บั๊กในระบบคาร์ดินัล

"อย่าให้ฉันต้องพูดซ้ำเป็นครั้งที่สาม เรย์ วอล์คเกอร์... ลบชื่อนายออกจากทะเบียนรายชื่อผู้เข้าสอบคัดเลือกซะ ก่อนที่ความอัปยศของตระกูลที่ล่มสลายไปแล้ว จะทำให้เกียรติของสถาบันเวทมนตร์เอเทเรียต้องมัวหมอง" เสียงเย็นเยียบของชายวัยกลางคนในชุดคลุมสีดำสนิทปักตราสัญลักษณ์ดวงตาที่สามกระแทกเข้าสู่โสตประสาทของผมทันทีที่สติสัมปชัญญะกลับคืนมา แรงกดดันจากไอเวทระดับสูงแผ่ซ่านกดทับจนผืนพรมใต้ฝ่าเท้าสั่นไหว ผมขมวดคิ้วแน่น ความเจ็บปวดจากการถูกทรยศในวินาทีสุดท้ายของชีวิตเก่า—วินาทีที่ถูกคมดาบของเพื่อนสนิทแทงทะลุหัวใจ—ยังคงหลอกหลอน แต่ในตอนนี้ สิ่งที่ผมเห็นกลับไม่ใช่ความมืดมิดของความตาย ทว่าเบื้องหน้าของผม... ในอากาศธาตุที่ว่างเปล่า กลับมีหน้าต่างโฮโลแกรมโปร่งแสงสีฟ้าครามซ้อนทับอยู่บนใบหน้าถมึงทึงของอาจารย์ผู้คุมสอบคนนั้น [ระบบคาร์ดินัลตรวจพบความผิดปกติในชุดคำสั่ง ‘เวทมนตร์อัคคีขั้นต้น’ ของผู้ใช้งาน: เซอร์อาร์กอน] [พบรหัสที่ผิดพลาด (Syntax Error) ณ ตำแหน่งที่ 0x4F2A] [ต้องการแก้ไขลูปเวทมนตร์นี้หรือไม่? Y/N] ผมกะพริบตาถี่ๆ รสชาติคาวเลือดในปากและความรู้สึกแปลกประหลาดที่ไหลเวียนอยู่ในกระแสเลือดมันบ่งบอกว่า นี่ไม่ใช่โลกเดิมที่ผมเคยรู้จัก แต่เป็นร่างใหม่... ร่างของ ‘เรย์ วอล์คเกอร์’ นักเรียนผู้ถูกตราหน้าว่าเป็นขยะไร้พรสวรรค์ที่ใช้เวทมนตร์ไม่ได้แม้แต่จุดเดียว "ผมถามว่าได้ยินไหมไอ้เด็กเหลือขอ!" อาร์กอนตวาด มือของเขายกขึ้น ไอความร้อนระอุรวมตัวกันที่ปลายนิ้วเตรียมจะระเบิดออกในรูปแบบของกระสุนเพลิง ผมมองเห็นมันชัดเจน... ไม่ใช่แค่พลังงานความร้อน แต่เป็นบรรทัดคำสั่งที่ซับซ้อนสลับซับซ้อนราวกับเส้นใยแมงมุมสีทองที่ขดตัวอยู่รอบมือของเขา ทว่าตรงจุดเชื่อมต่อกลับมี 'บั๊ก' สีแดงฉานกะพริบถี่ๆ ราวกับเครื่องจักรที่ใกล้จะระเบิด ผมไม่ได้หวาดกลัว ผมกลับรู้สึกตื่นเต้นจนหัวใจเต้นผิดจังหวะ นี่ไม่ใช่แค่เวทมนตร์ แต่มันคือภาษาโปรแกรมที่ควบคุมโลกใบนี้ และในฐานะอดีตนักวางกลยุทธ์ที่เคยอยู่จุดสูงสุดของโลกเทคโนโลยี ผมรู้ดีว่าต้องทำอย่างไร "อาจารย์ครับ" ผมเอ่ยขึ้น น้ำเสียงราบเรียบจนอีกฝ่ายชะงัก "เวทมนตร์ของอาจารย์น่ะ... บรรทัดที่สิบสองมีการประกาศตัวแปรผิดพลาดนะครับ ถ้าฝืนยิงออกไปตอนนี้ ผลลัพธ์อาจจะไม่ได้เป็นตามที่อาจารย์ต้องการ แต่คงจะเป็นการเผาไหม้เสื้อคลุมของตัวเองแทน" อาร์กอนชะงัก กรามของเขาขบกันแน่นด้วยความโกรธที่ถูกนักเรียนไร้ค่าสั่งสอน "แกกล้าดูหมิ่นบทเวทชั้นครูงั้นเรอะ!" เขาสะบัดนิ้ว! กระสุนเพลิงพุ่งตรงมาที่อกของผมด้วยความเร็วสูง แต่ในเสี้ยววินาทีนั้น ผมไม่ได้หลบ ผมเอื้อมมือออกไปในอากาศ นิ้วชี้จิ้มลงบนรอยแตกสีแดงที่ผมมองเห็น *ปึก!