เสียงกระแทกของแฟ้มเอกสารหนาปึกบนโต๊ะกระจกนิรภัยดังสนั่น สะท้อนก้องไปทั่วห้องประชุมใหญ่ของบริษัทที่กำลังสั่นคลอน ธันวาผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ริมฝีปากหยักยิ้มเยาะเย้ยจนแทบฉีกถึงใบหู สายตาดุดันกวาดมองพนักงานนับชีวิตที่กำลังก้มหน้าคุดคู้ด้วยความหวาดกลัว ก่อนจะมาหยุดนิ่งที่ร่างของชายหนุ่มและหญิงสาวที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม
"หมดเวลาเล่นสนุกแล้วครับคุณคีย์... และคุณริน"
เสียงหัวeวเราะในลำคอของธันวาเต็มไปด้วยความลำพองใจ เขาประสานมือเข้าหากัน นัยน์ตาส่อแววเหยียดหยามอย่างไม่คิดจะปิดบัง "หุ้นส่วนเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ในมือผมตอนนี้ มีค่าพอที่จะกวาดบริษัทกระจอกๆ นี้ลงถังขยะได้ภายในพริบตาเดียว คุณจะเลือกเซ็นใบลาออกแล้วเดินออกไปอย่างหมาจนตรอก หรือจะให้ผมไล่ออกด้วยข้อหาทุจริตจนไม่มีแผ่นดินจะซุกหัวนอน?"
รินสะดุ้งเฮือก มือเรียวบางที่กำแฟ้มงบการเงินอยู่สั่นเทาเล็กน้อย เธอเม้มริมฝีปากแน่นจนแทบไม่มีสีเลือด แม้ในใจจะหวาดกลัวกับอำนาจมืดเงินตราของธันวา แต่เธอกลับขยับตัวลุกขึ้นยืนบังด้านหน้าของคีย์ไว้ครึ่งหนึ่ง สายตาแน่วแน่ไม่มีความเกรงกลัวเจือปน "คุณธันวาคะ... เอ้ย... คุณธันวาครับ! การกระทำของคุณมันผิดกฎหมาย เรามีหลักฐานการฮุบหุ้นที่ไม่โปร่งใส คุณไม่มีสิทธิ์ไล่พวกเราออก!"
"กฎหมายเหรอ?" ธันวาหัวเราะลั่นห้อง "ในโลกนี้ กฎหมายก็เหมือนกระดาษชำระสำหรับคนที่มีเงินมากกว่าอย่างฉันนี่แหละริน! เธอนี่มันโง่เง่าจริงๆ ที่ยอมทิ้งอนาคตกับฉันมาจมปลักอยู่กับไอ้เศษสวะกระเป๋าแบนคนนี้ สมน้ำหน้า... วันนี้แหละคือจุดจบของพวกแก!"
บรรยากาศในห้องประชุมกดดันจนแทบหายใจไม่ออก พนักงานหลายคนเบือนหน้าหนีด้วยความสงสาร ขณะที่บางคนแอบยิ้มเยาะรอซ้ำเติม ความเงียบงันเข้าปกคลุมชั่วขณะ... ยกเว้นแต่ชายหนุ่มที่นั่งไขว่ห้างอยู่เบื้องหลังริน
คีย์ยังคงนิ่งสงบ สีหน้าของเขาเรียบเฉยราวกระจกเงาไร้คลื่นลม มือข้างหนึ่งเคาะโต๊ะเป็นจังหวะช้าๆ ทว่ามั่นคง เขาลุกขึ้นยืนช้าๆ ปัดฝุ่นที่ไม่มีอยู่จริงบนปกเสื้อสูทราคาแพง ก่อนจะก้าวออกมายืนเคียงข้างริน พร้อมกับเอื้อมมือไปกุมมือเรียวที่กำลังสั่นเทาของเธอไว้เบาๆ ความอบอุ่นจากฝ่ามือของเขาแผ่ซ่านเข้าสู่หัวใจของหญิงสาว ทำให้รินหันมาสบตาเขา และพบแต่ความมั่นใจอันไร้ขีดจำกัดสะท้อนอยู่ในนัยน์ตาสีนิลคู่นั้น
"พูดจบหรือยังครับ... ธันวา"
เสียงทุ้มนุ่มแต่เยือกเย็นจนน่าขนลุกเอ่ยขึ้น คีย์ไม่ได้แสดงอาการโกรธเกรี้ยวเลยแม้แต่น้อย รอยยิ้มที่มุมปากของเขากลับเต็มไปด้วยความเย้ยหยันที่เหนือกว่า "คุณคิดว่าเงินมูลค่าไม่กี่ร้อยล้านของคุณ ทำให้คุณเป็นเจ้าของโลกใบนี้ได้แล้วอย่างนั้นหรือครับ?"
"แก!" ธันวาหน้าตึงขึ้นมาทันทีเมื่อเจอสายตาที่มองมาเหมือนมองมดปลวก "ไอ้จนตรอก! ปากดีไปเถอะ อีกสามวินาทีข้างหน้า บริษัทนี้และทรัพย์สินทั้งหมดของแกจะถูกยึดเป็นของฉัน!"
[ติ๊ง! ตรวจพบเงื่อนไขพิเศษ: ความกดดันถึงขีดสุดในโลกความเป็นจริง]
[ระบบปลดล็อกฟีเจอร์ใหม่: 'การซื้อความสามารถพิเศษในโลกจริง' (Real-World Ability Acquisition Module) สำเร็จ!]
