รอยยิ้มของนางพญา

เสียงแฟ้มเอกสารหนาปึึกที่ถูกกระแทกลงบนโต๊ะประชุมไม้สักทองราคาแพงระยับดังขึ้นราวกับเสียงอสุนีบาตฟาดกลางฤดูร้อน มันไม่ใช่แค่แรงปะทะทางกายภาพ แต่มันคือเสียงคำรามจากอำนาจที่เหนือกว่า อำนาจที่ถูกถักทอขึ้นมาจากตัวเลข บัญชีลับ และความโลภอันไร้ก้นบึ้งของมนุษย์ มินตรานั่งไขว่ห้างอยู่ ณ หัวโต๊ะฝั่งตรงข้าม รอยยิ้มบนเรียวปากสีพีชของเธอบางเฉียบราวกับคมมีดโกนอาบน้ำผึ้ง มันเป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้มาจากความสุข แต่เป็นรอยยิ้มของนางพญาผู้ถือไพ่เหนือกว่าในทุกๆ ทาง ดวงตากลมโตคู่นั้นกวาดมองผู้บริหารระดับสูงของบริษัทเอเจนซี่บันเทิงยักษ์ใหญ่ทีละคน ก่อนจะหยุดนิ่งอยู่ที่ใบหน้าซีดเผือดของภาคิน อดีตคู่หมั้นผู้เคยเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของเธอจนจมดิน "คุณมินตราคะ เอกสารชุดนี้... มันหมายความว่ายังไงกันครับ?" ภาคินกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เสียงของเขาแหบพร่า มือที่พยายามหยิบกระดาษแผ่นบนสุดขึ้นมาดูสั่นเทาจนเห็นได้ชัด "หมายความว่าอะไรอย่างนั้นหรือคะ คุณภาคิน" มินตราเอ่ยทวนคำ เสียงหวานใสทว่าเย็นเยือกจนคนฟังรู้สึกสันหลังวาบ เธอโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย แววตาคมกริบจดจ้องเขาไม่วางตา "แปลกจังนะคะ ทั้งที่คุณเป็นถึงประธานเจ้าหน้าที่บริหาร แต่กลับอ่านงบการเงินขั้นพื้นฐานไม่ออกเสียแล้ว หรือว่า... สมองของคุณกำลังถูกบดบังด้วยความตื่นตระหนก กับความจริงที่ว่า บริษัทที่คุณภาคภูมิใจนักหนากำลังจะกลายเป็น ‘กระดาษเปล่า’ ภายในสามวินาทีนี้กันแน่คะ" ความเงียบงันเข้าปกคลุมห้องประชุมกว้างใหญ่ บรรยากาศกดดันจนแทบหายใจไม่ออก เหล่าคณะกรรมการบริหารต่างก้มหน้าหลบสายตา ไม่มีใครกล้าส่งเสียงแม้แต่แอะเดียว เพราะตัวเลขในรายงานที่มินตรานำมาวางเดิมพันนั้น คือหลักฐานการยักยอกและฟอกเงินที่มัดตัวภาคินไว้แน่นหนาชนิดที่ดิ้นไม่หลุด ลีโอ (ณฐกร) เซียนหุ้นหนุ่มผู้ยืนกอดอกนิ่งอยู่มุมห้อง นัยน์ตาคมกริบมองภาพเหตุการณ์เบื้องหน้าด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน เขาเฝ้ามองอดีตไอดอลสาวผู้เคยบอบช้ำ ในวันนี้เธอกลับสง่างามและทรงพลังยิ่งกว่าพายุลูกใหญ่ มินตราไม่ได้ใช้เพียงแค่เงินทุนมหาศาลที่เรย์หามาให้ แต่เธอกำลังใช้มันสมองและความแค้นหล่อหลอมเป็นอาวุธเชือดเฉือนศัตรูทีละน้อยอย่างเลือดเย็น "คุณ... คุณไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้กับผมนะ มินตรา!" ภาคินตบโต๊ะลุกขึ้นยืนด้วยความโกรธเกรี้ยว