ล็อกอินวันแรก ระบบเปย์คลั่งสั่งให้ผมเป็นเจ้าของโลก•ตอนที่ 16

ปราบมังกรยักษ์ในสามวินาที

ผลงานโดย กิลด์มาสเตอร์เอส
"ถ้าแกกล้าก้าวขาเข้าไปในดันเจี้ยนระดับนรกนั่น ศพของพวกแกคงได้กลายเป็นปุ๋ยให้มอนสเตอร์แทะเล่นก่อนจะถึงเวลาอาหารเที่ยงเสียด้วยซ้ำ!" เสียงหัวร่อต่อกระซิกด้วยความดูแคลนดังลั่นโถงต้อนรับกิลด์อัคคีทมิฬ ธันวาในชุดเกราะทองคำประดับเพชรระยิบระยับยืนกอดอกเชิดหน้าชูตา สายตาที่มองตรงมายังคีย์และรินเต็มไปด้วยความเหยียดหยามราวกับพวกเขาสองคนเป็นเพียงฝุ่นผงใต้รองเท้า รอบกายของเขาคือเหล่าเกมเมอร์ระดับท็อปเท็นของเซิร์ฟเวอร์ที่ส่งเสียงหัวเราะเยาะเย้ยสมทบขึ้นมาอย่างพร้อมเพรียง รินเม้มริมฝีปากแน่น มือเรียวเล็กกำชายเสื้อสูทของคีย์ไว้จนยับยู่ยี่ ความหวาดหวั่นฉายชัดผ่านดวงตากลมโตเมื่อเธอมองไปยังปากทางเข้าดันเจี้ยน 'ราชันมังกรทมิฬ' เบื้องหน้า ที่ซึ่งมอนสเตอร์ระดับบอสโคตรอภิมหาโหดกำลังคำรามก้องสะท้านแผ่นดิน ไม่มีปาร์ตี้ไหนในเกมนี้กล้าท้าทายมันด้วยตัวคนเดียวโดยไม่มีกองกำลังนับร้อยสนับสนุน แต่ธันวาจงใจใช้สิทธิ์หัวหน้ากิลด์บีบให้คีย์ต้องลงไปเผชิญหน้าเพียงลำพัง เพื่อเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของชายหนุ่มให้จมดินต่อหน้าผู้คนนับพัน "ไอ้หนู, โลกแห่งนี้น่ะมันไม่ได้ใช้แค่ความฝันลมๆ แล้งๆ หรอกนะเว้ย" ธันวาแสะยิ้มเหี้ยมเกรียม ยื่นหน้าเข้ามาใกล้แล้วกระซิบด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน "ถ้าไม่มีเงินเปย์หลักล้านและไม่มีฝีมือพอก็ไสหัวไปซะ! อย่ามาทำตัวเก่งขวางโลกแถวนี้เลย รินเขาสมควรได้อยู่กับคนที่มีอนาคตมากกว่าไอ้กระจอกอย่างแก!" คีย์ไม่ได้แสดงอาการหวาดกลัวแม้แต่น้อย ใบหน้าหล่อเหลายังคงเรียบเฉย เยือกเย็น และนิ่งสงบดั่งผิวน้ำในบึงลึก ดวงตาคมกริบมองธันวาด้วยความเวทนา ราวกับกำลังมองเด็กน้อยที่กำลังอวดของเล่นราคาแพงให้ผู้ใหญ่ดู "ความมั่นใจนี่เป็นสิ่งที่ดีครับ... ธันวา" คีย์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่นทรงพลัง กวาดสายตามองหน้าบรรดาสมาชิกกิลด์อัคคีทมิฬทีละคน "แต่ความโง่เขลาที่คิดว่าเงินสามารถซื้อความยิ่งใหญ่ได้ทุกอย่าง โดยไม่รู้เลยว่าตัวเองกำลังยืนอยู่เบื้องหน้าของใคร... มันน่าสมเพชเสียยิ่งกว่า" "ปากดีนักนะมึง! อยากเห็นนักว่าศพของมึงจะสภาพดูได้ขนาดไหนในสามวินาที!" ธันวาคำรามลั่นด้วยความโกรธเกรี้ยว สั่งให้ลูกน้องถอยร่นเปิดทางให้คีย์เดินเข้าสู่เขตแดนอันตราย รินเงยหน้าขึ้นมองคีย์ด้วยความกังวลระคนเป็นห่วง