[ท่านสามารถใช้เงินสดในระบบเพื่อซื้อทักษะ ข้อมูลลับ หรืออำนาจเหนือมนุษย์มาครอบครองได้ทันทีอย่างไร้ขีดจำกัด]
เสียงแจ้งเตือนจักรกลอันเย็นชาดังขึ้นในห้วงความคิดของคีย์ มุมปากของชายหนุ่มกระตุกยิ้มขึ้นเล็กน้อย นี่คือสิ่งที่เขารอคอย... การเล่นสนุกกับเด็กอมมือมันน่าเบื่อเกินไปแล้ว ถึงเวลาจบเกมเสียที
"ระบบ... ซื้อสิทธิ์ขาดเหนือกลุ่มบริษัทธนandวาก루ปทั้งหมด รวมถึงอายัดบัญชีส่วนตัวของธันวา ณ วินาทีนี้" คีย์กระซิบสั่งการในใจด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
[ชำระเงินสำเร็จ: 15,000,000,000 บาท (สหมูลค่าความมั่งคั่งระดับ S-Class)]
[ดำเนินการเสร็จสิ้น: หุ้นทั้งหมดของธันวาถูกโอนย้ายเข้าสู่บัญชีของท่านโดยสมบูรณ์]
เพล้ง!
เสียงโทรศัพท์มือถือราคาแพงในมือของธันวาร่วงหล่นลงกระแทกพื้นหน้าจอแตกละเอียด ทันทีที่เสียงแจ้งเตือนจากธนาคารกลางและตลาดหลักทรัพย์ดังขึ้นพร้อมกันในสมาร์ทโฟนของทุกคนในห้องประชุม หน้าจอของพนักงานทุกคนปรากฏตัวเลขสีแดงฉาน และประกาศิตจากการตลาดหลักทรัพย์ระบุชัดเจนว่า ผู้ถือหุ้นใหญ่ที่สุดและอำนาจเบ็ดเสร็จเด็ดขาดของกลุ่มธนวารุสได้เปลี่ยนมือไปแล้ว... ไปสู่ชื่อของ "คีย์" แต่เพียงผู้เดียว
สีหน้าของธันวาเปลี่ยนจากความลำพองกลายเป็นซีดเผือดราวกับกระดาษ ไร้สีเลือด ดวงเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงจนลูกตาแทบหลุดออกมา เขาส่ายหน้าอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง "ะ... เป็นไปไม่ได้! นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน! ฉันมีเงินพันล้าน! ฉันคือผู้ชนะ!"
รินอ้าปากค้าง ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างด้วยความตะลึงพรึงเพริด เธอหันมามองหน้าคีย์สลับกับหน้าจอโทรศัพท์ของตัวเองที่แสดงผลกำไรและอำนาจบริหารที่ถูกส่งต่อมาที่พวกเขา หัวใจของเธอเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นและความภาคภูมิใจ
คีย์ก้าวเท้าเข้าไปหาธันวาที่กำลังเข่าอ่อนทรุดลงไปกองกับพื้น ชายหนุ่มโน้มตัวลงกระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงสุภาพทว่าแฝงด้วยความเฉียบขาดที่กดดันจนธันวาแทบหายใจไม่ออก
"โลกใบนี้ไม่ได้เป็นของคุณหรอกครับธันวา... แต่มันเป็นของผมตั้งแต่วินาทีแรกที่ผมล็อกอินเข้ามาแล้วต่างหาก"
คีย์เหยียดตัวขึ้นเต็มความสูง สายตากวาดมองไปยังเหล่าผู้บริหารที่เคยเลียแข้งเลียขาธันวา ทุกคนต่างพากันคุกเข่าลงกับพื้นด้วยความหวาดกลัว ร่างกายสั่นเทาไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าสบตา
ทว่า ในจังหวะที่ความเงียบงันและความพ่ายแพ้กำลังแผ่ซ่ายไปทั่วห้องนั้นเอง หน้าจอโฮโลแกรมส่วนตัวของคีย์ก็สว่างวาบขึ้นมาอีกครั้งด้วยแสงสีแดงฉาน พร้อมกับข้อความเตือนภัยฉุกเฉินจากระบบที่ทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของคีย์ต้องชะงักลง
[คำเตือนระดับวิกฤต: ตรวจพบการแทรกแซงจาก 'ผู้เล่นนิรนาม' ภายนอกระบบ]
[เป้าหมายกำลังพุ่งตรงมายังตำแหน่งของคุณ... และบุคคลที่อยู่เบื้องหลังการล่มสลายครั้งนี้ ไม่ใช่แค่ธันวา แต่คือ...]
ประตูกระจกนิรภัยด้านหลังห้องประชุมระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ ด้วยแรงกระแทกมหาศาล พร้อมกับร่างเงาดำทมิฬในชุดสูทรisงทหารราบที่ก้าวเท้าเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเย็นยะเยือก และเสียงปรบมือช้าๆ ที่ดังขึ้นท่ามกลางเศษกระจกที่โปรยปราย
ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนผลงานของกิลด์มาสเตอร์เอสด้วยดีเสมอมาครับ
ล็อกอินวันแรก ระบบเปย์คลั่งสั่งให้ผมเป็นเจ้าของโลก•ตอนที่ 22
อัพเกรดระบบเลเวลสูงสุด
ผลงานโดย กิลด์มาสเตอร์เอส
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (กิลด์มาสเตอร์เอส)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ล็อกอินวันแรก ระบบเปย์คลั่งสั่งให้ผมเป็นเจ้าของโลก นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!