ข่าวลือสะเทือนเซิร์ฟเวอร์

หน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้าผมสั่นกระตุกไม่หยุด ข้อความแจ้งเตือนระบบที่ถูกตั้งค่าไว้ให้ซ่อน ปัจจุบันกลับเด้งขึ้นมาซ้อนทับกันเป็นพรืดราวกับพายุฝนดิจิทัล *[ระบบ: ผู้เล่น ‘Korn’ ถูกกล่าวถึงในบอร์ดสนทษากลางมากกว่า 50,000 ครั้งในรอบ 6 ชั่วโมง]* *[ระบบ: ฉายาใหม่ ‘นักคำนวณเงา’ ถูกบันทึกเข้าสู่หอเกียรติยศเซิร์ฟเวอร์หลัก]* *[ระบบ: คำขอเป็นเพื่อนถูกส่งเข้ามา 3,412 คำขอภายใน 10 นาที]* ผมถอนหายใจออกมาเบาๆ พลางเลื่อนมือไปปิดระบบแจ้งเตือนที่น่าปวดหัวนั้น ทว่ามันสายเกินไปเสียแล้ว เมื่อวานนี้... หรือจะเรียกว่าการลงดันเจี้ยนลับ ‘ซากปรักหักพังแห่งอาเซอร์ร็อธ’ ร่วมกับรินเมื่อคืนก่อน กลายเป็นชนวนระเบิดครั้งใหญ่ที่สั่นสะเทือนไปทั้งคอมมูนิตี้ของเกม VRMMO *‘Mythos Online’* ภาพจำของคทาเวทมนตร์สีครามที่รินเหวี่ยงออกไปอย่างสง่างาม ผสมผสานกับการคำนวณระยะเวลาคูล다운และจุดอ่อนของบอสที่ผมป้อนข้อมูลผ่านแชทลับแบบเรียลไทม์ กลายเป็นคลิปไฮไลต์ความยาวสามนาทีที่มียอดวิวทะยานแตะหลักล้านภายในข้ามคืน บอร์ดสนทนาทุกสำนักต่างขุดคุ้ยตัวตนของ ‘คู่หูลึกลับ’ ที่ไร้ชื่อกิลด์แต่กลับโค่นบอสระดับตำนานลงได้ด้วยแผนการรบเพียงหน้ากระดาษเดียว "นายทำหน้าเครียดอีกแล้วนะ กรณ์" เสียงหวานคุ้นเคยดังขึ้นพร้อมกับกลิ่นหอมอ่อนๆ ของกาแฟคั่วบด รินในชุดเสื้อกันหนาวไหมพรมสีครีมตัวหลวมเดินถือแก้วกระดาษสองแก้วเข้ามาในร้านกาแฟใต้หอพัก เธอนั่งลงตรงข้ามผม ดวงตากลมโตภายใต้กรอบแว่นใสฉายแววระยิบระยับด้วยความสนุกสนาน เธอไม่ได้ดูเดือดร้อนเลยสักนิดกับสถานการณ์ที่ชื่อของเธอกำลังติดเทรนด์อันดับหนึ่งร่วมกับผม ผมปัดหน้าจอโฮโลแกรมให้พ้นจากสายตาของเธอ ก่อนจะรับแก้วกาแฟมาถือไว้ "รุ่นพี่ไม่ควรปลีกตัวออกมาเดินลอยชายในช่วงเวลานี้เลยนะครับ ตอนนี้หน้ากิลด์เฮาส์ของ ‘Eclipse’ คงถูกผู้เล่นนับร้อยไปยืนอออกันเรียบร้อยแล้ว" รินหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เธอจิบกาแฟร้อนก่อนจะวางลงบนโต๊ะไม้ เสียงกระแทกเบาๆ นั้นสะท้อนความมั่นใจในแบบฉบับของกิลด์มาสเตอร์ผู้ไม่เคยเกรงกลัวใคร "ก็ปล่อยให้พวกเขารอก2สิคะ... เอ๊ย... ปล่อยให้พวกเขารอไปสิครับ" เธอกะพริบตาปริบๆ รีบแก้คำพูดเมื่อเผลอใช้น้ำเสียงคุ้นชิน ทำเอาผมเกือบหลุดยิ้มออกมากับความโก๊ะที่ถูกซ่อนไว้ภายใต้มาดนิ่ง "ผมไม่ได้ล้อเล่นนะครับ" ผมส่ายหัวอย่างระอา "การที่เราจู่ๆ ก็โผล่ไปล้มบอสที่กิลด์ใหญ่อย่าง ‘Valhalla’ พยายามมาสามเดือนโดยไม่สำเร็จ ทำให้สมดุลอำนาจในเซิร์ฟเวอร์สั่นคลอน ตอนนี้พวกเขากำลังมองว่าเราเป็นภัยคุกคาม" รินวางศอกลงบนโต๊ะโน้มตัวเข้ามาใกล้ ชิดเสียจนผมได้กลิ่นจางๆ ของแชมพูเด็กจากเส้นผมของเธอ ดวงตาคู่สวยคู่นั้นมองตรงเข้ามาในตาผม "แล้วไงล่ะคะ... เอ๊ย... แล้วยังไงล่ะครับ? หรือว่านายกลัว?" คำถามนั้นไม่ใช่การเยาะเย้ย แต่มันคือการท้าทายที่เต็มไปด้วยความเชื่อมั่น รินไม่ได้สนใจชื่อเสียงหรือแรงก์กิ้ง เธอกำลังสนุกกับการได้เล่นเกมในแบบที่เธอต้องการ และบังเอิญว่า... การมีผมคอยคำนวณกลยุทธ์ให้อยู่เบื้องหลัง