การประเมินพลังที่พลิกโผ

"ถ้าขีดจำกัดของวงแหวนเวทมนตร์ระดับสามคือหนึ่งร้อยแปดสิบรูน... ทำไมเรย์ถึงเขียนมันทะลุไปถึงสองพันห้าร้อยหกสิบรูนในเวลาแค่สิบวินาทีล่ะเพคะ?" เสียงกระซิบเจือความหวาดระแวงของเอเลน่า ฟอน วาเลนเซีย ดังลอดผ่านม่านเวทมนตร์เก็บเสียงที่เธอกางขึ้นอย่างรวดเร็ว ดวงตาคู่คมกริบภายใต้กรอบแว่นกรองแสงจ้องมองกระดานชนวนเวทมนตร์ตรงหน้าสลับกับร่างของเด็กหนุ่มผู้ยืนอยู่กลางลานประเมินพลัง ณ ลานประเมินอัคคีทมิฬ ใจกลางสถาบันเวทมนตร์หลวงอาคานิส บรรยากาศรอบด้านเต็มไปด้วยความกดดันอันน่าอึดอัด คณะกรรมการอาวุโสทั้งเจ็ดท่านต่างก้มมองผลึกวัดพลังที่แตกร้าวเป็นริ้วรอยราวกับใยแมงมุม เสียงซุบซิบนินทาของเหล่านักเรียนชนชั้นสูงที่นั่งอยู่บนอัฒจันทร์ค่อยๆ เงียบเสียงลง เหลือเพียงเสียงสะท้อนของไอเวทสีครามที่ยังคงพวยพุ่งรอบตัวของเรย์ วอล์คเกอร์ ตัวของเรย์ไม่ได้แสดงท่าทีตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เขายืนไขว่ห้างด้วยท่าทางสบายๆ สายตาคู่สีนิลทอประกายแสงสีฟ้าจางๆ สะท้อนโครงสร้างทางคณิตศาสตร์เวทมนตร์นับล้านบรรทัดที่กำลังหมุนวนอยู่ในดวงตาของเขา สำหรับคนอื่น มันอาจเป็นปาฏิหาริย์ที่ไร้เหตุผล แต่สำหรับเรย์ผู้ซึ่งเคยผ่านความตายในฐานะจอมขมังเวทย์ระดับตำนานมาแล้ว โลกใบนี้ไม่ใช่สถานที่ที่ขับเคลื่อนด้วยปาฏิหาริย์... แต่มันคือ "รหัส" ที่รอให้เขาเข้าไปเขียนทับต่างหาก "ความผิดพลาดไม่ได้อยู่ที่กระดานชนวนครับท่านอาจารย์เอเลน่า" เรย์ส่งกระแสจิตตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ราวกับกำลังอธิบายโจทย์เลขง่ายๆ ให้เด็กประถมฟัง "แต่มันอยู่ที่โครงสร้างของสถาบันนี้ล้าสมัยเกินไป พวกเขาใช้ตรรกะแบบเชิงเส้นในการคำนวณวงแหวนเวท... ซึ่งมันเชยระเบิดตั้งแต่ยุคสงครามเวทมนตร์ครั้งที่สองแล้วล่ะครับ" เอเลน่าสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อตั้งสติ เธอรู้ดีว่าเด็กหนุ่มคนนี้มีความลับดำมืดซ่อนอยู่ ความลับที่ทำให้ตระกูลวาเลนเซียของเธอต้องยอมลงทุนเดิมพันอนาคตทั้งหมดไว้เบื้องหลังเงาของเขา แต่ภาพที่เห็นในเวลานี้มันเกินกว่าคำว่าอัจฉริยะไปไกลโข มันคือการ "แหกกฎ" ของฟิสิกส์เวทมนตร์ที่สืบทอดกันมากว่าพันปี "ผู้เข้าทดสอบ เรย์ วอล์คเกอร์!" เสียงทุ้มต่ำและทรงอำนาจของแกรนด์มาสเตอร์ บัลโด้ หัวหน้าคณะกรรมการคุมสอบดังขึ้นผ่านเครื่องขยายเสียงเวทมนตร์ สีหน้าของชายชราเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด เส้นเลือดข้างขมับเต้นตุบๆ "กรุณาอธิบายสิ่งที่ท่านเพิ่งทำลงไป ผลึกวัดพลังระดับทวีปแตกละเอียด... และที่สำคัญที่สุด ม่านพลังป้องกันรอบลานประเมินเกือบจะล่มสลายจากแรงสะท้อนของสมการที่ท่านร่ายขึ้นมา!" เสียงฮือฮาดังระเบิดขึ้นอีกครั้งบนอัฒจันทร์ หลายคนเริ่มหวาดกลัว เด็กหนุ่มทุนการศึกษาผู้ไร้เส้นสายคนนี้ จู่ๆ กลับแสดงพลังทำลายล้างที่เทียบเท่ากับจอมเวทระดับสูง ทั้งที่อายุยังไม่พ้นสิบห้าปีบริบูรณ์ด้วยซ้ำ เรย์ก้าวเท้าไปข้างหน้าหนึ่งก้าว จังหวะการเดินของเขามั่นคงและเปี่ยมด้วยความสง่างามแบบสุภาพบุรุษ เขายกมือขึ้นประสานกันไว้ด้านหน้าโค้งศีรษะให้คณะกรรมการเล็กน้อยตามมารยาทอันงดงาม ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลทว่าก้องกังวานไปทั่วบริเวณ "เรียนท่านแกรนด์มาสเตอร์และคณะกรรมการทุกท่านครับ สิ่งที่ผมทำไม่ได้เรียกว่าการทำลายล้าง... แต่เป็นการ 'ปรับปรุงประสิทธิภาพ' ต่างหาก" คำพูดนั้นทำให้กรรมการหลายคนถึงกับสำลักน้ำลาย บัลโด้ขมวดคิ้วแน่น ดวงตาหรี่ลงด้วยความไม่พอใจ "ปรับปรุงประสิทธิภาพงั้นหรือ? เจ้าเด็กสามหาว ผลึกนั่นราคาเท่าไหร่เจ้ารู้ไหม!" "ผมทราบครับว่ามันมีราคาแพง และผมยินดีจะชดใช้ด้วยสูตรการคำนวณวงแหวนเวทแบบประหยัดพลังงานสามสิบเปอร์เซ็นต์ที่ผมเพิ่งใช้ไปเมื่อครู่" เรย์แย้มยิ้มบางเบา รอยยิ้มที่เปี่ยมด้วยความมั่นใจจนน่าหมั่นไส้ "ถ้าท่านลองพิจารณาดูโครงสร้างของอักขระรูนที่ผมเขียนลงบนอากาศเมื่อครู่ ท่านจะพบว่าผมไม่ได้ใช้มานาปริมาณมหาศาลเพื่อสร้างแรงระเบิด... แต่ผมใช้ 'อัลกอริทึม' ในการเจาะช่องโหว่ของเกราะป้องกัน และกระจายแรงกระแทกออกไปในมุมสามสิบห้าองศา ซึ่งหมายความว่า หากสถาบันยอมอัปเดตระบบการร่ายเวทใหม่ตามสมการของผม เราจะประหยัดพลังงานมานาของโรงเรียนได้ปีละไม่ต่ำกว่าสามล้านเหรียญทองเลยทีเดียวครับ" ความเงียบสงบเข้าปกคลุมลานประเมินชั่วขณะ ทุกคนต่างอึ้งงัน บัลโด้ชะงักค้าง อ้าปากพะงาบๆ พูดไม่ออก แม้แต่เอเลน่าที่ยืนอยู่หลังม่านยังต้องยกมือขึ้นนวดขมับด้วยความปวดหัวกับความกล้าหาญ (หรือความบ้าบิ่น) ของเด็กหนุ่มคนนี้ ก่อนที่บรรยากาศจะตึงเครียดไปมากกว่านั้น จู่ๆ อากาศเบื้องหน้าของเรย์ก็บิดเบี้ยวเป็นเกลียวคลื่นสีทองคำขาว ลวดลายเรขาคณิตที่ซับซ้อนปรากฏขึ้นกลางอากาศอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย เสียงดนตรีประหลาดคล้ายเสียงเครื่องจักรกลโบราณทำงานประสานกันดังขึ้นในหัวของเรย์เพียงผู้เดียว *[ติ๊ง! ตรวจพบการแทรกแซงโครงสร้างระบบหลักของสถาบันอาคานิส]* *[ผู้ใช้งาน 'เรย์ วอล์คเกอร์' ได้ทำการปลดล็อกเงื่อนไขลับ: 'ผู้ปฏิวัติกฎแห่งเวทมนตร์' (The Spellwright's Revolution)]* *[ระบบกำลังทำการประเมินสถานะขั้นสูง... ปลดล็อกสิทธิ์การเข้าถึงหอคอยต้องห้ามชั้นที่ 13]* *[คำเตือนจากระบบ: มีสิ่งแปลกปลอมระดับภัยพิบัติกำลังตื่นขึ้นจากการหลับใหลใต้ฐานทัพของสถาบัน เนื่องจากคลื่นพลังงานสมการของคุณไปกระตุ้นมันเข้า...]* หน้าต่างโปร่งใสสีฟ้าเข้มเรืองแสงวาบขึ้นตรงหน้า เรย์หรี่ตามองตัวอักษรสีแดงฉานที่กระพริบเตือนรัวๆ รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาค่อยๆ เลือนหายไป แทนที่ด้วยแววตาสุขุมลุ่มลึกที่แฝงไปด้วยความระแวดระวัง ในวินาทีนั้นเอง พื้นดินใต้ฝ่าเท้าของสถาบันเวทมนตร์หลวงก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เสียงคำรามทุ้มต่ำราวกับเสียงร้องของสัตว์ประหลาดโบราณดังสะเทือนเลื่อนลั่นมาจากใต้พื้นพิภพ ท้องฟ้าเหนือสถาบันที่เคยโปร่งใสกลับเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทในพริบตา พร้อมกับกลุ่มควันสีม่วงเข้มที่พวยพุ่งขึ้นมาจากหอคอยทิศเหนือ บัลโด้และคณะกรรมการลุกพรืดขึ้นจากเก้าอี้ด้วยความตื่นตระหนก ใบหน้าซีดเผือกไร้สีเลือด "เกิดอะไรขึ้น!? หรือว่าผนึกใต้หหอคอยพันปีจะเสื่อมสภาพแล้ว!" แกรนด์มาสเตอร์ตะโกนลั่นท่ามกลางความโกลาหล เรย์หันไปสบตากับเอเลน่าที่มองมาทางเขาด้วยความตกใจเช่นกัน เขาสูดลมหายใจเข้าลึก มือขวายกขึ้นจัดปกเสื้อให้เรียบร้อยตามแบบฉบับสุภาพบุรุษผู้รักความสมบูรณ์แบบ ก่อนจะกระซิบเบาๆ กับตัวเองผ่านรอยยิ้มมุมปากที่เต็มไปด้วยความท้าทาย "ดูเหมือนว่า... คืนนี้คงไม่ได้นอนยาวอย่างที่คิดแล้วสินะครับ" หวังว่าเนื้อหาตอนนี้จะถูกใจและทำให้ทุกท่านตื่นเต้นไปกับการเปิดฉากความวุ่นวายครั้งใหม่ของเรย์ วอล์คเกอร์นะครับ วาเลนเทียอัศวินมืด