ความผิดพลาดชั่วข้ามคืน

กลิ่นอายจางๆ ของแอลกอฮอล์ราคาแพงยังคงลอยวนอยู่ในอากาศ ผสมผสานกับกลิ่นน้ำหอมฟلอร์alที่คุ้นจมูกจนน่าหงุดหงิด พฤกษ์ขมวดคิ้วมุ่นทันทีที่เปลือกตาหนาขยับไหว ความปวดหนึบแล่นริ้วขึ้นมาจากขมับทั้งสองข้างราวกับมีใครเอาค้อนมาทุบซ้ำๆ ร่างสูงใหญ่พยายามจะยกมือขึ้นนวดขมับเพื่อบรรเทาอาการเค้นสมอง แต่กลับพบว่าท่อนแขนของตนเองถูกทับไว้ด้วยน้ำหนักบางอย่าง น้ำหนักที่อุ่นและนุ่มนวลอย่างประหลาด ดวงตาคมกริบที่มักจะเฉียบขาดในโลกธุรกิจค่อยๆ ปรับโฟกัสท่ามกลางแสงสลัวของห้องนอนที่ไม่คุ้นตา สิ่งแรกที่ตกกระทบการมองเห็นไม่ใช่เพดานห้องชุดสุดหรูของตัวเอง แต่เป็นเรือนผมยาวสลวยสีน้ำตาลเข้มที่กระจายตัวอยู่บนหมอนใบข้างๆ และเมื่อเลื่อนสายตาลงมา... ลมหายใจของประธานหนุ่มไฟแรงก็สะดุดกึกทันที พิมพ์มาดา ผู้หญิงที่เขาเพิ่งปะทะฝีปากกันอย่างดุเดือดเมื่อคืนในงานฉลองโปรเจกต์ร้อยล้าน กำลังนอนหลับพริ้มอยู่เคียงข้างเขา ลมหายใจสม่ำเสมอเป่ารดอยู่บริเวณต้นอกผ่านเนื้อผ้าเชิ้ตยับยู่ยี่ และที่แย่ไปกว่านั้น... แขนเรียวเสลาข้างหนึ่งของเธอกำลังพาดกอดเอวสอบของเขาไว้ราวกับหมอนข้างคู่ใจ "ให้ตายสิ..." พฤกษ์สบดลพึมพำในลำคอด้วยน้ำเสียงแหบพร่า พยายามขยับตัวถอยหลังอย่างระมัดระวังที่สุดเพื่อไม่ให้ปลุกร่างบางให้ตื่นขึ้นมา แต่ทว่า ความเคลื่อนไหวเพียงนิดเดียวกลับทำให้กระดาษแผ่นหนึ่งที่ร่วงหล่นอยู่ข้างเตียงสะดุดสายตา เอกสารสีขาวครีม พับครึ่งอย่างลวกๆ มีตราประทับสีแดงสดสะท้อนเข้ากับแสงไฟรำไร ความรู้สึกเย็นวาบแล่นพล่านจากปลายนิ้วขึ้นมาถึงหัวใจ พฤกษ์ค่อยๆ ใช้มืออีกข้างเอื้อมไปหยิบกระดาษแผ่นนั้นขึ้นมาด้วยหัวใจที่เต้นรัวผิดจังหวะ และทันทีที่กางมันออกอ่าน ดวงตาคมก็เบิกกว้างขึ้นอย่างไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง *ใบสำคัญแสดงการสมรส* ไม่ใช่แค่กระดาษธรรมดา แต่ชื่อที่ปรากฏหราอยู่บนนั้นคือชื่อของเขา... พฤกษ์ ภัทรบริบูรณ์ และเธอก็คือ... พิมพ์มาดา วงศ์สุริยะ พร้อมลายเซ็นที่คุ้นตาของทั้งคู่ตวัดลงชื่อไว้อย่างชัดเจน แม้ลายเส้นจะดูโคลงเคลงคล้ายคนเขียนจะควบคุมสติไม่อยู่ก็ตามที แต่มันก็สมบูรณ์แบบพอที่จะทำให้สถานะทางกฎหมายของเขากลายเป็น "คนมีภรรยาแล้ว" ภายในชั่วข้ามคืน "นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันวะเนี่ย..." พฤกษ์ขบกรามแน่นจนสันนูนขึ้นมา ความทรงจำเมื่อคืนขาดหายเป็นช่วงๆ จำได้แค่ความหงุดหงิดที่โดนยัยตัวแสบพูดจายียวนกวนประสาทในงานเลี้ยง จำได้ว่ามีการท้าทายกันเรื่องความกล้า และจำได้รางๆ ว่าพวกเขาหิ้วปีกกันมาที่โรงแรมแห่งนี้เพื่อเคลียร์เรื่องบ้าๆ บางอย่าง