มันทำให้เธอกล้าที่จะท้าทายกฎเกณฑ์เดิมๆ ของเกมนี้ "ผมไม่ได้กลัวครับ" ผมสบตากับเธออย่างไม่หลบเลี่ยง "แค่ขี้เกียจรับมือกับความวุ่นวายที่จะตามมาต่างหาก การเป็นจุดสนใจหมายถึงการสูญเสียอิสระในการใช้ชีวิตโลว์โปรไฟล์ที่ผมอุตส่าห์สร้างมาสามปี" รินยิ้มกริ่ม รอยยิ้มที่ทำให้บรรยากาศรอบตัวสว่างไสวขึ้นอย่างประหลาด "สายไปแล้วล่ะกรณ์... นายดูนี่สิ" เธอแตะเบาๆ ที่อากาศเพื่อดึงหน้าต่างระบบส่วนตัวของเธอขึ้นมาโชว์ให้ผมเห็น *[ระบบ: กิลด์ ‘Eclipse’ ได้รับคำท้าประลองจากกิลด์ ‘Iron Blood’ แบบเดิมพันอาณาเขตในวันเสาร์นี้]* ผมหรี่ตาลงทันที สมองเริ่มคำนวณความเป็นไปได้และผลลัพธ์ที่จะตามมาอย่างรวดเร็ว กิลด์ ‘Iron Blood’ เป็นกิลด์สายต่อสู้แถวหน้าที่มีเงินทุนหนาและขึ้นชื่อเรื่องการเล่นสกปรก การที่พวกเขาส่งคำท้าประลองมาทันทีที่ชื่อของผมและรินโด่งดัง ไม่ใช่เรื่องบังเอิญอย่างแน่นอน พวกเขาต้องการพิสูจน์ว่าชัยชนะของเราเมื่อคืนเป็นเพียงแค่ฟลุก หรือไม่ก็ต้องการเหยียบย่ำพวกเราเพื่อกู้หน้ากากิลด์ใหญ่ที่เสียไป "พวกมันฉลาดมาก" ผมพึมพำ "เลือกท้าประลองในรูปแบบ ‘Guild War 5v5’ ซึ่งบังคับให้เราต้องหาคนเพิ่มอีกสามคน ทั้งที่กิลด์ของรุ่นพี่มีสมาชิกหลักแค่เราสองคนในตอนนี้" "แต่ระบบไม่ได้จำกัดว่าต้องเป็นคนในกิลด์นี่คะ... เอ๊ย... นี่ครับ" รินยักิ้วอย่างเจ้าเล่ห์ "นายลืมไปแล้วเหรอว่าในฐานะกิลด์มาสเตอร์ ฉันมีสิทธิ์ดึงผู้เล่นอิสระคนไหนก็ได้เข้าร่วมทีมเฉพาะกิจ" ผมมองหน้าเธออย่างพิจารณา "รุ่นพี่มีตัวเลือกในใจแล้ว?" "มีสิคะ... เอ๊ย... มีสิครับ" รินพยักหน้ารับ รอยยิ้มซุกซนปรากฏขึ้นที่มุมปาก "แถมยังเป็นคนที้ก,ณคาดไม่ถึงด้วย... อ๊ะ! ดูนั่นสิคะ... เอ๊ย... ดูนั่นสิครับ!" เธอยื่นนิ้วเรียวชี้ไปยังหน้าจอสาธารณะของร้านกาแฟ ซึ่งฉายภาพถ่ายทอดสดจากบอร์ดสนทนากลาง หน้าจอขนาดใหญ่กำลังประกาศรายชื่อแขกรับเชิญพิเศษที่เพิ่งบินข้ามเซิร์ฟเวอร์มาจากแดนเหนือ ผู้เล่นในชุดเกราะสีเงินยวงสะท้อนแสงประหลาด พร้อมด้วยฉายาที่ทำให้ผู้เล่นทั้งร้านต้องสูดปากด้วยความตกใจ *[ผู้เล่น: ‘Zenith’ เทพกระบี่ไร้พ่าย ปรากฏตัว ณ เมืองหลวงแห่งเซิร์ฟเวอร์หลัก!]* ผมเบิกตากว้างเล็กน้อย นี่มันเกินกว่าที่คาดการณ์ไว้มาก เทพกระบี่ไร้พ่ายผู้สันโดษและไม่เคยเข้าร่วมกับกิลด์ใด ทำไมถึงเดินทางมาที่นี่ในช่วงเวลาที่ละเอียดอ่อนแบบนี้? รินหัวเราะคิกคักอย่างอารมณ์ดี เธอหยิบแก้วกาแฟขึ้นมาจิบอีกครั้งก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าสร้างความสั่นสะเทือนให้หัวใจผมยิ่งกว่าเดิม "ยินดีต้อนรับสู่ความวุ่นวายอย่างเต็มรูปแบบนะกรณ์... เพราะดูเหมือนว่า ‘เพื่อนร่วมทีม’ คนแรกของเรา จะมาถึงเร็วกว่าที่คิดเสียอีก" เสียงฝีเท้าหนักแน่นก้าวเข้ามาในร้านกาแฟ พร้อมกับเงาร่างสูงใหญ่ที่ทาบทับลงบนโต๊ะของเรา ผมเงยหน้าขึ้นสบตากับผู้มาใหม่ รอยยิ้มเย็นเยียบที่มุมปากของอีกฝ่ายทำให้รู้ทันทีว่า... เกมกระดานนี้ ได้เปลี่ยนจากเกมสนุกๆ กลายเป็นสงครามที่เดิมพันด้วยศักดิ์ศรีไปเสียแล้ว * * * ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอด ณ ที่นี้ด้วยนะครับ