เบื้องหลังองค์กรลึกลับ

"เอกสารชุดนี้... ถ้าหลุดออกไปนอกผนังกั้นเวทมนตร์นี้แม้แต่แผ่นเดียว หัวของพวกเจ้าคงไม่ได้อยู่บนบ่าเป็นแน่" เสียงทุ้มต่ำที่เจือกระแสความกดดันระดับฮันเตอร์แรงก์ S ดังสะท้อนก้องภายในห้องประชุมลับใต้ดิน ชั้นใต้ดินระดับเจ็ดของสมาคมการค้าลึกลับ กลิ่นอายของกระดาษโบราณผสมผสานกับกลิ่นอานิสงส์เวทมนตร์ธาตุมืดจางๆ ลอยคละคลุ้งอยู่ในบรรยากาศที่อึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก เอลิน่า หญิงสาวผู้มีเส้นผมสีเงินยาวสลวยและดวงตาสีฟ้าครามราวกับน้ำแข็ง ขยับแว่นตาคริสตัลเวทมนตร์ของเธอเล็กน้อย นิ้วเรียวยาววาดอักขระป้องกันเสียงสะท้อนอย่างเงียบเชียบ ขณะที่ดวงตาคู่สวยกวาดมองข้อความในม้วนกระหนังเวทมนตร์ตรงหน้าด้วยแววตาที่เย็นชาขึ้นทีละน้อย "ท่านกำลังหมายถึง... เด็กหนุ่มเจ้าของร้านอาหารเคลื่อนที่คนนั้นจริงๆ หรือครับท่านดยุก?" เสียงของชายวัยกลางคนสวมชุดสูททาร์ซิสชั้นดีเอ่ยถามด้วยความลังเล ขณะที่เหงื่อเม็ดโตผุดพรายขึ้นตามไรผม "ถูกต้อง" ดยุกเซบาสเตียน ผู้ครองอาณาเขตดันเจี้ยนตะวันตก วางแก้วไวน์คริสตัลลงบนโต๊ะไม้หอมมาฮอกกานีอย่างเชื่องช้า เสียงกระทบเบาๆ นั้นกลับดังราวกับค้อนเหล็กที่ตอกลงบนโสตประสาทของคนฟัง "ผลวิเคราะห์อัตราการดูดซับมานาของมอนสเตอร์ระดับบอส... ไม่มีใครทำได้สะอาดหมดจดและไร้ผลข้างเคียงเท่าอาหารที่ปรุงผ่าน 'ทักษะพิเศษ' ของเขาอีกแล้ว" ซ่อนอยู่ภายใต้ความเรียบง่ายของเมนู *สเต็กเนื้อราชสีห์เพลิงภูเขาไฟราดซอสทรัฟเฟิลสีคราม* ที่เรย์เพิ่งรังสรรค์ขึ้นเพื่อดึงดูดลูกค้าในสัปดาห์ก่อน มันไม่ได้เป็นเพียงแค่อาหารชั้นเลิศที่ช่วยฟื้นฟูพลังชีวิตและเพิ่มสเตตัสชั่วคราวเท่านั้น แต่ในมุมมองของชนชั้นสูงและองค์กรใต้ดิน มันคือ "เครื่องมือชำระล้างพลังงานต้องห้าม" ที่สมบูรณ์แบบที่สุด พลังงานความมืดและจิตอาฆาตของดันเจี้ยนระดับสูง มักทิ้งสารพิษตกค้างในร่างของฮันเตอร์ ทำให้ร้อยละเก้าสิบของฮันเตอร์แรงก์สูงต้องจบชีวิตลงด้วยอาการ "ธาตุไฟเข้าแทรก" จากการสะสมมานาพิษ แต่เรย์—ด้วยระบบผู้กล้าและทักษะการปรุงอาหารระดับตำนาน—กลับเปลี่ยนพิษร้ายเหล่านั้นให้กลายเป็นสารอาหารที่ร่างกายดูดซับได้ 100% โดยไร้ผลข้างเคียง และนั่น... คือจุดเริ่มต้นของภัยอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามา ในขณะเดียวกัน ที่ห้องพักรับรองชั้นบน เรย์กำลังใช้ผ้ากันเปื้อนสีขาวสะอาดเช็ดมีดแล่เนื้อเหล็กกล้ามานาของเขาอย่างใจเย็น