ของขวัญพิเศษจากมิติ

"ถ้าแม่สามีของฉันยังกล้าเอาหน้าหนาๆ มาเหยียบเรือนนี้เพื่อทวงส่วนแบ่งจากผักป่าอีกรอบ เกรงว่าน้ำต้มใบระกำเปรี้ยวคงได้สาดต้อนรับนางจนอิ่มท้องเสียก่อนเป็นแน่ค่ะ" เสียงหัวเราะเบาๆ อย่างอารมณ์ดีดังขึ้นพร้อมกับปลายนิเรียวเรียวที่กำลังบรรจงคีบหน่อไม้ยักษ์ออกจากตะกร้าสาน หน่อไม้เหล่านี้ไม่ได้เติบโตตามหุบเขาหลังหมู่บ้านทั่วไป แต่เป็นผลผลิตชั้นยอดที่หลินฟางแอบดึงออกมาจาก 'มิติฟาร์ม' ส่วนตัว กลิ่นหอมสะอาดสดชื่นของไอน้ำฝนและดินอุดมสมบูรณ์ลอยคละคลุ้งไปทั่วห้องครัว หลินฟางในชุดผ้าฝ้ายเนื้อดีสีครามกำลังงละมละม่อมกับการเตรียมวัตถุดิบ ดวงตาคู่สวยพินิจพิจารณาหน่อไม้สีงาช้างที่อวบอ้วนและชุ่มฉ่ำเป็นพิเศษ น้ำค้างในมิติลับช่วยรังสรรค์ให้พืชพรรณเหล่านี้ไม่เพียงแต่เติบโตเร็วกว่าปกติถึงสิบเท่า แต่ยังมีรสชาติหวานล้ำและสรรพคุณบำรุงร่างกายที่หาซื้อไม่ได้จากที่ไหนในยุคสมัยนี้ "แม่จ๋า กลิ่นหอมจังเลย..." เสียงใสแจ๋วของเสี่ยวเปาดังขึ้นที่หน้าประตู เจ้าตัวน้อยวิ่งดุ๊กๆ เข้ามาเกาะชายเสื้อผ้าฝ้ายของมารดา ดวงตากลมโตเป็นประกายระยิบระยับจ้องมองไปยังหม้อดินเผาใบใหญ่ที่ตั้งอยู่บนเตาไฟ กลิ่นหอมกรุ่นของกระดูกหมูตุ๋นยาจีนผสมผสานกับความหอมมันของเห็ดสวรรค์จากมิติฟาร์ม ทำให้เด็กน้อยกลืนน้ำลายเอื้อมมือป้อมๆ ไปดึงชายเสื้อของเธอเบาๆ อย่างออดอセ หลินฟางย่อตัวลงลูบศีรษะลูกชายด้วยความรักใคร่ ดวงตาฉายแววอ่อนโยน "เสี่ยวเปาคนเก่ง รออีกประเดี๋ยวนะคะ วันนี้แม่จะทำเมนู 'ซุปหน่อไม้ตุ๋นกระดูกหมูกลมกล่อม' ให้ลูกกินจนพุงกางเลย" "เย้! อาหารฝีมือแม่ อร่อยที่สุดในโลกเลย!" เสี่ยวเปากระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ ในขณะที่สองแม่ลูกกำลังดื่มด่ำกับบรรยากาศอบอุ่นภายในบ้าน เฉินหยาง สามีหนุ่มนายทหารที่เพิ่งกลับจากการฝึกซ้อมทางทหาร ก็ก้าวเข้ามาในรั้วบ้านด้วยฝีเกือกมั่นคง ใบหน้าหล่อเหลาคมเข้มมีความเหนื่อยล้าเจืออยู่เล็กน้อย แต่ทันทีที่ก้าวพ้นธรณีประตูและสัมผัสได้ถึงไออุ่นของครัวเรือนและกลิ่นหอมรัญจวนใจ แววตาที่เคยเย็นชาและแข็งกระด้างก็พลันอ่อนแสงลงทันที เขากวาดสายตามองภรรยาคนสวยที่กำลังง่วนอยู่กับการจัดเตรียมอาหาร รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปากอย่างไม่รู้ตัว "วันนี้ดูท่าทางเจ้าจะอารมณ์ดีเป็นพิเศษนะ หลินฟาง" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นพร้อมกับที่ร่างสูงใหญ่เดินเข้ามาใกล้ ถือวิสาสะใช้ผ้าขนหนูสะอาดซับเหงื่อตามกรอบหน้า ก่อนจะก้มลงมองวัตถุดิบแปลกตาในกระจาด "จะไม่ให้ฉันอารมณ์ดีได้อย่างไรล่ะคะคุณพี่" หลินฟางเงยหน้าขึ้นสบตา ส่งยิ้มพราวเสน่ห์ให้สามี "ดูนี่เสียก่อน..." เธอนำเขาเดินไปที่มุมห้องเก็บของ ซึ่งที่นั่น... ตะกร้าไม้ไผ่สามใบถูกวางเรียงราย เต็มไปด้วย 'เห็ดหลินจือป่า' ดอกโตเท่าฝ่ามือที่มีออร่าเรืองรองจางๆ และ 'โสมภูเขา' อายุกว่าร้อยปีที่ขุดขึ้นมาจากแปลงเกษตรวิเศษในมิติ ทุกชิ้นล้วนสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ ไม่มีรอยตำหนิแม้แต่น้อย เฉินหยางถึงกับนิ่งงันไปชั่วขณะ นัยน์ตาคมกริบเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกตะลึง แม้เขาจะไม่ใช่พ่อค้า แต่ในฐานะนายทหารที่เคยเดินทางไปปฏิบัติภารกิจมาทั่วสารทิศ เขาย่อมรู้คุณค่าของสมุนไพรหายากเหล่านี้ดี ของพวกนี้ต่อให้มีเงินทองมากมายแค่ไหนก็ใช่ว่าจะหาซื้อได้ตามอำเภอใจ หากนำออกไปขายในตลาดมืดเมืองหลวง หรือส่งให้พ่อค้าคนกลางรายใหญ่ ตระกูลของพวกเขาคงพลิกฟื้นฐานะกลายเป็นเศรษฐีใหญ่ข้ามคืนได้อย่างง่ายดาย "นี่มัน..." เฉินหยางสูดลมหายใจเข้าลึก พลางหันมามองภรรยาด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน ทั้งทึ่ง ห่วงใย และระคนความระแวดระวัง "ของพวกนี้... ถ้าคนนอกรู้เข้า จะเป็นภัยอันตราย" "ฉันรู้ค่ะคุณพี่" หลินฟางขยับเข้าไปใกล้ วางมือเรียวลงบนท่อนแขนแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อ น้ำเสียงของเธอนุ่มนวลแต่หนักแน่นเด็ดเดี่ยว "ฉันถึงได้บอกอย่างไรเล่าคะว่า ของขวัญพิเศษชิ้นนี้... เราจะไม่ได้เอาไปขายให้พวกโจรตลาดมืดหน้าเลือด แต่เราจะใช้มันเป็น 'ทุน' เพื่อยกระดับชีวิตครอบครัวเรา และ... ใช้ตบหน้าพวกที่คอยจ้องจะสูบเลือดสูบเนื้อเราให้หน้าชาไปเลย" รอยยิ้มร้ายกาจผุดขึ้นที่ริมฝีปากอิ่มสวยของนางเอกสาว นางร้ายกลับใจผู้นี้ไม่ได้มีความปรานีเหลือให้กับญาติผู้พี่หรือแม่สามีจอมปลอมที่เคยรังแกนางในอดีตอีกต่อไปแล้ว มิติฟาร์มคือไพ่ตาย และหน่อไม้กับสมุนไพรล้ำค่าเหล่านี้คือหมากตานั้น ในขณะที่บรรยากาศภายในบ้านกำลังเต็มไปด้วยความหวานชื่นและความมั่งคั่งที่กำลังก่อตัว ทันใดนั้นเอง... *ปัง! ปัง! ปัง!* เสียงทุบประตูรั้วไม้หน้าบ้านดังสนั่นหวั่นไหว ตามมาด้วยเสียงแหลมสูงแสบแก้วหูที่คุ้นเคยเป็นอย่างดี "นังสะใภ้ตัวดี! หลินฟาง! แกหลบหัวอยู่ที่ไหน เปิดประตูเดี๋ยวนี้! ฉันรู้ว่าพวกแกซ่อนของดีเอาไว้ในบ้าน ส่งมันออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะ ไม่งั้นฉันจะแหกปากให้ชาวบ้านรู้ว่าพวกแกแอบซ่อนสินค้าเถื่อน!" เสียงแผดร้องของแม่สามีจอมปลอมดังแว่วเข้ามา พร้อมกับเงาร่างของคนหลายคน3-4 คนที่เริ่มกรูเข้ามาล้อมรอบรั้วบ้าน เฉินหยางขมวดคิ้วมุ่น ใบหน้าหล่อเหลาบึ้งตึงขึ้นทันที รังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกมาจากร่างของนายทหารหนุ่มจนน่ากลัว เขาหันไปมองหน้าภรรยา หลินฟางหาได้มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย นางแย้มยิ้มบางเบา ดวงตาสุกใสระยิบระยับด้วยความสนุกสนาน ราวกับกำลังรอคอยความบันเทิงชุดใหญ่นี้อยู่พอดี "มาพอดีเลยค่ะ..." หลินฟางกระซิบเสียงเบาข้างหูสามี ดวงตาคู่นั้นพราวระยับ "เชิญท่านแม่สามีเข้ามาลิ้มรส 'ของขวัญ' ที่ฉันเตรียมไว้ต้อนรับนางกันเถอะค่ะ" นางหันไปหยิบกระบวยไม้ตักซุปหน่อไม้ตุ๋นร้อนๆ ส่งกลิ่นหอมตลบอบอวลชวนน้ำลายสอขึ้นมาหนึ่งถ้วย ก่อนจะเดินนำสามีมุ่งหน้าไปยังประตูหน้าบ้านด้วยฝีก้าวสง่างามดั่งพญาหงส์ และในจังหวะที่มือเรียวกำลังจะเอื้อมไปปลดกลอนประตูไม้ เพื่อเผชิญหน้ากับความวุ่นวายที่รออยู่เบื้องนอก... *กริ๊ก!* เสียงกลอนประตูถูกปลดออก พร้อมกับร่างของหญิงแก่หน้าเลือดที่พุ่งพรวดเข้ามาหมายจะตบตี แต่อะไรบางอย่างที่ซ่อนอยู่หลังประตูกลับทำให้แม่สามีและผู้ติดตามถึงกับผงะถอยหลังด้วยความตกตะลึงพรึงเพริด! ติดตามตอนต่อไป... (กุหลาบหนามเงิน)