองเธอ สายตาของเขาไม่ใช่ความเย็นชาปกติ แต่มันคือความกังวลที่ถูกซ่อนไว้ภายใต้หน้ากากนิ่งสนิท "ลินิน... เรามีปัญหาใหญ่แล้ว" คิรากรกดวางสายก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้บรรยากาศภายในห้องเปลี่ยนไปทันที "มีคนปริศนาโอนเงินจำนวนมหาศาลเข้าซื้อหุ้นใหญ่ของบริษัทเราผ่านบัญชีต่างชาติในวินาทีนี้... และตอนนี้คนๆ นั้น กำลังยืนรออยู่หน้าห้องทำงานนี้" ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งเป็นจังหวะที่หนักแน่นและเชื่องช้า ก่อนที่บานประตูจะเปิดออกเผยให้เห็นร่างของชายชราในชุดสูทสีเทาเนี้ยบที่ดูคุ้นตาอย่างประหลาด เขาเดินเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มที่ทำให้ลินินรู้สึกหนาวสันหลังวาบไปถึงกระดูก "ยินดีด้วยนะหลานสาว... ที่สามารถยึดอำนาจจากพ่อที่ไร้น้ำยาได้สำเร็จ" ชายคนนั้นกล่าวพลางวางไม้เท้าลงกับพื้นเสียงดัง 'กึก' "แต่เสียใจด้วยนะที่ต้องบอกว่า... บริษัทนี้ ไม่เคยเป็นของตระกูลอัครเดโชมาตั้งแต่ต้น" เอวาลินน์ปลายพู่กันหวังว่าทุกท่านจะตื่นเต้นไปกับจุดเปลี่ยนที่ไม่มีใครคาดคิดในเส้นทางสายธุรกิจของลินินนะคะ!