แต่ไม่เคยคิดเลยว่าความประชดประชันในคืนนั้นจะกลายมาเป็นบ่วงรัดคอที่แน่นหนาขนาดนี้ ในขณะที่สมองกำลังประมวลผลด้วยความเร็วสูง ร่างบางที่นอนนิ่งอยู่ข้างกายก็เริ่มขยับตัว พิมพ์มาดาสส่งเสียงครางอือในลำคออย่างขัดใจ เปลือกตาบางกะพริบถี่ๆ เพื่อปรับรับแสงก่อนจะค่อยๆ ลืมตาขึ้น ดวงตากลมโตคู่สวยที่มักจะฉายแววท้าทายและเจ้าเล่ห์ตลอดเวลา ปรากฏร่องรอยของความงงงวยระคนมึนงงชั่วขณะ ก่อนที่สติทั้งหมดจะกลับคืนมาเมื่อเธอเงยหน้าขึ้นสบตากับใบหน้าบึ้งตึงที่อยู่ห่างกันเพียงคืบ ความเงียบงันปกคลุมห้องนอนชั่วขณะ ไม่มีใครปริปากพูดอะไรออกมา พิมพ์มาดาชะงักค้างไปในท่าทางนั้น เธอกวาดสายตามองใบหน้าเคร่งเครียดของพฤกษ์ สลับกับกระดาษใบทะเบียนสมรสในมือหนาที่สั่นเทาเล็กน้อยด้วยความโกรธ ริมฝีปากอิบอิ่มเม้มเข้าหากันแน่น ก่อนที่เจ้าตัวจะค่อยๆ ดึงมือที่พาดเอวเขาอยู่ออกอย่างรวดเร็วราวกับโดนของร้อน พร้อมกับดีดตัวลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียงด้วยท่าทีที่พยายามตั้งสติให้มั่นคงที่สุด แม้ว่าผมเผ้าจะยุ่งเหยิงและเสื้อผ้าจะหลุดลุ่ยไปบ้างก็ตาม "อรุณสวัสดิ์ค่ะ... ท่านประธาน" เสียงหวานติดจะแหบพร่าเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่พยายามดึงความกวนประสาทกลับมากลบเกลื่อนความตกใจ รอยยิ้มมุมปากถูกจุดขึ้นบางเบา แม้ดวงตาจะไหววูบไปชั่วขณะก็ตาม "ดูท่าทางคุณจะตื่นเต้นกับของขวัญชิ้นแรกของวันนี้นะคะ" "พิมพ์มาดา!" พฤกษ์กัดฟันกรอด ขว้างใบทะเบียนสมรสปลอมๆ (หรืออาจจะจริงในทางกฎหมาย) ลงบนเตียงนอนอย่างแรง ดวงตาสีเข้มวาวโรจน์ด้วยความโกรธจัดจนน่ากลัว "เธอเล่นบ้าอะไรของเธอ! นี่มันหมายความว่ายังไง อธิบายมาเดี๋ยวนี้เลยนะ!" "อุ๊ย เสียงดังจังเลยค่ะ หัวฉันยิ่งปวดๆ อยู่ด้วยนะ" นางเอกสาวแกล้งยกมือขึ้นนวดขมับตัวเองบ้าง ใบหน้าสวยเชิดขึ้นอย่างไม่ยอมก้มหัวให้ "จะโวยวายทำไมล่ะคะ ก็ในเมื่อคุณเป็นคนท้าฉันเองว่า *'แน่จริงก็เซ็นสิ กล้าหรือเปล่าล่ะแม่ตัวแสบ'* จำไม่ได้หรือไงคะ หรือว่าความจำเสื่อมเพราะฤทธิ์เหล้าไปแล้วล่ะ?" "ฉันไม่ได้หมายความถึงเรื่องแต่งงานแบบเด็กเล่นปัญญาอ่อนแบบนี้!" พฤกษ์ขยับตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างกายกำยำภายใต้เสื้อเชิ้ตยับๆ ยิ่งทำให้บรรยากาศรอบตัวกดดันและน่าเกรงขามขึ้นเป็นทวีคูณ เขาก้าวเข้าไปประชิดเตียงนอน ก้มลงมองหญิงสาวด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยเพลิงโทสะ "เธอเอาสมองส่วนไหนคิด ถึงได้ลากฉันมาจดทะเบียนสมรสบ้าๆ นี่ฮะ ถ้ารู้ถึงหูสื่อหรือบอร์ดบริหารขึ้นมา ชีวิตการทำงานของเธอจบเห่แน่!" "แล้วคิดว่าฉันแคร์เหรอคะ?" พิมพ์มาดาเชิดหน้าสู้ สายตากลมโตจ้องมองกลับมาอย่างไม่มีทีท่าว่าจะหวาดกลัว แม้หัวใจจะเต้นแรงไม่เป็นจังหวะจากระยะห่างที่ใกล้เกินไปก็ตาม เธอแกล้งทำเป็นยักไหล่อย่างไม่ี่แยแส "ในเมื่อคุณอยากท้าทายฉันเอง ฉันก็แค่สนองนีดให้คุณเท่านั้น... อีกอย่าง คนที่เดือดร้อนไม่ใช่แค่ฉันคนเดียวนะคะ ประธานพฤกษ์ผู้แสนเพอร์เฟกต์ มีชื่อพ่วงติดอยู่กับผู้หญิงร้ายกาจอย่างฉันในทะเบียนสมรสเนี่ย คิดว่าใครจะเสียหายมากกว่ากันล่ะ?" คำพูดจี้จุดและการลอยหน้าลอยตานั้นทำให้พฤกษ์แทบคลั่ง มือหนาเอื้อมไปคว้าคางมนของเธอไว้ด้วยความหมั่นไส้ระคนเกรี้ยวกราด บีบเบาๆ พอให้เธอหยุดพูดจายียวนกวนประสาท "ปากดีนักนะ... คิดว่าฉันจะปล่อยเธอไปง่ายๆ งั้นเหรอ?" พฤกษ์โน้มใบหน้าลงไปกระซิบชิดริมฝีปากอิบอิ่ม ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดแก้มใสจนพิมพ์มาดาสลัดสายตาหนีแทบไม่ทัน หัวใจเจ้ากรรมเริ่มเต้นรัวระรัวจนเธอกลัวว่าอีกฝ่ายจะได้ยินเสียงมัน "ในเมื่ออยากลองดีนัก ฉันจะทำให้เธอกลายเป็นคนเซ็นใบหย่าแทบไม่ทันเลยคอยดู!" พิมพ์มาดาใจกระตุกวูบกับแววตาคลั่งรักที่แฝงอยู่ภายใต้ความโกรธเกรี้ยวของเขา แต่เธอก็ยังคงฝืนยิ้มท้าทายกลับไป "เชิญเลยค่ะ ถ้าคิดว่าทำได้..." ทว่า ก่อนที่สงครามประสาทระหว่างคนทั้งคู่จะดำเนินไปมากกว่านั้น เสียงกริ่งหน้าห้องพักก็ดังขึ้นแทรกบรรยากาศตึงเครียดเสียก่อน *ติ๊งต่อง!* ทั้งพฤกษ์และพิมพ์มาดาชะงักกึก หันไปมองทางประตูห้องพร้อมกันด้วยความแปลกใจ ในยามวิกาล... เอ๊ย เช้าตรู่แบบนี้ จะมีใครมาหาพวกเขาที่ห้องพักส่วนตัวแห่งนี้กัน? พฤกษ์ปล่อยมือจากคางของหญิงสาวอย่างไม่สบอารมณ์ เขาสบถเบาๆ ในลำคอ ก่อนจะหันหลังเดินไปหยิบกางเกงมาสวมลวกๆ แล้วก้าวยาวๆ ไปที่ประตูหน้าห้องด้วยความหงุดหงิดที่สะสมมาตั้งแต่ตื่นนอน มือหนากระชากเปิดประตูออกอย่างแรง หวังจะไล่ตะردแขกไม่ได้รับเชิญให้พ้นทาง แต่แล้ว... คำพูดทั้งหมดก็กลืนหายไปในลำคอทันที เมื่อพบว่าผู้ที่ยืนยิ้มร่าอยู่หน้าห้องพร้อมกับช่อดอกไม้ในมือคือใคร "เซอร์ไพรส์! โทษทีนะพฤกษ์ พอดีฉันผ่านมาแถวนี้ เลยแวะเอาเอกสารโปรเจกต์มาให้... เอ๊ะ หรือว่าฉันมารบกวนเวลาส่วนตัวของนายกับใครหรือเปล่าเนี่ย?" ธนัตถ์ เพื่อนสนิทมิตรสหายผู้กุมตำแหน่งคู่แข่งคนสำคัญในทุกๆ เรื่อง เอ่ยทักด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม ก่อนที่สายตาคมกริบของธนัตถ์จะเหลือบมองข้ามไหล่ของพฤกษ์เข้าไปด้านในห้อง... และหยุดนิ่งอยู่ที่ร่างบางของพิมพ์มาดา ซึ่งกำลังนั่งกอดอกมองตรงมาที่พวกเขาด้วยสีหน้าตกใจไม่แพ้กัน ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปในความสัมพันธ์สุดแซ่บนี้ด้วยกันนะครับ --- ดันเจี้ยนมาสเตอร์ลึกลับ