การมาเยือนของศาสตราจารย์นอกคอก

กลิ่นฟอร์มาลินจาง ๆ ที่ลอยอวลอยู่ในห้องชันสูตรพลิกศพยามวิกาล ไม่ได้น่าสะพรึงกลัวเท่ากับรอยกรีดรูปวงกลมซ้อนสามชั้นบนแผ่นอกของศพไร้ญาติเบื้องหน้า แพทย์หญิงณัฐชาใช้คีมสแตนเลสคีบเศษวัตถุสีดำคล้ายเถ้ากระดูกผสมยางไม้ที่ถูกยัดไว้ใต้ผิวหนังมนุษย์ออกมาอย่างระมัดระวัง ดวงตากลมโตภายใต้กรอบแว่นสายตาหรี่ลงด้วยความครุ่นคิด เธอยึดมั่นในกล้องจุลทรรศน์และผลตรวจทางห้องปฏิบัติการมาตลอดชีวิตการเป็นแพทย์นิติเวช แต่รอยแผลเป็นทางไสยเวทเหล่านี้กลับท้าทายทุกหลักฟิสิกส์และชีววิทยาที่เธอร่ำเรียนมา เสียงเคาะประตูกระจกฝ้าสามครั้งดังขึ้นอย่างเป็นจังหวะ ก่อนที่บานประตูจะถูกผลักเปิดออกโดยไม่รอคำอนุญาต "ผมคิดว่าคุณหมอจะฉลาดพอที่จะไม่ใช้เวลาทั้งคืนไปกับการงมเข็มในมหาสมุทรนะครับ" น้ำเสียงทุ้มต่ำราบเรียบแต่วิพากษ์วิจารณ์อย่างเหนือกว่าดังขึ้น พร้อมกับการก้าวเข้ามาของร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีเทาเข้มไร้ที่ติ ศาสตราจารย์ภาคินกวาดสายตาคมกริบราวกับเหยี่ยวมาที่ร่างไร้ชีวิตบนเตียงสแตนเลส ก่อนจะหยุดนิ่งอยู่ที่ดวงตาคู่สวยของหมอชาที่กำลังลุกขึ้นยืนประจันหน้ากับเขา ณัฐชาวางเครื่องมือลงบนถาดเสียงดังกระทบกันเล็กน้อยเพื่อระงับความหงุดหงิด "นี่คือพื้นที่หวงห้ามของสถาบันนิติเวช อาจารย์ภาคิน คุณเข้ามาโดยไม่มีหมายศาลหรือแม้แต่บัตรอนุญาต มันล้ำเส้นเกินไปแล้ว" ภาคินไม่ได้สะทกสะท้าน เขาเดินเข้ามาใกล้จนกลิ่นกายสะอาดที่เจือจางด้วยกลิ่นอายของไม้จันทน์และกระดาษโบราณลอยปะทะจมูก ชายหนุ่มโน้มตัวลงเล็กน้อยเพื่อมองรอยแผลบนศพ ระยะห่างที่ใกล้ชิดจนเกินงามทำให้ณัฐชาต้องผละถอยหลังครึ่งก้าวโดยอัตโนมัติ "เส้นทางกฎหมายมันช้าเกินกว่าจะตามฆาตกรที่ใช้ 'มนต์กาฬ' คร่าชีวิตคนได้ทันหรอกครับหมอชา" ภาคินเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่บาดลึก "คุณกำลังพยายามอธิบายรอยไหม้นี้ว่าเกิดจากกรดเคมีใช่ไหมล่ะ ผลแล็บคงออกมารายงานว่ามันคือสารประกอบอินทรีย์แปลกปลอม... แต่คุณก็รู้ดีแก่ใจว่ามันไม่ใช่" ณัฐชากำมือแน่นใต้เสื้อกาวน์สีขาว เธอเกลียดคนที่อ่านใจเธอได้อย่างทะลุปรุโปร่ง "วิทยาศาสตร์มีคำอธิบายให้ทุกอย่างเสมอ อาจารย์... ฉันไม่เชื่อเรื่องงมงายและอาคมโบราณที่คุณพยายามเอามาโยงกับคดีฆาตกรรมต่อเนื่องนี้" ภาคินยกยิ้มมุมปาก รอยยิ้มนั้นทั้งมีเสน่ห์และอันตรายในเวลาเดียวกัน "ความงมงายกับความรู้ที่ถูกลืม มันกั้นกันแค่เส้นบาง ๆ ที่เรียกว่าความอคติครับคุณหมอ... ศพนี้คือรายที่สาม และถ้าคุณยังดึงดันจะชันสูตรด้วยกล้องจุลทรรศน์ต่อไป