เลือกทางที่ต้องเสียสละ

สนั่นก้องของเสียงฝบมีดพกที่เฉือนผ่านอากาศ รินรดาไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตในฐานะอัยการของเธอจะต้องมาสิ้นสุดลงบนพื้นพรมราคาแพงในห้องทำงานส่วนตัวของคิรากร—ผู้ชายที่เธอควรจะส่งตัวเข้าห้องขัง แต่กลับกลายเป็นคนที่เธอกำลังใช้ร่างกายของตัวเองปกป้องจากคมกระสุนที่ซ่อนเร้นในความมืด "คุณบ้าไปแล้วหรือไงรินรดา!" เสียงทุ้มต่ำของคิรากรคำรามลอดไรฟัน แววตานิ่งสนิทที่มักจะซ่อนความลับนับพันตอนนี้กลับสั่นไหวอย่างรุนแรง ขณะที่มือหนาคว้าข้อมือเธอไว้แน่นจนเนื้อตัวสั่นสะท้าน แรงปะทะจากเหตุการณ์ลอบสังหารเมื่อไม่กี่นาทีก่อนยังคงทิ้งกลิ่นดินปืนจางๆ ไว้ในอากาศ คราบเลือดสีแดงฉานบนหัวไหล่ของเขาคือหลักฐานประจักษ์ว่าความตายอยู่ใกล้แค่เอื้อม และเธอก็เป็นฝ่ายตัดสินใจก้าวเข้ามาขวางวิถีกระสุนด้วยตัวเธอเอง "ถ้าฉันไม่ทำ... คุณก็คงไม่รอด" รินรดาตอบเสียงสั่น น้ำเสียงของเธอไม่ได้มีความหวาดกลัวต่อความตาย แต่เป็นความเด็ดเดี่ยวที่ซ่อนอยู่ภายใต้เปลือกนอกอันเปราะบาง ดวงตากลมโตจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่คมของเขา อารมณ์ดิบเถื่อนและความปรารถนาอันตรายที่เคยสะกดกลั้นไว้ร่วมกันมาตลอดพวยพุ่งขึ้นมาแทนที่ความหวาดกลัวในเสี้ยววินาทีนั้น ความเงียบงันเข้าปกคลุมพื้นที่รอบตัว มีเพียงเสียงลมหายใจหอบกระชั้นของคนทั้งคู่ที่สะท้อนก้องในความมืด คิรากรดึงเธอเข้าหาตัวอย่างแรงจนแผ่นอกกว้างแนบชิดกับร่างระหง แรงดึงดูดระหว่างพวกเขารุนแรงเสียจนกฎเกณฑ์ทางศีลธรรมและอุดมการณ์ทั้งหมดพังทลายลงในพริบตา ริมฝีปากหยักลึกทาบทับลงมาอย่างไร้ซึ่งการลังเล เป็นรสจูบที่ดุดัน เร่าร้อน และเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวปะปนกับความโล่งใจที่เขายังมีชีวิตอยู่ รินรดาสะعดเล็กน้อยก่อนจะยอมจำนนต่อสัมผัสอันเว้าวอนนั้น มือเรียวเลื่อนขึ้นโอบรอบลำคอแกร่ง นิ้วมือสอดแทรกไปตามเส้นผมหนานุ่ม ขณะที่เรียวลิ้นร้อนรุกรานเข้ามาตักตวงความหวานล้ำอย่างไม่ยอมกัน รสชาติของความตายและความมีชีวิตชีวาหลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียวในจูบที่ยาวนานและลึกซึ้งจนลมหายใจแทบขาดห้วง "คุณกำลังทำลายอนาคตตัวเองเพื่อผม... อัยการสาวผู้เที่ยงธรรม" คิรากรกระซิบชิดริมฝีปาก ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดพวงแก้มเนียน ขณะที่มือใหญ่อุ่นจัดเริ่มลูบไล้ไปตามแนวแผ่นหลังภายใต้เสื้อผ้าเนื้อบางเบา สัมผัสของเขาเต็มไปด้วยความหวงแหนและเร่าร้อนราวกับต้องการจะสลักตัวตนของเธอลงไปในกระดูก "อนาคตของฉัน... ฉันเป็นคนเลือกเอง" รินรดาตอบเสียงพร่า ดวงตาฉ่ำน้ำพราวระยับด้วยประกายแห่งความท้าทายและความยินยอมพร้อมใจ ร่างกายของเธอร้อนรุ่มราวกับถูกไฟแผดเผา ความใกล้ชิดที่เกินเลยกว่าขอบเขตทางวิชาชีพทำให้ทุกสัมผัสสะท้านไปถึงขั้วหัวใจ บรรยากาศในห้องสลัวถูกขับเน้นด้วยเงาแสงไฟจากตึกระฟ้าภายนอก คิรากรไม่รอช้าที่จะพาเธอดำดิ่งลงไปในห้วงอารมณ์ที่ลึกซึ้งกว่าเดิม มือหนาปลดเปลื้องพันธนาการบนร่างกายของเธอออกที2ชิ้นด้วยความชำนาญแต่อ่อนโยน ผิวเนื้อเนียนนุ่มสัมผัสกับอากาศเย็นเยียบก่อนจะถูกแทนที่ด้วยความอบอุ่นจากฝ่ามือและริมฝีปากที่ไล้ไปตามซอกคอ ไหปลาร้า และลาดไหล่บอบบาง เสียงครางแผ่วเบาเล็ดลอดริมฝีปากของรินรดาเมื่อสัมผัสวาบหวามแผ่ซ่านไปทั่วร่าง การเคลื่อนไหวของพวกเขาเต็มไปด้วยความดิบเถื่อนแต่ทว่าประณีต เป็นความสัมพันธ์ของผู้ใหญ่สองคนที่รู้ดีว่าพวกเขากำลังเล่นกับไฟ แต่วินาทีนี้ ไม่มีใครสนใจที่จะดับมันอีกต่อไปแล้ว ความสุขสมทางอารมณ์และร่างกายหลอมรวมกันเป็นคลื่นลูกใหญ่ที่ซัดสาดจนสติสัมปชัญญะพร่าเลือน ความตึงเครียดจากคดีความ การหักเหลี่ยมเฉือนคม และการเมืองสีเทาทั้งหมดถูกลบเลือนหายไปในอ้อมแขนของกันและกัน เหลือเพียงเสียงหอบหายใจและจังหวะหัวใจที่เต้นระรัวเป็นจังหวะเดียวกันในคืนที่มืดมิดที่สุด ทว่า... ความสุขสมมักอยู่บนเส้นด้ายที่เปราะบางที่สุด ท่ามกลางความเงียบงันที่เริ่มกลับคืนมาหลังเปลวเพลิงแห่งอารมณ์มอดดับลง รินรดานอนซบอยู่บนอกแกร่งของคิรากร นิ้วเรียวไล้ไปตามรอยแผลเป็นบนแผ่นเปลือยของเขาด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย เธอยอมทิ้งทุกอย่าง ทั้งหน้าที่การงาน อัยการอนาคตไกล และเกียรติยศ เพื่อปกป้องผู้ชายคนนี้ แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็รู้ดีว่าการทรยศต่อระบบจะนำพาหายนะมาสู่พวกเขา ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก... เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งอย่างเป็นจังหวะจากภายนอกห้องทำงาน ทำลายความเงียบสงบลงในเสี้ยววินาที รินรดาสะดุ้งสุดตัวผุดลุกขึ้นนั่งด้วยความตกใจ ขณะที่คิรากรพลิตัวลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว สีหน้าของเขากลับมาเรียบนิ่งเยือกเย็นราวกับหน้ากากเหล็ก แต่ดวงตาคมกริบกลับฉายแววอันตรายที่รุนแรงยิ่งกว่าเดิม ประตูห้องเปิดออกช้าๆ พร้อมกับร่างของบุคคลที่ไม่มีใครคาดคิดว่าจะก้าวเข้ามาในยามวิกาลนี้ ธันวา ทนายความหนุ่มคู่ปรับและเพื่อนสนิท ยืนยิ้มเย็นชาอยู่ที่กรอบประตู ในมือถือแฟ้มเอกสารสีน้ำตาลที่อาจพลิกแผ่นดินให้ลุกเป็นไฟได้ในพริบตา "ดูเหมือนว่าผมจะมาขัดจังหวะสำคัญสินะครับ... ท่านอัยการรินรดา" ธันวาเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เชือดเฉือนถึงกระดูก "แต่เกรงว่าหลักฐานชิ้นใหม่ชิ้นนี้ จะทำให้คุณไม่มีเวลามาหวานซึ้งอีกต่อไปแล้วล่ะครับ" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านหน้ากระดาษแห่งเล่ห์กลและหัวใจดวงนี้ไปด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปค่ะ!