จุดตกต่ำของฮันเตอร์แรงก์ศูนย์

กลิ่นคาวเลือดและสนิมเหล็กคละคลุ้งไปทั่วโพรงจมูก ร่างของผม—ริน—ถูกกระแทกเข้ากับผนังหินแกรนิตเย็นเฉียบในดันเจี้ยนระดับ A อย่างไร้ความปรานี แรงกระแทกนั้นทำให้ซี่โครงซีกขวาร้าวระยับ ความเจ็บปวดแล่นริ้วไปทั่วไขสันหลังจนลมหายใจสะดุด แต่สิ่งที่เจ็บปวดมากกว่าบาดแผลภายนอก คือสายตาของคนที่ยืนมองอยู่เบื้องหน้า "หมดประโยชน์แล้วล่ะนะ ริน นายมันก็เป็นได้แค่ไอ้สวะแรงก์ศูนย์ที่คอยเกาะพวกเรากินไปวันๆ" เสียงหัวเราะเยาะเย้ยของ 'วุฒิ' หัวหน้ากิลด์อัคคีทมิฬดังสะท้อนก้องไปทั่วโถงมืดมิด ชายหนุ่มผู้ถือครองแรงก์ A สวมชุดเกราะเวทมนตร์ราคาแพงระยับ เขากำลังใช้รองเท้าบูทหนังมังกรเหยียบย่ำลงบนมือซ้ายของผมอย่างไร้เยื่อใย รอบตัวเขายังมีสมาชิกปาร์ตี้อีกสามคนที่ยืนกอดอกมองดูความพินาศของผมด้วยสายตาเวทนาแก Aสมเพช ผมกัดฟันแน่นจนรสคาวเลือดคลุ้งในปาก สมองแล่นเร็วจี๋ท่ามกลางสถานการณ์คับขัน พวกมันวางแผนนี้มาตั้งแต่ต้น... ใช้ผมเป็นตัวล่ออสูรเงาคลั่งเพื่อแย่งชิงศิลามานาโบราณ แล้วทิ้งให้ผมตายอย่างโดดเดี่ยวในดันเจี้ยนที่กำลังจะพังทลาย "แก... สัญญาว่าจะแบ่งเงินรางวัลครึ่งหนึ่งเพื่อรักษาลินดา" ผมเค้นเสียงลอดไรฟัน สายตาจ้องมองวุฒิด้วยความแค้นที่สุมอก วุฒิหัวמיดลั่นอย่างสะใจ เขาก้มตัวลงมาใช้มือตบเบาๆ ที่แก้มของผม "ฮ่าๆๆ! เงินสิบล้านเครดิตนั่นน่ะเหรอ? เอาไว้ไปซื้อโลงศพให้เมียนอกคอกของแกเถอะวะ! ใครจะไปโง่แบ่งเงินให้คนไร้พลังอย่างพวกแก สองสามีภรรยาตกอับที่แม้แต่มานาในร่างกายก็เหือดแห้งไปหมดแล้ว!" คำพูดนั้นเสียดแทงจิตใจยิ่งกว่าคมดาบ ลินดา... ภรรยาผู้เป็นที่รักยิ่ง เธอเคยเป็นฮันเตอร์หญิงแรงก์ S แนวหน้าผู้เจิดจรัส แต่ต้องสูญเสียพลังทั้งหมดและกลายเป็นคนพิการเพราะปกป้องผมจากคมเขี้ยวของบอสในอดีต ผมยอมก้มหัว ทำงานสกปรก เป็นตัวตลกให้พวกกิลด์ใหญ่เหยียดหยาม ก็เพื่อหาเงินมาซื้อยานำเข้ามารักษาเธอ แต่สุดท้าย... พวกมันกลับหักหลังอย่างไร้ความปรานี ครืนนน—! พื้นดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เพดานดันเจี้ยนเริ่มมีเศษหินร่วงกราวลงมา สัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานกะพริบถี่ๆ ดันเจี้ยนกำลังเข้าสู่ภาวะล่มสลาย (Dungeon Break) ในอีกไม่ถึงสามนาที "หัวหน้าครับ รีบไปเถอะ แรงสั่นสะเทือนนี้พวกอสูรระดับสูงกำลังจะแห่กันมาแล้ว ปล่อยไอ้สวะนี่ไว้เป็นอาหารพวกมันเถอะครับ!" ลูกปาร์ตี้คนหนึ่งร้องตะโกนด้วยความตื่นกลัว วุฒิยิ้มเยาะเป็นครั้งสุดท้าย เขาถีบยอดอกผมจนร่างกระเด็นลึกเข้าไปในมุมอับของซอกหิน