* แทนที่จะเกิดการระเบิด... กระสุนเพลิงที่พุ่งมานั้นกลับแตกสลายกลายเป็นเพียงละอองแสงอุ่นๆ ที่ร่วงหล่นลงพื้นราวกับหิมะ ท่ามกลางสายตาของเหล่านักเรียนคนอื่นที่อ้าปากค้างจนแทบจะกลืนแมลงเข้าไปได้ทั้งตัว "นั่นมัน... อะไรกัน?" เสียงพึมพำดังมาจากมุมมืดของห้องโถง ผมหันไปมองต้นเสียง เอเลน่า ฟอน วาเลนเซีย ยืนพิงเสาหินนิ่งสนิท ดวงตาสีไพลินของเธอกำลังจับจ้องมาที่ผมด้วยความสนใจที่ปิดไม่มิด ในมือของเธอถือหนังสือเวทมนตร์เก่าแก่เล่มหนึ่ง เธอคือคนเดียวที่ดูเหมือนจะอ่านการกระทำของผมออก ไม่ใช่ในฐานะนักเรียน แต่ในฐานะ 'ผู้สังเกตการณ์' ที่ทรงอิทธิพลที่สุดในโรงเรียน "บังเอิญน่ะครับอาจารย์" ผมขยับยิ้มมุมปากให้คนตรงหน้า "ผมแค่เห็นว่าคำสั่งของอาจารย์มัน... ทำงานผิดพลาดน่ะครับ" อาร์กอนหน้าซีดเผือด เขาสั่นเทาไม่รู้ว่าเป็นเพราะโกรธหรือหวาดกลัวกันแน่ ในจังหวะที่บรรยากาศในห้องตึงเครียดถึงขีดสุด หน้าต่างระบบสีฟ้าก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าผมอีกครั้ง แต่มันไม่ได้เตือนเรื่องรหัสผิดพลาดอีกต่อไป [ภารกิจระดับ SSS: ‘กู้คืนระบบคาร์ดินัลที่เสื่อมสลาย’ เริ่มต้นขึ้นแล้ว] [เงื่อนไข: ห้ามให้ผู้อื่นรู้ความลับเรื่องการมองเห็นรหัสจนกว่าจะเลื่อนระดับเป็นจอมขมังเวทย์ฝึกหัด] [รางวัล: ปลดล็อกคำสั่ง ‘แทรกแซงโครงสร้างเวทมนตร์ชั้นสูง’] ขณะที่ผมกำลังจะก้าวถอยหลังเพื่อออกจากสถานการณ์น่าอึดอัด เสียงกระซิบที่แผ่วเบาแต่ก้องกังวานของเอเลน่าก็ดังขึ้นข้างหูผม "เรย์ วอล์คเกอร์... สิ่งที่นายทำเมื่อครู่ ไม่ใช่แค่การปัดเป่า แต่มันคือการ 'ดีบั๊ก' เวทมนตร์ของอาจารย์ระดับห้า... นายเป็นใครกันแน่?" เธอก้าวเข้ามาใกล้จนผมได้กลิ่นหอมจางๆ ของดอกกุหลาบสีขาวจากตัวเธอ แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ทำให้ผมเหงื่อตก... เพราะในชั่วพริบตานั้นเอง ประตูห้องโถงใหญ่ก็ถูกผลักออกอย่างรุนแรงพร้อมกับร่างของชายแก่ในชุดศาสตราจารย์อาวุโสที่ใครๆ ต่างก็รู้จักดีในฐานะผู้คุมกฎแห่งระบบคาร์ดินัล เขามองมาที่ผมด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก ก่อนจะชี้ไม้เท้ามาที่อกของผม "จับกุมเด็กคนนั้น... มันคือผู้บุกรุกรหัสต้นทาง (Root User) ที่ระบบแจ้งเตือนว่าหายสาบสูญไปเมื่อสามร้อยปีก่อน!" ความเงียบงันปกคลุมไปทั่วห้อง สิ้นคำประกาศนั้น สถานะของผมไม่ได้เป็นแค่เด็กหลังห้องอีกต่อไป แต่กลายเป็นเป้าหมายของทุกคนในโลกใบนี้ หวังว่าเนื้อหาตอนนี้จะถูกใจและทำให้ทุกท่านตื่นเต้นไปกับก้าวย่างแรกของเรย์ วอล์คเกอร์นะครับ วาเลนเทียอัศวินมืด