ความรักที่ก่อตัวท่ามกลางกลิ่นอายอาหาร

"ถ้าคุณยังกล้าเอาสายตาแทะโลมภรรยาผมมาใช้อีกเป็นครั้งที่สอง เกรงว่ามือคู่นี้คงต้องหาที่ระบายความรำคาญเสียแล้วล่ะครับ... อ้อ ไม่สิ ฉันหมายถึง *ดิฉัน* แค่คิดแทนสามีต่างหากล่ะคะ!" เสียงทุ้มต่ำที่แฝงไอสังหารแผ่วเบาจนคนฟังต้องสะท้านเยือก หลินฟางชะงักมือที่กำลังตักข้าวผัดกากหมูสีทองอร่ามลงในกระทงใบตอง ดวงตากลมโตหันขวับไปมองชายหนุ่มในชุดเครื่องแบบทหารที่เพิ่งก้าวเข้ามาประชิดแผงลอย แผ่นหลังกว้างของเฉินหยางยืนบังร่างของเธอไว้มิดชิด รังสีความหึงหวงที่แผ่ออกมาจากตัวเขารุนแรงเสียจนพ่อค้าเนื้อหมูฝั่งตรงข้ามยังต้องรีบหันหน้าหนี บรรยากาศรอบแผงขายอาหารเช้าในตลาดสหกรณ์ชะงักงันลงชั่วขณะ เมื่อนายทหารผู้ขึ้นชื่อว่าดุและนิ่งเงียบที่สุดในค่าย กลับมายืนทำหน้าถมึงทึงเฝ้าร้านให้ภรรยาติดต่อกันเป็นวันที่สามแล้ว "แม่เจ้าค่ะ... พี่เฉินหยางน่ากลัวจังเลย เจ้าหมูสามชั้นในเขียงยังดูใจดีกว่าเขาเสียอีก" เสี่ยวเปากระซิบเบาๆ พลางซุกตัวหลັງขาของมารดาด้วยความหมั่นไส้บิดาเล็กน้อย หลินฟางอดไม่ได้ที่จะอมยิ้มจนลักยิ้มข้างแก้มบุ๋มลงไป นางยื่นมือไปหยิกแขนล่ำสันของสามีเบาๆ เป็นเชิงปราม แต่ทว่ามุมปากกลับหยักยิ้มด้วยความขบขัน "คุณนี่นะ... ลูกค้าเขาก็แค่ชมว่าข้าวผัดของฉันอร่อยจนอยากจะมาซื้อกินทุกวัน ทำไมต้องทำหน้าเหมือนจะไปออกรบกับใครอีกแล้วล่ะคะ" "เขาไม่ได้ชมแค่ข้าวผัดค่ะฟางฟาง... สายตาของไอ้สารวัตรทหารกองพันที่สามคนนั้น มันมองคุณเหมือนอยากจะกลืนกินเข้าไปทั้งตัว" เฉินหยางหรี่ตาลงอย่างอันตราย ใบหน้าคมสันบึ้งตึงยิ่งกว่าเดิม มือหนาเอื้อมมาแย่งตะหลิวจากมือภรรยาแล้วจัดการผัดข้าวในกระทะเหล็กต่อด้วยความคล่องแคล่ว แม้ลีลาจะดูแข็งกร้าวไปบ้าง แต่ทุกการเคลื่อนไหวกลับระมัดระวังไม่ให้ภรรยาต้องโดนสะเก็ดน้ำมันเลยสักนิด นี่คือความเปลี่ยนแปลงที่ทำให้ชาวบ้านในค่ายทหารต่างพากันอ้าปากค้าง จากอดีตนายทหารหนุ่มผู้เย็นชาและจงเกลียดจงชังภรรยาจอมตะกละ ปัจจุบันเฉินหยางกลับกลายเป็นสุนัขเฝ้าบ้านผู้คลั่งรัก ชนิดที่ว่าใครหน้าไหนก็ห้ามเข้าใกล้รัศมีสามเมตรจากหลินฟางเป็นอันขาด! ความหอมกรุ่นของข้าวผัดกากหมูสูตรพิเศษที่ปรุงด้วยน้ำพริกเผามิติลับ ลอยฟุ้งกระจายไปทั่วทั้งตลาด กลิ่นหอมของกระเทียมเจียวใหม่ๆ ตัดกับความมันกรุบกรอบของกากหมูที่เคี่ยวจนเหลืองกรอบเคลือบเมล็ดข้าวสวยเรียงเม็ดสวยงาม ใครได้กลิ่นเป็นต้องกลืนน้ำลาย "หอมเหลือเกิน... แม่นางหลิน วันนี้ขอเพิ่มกากหมูเป็นสองเท่า เอาใส่กระทงใหญ่เลยนะ!" เสียงทุ้มห้าวของ 'ผู้กองจ้าว' นายทหารหนุ่มหล่อเหลาผู้มีรอยยิ้มพราวเสน่ห์เดินดุ่มเข้ามาพร้อมแบงค์หยวนในมือ เขาตั้งใจจะส่งยิ้มหวานหยดให้เจ้าของร้านคนสวยเสียหน่อย แต่ทว่า... *เคร้ง!* ตะหลิวเหล็กในมือเฉินหยางกระแทกขอบกระทะเสียงดังสนั่นจนประกายไฟแทบแล่บ รังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกมาจากร่างหนาจนผู้กองจ้าวถึงกับชะתาฝีเท้ากึก "วันนี้กากหมูหมดแล้วครับผู้กองจ้าว... ถ้าอยากกินนัก เชิญไปหาซื้อหมูสามชั้นที่ตลาดสดแล้วเอามาให้ภรรยาผมทำให้กินที่บ้านโน่น!" เฉินหยางตวัดสายตาดุดันมองตรงไปที่ผู้กองหนุ่ม น้ำเสียงราบเรียบแต่กดต่ำจนอีกฝ่ายรู้สึกเสียวสันหลังวาบ หลินฟางกลั้นหัวแทบไม่ไหว นางรีบตีแขนสามีเบาๆ แก้เก้อ "อย่าเสียมารยาทกับผู้กองเขาสิคะ... ผู้กองจ้าวคะ เชิญนั่งรอก่อนค่ะ เดี๋ยวฉันตักชามใหม่ให้พิเศษเลย" "เอ่อ... ไม่เป็นไรครับแม่บ้านเฉิน ดูท่าทางสามีคุณวันนี้คงอยากจะกินหัวผมมากกว่าข้าวผัดเสียอีก ไว้ผมค่อยมาใหม่วันหลังก็แล้วกันนะ" ผู้กองจ้าวหัวเราะแห้งๆ รีบถอยกรูดออกไปจากรัศมีสังหารทันที ท่ามกลางเสียงหัวเราะคิกคักของแม่ค้าแผงข้างๆ หลินฟางส่ายหัวเบาๆ อย่างระอา นางหันไปจัดการห่อข้าวผัดใส่กระทงใบตองส่งให้ลูกค้าคนถัดไปอย่างคล่องแคล่ว พลางคิดในใจว่า มิติลับฟาร์มสวรรค์ที่นางครอบครองอยู่นอกจากจะผลิตวัตถุดิบชั้นเลิศอย่างหมูออร์แกนิกและข้าวหอมมะลิเกรดพรีเมียมแล้ว ดูท่ามันจะผลิต 'ความวุ่นวาย' จากบรรดาหนุ่มๆ ในค่ายที่แวะเวียนมาซื้อของไม่ขาดสาย จนสามีตัวดีของนางต้องแปลงร่างเป็นยักษ์ปักหลั่นคอยไล่ตะردลูกค้าอยู่ทุกวี่ทุกวัน แต่กระนั้น ความอบอุ่นที่ก่อตัวขึ้นเงียบๆ ในใจก็ปฏิเสธไม่ได้เลย... ย้อนกลับไปเมื่อไม่กี่เดือนก่อน นางเป็นเพียงสะใภ้ตัวร้ายที่คนทั้งหมู่บ้านรังเกียจ สามีก็เกลียดชัง แม่สามีจอมปลอมก็คอยจ้องจะฮุบเงินทอง