"ถ้าก้าวเข้ามาอีกก้าวเดียว ฉันจะถือว่าคุณเป็นผู้บุกรุก และกระเป๋าเอกสารใบนี้จะไม่ได้อยู่ในสภาพที่สมบูรณ์อีกต่อไปค่ะ"
เสียงของรินรดาเฉียบคมและนิ่งสนิท ท่าความมืดมิดที่โรยตัวลงมาปกคลุมทั่วทั้งเพนท์เฮาส์หรูหราจนมองไม่เห็นแม้แต่ปลายนิ้วของตัวเอง หูของเธอกำลังประมวลผลเสียงฝีเท้าที่ย่างสามขุมเข้ามาอย่างใจเย็น เสียงรองหนังราคาแพงกระทบพื้นหินอ่อนเป็นจังหวะที่จงใจกดดันประสาทสัมผัสทุกส่วนในร่างกายให้ตื่นตัวถึงขีดสุด
ความมืดไม่ใช่สิ่งน่ากลัวสำหรับทนายความสาวผู้ผ่านสังเวียนคดีหมิ่นเหงาและเกมอำนาจมาโชกโชน แต่การที่ไฟดับลงอย่างไร้สาเหตุหลังเสียงล็อกประตูด้านนอกดังขึ้นเมื่อครู่ มันคือสัญญาณเตือนภัยที่ชัดเจนว่า "กับดัก" ได้ถูกปิดตายลงแล้ว
"คุณคิดว่าเอกสารในกระเป๋าใบนั้น จะมีค่ามากกว่าความปลอดภัยของตัวคุณเองในเวลานี้จริงๆ หรือครับ รินรดา"
เสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยดังขึ้นจากมุมมืดเบื้องหน้า ห่างออกไปไม่ถึงสามก้าว รอยยิ้มหยันที่เธอจินตนาการได้ทันทีจากน้ำเสียงนั้นทำให้รินรดากัดฟันกรอด ธาม... ผู้ชายที่มักจะปรากฏตัวในเวลาที่เธอคาดไม่ถึง และมักจะถือไพ่เหนือกว่าเสมอแม้ในสถานการณ์ที่ย่ำแย่ที่สุด
"ถอยไปค่ะ ธาม อย่ามาเล่นเกมสติปัญญาบ้าๆ ในเวลาแบบนี้ ไฟฟ้าดับ ท่ามกลางงานเลี้ยงการกุศลชั้นนำด้านล่าง... คุณก็รู้ว่าใครบางคนกำลังพยายามเก็บกวาดหลักฐาน และคุณก็เลือกที่จะมาโผล่อยู่ตรงนี้แทนที่จะช่วยฉันหาทางออก" รินรดาตวัดเสียงกลับอย่างไม่เกรงกลัว แม้หัวใจในอกจะเต้นรัวด้วยความระแวง
"บางที... การหาทางออกที่ดีที่สุดในสถานการณ์คับขัน อาจไม่ใช่การวิ่งหนีออกไปเผชิญหน้ากับสิงสาราสัตว์ข้างนอก แต่มันคือการหาที่หลบภัยที่ปลอดภัยที่สุดต่างหากล่ะครับ"
สิ้นเสียงนั้น มือหนาของเขาก็คว้าเข้าที่ข้อศอกของเธออย่างรวดเร็วและแม่นยำ ราวกับเขามองเห็นเธอทะลุความมืด รินรดาตกใจจนเกือบจะเหวี่ยงกระเป๋าเอกสารใส่ แต่แรงดึงอันทรงพลังและเด็ดขาดของธามกลับลากตัวเธอเข้าไปชิดกับแผงอกกว้างที่อบอุ่นและเต็มไปด้วยกลิ่นอายเฉพาะตัว—กลิ่นโคโลญจ์ราคาแพงผสมกับความเย็นเยียบของเครื่องปรับอากาศในห้องทำงาน
"ปล่อยฉันนะ!" เธอซัดศอกขวาหมายจะกระแทกเข้าที่ซี่โครงของเขา แต่ธามกลับรู้ทัน เขารวบข้อมือทั้งสองข้างของเธอไว้ด้วยมือเดียวอย่างง่ายดาย ก่อนจะดันร่างเพรียวระหงของเธอจนแผ่นหลังบางแนบชิดติดกับผนังห้องกระจกเย็นเฉียบ
ความมืดรอบตัวราวกับบีบอัดพื้นที่ระหว่างเขากับเธอให้แคบลงจนแทบไม่มีอากาศหายใจ ร่างกายของทั้งคู่แนบชิดกันจนสัมผัสได้ถึงจังหวะการเต้นของหัวใจที่รัวเร็วไม่แพ้กัน ความโกรธเกรี้ยวและอะดรีนาลีนที่พุ่งพล่านจากเกมธุรกิจสีเทากำลังแปรเปลี่ยนเป็นความเร่าร้อนอันตรายอย่างช้าๆ
"คุณดื้อรั้นเกินไปแล้ว รินรดา... รู้ไหมว่าความอวดดีของคุณกำลังทำให้ผมต้องเสี่ยงแค่ไหน" ลมหายใจอุ่นร้อนกระซิบชิดริมฝีปากของเธอในความมืด กลิ่นอายความเป็นผู้ชายที่เย้ายวนและอันตรายแผ่ซ่านจนสติที่ควบคุมไว้เริ่มพร่าเลือน
"ฉันไม่ได้ขอให้คุณมาเสี่ยง... อื้อ!"
