“คุณคิรากรคะ ดิฉันมาที่นี่เพื่อเจรจาธุรกิจ ไม่ใช่เพื่อมาฟังคำดูหมิ่นจากปากของผู้ชายที่ไร้ซึ่งมารยาท”
เสียงของรินรดาดังก้องอยู่ในห้องทำงานกว้างขวางที่ตกแต่งด้วยโทนสีดำสนิท กลิ่นอายของซิการ์ราคาแพงผสมกับกลิ่นน้ำหอมผู้ชายที่ดุดันและทรงอำนาจลอยฟุ้งอยู่ในอากาศ หญิงสาวในชุดสูทเข้ารูปสีครีมดูสง่างามและเยือกเย็น แม้ฝ่ามือของเธอจะเปียกชื้นด้วยความประหม่าที่พยายามซ่อนไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบเฉย
คิรากรที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานไม้โอ๊กตัวใหญ่เงยหน้าขึ้น ดวงตาคมกริบดุจเหยี่ยวของเขาสบประสานกับนัยน์ตาคู่สวยของเธออย่างไม่ลดละ เขาไม่ได้ตอบโต้ด้วยคำพูดทันที แต่กลับหยิบแก้ววิสกี้ขึ้นมาหมุนวนช้าๆ ราวกับกำลังจ้องมองเหยื่อที่เดินเข้ามาติดกับดักด้วยความเต็มใจ
“ธุรกิจเหรอ?” น้ำเสียงทุ้มต่ำและแหบพร่าของเขาเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน “คุณรินรดา คุณมองว่าการยื่นข้อเสนอที่เปราะบางแบบนี้ มันคือธุรกิจงั้นหรือ? หรือว่าคุณแค่ต้องการเหตุผลดีๆ สักข้อเพื่อที่จะได้มายืนอยู่ต่อหน้าผม ในห้องที่มิดชิดแบบนี้”
“ดิฉันมาเพื่อพูดคุยเรื่องสัญญาโครงการเหมืองแร่ที่ทางบริษัทคุณค้างชำระอยู่ หกเดือนแล้วนะคะที่พวกเราไม่ได้รับเงินงวดตามกำหนด ถ้าคุณคิรากรไม่มีศักยภาพพอที่จะบริหารงานต่อ ก็แค่เซ็นยกเลิกสัญญาและจ่ายค่าปรับมาเสียดีๆ ดิฉันจะถือว่าวันนี้ไม่เคยเกิดขึ้น”
หญิงสาวโน้มตัวไปข้างหน้า มือเรียวบางวางลงบนโต๊ะไม้ขัดเงา สบตากับเขาอย่างท้าทาย เธอคือนักเจรจาที่ใครต่างก็เกรงขาม แต่ทำไมหัวใจของเธอถึงได้เต้นแรงราวกับกลองรัวเมื่อถูกสายตาคู่นั้นจ้องมองเหมือนจะกลืนกินลงไปทั้งตัว
คิรากรหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่ฟังดูเย็นยะเยือกแต่กลับปลุกเร้าสัญชาตญาณบางอย่างในตัวหญิงสาว เขาขยับกายลุกขึ้นยืน ความสูงที่เหนือกว่าของเขาทำให้รินรดารู้สึกเหมือนถูกเงาทะมึนเข้าปกคลุม มาเฟียหนุ่มเดินอ้อมโต๊ะมาหยุดยืนอยู่ข้างหลังเธอ ความร้อนจากร่างกายกำยำส่งผ่านอากาศมาปะทะผิวหนังของหญิงสาวจนขนอ่อนลุกชัน
“คุณกล้าหาญมากที่มาเรียกร้องสิ่งที่ผมถือครองอยู่...” เขาโน้มตัวลงกระซิบข้างใบหู ลมหายใจอุ่นร้อนที่มีกลิ่นเหล้าจางๆ ทำให้รินรดาสะดุ้งสุดตัว “แต่คุณลืมไปหรือเปล่ารินรดา ว่าในโลกของผม... ศักดิ์ศรีน่ะมันไม่มีค่าเท่ากับความพึงพอใจหรอกนะ”
รินรดารีบหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้า แต่เขากลับคว้าข้อมือเธอไว้ได้ทัน มือใหญ่ของคิรากรที่หยาบกร้านจากการผ่านอะไรมามากมายบีบลงบนข้อมือเล็กอย่างมั่นคง แต่อ่อนโยนพอที่จะไม่ให้เกิดรอยช้ำ ทว่าหนักแน่นพอที่จะทำให้เธอขยับไปไหนไม่ได้
“ปล่อยค่ะ คุณคิรากร คุณกำลังล้ำเส้น!”
