สร้างอาณาจักรขนมหวาน

กลิ่นหอมหวานของน้ำตาลทรายแดงเคี่ยวเคียงคู่กับเนยแท้เข้มข้นกำลังลอยตลบอบอวลไปทั่วห้องครัวเล็ก ๆ หลังบ้าน กลิ่นนี้ไม่ใช่กลิ่นธรรมดา แต่เป็นกลิ่นหอมเย้ายวนที่ทำเอาต่อมรับรสของใครก็ตามที่ได้กลิ่นต้องสั่นสะท้าน หลินเฟยกำลังใช้ไม้พายคนส่วนผสมในกระทะทองเหลืองด้วยความรวดเร็วและแม่นยำ เหงื่อเม็ดเล็ก ๆ ผุดพรายขึ้นตามกรอบหน้าเรียวสวยของเธอ ทว่าแววตาของเธอกลับเป็นประกายเจิดจ้าด้วยความมุ่งมั่น นี่คือโปรเจกต์ใหญ่ที่เธอซุ่มคิดมานานหลายวัน... "อาณาจักรขนมหวาน" ยุค 80 ที่จะพลิกโฉมตลาดในเมืองนี้ให้สั่นสะเทือน! "ฟยเฟย... กลิ่นนี่มัน..." เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นกะทันหันจากทางประตูหลังบ้าน เฉินหานก้าวเข้ามาด้วยร่างสูงใหญ่ที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามและกลิ่นอายของความเป็นนายทหารผู้ผ่านศึก นายทหารหนุ่มยืนนิ่งค้างอยู่ตรงธรณีประตู ดวงตาคมกริบกวาดมองไปทั่วห้องครัวอย่างพินิจพิจิตร ทว่าสิ่งที่สะดุดตาเขาไม่ใช่กระทะทองเหลืองหรือเตาไฟ แต่เป็นถาดไม้ไผ่หลายใบที่วางเรียงรายอยู่บนโต๊ะยาว ซึ่งเต็มไปด้วยขนมปั้นสอดไส้และลูกอมคาราเมลเนื้อเนียนนุ่มรูปร่างแปลกตาที่ไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อนในยุคนี้ หลินเฟยสะดุ้งสุดตัว มือที่ถือไม้พายเกือบหลุดร่วง หัวใจดวงน้อยกระตุกวาบด้วยความตกใจ ความลับเรื่องมิติเกือบถูกเปิดเผยเพราะเธอเผลอนำแป้งสาลีเกรดพรีเมียมและเนยสดนำเข้าจากในมิติออกมาใช้จนลืมตัว! "พี่... พี่หาน กลับมาเร็วจังครับ?" หลินเฟยฝืนยิ้มกลบเกลื่อน พยายามบังคับเสียงไม่ให้สั่นไหว ขณะที่สมองหมุนเร็วจี๋เพื่อหาข้อแก้ตัว เฉินหานไม่ได้ตอบคำถามทันที เขาก้าวเท้าเข้ามาใกล้ภรรยาช้า ๆ ฝีเท้าของเขามั่นคงและเงียบเชียบราวกับเสือดาวที่กำลังเข้าประชิดเหยื่อ ร่างสูงใหญ่หยุดยืนซ้อนอยู่ด้านหลังของเธอ กลิ่นอายบุรุษเพศอบอวลปะปนกับกลิ่นหอมกรุ่นของขนมหวาน มือหนาเอื้อมไปหยิบเศษแป้งสีขาวที่ติดอยู่ข้างแก้มเนียนของภรรยาออกอย่างเบามือ สายตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธอราวกับจะมองทะลุไปถึงก้นบึ้งของหัวใจ "ผมไม่ได้ตาบอดนะเฟยเฟย" เฉินหานเอ่ยด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิท ทว่าทรงพลังจนทำให้บรรยากาศรอบตัวอึดอัดขึ้นมาทันตาเห็น "แป้งชนิดนี้ เนื้อละเอียดแบบนี้... ต่อให้เอาเงินเก็บทั้งปีของกองพันเราไปซื้อ ก็ยังหาซื้อในตลาดมืดไม่ได้ด้วยซ้ำ แถมวัตถุดิบพวกนี้... มันไม่มีทางหาได้ในเมืองชนบทเล็ก ๆ แบบนี้แน่ ๆ" หลินเฟยกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก มือเล็กกำชายเสื้อตัวเองแน่น เธอกำลังคิดหาคำแก้ตัวว่าสั่งซื้อมาจากพ่อค้าเร่ลึกลับ แต่มันช่างฟังดูน่าเหลือเชื่อเกินไปสำหรับคนยุคนี้ ทว่า เฉินหานกลับถอนหายใจยาวออกมาเบา ๆ เขารวบเอวบางเข้ามาประชิดตัวอย่างแนบแน่น คางสากระaคุดลงบนลาดไหล่บอบบางของเธออย่างออดอ้อน " ไม่ว่าเธอจะเอาของพวกนี้มาจากไหน หรือมีความลับอะไรที่ไม่อยากบอกผม... ผมไม่เคยสนใจเลยสักนิด" เสียงกระซิบพร่าทุ้มดังข้างใบหูของเธอ ทำเอาหลินเฟยขนลุกซู่ "สิ่งที่ผมสนใจมีเพียงอย่างเดียว... คือภรรยาของผมกำลังเหนื่อยเกินไปแล้ว และถ้าของพวกนี้มันจะทำให้เธอรวยจนเหยียบหน้าพวกตระกูลเฉินที่เคยดูถูกเธอได้... ผมนี่แหละจะเป็นคนแพ็คใส่หีบแล้วแบกไปขายให้เอง!" หลินเฟยเบิกตากว้างด้วยความคาดไม่ถึง หัวใจที่เคยระแวงกลับพองโตจนคับอก ความอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วร่าง สามีคนนี้ช่าง... ร้ายกาจและคลั่งรักเสียจริง! "ถ้าอย่างนั้น..." หลินเฟยพลิกตัวกลับมาเผชิญหน้า รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นที่มุมปาก "ถ้าพี่หานอยากช่วย งั้นเรามาเริ่มทดลองชิมสินค้าล็อตแรกกันก่อนดีกว่า!" ว่าแล้วเธอก็หยิบลูกอมคาราเมลนมสดที่เพิ่งเคี่ยวเสร็จใหม่ ๆ ยัดใส่ปากหนาทันที เฉินหานยังไม่ทันตั้งตัว รสชาติหวานมันละมุนลิ้นที่ละลายในปากทันทีผสมผสานกับกลิ่นหอมของนมวัวแท้ ๆ ทำให้ดวงตาคมกริบเป็นประกายวาววับ มันอร่อยจนเกินบรรยาย! "อร่อยมาก..." เฉินหานพึมพำ "แน่นอนสิครับ" หลินเฟยเชิดหน้าขึ้นด้วยความภาคภูมิใจ "นี่คือ 'ลูกอมทองคำ' ของเรา ขนมล็อตนี้จะเปลี่ยนชีวิตเราไปตลอดกาล!" ขณะที่สองสามีภรรยากำลังวางแผนธุรกิจขยายไลน์ขนมหวานอย่างฮึกเหิม ทันใดนั้นเอง... เสียงทุบประตูดังปัง ๆ ที่หน้าบ้านก็ขัดจังหวะขึ้นอย่างรุนแรง ตามด้วยเสียงแหลมแสบแก้วหูของเฉินเหมยที่ตะโกนเข้ามาลั่นซอย "หลินเฟย! นังสารเลว แกแอบทำอะไรกินกันในบ้าน กลิ่นหอมฟุ้งไปสามบ้านแปดบ้านแบบนี้ แกต้องแบ่งของกินมาให้บ้านใหญ่เดี๋ยวนี้เลยนะยะ!" เฉินหานขมวดคิ้วมุ่น รังสีอำมหิตแผ่ออกมาจากร่างของนายทหารหนุ่มทันที ส่วนหลินเฟยกลับยกยิ้มมุมปากอย่างเยือกเย็น ดวงตาส่องประกายความเจ้าเล่ห์ "มาพอดีเลย..." หลินเฟยกระซิบเสียงเบา "เหยื่อวิ่งมาให้เราเชือดถึงที่... งานนี้เรามาเปิดตลาดขนมหวานด้วยการฟาดหน้าพวกมันให้เลือดกลบปากกันเถอะครับ!" เฉินหานมองรอยยิ้มร้ายกาจของภรรยาแล้วได้แต่ยิ้มมุมปาก เขาพยักหน้ารับอย่างตามใจเมียยิ่งชีพ "ตามใจเธอทุกอย่าง... อยากตบหน้าใคร บอกสามีคนนี้ได้เลย" หลินเฟยเดินไปหยิบถาดขนมคาราเมลชิ้นโตที่ส่งกลิ่นหอมหววนทะลุผ่านกระดาษห่อ เดินตรงไปยังประตูบ้านด้วยฝีเท้าที่มั่นคงและทรงพลัง ขณะที่มืออีกข้างแอบหยิบบางอย่างออกมาจากมิติลับเพื่อเตรียมต้อนรับแขกไม่ได้รับเชิญกลุ่มนี้อย่างสาสม! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "เซียนหุ้นย้อนเวลา" มาโดยตลอดนะครับ!