รายที่สี่ก็จะนอนอยู่บนเตียงนี้ก่อนที่พระอาทิตย์จะขึ้น" คำพูดนั้นทำให้ห้องชันสูตรตกอยู่ในความเงียบงันอันน่าอึดอัด ณัฐชาจ้องมองใบหน้าด้านข้างที่คมคายแต่เย็นชาของชายหนุ่ม เธอรู้ดีว่าคำเตือนนั้นไม่ใช่การขู่ฝัน สถิติการฆาตกรรมในรอบเดือนนี้มีรูปแบบประหลาดที่ตำรวจมืดแปดด้าน และมีเพียงผู้ชายคนนี้คนเดียวที่ดูเหมือนจะก้าวล้ำหน้าฆาตกรไปหนึ่งก้าวเสมอ "คุณต้องการอะไรกันแน่ ภาคิน" ณัฐชาตัดสินใจเปลี่ยนวิธีรับมือ น้ำเสียงของเธอราบเรียบแต่มั่นคง "คนอย่างศาสตราจารย์ผู้ทรงอิทธิพลทางวิชาการ ไม่มาเดินป้วนเปี้ยนในห้องเก็บศพดึกดื่นแค่อยากมาโต้เถียงกับฉันเรื่องไสยเวทหรอก" ภาคินหันกลับมาสบตาเธอนิ่ง ประกายในดวงตาคู่นั้นลึกล้ำราวกับห้วงมหาสมุทรที่ไม่มีก้นบึ้ง "ผมต้องการข้อแลกเปลี่ยน... ผมจะช่วยคุณไขคดีนี้ เปิดเผยชื่อฆาตกร และให้หลักฐานที่คุณไม่มีวันหาเจอจากห้องแล็บ" ชายหนุ่มเว้นจังหวะเล็กน้อย ก่อนจะโน้มใบหน้าเข้าไปกระซิบชิดริมหูเธอด้วยน้ำเสียงที่ทำให้อุณหภูมิรอบตัวราวกับลดต่ำลง "แลกกับการที่หมอชาต้องยอมเข้าร่วมพิธีกรรม 'เปิดเนตรทิพย์' กับผมในคืนเดือนดับที่จะถึงนี้" ความเย็นวาบวิ่งพล่านไปตามสันหลัง ณัฐชาชะงักงัน หัวใจเต้นระรัวด้วยความรู้สึกผสมผสานระหว่างความกลัวและความโกรธ พิธีกรรมที่เขาเอ่ยถึงคือสิ่งต้องห้าม เป็นศาสตร์มืดโบราณที่เธอเคยเกือบเอาชีวิตไม่รอดจากมันเมื่อวัยเด็ก นั่นคือปมในอดีตที่เธอพยายามฝังกลบมาตลอดชีวิต "คุณบ้าไปแล้วหรือไง!" ณัฐชาถอยหลังจนสะโพกชนกับขอบโต๊ะเครื่องมือ ดวงตาสั่นระริกด้วยความไม่พอใจ "คุณรู้ว่าฉันไม่มีวันทำแบบนั้น!" "คุณไม่มีทางเลือกอื่นหรอกครับหมอชา..." ภาคินยื่นมือเรียวยาวออกไป ปลายนิ้วของเขาแตะเบา ๆ ที่ปลายเส้นผมสีดำสนิทที่หลุดลุ่ยข้างแก้มของเธออย่างถือวิสาสะ สัมผัสแผ่วเบานั้นสร้างกระแสไฟฟ้าแปลกประหลาดที่ทำให้เธอตัวชา "เพราะฆาตกรคนนี้... กำลังตามล่า 'เลือดเนื้อเชื้อไข' คนสุดท้ายของตระกูลที่เคยทำพิธีปิดผนึกมันไว้... ซึ่งก็คือคุณเอง" ก่อนที่ณัฐชาจะได้เอ่ยปากปฏิเสธ เสียงฝีเท้าหนักหน่วงและรวดเร็วดังก้องขึ้นที่ทางเดินด้านนอกห้องชันสูตร ราวกับมีใครบางคนกำลังวิ่งตรงมาที่นี่ด้วยเจตนาอันตราย ทั้งสองคนหันขวับไปมองบานประตูกระจกฝ้าพร้อมกันทันที เงาสูงใหญ่ทาบทับลงบนกระจก เงาร่างนั้นหยุดยืนนิ่งอยู่หน้าประตู ก่อนที่กลอนประตูสเตนเลสจะค่อย ๆ หมุนเปิดออกเองอย่างช้า ๆ ทั้งที่มันควรจะถูกล็อกไว้จากด้านในด้วยระบบดิจิทัล... ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมติดตามและดำดิ่งสู่ความมืดมิดนี้ด้วยกันนะครับ อรุณมนตราขาว