แต่ด้วยความฉลาดและไหวพริบ นางใช้มิติลับสร้างฐานะ ค้าขายจนร่ำรวย ตบหน้าพวกคนเห็นแก่ตัวทีละคนจนกระอักเลือด และที่สำคัญที่สุด... หัวใจที่เคยด้านชาของเฉินหยาง ก็ถูกหลอมละลายด้วยรสชาติอาหารฝีมือของนาง จนบัดนี้เขากลายเป็นสามีผู้คลั่งรักและปกป้องนางยิ่งกว่าไข่ในหิน "มองอะไรคะ หน้าฉันมีข้าวติดอยู่หรือไง" หลินฟางเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้มล้อเลียน เมื่อหันมาพบว่าสามีหนุ่มกำลังจ้องมองนางด้วยนัยน์ตาสีเข้มที่สะท้อนเงาของนางอยู่เต็มเปี่ยม "เปล่าครับ... แค่คิดว่าโชคดีเหลือเกินที่วันนั้นคุณตื่นขึ้นมาแล้วเปลี่ยนไป" เฉินหยางโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ กระซิบด้วยน้ำเสียงแหบพร่าข้างใบหูจนหลินฟางรู้สึกร้อนผ่าวที่พวงแก้ม "โชคดีที่ผมไม่ปล่อยให้ภรรยาคนสวยหลุดมือไปให้ไอ้พวกหน้าไหนอีก" "ปากหวานเสียจริงนะคะ ระวังเถอะ... เดี๋ยวฉันจะใส่พริกในข้าวผัดให้คุณเผ็ดจนพูดไม่ออกเลยคอยดู!" หลินฟางค้อนให้อย่างหมั่นไส้ แต่ใบหูที่แดงก่ำกลับทรยศความรู้สึกทั้งหมด ในขณะที่บรรยากาศกำลังอบอวลไปด้วยความหวานชื่น ท่ามกลางกลิ่นอายของอาหารเช้าที่หอมกรุ่นและเสียงหัวเราะของเสี่ยวเปาดังคลอเบาๆ นั้นเอง... เงาร่างหนึ่งก็ก้าวเข้ามาหยุดยืนที่หน้าร้าน เงาร่างที่คุ้นเคยจนน่าสะอิดสะเอียน... "แหมๆ หลินฟาง สามีภรรยาคู่นี้รักกันปานจะกลืนกินจนไม่ยอมมองหัวคนแก่เลยนะ!" เสียงแหลมสูงที่เปี่ยมด้วยความริษยาและรอยยิ้มเยือกเย็นเอ่ยขึ้น พร้อมกับร่างท้วมของ 'แม่สามีจอมปลอม' ที่เดินเข้ามาขวางหน้าร้าน พร้อมด้วยถุงกระสอบใบใหญ่ในมือ เฉินหยางหุบยิ้มทันที แววตาที่มองมารดาผู้ให้กำเนิดกลับมาเย็นชาไร้ความรู้สึกอีกครั้ง บรรยากาศรอบตัวลดฮวบลงจนติดลบในพริบตา หลินฟางหรี่ตามองรอยยิ้มเจ้าเล่ห์บนใบหน้าของแม่สามี นางรู้ทันทีว่าการปรากฏตัวครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ และสิ่งที่ซ่อนอยู่ในถุงกระสอบใบนั้น... คงเป็นหายนะก้อนโตที่ถูกเตรียมไว้เพื่อทำลายความสุขของพวกนางอย่างแน่นอน! ---------------------------------------- ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "กุหลาบหนามเงิน" เسمอมานะคะ!