“ผมจะล้ำเส้นกว่านี้อีก ถ้าคุณยังไม่เข้าใจว่าวันนี้คุณไม่ได้เดินเข้ามาในฐานะคู่ค้า” เขาโน้มใบหน้าลงมาจนปลายจมูกแทบจะชนกัน สายตาของเขาเลื่อนต่ำลงมามองริมฝีปากที่เม้มเข้าหากันแน่นของเธอ “คุณเดินเข้ามาในฐานะตัวหมากที่ผมจะเดินไปทางไหนก็ได้... และผมกำลังตัดสินใจอยู่ว่า จะทำลายหมากตัวนี้ทิ้ง หรือจะเก็บไว้เล่นให้หนำใจก่อนจะบดขยี้ให้แหลกคามือดี”
รินรดาพยายามดึงข้อมือออก แต่คิรากรกลับออกแรงดึงเธอเข้าหาตัวจนร่างกายของทั้งคู่แนบชิดกัน ความร้อนจากอกแกร่งผ่านทะลุชุดสูทเข้าสู่ร่างกายของเธออย่างรวดเร็ว กลิ่นอายของอำนาจที่แผ่ออกมาจากตัวเขาทำให้สติสัมปชัญญะของเธอกำลังสั่นคลอน
“ฉัน... ฉันมีบริษัทที่ต้องรับผิดชอบ ฉันไม่ใช่ของเล่นของคุณ!”
“งั้นก็พิสูจน์สิ” เขาเอ่ยเสียงพร่า มืออีกข้างเชยคางเธอขึ้น บังคับให้เธอต้องสบตาเขาสุดทาง “พิสูจน์ให้ผมเห็นว่าบริษัทของคุณมีค่าพอที่จะให้ผมรักษาไว้... หรือถ้าคุณไม่อยากให้มันล่มสลายลงในคืนนี้ ก็จงคุกเข่าลงต่อหน้าผม แล้วขอร้องในแบบที่ทำให้ผมรู้สึกว่าการเจรจาครั้งนี้... มันน่าสนใจขึ้นมาบ้าง”
เขากดร่างของเธอลงกับโต๊ะทำงานอย่างจงใจ รินรดารู้สึกถึงความเย็นของพื้นโต๊ะที่ปะทะแผ่นหลัง ก่อนที่เงาของมาเฟียหนุ่มจะทาบทับลงมาปิดกั้นแสงไฟจากภายนอกโดยสมบูรณ์ เธอรู้ดีว่านี่คือกับดัก แต่ภายใต้แววตาที่ดุร้ายคู่นี้ เธอกลับมองเห็นความต้องการบางอย่างที่รุนแรงและป่าเถื่อนเสียจนลมหายใจของเธอขาดห้วงไป
“ถ้านี่คือเกมที่คุณต้องการจะเล่น” รินรดารวบรวมความกล้าเฮือกสุดท้ายเอ่ยออกมา แม้เสียงจะสั่นพร่า “ฉันก็จะรับคำท้านั้น... แต่จำไว้เถอะคิรากร ว่าสิ่งที่คุณจะได้รับจากฉัน มันอาจจะทำให้คุณเสียใจที่คิดจะยุ่งกับฉันตั้งแต่แรก”
คิรากรกระตุกยิ้มที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้มาจากความสุข แต่มาจากความกระหาย “ผมรอวันที่คุณจะทำให้ผมเสียใจมานานแล้วรินรดา... แต่ตอนนี้ ช่วยเงียบปากของคุณไว้ แล้วตั้งใจฟังคำสั่งของผมให้ดี”
เขาขยับตัวเข้ามาใกล้จนริมฝีปากเกือบจะสัมผัสกัน ก่อนจะกระซิบคำสั่งสุดท้ายที่ทำเอาหัวใจของหญิงสาวหยุดเต้น
“ถอดสูทของคุณออกซะ... แล้วก้มลงเก็บปากกาที่ผมตั้งใจทำตกไว้ใต้โต๊ะนี้ แล้วหลังจากนั้น เราค่อยมาคุยกันว่า... หนี้หกเดือนที่คุณต้องการ จะต้องแลกด้วยอะไรบ้าง”
ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปในเกมอำนาจและเสน่หาที่ร้อนแรงที่สุดในครั้งนี้ไปพร้อมกับดิฉันนะคะ ขอให้รี้ดเดอร์ทุกท่านเตรียมใจรับแรงกระแทกจากตอนต่อไปด้วยค่ะ "จูบแรกยามสายัณห์"
ทัณฑ์ล่าแต้มรักกับมาเฟียจอมบงการ•ตอนที่ 1
ข้อเสนอที่ปฏิเสธไม่ได้
ผลงานโดย จูบแรกยามสายัณห์
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (จูบแรกยามสายัณห์)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ทัณฑ์ล่าแต้มรักกับมาเฟียจอมบงการ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!