ดวงตาคู่สวยสั่นไหวเล็กน้อย "คีย์คะ... ไม่สิ คุณคีย์... มันอันตรายเกินไปนะคะ เราถอยกันก่อนดีไหมคะ เงินที่เรามี... เราเอาไปทำอย่างอื่นก็ได้" คีย์ก้มลงมองหญิงสาวที่คอยเคียงข้างเขามาในวันที่ยากลำบาก รอยยิ้มอบอุ่นและอ่อนโยนปรากฏขึ้นบนใบหน้าของชายหนุ่มเป็นครั้งแรก มือหนาเอื้อมไปกุมมือเรียวที่สั่นเทาของรินไว้แน่น อุณหภูมิจากฝ่ามือถ่ายทอดความมั่นคงและปลอดภัยให้เธอดิ่งลึกในความรู้สึก "เชื่อใจผมนะครับ ริน" คีย์เอ่ยกระซิบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว "ผมเคยสัญญาไว้แล้วไม่ใช่หรือครับ ว่าผมจะเหยียบย่ามพวกที่เคยดูถูกเราให้ราบคาบ... และผมไม่เคยผิดสัญญา" สิ้นคำพูดนั้น คีย์ก็ก้าวเท้าเดินผ่านหน้าธันวาเข้าไปในเขตแดนบอส 'ราชันมังกรทมิฬ' ท่าือมเสียงหัวเราะเยาะเย้ยของฝูงชนที่รอชมความตายของเขา *ตูมมมม!* เสียงคำรามกึกก้องสะเทือนเลื่อนลั่น มังกรยักษ์สีดำสนิทขนาดมหึมา ปีกกว้างนับร้อยเมตร ดวงตาสีแดงฉานดั่งโลหิตจ้องมองผู้บุกรุกตัวจ้อยด้วยจิตสังหารอันรุนแรง มันอ้าปากพ่นเปลวเพลิงสีทมิฬแผดเผาทุกสิ่งให้มลายหายไปในพริบตา รอบตัวคีย์ถูกความร้อนแผดเผาจนอากาศบิดเบี้ยว แต่ชายหนุ่มกลับยืนหยัดอย่างมั่นคง ไม่สะท้านต่อแรงกดดันระดับทำลายล้างแม้แต่น้อย ในวินาทีนั้นเอง หน้าจออินเทอร์เฟซสีทองอร่ามก็เด้งขึ้นตรงหน้าของคีย์ พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ดังขึ้นในโสตประสาท [ ตรวจพบเป้าหมายระดับภัยพิบัติ: ราชันมังกรทมิฬ ] [ ระบบเปย์คลั่งสั่งให้ผมเป็นเจ้าของโลก กำลังประมวลผล... ] [ เงื่อนไขการทำลายล้าง: ใช้ยอดเงินซื้อขาดเซิร์ฟเวอร์และระบบฟิสิกส์ในดันเจี้ยน ] [ ยอดเงินที่ต้องชำระ: 999,999,999 บาท ] [ ต้องการอนุมัติการทำลายล้างทันทีหรือไม่? (Y/N) ] คีย์มุมปากกระตุกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นเยียบ เขาไม่ได้กดปุ่มใดๆ บนหน้าจอ แต่เพียงแค่เอ่ยคำสั่งด้วยน้ำเสียงราบเรียบผ่านระบบเสียงอัจฉริยะที่เชื่อมต่อกับจิตใต้สำนึก "อนุมัติ." *ติ๊ง!* [ ชำระเงินสำเร็จ! ยอดเงินคงเหลือ: ไร้ขีดจำกัด ] [ ประกาศจากระบบ: ท่านได้ทำการซื้อขาด 'มิติราชันมังกรทมิฬ' เรียบร้อยแล้ว ขณะนี้ท่านคือเจ้าของสิทธิ์ขาดเหนือสิ่งมีชีวิตและกฎเกณฑ์ทั้งหมดในพื้นที่นี้ ] [ คำสั่งพิเศษจากเจ้าของสิทธิ์: สลายโครงสร้างเป้าหมายให้สิ้นซากภายใน 3 วินาที ] *วิ้งค์——!