ดีลรักที่ไร้จุดจบ

เสียงเอกสารนับร้อยหน้าที่ถูกเผาทำลายในเตาเผาขยะอุตสาหกรรม ไม่ได้ดังเท่ากับเสียงถอนหายใจของอัยการสาวที่ยืนอยู่เบื้องหน้ากระจกเงาบานใหญ่ ณ ชั้นบนสุดของตึกสำนักงานอัยการสูงสุด รินรดากวาดสายตามองกรอบรูปใบประกาศเกียรติคุณที่ถูกปลดลงจากผนัง พื้นที่ว่างเปล่ารูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าบนวอลเปเปอร์สีครีมทิ้งร่องรอยความหมองคล้ำไว้—คล้ายกับหัวใจของเธอที่ผ่านศึกสงครามทางกฎหมายมาอย่างโชกโชน จนกระทั่งไม่เหลือพื้นที่ให้ความหวาดระแวงหลงเหลืออยู่ "เอกสารย้ายสังกัดไปภาคใต้เซ็นเรียบร้อยแล้วนะคะ ท่านอัยการคนเก่ง" เสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยดังขึ้นพร้อมกับกลิ่นหอมจางๆ ของโคโลญจน์ราคาแพงและกลิ่นกาแฟคั่วบด คิรากรก้าวเข้ามาในห้องทำงานส่วนตัวที่ตอนนี้แทบไม่เหลือความเป็นห้องทำงาน เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีดำสนิทพับแขนขึ้นถึงข้อศอก เผยให้เห็นรอยสักรูปเข็มทิศโบราณจางๆ ที่ข้อมือ—สัญลักษณ์ของคนที่เคยหลงทางในเขาวงกตแห่งอำนาจ ก่อนจะพบว่าเข็มทิศชีวิตของเขาควรชี้ไปที่ทิศทางใด รินรดาไม่หันกลับไปมองทันที เธอปล่อยให้ความเงียบทำหน้าที่เป็นเกราะกำบังชั่วขณะ ก่อนจะหมุนตัวเผชิญหน้ากับอดีตคู่ปรับผู้กุมชะตากรรมของตึกระฟ้า และปัจจุบัน... กลายมาเป็นผู้ชายที่ถือครองกุญแจดอกสุดท้ายของหัวใจเธอ "คุณคิดว่าการย้ายฉันไปอยู่เมืองชายทะเล จะทำให้ฉันพ้นจากวงจรอุบาทว์ของการเมืองสีเทาได้จริงๆ หรือคะ คุณคิรากร" รินรดาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ดวงตากลมโตคู่คมฉายแววรู้ทัน รอยยิ้มบางๆ ที่มุมปากไม่ได้ไปถึงดวงตา แต่เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์อันตรายที่ทำให้คิรากรต้องก้าวเข้าไปประชิด "ผมไม่ได้ส่งคุณไปเพื่อหลบภัย ริน..." คิรากรหยุดยืนห่างจากเธอเพียงคืบเดียว ดวงตาสีเข้มคมกริบมองลึกลงไปในดวงตาของอัยการสาว "ผมส่งคุณไปเพื่อกวาดล้างมันต่างหาก... ในฐานะอัยการพิเศษที่กุมอำนาจเบ็ดเสร็จเด็ดขาดโดยไม่มีใครแทรกแซงได้ และในฐานะ... ผู้หญิงที่ถือหุ้นครึ่งหนึ่งในบริษัทโฮลดิ้งของผมทั้งหมด" รินรดาหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยความเย้ยหยันแต่แฝงความหวานล้ำ "คุณนี่มัน... นักธุรกิจหน้าเลือดไม่มีเปลี่ยนจริงๆ เอาความรักมาผูกติดกับผลประโยชน์ทางกฎหมายเนี่ยนะ" "มันคือการลงทุนที่คุ้มค่าที่สุดในชีวิตต่างหากครับ... อ้อ ขอโทษทีค่ะ ฉันติดปากพูดคำผู้ชายพวกนั้น" คิรากรแกล้งยกมือขึ้นยอมจำนนด้วยท่าทีขี้เล่นที่นานๆ ครั้งจะได้เห็นจากผู้ชายมาดนิ่งคนนี้ รอยยิ้มมุมปากของเขาทำให้ใบหน้าคมคายนั้นดูทรงเสน่ห์จนน่ากลัว