กลิ่นหอมจางๆ ของพริกไทยดำดันเจี้ยนและสมุนไพรป่าลอยวนเวียนอยู่รอบตัว ขณะที่หน้าจออินเทอร์เฟซสีฟ้าโปร่งแสงของระบบกำลังกะพริบถี่ๆ [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการแทรกแซงข้อมูลเครือข่ายภายในพื้นที่] [คำเตือน: ท่านกำลังตกเป็นเป้าหมายของการประเมินคุณ 10 อันดับแรกขององค์กร "เงาอัคคี"] [ภารกิจลับระดับ SSS: "หมากบนกระดานแห่งโชคชะตา" ถูกเปิดใช้งานโดยอัตโนมัติ] [เป้าหมายขององค์กร: บีบอัดแก่นแท้มานาในร่างกายของท่าน เพื่อใช้เป็น "เตาปฏิกรณ์มีชีวิต" ในการเปิดประตูสู่ดันเจี้ยนชั้นที่ 100] เรย์ชะงักมือที่กำลังลับมีดเล็กน้อย ดวงตาคมกริบกวาดมองตัวหนังสือสีแดงฉานที่ปรากฏขึ้นบนอากาศ เขายิ้มมุมปากอย่างเยือกเย็น ไม่มีความตื่นตระหนกแม้แต่น้อยในแววตานั้น สำหรับอดีตเชฟผู้ผ่านสมรภูมิชีวิตมาอย่างโชกโชน การถูกตามล่าไม่ใช่เรื่องใหม่ แต่การถูกมองว่าเป็น "วัตถุดิบ" หรือ "เครื่องมือ" เสียเองนี่สิ... มันทำให้เลือดนักสู้ในกายสูบฉีดอย่างประหลาด "ใช้ผมเป็นเตาปฏิกรณ์อย่างนั้นหรือครับ..." เรย์พึมพำกับตัวเองเบาๆ น้ำเสียงนุ่มนวลแต่แฝงไว้ด้วยประกายความคมกริบราวกับคมมีดที่เพิ่งลับเสร็จ "ดูท่าว่าคนพวกนั้นคงไม่รู้ซะแล้วสินะครับว่า... วัตถุดิบที่คิดจะเคี้ยว อาจจะมีความแข็งจนทำให้ฟันหักได้ทั้งปาก" พรึบ! ประตูห้องพักถูกเปิดออกอย่างกะทันหัน เอลิน่าก้าวเข้ามาด้วยใบหน้าซีดเผือดเล็กน้อย แม้เธอจะพยายามควบคุมมันอย่างสุดความสามารถก็ตาม เธอกวาดสายตามองรอบห้องก่อนจะพุ่งตรงมาที่เรย์ คว้าแขนเสื้อของเขาไว้แน่นจนปลายนิ้วสั่นเทา "เรย์... คุณต้องออกจากเมืองนี้ทันที" เอลิน่าเอ่ยเสียงสั่น ระคนความร้อนรนที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน "ฉันเพิ่งถอดรหัสเอกสารลับจากสภาเวทมนตร์... องค์กรที่อยู่เบื้องหลังการสนับสนุนการเงินของคุณ แท้จริงแล้วคือกลุ่มคนที่ต้องการผูกขาดแก่นพลังงานมานาทั้งหมด พวกเขารู้แล้วว่าคุณคือคนเดียวที่สกัดสารพิษจากดันเจี้ยนได้บริสุทธิ์ที่สุด และพวกเขากำลังวางแผนที่จะ... ลักพาตัวคุณไปผ่าตัดรวมร่างกับแกนกลางดันเจี้ยน" เรย์เงยหน้าขึ้นสบตากับจอมเวทสาวผู้เยือกเย็น เขาเห็นความห่วงใยที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความตื่นตระหนกนั้นอย่างชัดเจน รอยยิ้มบางๆ ที่อบอุ่นปรากฏขึ้นบนใบหน้าของชายหนุ่ม เขาเอื้อมมือไปวางทับบนหลังมือเรียวของเธอเบาๆ เพื่อถ่ายทอดความมั่นคง "ใจเย็นๆ ก่อนครับ เอลิน่า" เรย์กล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลและหนักแน่น "การหนีไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นหรอกครับ ในเมื่อพวกเขาเดินมาเคาะประตูบ้านเราถึงที่... เราก็แค่ต้อนรับพวกเขาด้วยเมนูที่จัดเตรียมไว้ให้เป็นพิเศษก็พอ" "คุณกำลังพูดเรื่องอะไรกัน? ฝ่ายนั้นมีทั้งกองกำลังฮันเตอร์แรงก์ S และนักเวทโบราณร้อยกว่าคนนะ!" เอลิน่าขึ้นเสียงเล็กน้อยด้วยความร้อนใจ "ก็เพราะว่ามีคนเยอะขนาดนั้น... ผมถึงต้องเตรียมวัตถุดิบไว้ให้พอดีคำยังไงล่ะครับ" เรย์หันไปหยิบกระทะเหล็กหล่อโบราณที่วางอยู่ข้างเตาขึ้นมา น้ำหนักของมันเหมาะมือและเต็มไปด้วยร่องรอยการใช้งาน "อีกอย่าง... ผมไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวายกับครัวของผม ไม่ว่าคนคนนั้นจะเป็นดยุกหรือราชาแห่งดันเจี้ยนก็ตาม" ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นอีกครั้ง ตัดผ่านความเงียบงันภายในห้อง [เงื่อนไขภารกิจลับ: "การโต้กลับของเชฟผู้ยิ่งใหญ่" เริ่มต้นขึ้น] [ท่านได้รับการปลดล็อกทักษะพิเศษระดับตำนาน: "เขตแดนครัวนรก (Hellfire Kitchen Territory)"] [คำเตือนสุดท้ายจากระบบ: มีผู้บุกรุกจำนวน 12 คน กำลังพังประตูเข้ามาทางระเบียงด้านหลังในอีก... 3... 2...] ก่อนที่เสียงนับถอยหลังจะสิ้นสุดลง แผ่นกระจกหน้าต่างด้านหลังห้องก็ระเบิดกระจายออกเป็นเสี่ยงๆ ด้วยแรงระเบิดจากเวทมนตร์ธาตุลมความเร็วสูง ฝุ่นควันตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ พร้อมกับเงาร่างของนักฆ่าในชุดคลุมสีดำสนิทสามคนที่พุ่งทะยานเข้ามาพร้อมกับกงจักรอาบยาพิษในมือ เอลิน่าร่ายเวทป้องกันตามสัญชาตญาณทันที แต่เรย์กลับเร็วกว่า ชายหนุ่มก้าวเท้าไปข้างหน้าหนึ่งก้าวอย่างสง่างาม มือขวาตวัดกระทะเหล็กหล่อในมือเข้าปะทะกับกงจักรที่พุ่งตรงมาอย่างแม่นยำ เสียงโลหะกระทบกันดังสนั่นหวั่นไหว แรงสะท้อนจากการเหวี่ยงกระทะส่งผลให้นักฆ่าคนแรกกระเด็นทะลุกำแพงออกไปทันทีราวกับใบไม้ปลิว เรย์ยืนถือกระทะเหล็กพร้อมรอยยิ้มสุภาพ ท่ามกลางเศษกระจกที่ยังคงร่วงหล่นลงสู่พื้นช้าๆ ดวงตาคู่คมมองตรงไปยังความมืดมนเบื้องนอกที่กำลังคืบคลานเข้ามา "ยินดีต้อนรับสู่ครัวของผมนะครับ... หวังว่าพวกคุณจะชอบรสชาติของความพินาศที่ผมบรรจงปรุงขึ้นมาในวันนี้" --- ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและลิ้มรสชาติความเข้มข้นไปด้วยกันในตอนนี้นะครับ