ความลับที่ถูกเปิดโปงครึ่งหนึ่ง

นิ้วเรียวที่กำลังถือแท็บเล็ตสั่นเทาจนเห็นได้ชัด ความเย็นเยียบจากหน้าจอราតกับแผ่ซ่านทะลุกระดูกดำเข้าสู่ขั้วหัวใจ มินตราสูดลมหายใจเข้าลึกจนเต็มปอด พยายามสะกดกลั้นเสียงสะอื้นที่จุกแน่นอยู่ตรงลำคอ ภาพถ่ายของเด็กชายวัยสามขวบคนนั้น... รอยยิ้มที่ยกมุมปากข้างขวาแบบนั้น ดวงตากลมโตเป็นประกายดื้อรั้นแบบนั้น มันคือสำเนาถูกต้องของคนที่นั่งอยู่ตรงข้ามเธอในห้องทำงานส่วนตัวนี้อย่างไร้ที่ติ ณฐกร หรือลีโอ วางแก้วกาแฟลงบนจานรองเสียงดังกระทบกันเบาๆ ทว่าในความเงียบงันของห้องเพนต์เฮาส์หรู มันกลับดังราวกับเสียงอสุนีบาตฟาดลงกลางใจ ไอร้อนจากกาแฟลาเต้ลอยกรุ่นตัดกับบรรยากาศตึงเครียดที่แทบจะเชือดเฉือนกันได้ด้วยซ้ำ ลีโอมองท่าทีที่เปลี่ยนไปของหญิงสาว ดวงตาคมกริบดุจเหยี่ยวคู่นั้นกวาดมองทุกรายละเอียด ตั้งแต่อาการมือไม้สั่น ไล่ขึ้นมาจนถึงหยดน้ำตาที่เอ่อคลอหน่วยอยู่ใต้แพขนตางอนงามของเธอ "ภาพเมื่อครู่... ชัดเจนพอที่จะทำให้คุณเปลี่ยนใจจากดีลนี้ไหมคะ หรือว่าคุณกำลังคิดจะใช้มันเป็นหมากตัวใหม่ในการทำลายฉัน" เสียงของมินตราแหบพร่า แต่มันเต็มไปด้วยความพยายามอย่างยิ่งยวดที่จะรักษาความแข็งกร้าวเอาไว้ ลีโอไม่ตอบทันที เขาเอนหลังพิงพนักเก้าอี้หนังราคาแพง แววตาที่ปกติมักจะว่างเปล่าและมองทุกอย่างเป็นผลกำไรขาดทุน บัดนี้กลับไหววูบลงชั่วพริบตา เขารู้ดีกว่าใคร... รู้ตั้งแต่วินาทีแรกที่เห็นรายงานประวัติลับของ 'มินตรา' ที่เรย์แฮกเกอร์คู่หูของเธอส่งข้อมูลรั่วไหลมาให้เมื่อสัปดาห์ก่อน เด็กชายคนนั้น... ลูกชายที่เกิดจากอดีตภรรยาผู้ถูกเขาหย่าร้างและขับไสไล่ส่งอย่างเลือดเย็นเมื่อสามปีก่อน คือสายเลือดแท้ๆ ของเขาเอง ความจริงที่กระแทกเข้าหน้าอย่างจังไม่ได้ทำให้ลีโอรู้สึกโกรธเคืองที่เธอปิดบัง แต่หัวใจด้านชาดวงนี้กลับกระตุกวูบด้วยความรู้สึกผิดบาปที่กัดกินลึกลงไปถึงกระดูก เขาย้อนมองความผิดพลาดในอดีต วันที่เขาปล่อยให้ชื่อเสียงของเธอพังทลาย วันที่เขาเลือกผลประโยชน์ของบริษัทเหนือความเชื่อใจ และวันที่เขาไล่เธอออกไปจากชีวิตโดยไม่แม้แต่จะฟังคำแก้ตัว "ทำไมฉันต้องทำลายคุณด้วยล่ะ มินตรา" ลีโอเอ่ยขึ้น น้ำเสียงทุ้มต่ำและราบเรียบ ทว่าสั่นเครือเล็กน้อยในยามที่เขาจ้องลึกลงไปในดวงตาคู่สวยที่เต็มไปด้วยความระแวดระวัง "ในเมื่อเกมนี้... คนที่ถือไพ่เหนือกว่าตลอดเวลา ไม่ใช่คุณหรอกเหรอ" มินตราขมวดคิ้วแน่น หัวใจเต้นระรัวด้วยความหวาดระแวง เธอไม่ไว้วางใจผู้ชายคนนี้ ผู้ชายที่เคยเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของเธอจนไม่เหลือชิ้นดีในอดีต เขากำลังเล่นเกมจิตวิทยาอะไรอยู่ ทำไมแววตาที่มองมาถึงไม่มีความเยาะเย้ยถากถางเหมือนเคย แต่กลับเต็มไปด้วยความเจ็บปวดลึกซึ้งที่เธอหาคำอธิบายไม่ได้ "คุณหมายความว่ายังไง..." มินตราเค้นเสียงถาม พยายามตั้งสติ ดึงหน้ากากนักลงทุนสาวผู้เย็นชาขึ้นมาสวมทับความอ่อนแอ "อย่ามาเล่นลิ้นกับฉันนะ ลีโอ ถ้าคุณคิดจะเอาเรื่องเด็กคนนี้มาขู่ฉันเพื่อแลกกับหุ้นในมือล่ะก็ ฝันไปเถอะ ฉันยอมแลกด้วยชีวิตแน่" ลีโอผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขายาวก้าวเข้ามาประชิดโต๊ะทำงานอย่างรวดเร็วจนร่างเพรียวของมินตราต้องเอนตัวหนีโดยอัตโนมัติ กลิ่นกายหอมสะอาดผสมกลิ่นบุหรี่จางๆ ลอยเข้าแตะจมูก ภาพจำเก่าๆ ซ้อนทับเข้ามาจนน่ากลัว แต่วินาทีนี้ไม่มีความอ่อนโยนหลงเหลืออยู่ มีเพียงความมุ่งมั่นบางอย่างในแววตาของเซียนหุ้นหนุ่มที่ทำให้มินตราต้องกลั้นหายใจ มือหนายื่นออกไปช้าๆ ปลายนิ้วอุ่นจัดแตะลงบนหลังมือที่กำลังกำแท็บเล็ตแน่นของเธอ มินตราสะดุ้งสุดตัวพยายามจะชักมือกลับ แต่ลีโอกลับกระชับมันไว้แน่นขึ้นด้วยแรงที่มากกว่า ทว่าอ่อนโยนเกินกว่าจะเรียกว่าการคุกคาม "ฉันไม่เคยคิดจะเอาลูกมาเป็นเครื่องมือต่อรองกับคุณ... มิน" สรรพนามที่ไม่ได้ยินมานานนับปีหลุดออกมาจากริมฝีปากของชายหนุ่ม ทำเอามินตราเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง "และฉันก็รู้ความจริงทั้งหมดแล้ว... รู้ว่าเด็กคนนั้นคือใคร รู้ว่าตลอดสามปีที่ผ่านมาคุณต้องเผชิญกับอะไรบ้าง และรู้ด้วยว่าใครคือคนที่อยู่เบื้องหลังการใส่ร้ายคุณทั้งหมด... รวมทั้งไอ้ภาคินด้วย" ความเงียบงันเข้าปกคลุมห้องทำงานจนได้ยินเสียงหัวใจเต้นโครมคราม มินตราชาไปทั้งตัว ความลับที่เธอพยายามปกปิดด้วยชีวิต ความเจ็บช้ำที่ถูกฝังกลบไว้ใต้รอยยิ้มอาบยาพิษ บัดนี้กลับถูกเปิดโปงออกโดยอดีตสามีผู้เย็นชาคนนี้ ทว่าสิ่งที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่การที่เขารู้ความจริง... แต่เป็นปฏิกิริยาของเขา ลีโอไม่ได้โกรธ ไม่ได้หัวเราะเยาะ และไม่ได้คิดจะแย่งลูกไปจากเธอ ตรงกันข้าม... ดวงตาคู่นั้นกลับฉายแววเด็ดเดี่ยวที่พร้อมจะเผาผลาญทุกสิ่งที่กล้าทำร้ายเธอให้เป็นจุล "ทำไม..." เสียงของมินตราสั่นเครือจนแทบฟังไม่ได้ศัพท์ เธอมองหน้าเขาอย่างไม่เข้าใจ "ทำไมคุณถึง... รู้? แล้วทำไมคุณถึงยังนั่งอยู่ตรงนี้ ทำไมคุณถึงไม่เอาเรื่องนี้ไปบอกใคร ทำไม..." "เพราะฉันกำลังไถ่บาป" ลีโอก้มตัวลงกระซิบข้างหูเธอ น้ำเสียงทุ้มต่ำนั้นเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกผิดที่อัดอั้นมานาน "ความผิดพลาดเดียวในชีวิตที่ฉันยอมรับและอยากแก้ไขมากที่สุด คือการปล่อยมือจากคุณในวันนั้น มินตรา... เกมแก้แค้นของคุณ คุณไม่ต้องทำมันคนเดียวอีกต่อไปแล้ว" มินตราเม้มปากแน่น ความโกรธแค้นและความน้อยใจที่สะสมมานานปะปนกันจนแยกไม่ออก เธอสะบัดมือเขาออกอย่างแรง หยดน้ำตาที่กลั้นไว้ร่วงหล่นลงมาอาบแก้ม แต่นั่นไม่ได้ทำให้เธอดูอ่อนแอลงเลยแม้แต่น้อย เธอกัดฟันกรอด จ้องมองใบหน้าคมคายของคนที่ทำลายชีวิตเธอในอดีตด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยเพลิงแค้นและคำถาม "คุณคิดว่าคำพูดสวยหรูแค่นี้ จะลบล้างเรื่องนรกๆ ที่คุณทำกับฉันได้งั้นเหรอ ลีโอ?" มินตราเค้นหัวเราะทั้งน้ำตา ดวงตาแดงก่ำจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเขา "คุณบอกว่าอยากช่วยงั้นเหรอ? ได้... ถ้าอย่างนั้นพิสูจน์ให้ฉันดูสิ พิสูจน์ให้เห็นว่าคุณไม่ได้แค่พูดจาพล่อยๆ เพื่อให้ตัวเองรู้สึกผิดน้อยลง!" ลีโอยกยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความมั่นใจและความดุดันของเซียนหุ้นผู้ไม่เคยพ่ายแพ้ เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา กดสปีกเกอร์โฟนต่อสายตรงหาบุคคลที่พวกเขากำลังพูดถึงทันที เสียงสัญญาณรอสายดังขึ้นเพียงไม่กี่ครั้ง ปลายสายก็กดรับ พร้อมกับเสียงทุ้มอันคุ้นเคยของภาคินที่ดังแทรกขึ้นมาด้วยความกระหยิ่มยิ้มย่อง "ว่าไงครับคุณลีโอ เรื่องหุ้นล็อตใหญ่ที่เราคุยกันเมื่อวาน..." ลีโอเหลือบมองมินตราที่กำลังเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ก่อนที่เขาจะเอ่ยประโยคที่ทำลายทุกแผนการของภาคินลงในพริบตา "ผมเปลี่ยนใจแล้วครับคุณภาคิน... ผมไม่สนใจหุ้นของบริษัทคุณแล้ว เพราะตอนนี้ผมสนใจที่จะทำลายคุณให้ไม่เหลือแม้แต่แผ่นดินจะกลบหน้ามากกว่า" ทางด้านมินตราที่ยืนตัวแข็งทื่อ หัวใจกระตุกวูบอย่างแรงเมื่อตระหนักได้ว่า ลีโอก้าวเข้าสู่สนามรบของเธออย่างเต็มตัวแล้ว ทว่าในวินาทีที่เธอกำลังจะอ้าปากห้ามปรามเขานั้น หน้าจอแท็บเล็ตในมือก็สว่างวาบขึ้นมาอีกครั้งด้วยข้อความแจ้งเตือนจากเรย์ แฮกเกอร์คู่ใจ *<แจ้งเตือนด่วน: มีบุคคลปริมาณมหาศาลกำลังพยายามเจาะระบบบัญชีลับของคุณ และคนที่สั่งการเบื้องหลัง... ไม่ใช่ภาคิน!>* มินตราหน้าถอดสีลงทันทีเมื่อก้มลงอ่านชื่อผู้สั่งการที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอ... ชื่อที่เธอไม่คาดคิดว่าจะกล้าหักหลังเธอในยามนี้! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างและสนับสนุน "ชานมไข่มุกหวานร้อย" เสมอมานะคะ