รินรดาถอนหายใจยาวเหยียด เธอยื่นมือไปแตะปกเสื้อเชิ้ตของเขาอย่างถือวิสาสะ ปลายนิ้วเรียวไล้ผ่านกระดุมเม็ดบนที่ปลดออกอย่างจงใจ "ถ้าการลงทุนครั้งนี้เจ๊งล่ะคะ คุณคิรากร... คุณจะทำยังไง" คิรากรไม่ตอบด้วยคำพูด มือหนาคว้าเอวบางของเธอเข้าหาตัวอย่างรวดเร็ว แรงปะทะทำให้ลมหายใจของทั้งคู่สะดุด กลิ่นกายอุ่นๆ และความแข็งแกร่งของแผ่นอกที่แนบชิดทำให้ห้องทำงานที่ว่างเปล่านี้แคบลงถนัดตา ปลายนิ้วของเขาเกลียวผมเส้นยาวที่คลอเคลียอยู่ข้างแก้มของเธอทัดหูอย่างเบามือ สัมผัสที่อ่อนโยนขัดกับแววตาร้อนแรงที่กำลังแผดเผา "ไม่มีทางเจ๊งหรอกค่ะ..." เสียงกระซิบพร่าต่ำดังชิดริมใบหู ลลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดต้นคอจนรินรดาต้องหลับตาลงซึมซับสัมผัสวาบหวาม "เพราะผมเอาหัวใจและอิสรภาพทั้งหมดของผมเป็นหลักค้ำประกันแล้ว... รินรดา" ริมฝีปากหยักประทับลงบนกลีบปากนุ่มอย่างเนิบนาบในคราแรก ก่อนจะทวีความเร่าร้อนและลึกล้ำขึ้นตามจังหวะอารมณ์ที่โหยหากันมาเนิ่นนาน รสจูบที่เปี่ยมด้วยเล่ห์เหลี่ยม การชิงไหวชิงพริบ และการยอมจำนนต่อกันและกันอย่างสมบูรณ์แบบ มือของคิรากรเลื่อนต่ำลงโอบกระชับแผ่นหลังเนียนผ่านเนื้อผ้า ขณะที่รินรดาเผยอฟันออกต้อนรับสัมผัสที่เรียร้องและดุดัน ลิ้นอุ่นร้อนเกี่ยวพันกันอย่างเร่าร้อน ท่ามกลางบรรยากาศของจุดเริ่มต้นใหม่ที่ไร้ซึ่งกฎเกณฑ์ใดๆ มาขวางกั้น เมื่อผละริมฝีปากออกจากกันอย่างอ้อยอิ่ง ทั้งคู่ต่างหอบหายใจเบื้องหน้ากันและกัน ดวงตาฉ่ำน้ำของอัยการสาวสะท้อนเงาของชายหนุ่มผู้เคยยืนอยู่คนละฟากฝั่งของกฎหมาย—แต่วันนี้ เขากลับกลายเป็นบ้านหลังเดียวที่เธอโหยหา "คืนนี้... ห้องชุดเพนต์เฮาส์ของคุณ หรือคอนโดริมน้ำของฉันดีคะ" รินรดากระซิบถามชิดริมฝีปากเขา รอยยิ้มท้าทายปรากฏขึ้นอีกครั้ง คิรากรหัวเราะในลำคอ แววตาดำมืดเต็มไปด้วยความปรารถนาที่ไม่อาจปิด The สุดท้ายเขาอุ้มร่างบางขึ้นแนบอกโดยไม่ทันให้ตั้งตัว รินรดาหลุดอุทานเบาๆ ก่อนจะหัวเราะคิกคักแล้วคล้องคอเขาไว้แน่น "สำหรับภรรยาผู้ทรงอิทธิพลคนใหม่... เราจะไปที่ไหนก็ได้ที่มีเตียงนอนกว้างๆ และไม่มีเอกสารคดีความใดๆ มาขัดจังหวะทั้งนั้นค่ะ" ประตูกระจกบานใหญ่เปิดออกสู่แสงตะวันยามเย็นที่สาดส่องลงมายังมหานครเบื้องล่าง—เมืองที่เต็มไปด้วยความโลภ เล่ห์เหลี่ยม และอำนาจมืด แต่สำหรับพวกเขาทั้งสองคน โลกใบนี้ได้เปลี่ยนเป็นสมรภูมิแห่งความรักที่ยุติธรรมและงดงามที่สุดแล้ว ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านหน้ากระดาษแห่งเล่ห์กลและหัวใจดวงนี้ไปด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในผลงานเรื่องถัดไปค่ะ!