ก่อนจะหันหลังเดินจากไปพร้อมกับพรรคพวก ทิ้งให้ผมจมอยู่กับความมืดมิด เสียงฝีเท้าของพวกมันค่อยๆ ห่างออกไป ท่ามกลางเสียงคำรามกึกก้องของอสูรที่กำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ทุกที ความมืดมิด ความหนาวเหน็บ และความสิ้นหวังเข้าโถมทับ *นี่คือจุดจบของฉันจริงๆ งั้นเหรอ... ลินดา... ผมขอโทษ ผมดูแลเธอต่อไม่ได้แล้วสินะ...* สติของผมเริ่มเลือนราง เปลือกตาหนักอึ้ง ภาพใบหน้ายิ้มแย้มของลินดาในยามที่เธอบอกว่า 'ไม่เป็นไรนะริน แค่เรามีกันและกันก็พอ' ผุดขึ้นมาในหัว หยาดน้ำลูกผู้ชายไหลรินผสมกับคราบเลือดบนใบหน้า ความคับแค้นใจระเบิดขึ้นในอกจนถึงขีดสุด หากสวรรค์มีจริง... ทำไมคนชั่วถึงได้ดิบได้ดี ส่วนคนพยายามปกป้องคนที่รักต้องมาจุดจบแบบนี้! [ติ๊ง! ตรวจพบความปรารถนาอันแรงกล้าของโฮสต์...] [ระบบ 'มหาเศรษฐีผู้พิชิตโลก' กำลังทำการเชื่อมต่อ...] เสียงจักรกลเย็นชาแต่ทรงพลังดังขึ้นในหัวของผม ร่างกายที่ควรจะหมดสติกลับถูกกระตุ้นด้วยกระแสพลังงานอุ่นประหลาดที่ไหลเวียนไปตามเส้นเลือด [เงื่อนไขผ่าน: โฮสต์ถูกหักหลังจนถึงขีดสุด และมีความต้องการเงินตราเพื่อพลิกชะตากรรม] [ระบบทำการผูกพันธะกับ 'ริน' สำเร็จ...] [ท่านได้รับสถานะพิเศษ: ฮันเตอร์ไร้แรงก์ผู้ถือครองความมั่งคั่งอนันต์] หน้าจอโฮโลแกรมสีทองอร่ามปรากฏขึ้นตรงหน้าผม ท่ามกลางซากปรักหักพังของดันเจี้ยน [ยินดีต้อนรับครับ ท่านประธานริน] [ยอดเงินในบัญชีปัจจุบันของคุณ: 0 เครดิต] [วงเงินเครดิตฉุกเฉิน (ระบบมหาเศรษฐี): ∞ (ไม่จำกัดวงเงิน)] [ภารกิจแรก: ล้างบางกิลด์อัคคีทมิฬ และทวงคืนทุกอย่างที่ควรเป็นของท่าน] ผมเบิกตากว้าง ความเจ็บปวดเมื่อครู่หาย 1 ร่างกายเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังมหาศาลที่เหนือกว่าฮันเตอร์แรงก์ S ทั่วไปเสียอีก มุมปากที่เคยเปื้อนเลือดค่อยๆ ยกยิ้มขึ้นทีละน้อย รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเย็นชาและอำนาจมืด ในเมื่อพวกมันมอบความตายให้ผม... ผมก็จะใช้ 'เงินตรา' นี่แหละ ซื้อความพินาศทั้งหมดของพวกมันกลับคืนมาเป็นร้อยเท่า! ดันเจี้ยนกำลังจะพังทลาย แต่อะไรบางอย่างกำลังจะเริ่มต้นขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ *วุฒิ... แกเตรียมตัวรับชะตากรรมที่แท้จริงได้เลยครับ* ระบบพร้อมแล้ว... และผมก็พร้อมแล้วเช่นกัน [ตอนต่อไป: รูดบัตรซื้อชีวิต และการกลับมาของอดีตฮันเตอร์ที่โลกต้องสะั่นสะเทือน] ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับผมในบทแรกนี้นะครับ ฝากติดตามตอนต่อไปด้วยนะครับ