คำพูดที่เหลือถูกกลืนหายไปในลำคอ เมื่อริมฝีปากหยักลึกของธามทาบทับลงมาอย่างจู่โจมและดุดัน รสจูบที่เปี่ยมไปด้วยความกระหายใคร่รู้และอำนาจการครอบครองทำให้รินรดาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ปฏิกิริยาต่อต้านในตอนแรกพยายามผลักไส แต่ความนุ่มนวลที่แฝงไว้ด้วยความเร่าร้อนอันเชี่ยวชาญกลับบั่นทอนกำแพงน้ำแข็งที่เธอสร้างขึ้นมานานนับปี
เรียวลิ้นร้อนล้ำที่รุกรานเข้ามาอย่างเอาแต่ใจ เรียกร้องการตอบรับ ปลุกเร้าอารมณ์ดิบเถื่อนที่ทั้งคู่ต่างซ่อนไว้ภายใต้หน้ากากนักกฎหมายและนักกลยุทธ์ธุรกิจ รินรดาสะท้านเฮือกเมื่อมือหนาของเขาเลื่อนต่ำลงมาโอบกระชับเอวคอดกิ่ว บีบคลึงเบาๆ ให้ร่างของเธอยิ่งแนบสนิทชิดใกล้จนแทบหลอมรวมเป็นร่างเดียวกัน สัมผัสจากปลายนิ้วหยาบกร้านแต่ทว่ามั่นคงนั้นจุดประกายไฟปรารถนาให้ลุกโชนขึ้นอย่างรวดเร็วยิ่งกว่าเปลวเพลิง
เธอยอมรับว่าเธอพ่ายแพ้... พ่ายแพ้ต่อสัมผัสที่จงใจยั่วยวนและเรียกร้องความยินยอมพร้อมใจจากเธอ รินรดาเผยริมฝีปากออกเล็กน้อย ปล่อยให้จูบที่ดุดันแปรเปลี่ยนเป็นความลึกซึ้งวาบหวาม เรียวแขนเรียวที่เคยต่อต้านค่อยๆ ยกขึ้นโอบรอบลำคอแกร่งของเขาโดยไม่รู้ตัว นิ้วมือเรียวขยุ้มเส้นผมหนานุ่มของธามระบายความซ่านสยิวที่แล่นพล่านไปทั่วไขสันหลัง
ความสัมพันธ์ของผู้ใหญ่ที่ฉลาดเป็นกรดและต่างรู้ทันเกม ไม่จำเป็นต้องมีคำอธิบายใดๆ นอกจากการยินยอมพร้อมใจที่จะดิ่งลงสู่ห้วงปรารถนาอันมืดมิด ท่ามกลางสถานการณ์ที่แขวนอยู่บนเส้นด้ายแห่งความเป็นความตาย
แต่ในจังหวะที่ลมหายใจของทั้งคู่เริ่มขาดห้วง และอุณหภูมิในห้องกำลังพุ่งสูงจนถึงขีดสุด—
*กริ๊ก!*
เสียงปลดล็อกประตูห้องทำงานดังขึ้นอย่างชัดเจน พร้อมๆ กับแสงไฟนีออนสีขาวโพลนจากเพดานที่สว่างวาบขึ้นพร้อมกันราวกับมีใครกดสวิตช์ควบคุมจากภายนอก!
ธามผละริมฝีปากออกอย่างรวดเร็ว แต่นัยน์ตาสสีเข้มยังคงทอประกายเร่าร้อนและระอุไปด้วยความปรารถนาที่ค้างคา ขณะที่รินรดารemรีบผลักร่างหนาออกเบื้องหน้า จัดเสื้อผ้าและลมหายใจของตัวเองให้กลับคืนสู่สภาพปกติอย่างรวดเร็วที่สุด
ทว่า... ภาพที่ปรากฏตรงหน้าเมื่อแสงไฟสว่างขึ้น กลับทำให้ลมหายใจของทนายความสาวสะดุดกكَยิ่งกว่ารสจูบเมื่อครู่
ร่างไร้วิญญาณของ "ประธานการกุศล" ผู้ทรงอิทธิพล นั่งฟุบอยู่บนเก้าอี้ทำงานหนังแท้ของเธอ เลือดสีแดงฉานไหลนองเต็มโต๊ะกระจก และที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือ... บนหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่เปิดค้างไว้ ปรากฏภาพถ่ายเอกสารลับสุดยอดของบริษัทธาม พร้อมข้อความแจ้งเตือนสีแดงฉานกระพริบเตือนว่า: *“เกมเพิ่งเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น... ผู้ชนะตัวจริงกำลังรอคุณอยู่ที่ชั้นใต้ดิน”*
รินรดาสบตากับธามทันที แววตาของนักกลยุทธ์ผู้เยือกเย็นในตอนนี้กลับไหววูบด้วยความตกตะลึงเป็นครั้งแรก ขณะที่เสียงฝีเท้าจำนวนมากกำลังวิ่งกรูขึ้นมาทางบันไดหนีไฟ มุ่งตรงมายังห้องนี้อย่างรวดเร็ว...
ความช่วยเหลือรีบด่วนจาก "มิดไนท์คิส" ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามและสนับสนุนความดาร์กเร่าร้อนนี้เสมอนะคะ
ดีลเดือดบนยอดตึกร้าง: กลเกมธุรกิจสีเทา•ตอนที่ 3
กับดักในแก้วค็อกเทล
ผลงานโดย มิดไนท์คิส
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (มิดไนท์คิส)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ดีลเดือดบนยอดตึกร้าง: กลเกมธุรกิจสีเทา นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!