* แสงสีทองเจิดจ้าพุ่งทะยานจากพื้นดินขึ้นสู่ท้องฟ้า ดั่งเสาเพลิงแห่งปวงเทพที่ทะลวงผ่านความมืดมิด มังกรยักษ์ที่กำลังจะพ่นไฟใส่คีย์ถึงกับชะงักกึก ดวงตาสีแดงฉานเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวสุดขีด สัญชาตญาณดิบของมันกรีดร้องบอกให้หนี แต่ร่างกายของมันกลับขยับไม่ได้แม้แต่นิ้วเดียวเมื่อกฎฟิสิกส์ถูกบิดเบือนโดยระบบ หนึ่งวินาที... เกล็ดสีดำสนิทของมังกรยักษ์เริ่มแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ สองวินาที... เสียงกรีดร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดดังสะท้านฟ้า ร่างมหึมาค่อยๆ สลายกลายเป็นละอองแสงสีทองคำเปล่งประกาย สามวินาที... ความว่างเปล่าเข้าปกคลุมทั่วทั้งดันเจี้ยน ราชันมังกรทมิฬผู้เกรียงไกรหายวับไปจากโลกใบนี้อย่างไร้ร่องรอย เหลือไว้เพียงไอเทมระดับเทพที่กองรวมกันบนพื้น และหน้าจอระบบที่ประกาศชัยชนะตัวโตๆ ว่า [ เคลียร์ดันเจี้ยนสำเร็จโดย: คีย์ ] ณ ภายนอกดันเจี้ยน เสียงหัวเราะเยาะของธันวาและเหล่าลูกน้องยังไม่ทันจางหาย เสียงประกาศชัยชนะทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์ก็ดังขึ้นผ่ากลางความเงียบงัน *ติ๊ง! ประกาศทั่วเซิร์ฟเวอร์: ผู้เล่น 'คีย์' เคลียร์ดันเจี้ยนราชันมังกรทมิฬในเวลา 3 วินาที!* บรรยากาศรอบโถงต้อนรับกิลด์อัคคีทมิฬตกอยู่ในความเงียบงันสนิท ผู้คนนับพันอ้าปากค้าง ดวงตาทุกคู่เบิกกว้างด้วยความช็อกจนแทบถล่นออกจากเบ้า ธันวายืนแข็งทื่อราวกับถูกสาปให้เป็นหิน รอยยิ้มเยาะเย้ยบนใบหน้าของเขาแข็งค้างจนน่าเกลียด เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายเต็มกรอบหน้าเมื่อร่างสูงสง่าของคีย์ก้าวเดินออกมาจากปากทางพูดดันเจี้ยนอย่างช้าๆ พร้อมกับรินที่เดินเคียงข้างมาด้วยรอยยิ้มแห่งความภาคภูมิใจ คีย์ปัดฝุ่นที่หัวไหล่เบาๆ สายตาคมกริบกวาดมองธันวาที่กำลังตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว ก่อนที่ชายหนุ่มจะยกข้อมือขึ้นแตะนาฬิกาอัจฉริยะ เสียงแจ้งเตือนการโอนเงินจำนวนมหาศาลก็ดังขึ้นก้องโถงต้อนรับ พร้อมๆ กับฝูงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวนับสิบลำที่บินแหวกน่านฟ้าลงมาจอดสนิทล้อมรอบพื้นที่กิลด์ของธันวาในพริบตา ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนผลงานของกิลด์มาสเตอร์เอสด้วยดีเสมอมาครับ
สารจากนักเขียน (กิลด์มาสเตอร์เอส)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ล็อกอินวันแรก ระบบเปย์คลั่งสั่งให้ผมเป็นเจ้าของโลก นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%