ความอัปยศอดสูที่ถูกผู้หญิงที่ตนเคยเหยียบย่ำนำมาแฉต่อหน้าธารกำนัล ทำให้สติของเขาขาดผึ่ง "คุณมันก็แค่ผู้หญิงสำส่อนคนหนึ่ง ที่ไต่เต้าขึ้นมาได้ด้วยวิธีสกปรก คิดเหรอว่าถือหุ้นใหญ่ไม่กี่เปอร์เซ็นต์แล้วจะมาฮุบอาณาจักรของผมได้!" เพียะ! ไม่ใช่เสียงตบโต๊ะ แต่เป็นเสียงหัวใจของใครหลายคนในห้องที่กระตุกวูบ มินตราไม่ได้ลงมือเอง แต่เรย์ผู้ยืนอยู่เคียงข้างเธอต่างหากที่ขยับตัวเข้ามาประชิดตัวภาคินด้วยความเร็วดุจพายุ พร้อมกับรอยยิ้มหยันที่มุมปาก "ระวังปากหน่อยนะคะ คุณภาคิน" เรย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรย์ ทว่าแฝงจิตสังหารไว้อย่างเต็มเปี่ยม "คำพูดพล่อยๆ ของคุณเมื่อครู่นี้ บันทึกเสียงไว้เรียบร้อยแล้ว และมันจะมีมูลค่ามากพอที่จะทำให้คุณไปนอนกอดลูกกรงในเรือนจำได้ยาวนานตลอดชีวิต" มินตราค่อยๆ ลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆ ชุดสูทเข้ารูปสีขาวบริสุทธิ์ขับให้เธอดูโดดเด่นและทรงอำนาจราวกับนางพญาผู้ครองบัลลังก์ เธอก้าวเข้าไปหาภาคินทีละก้าว ส้นสูงกระทบพื้นห้องประชุมดัง ก๊อก... ก๊อก... ทุกย่างก้าวเปรียบเสมือนเสียงนาฬิกานับถอยหลังสู่วาระสุดท้ายของเขา "วิธีสกปรกอย่างนั้นหรือคะ..." มินตรากระซิบชิดริมฝีปากของชายหนุ่ม ดวงตาคู่สวยพราวระยับด้วยหยาดน้ำตาแห่งความสะใจที่ถูกกักเก็บไว้แรมปี "จำไว้นะคะคุณภาคิน สิ่งที่ฉันกำลังทำอยู่ตอนนี้ มันยังไม่ถึงเสี้ยวหนึ่งของความเจ็บปวดที่คุณเคยยัดเยียดให้ฉันเลยด้วยซ้ำ วันที่คุณถีบส่งฉันลงเหว คุณคงไม่คิดสินะคะว่าจะมีวันที่เหวลูกนั้น... กลับกลายเป็นหลุมฝังศพของคุณเอง" ภาคินทรุดฮวบลงกับเก้าอี้ ร่างกายสั่นเทาด้วยความสิ้นหวัง อาณาจักรที่เขาเพียรสร้างมาด้วยการเหยียบย่ำผู้อื่น พังทลายลงในพริบตาด้วยมือของผู้หญิงที่เขาเคยคิดว่าเป็นเพียงแค่ของตาย มินตราหันหลังกลับมาด้วยใบหน้าเรียบเฉย เธอไม่ได้แม้แต่จะชายตามองเขาอีกต่อไป ความสะใจเอ่อล้นอยู่ในอก แต่มันกลับว่างเปล่าในเวลาเดียวกัน เธอทำสำเร็จแล้ว เธอกู้ศักดิ์ศรีคืนมาได้แล้ว แต่ทำไมหัวใจดวงนี้ถึงยังคงมีรอยแผลเป็นกรีดลึกอยู่ล่ะคะ ในขณะที่มินตรากำลังก้าวเดินออกไปจากห้องประชุม ท่ามกลางสายตาทึ่งแกมเกรงกลัวของทุกคน ลีโอก้าวเข้ามาขวางทางเธอไว้ ร่างสูงใหญ่หยุดยืนตรงหน้า อดีตสามีผู้เย็นชาและใจร้ายในวันนั้น กำลังมองเธอด้วยแววตาที่สั่นไหวและเต็มไปด้วยความสำนึกผิด "มิน..." ลีโอเอמהเสียงแผ่วเบา มือหนาเอื้อมออกหมายจะสัมผัสข้อศอกของเธอ แต่ถูกมินตราปัดออกอย่างไร้เยื่อใย "กรุณาให้เกียรติด้วยค่ะ คุณณฐกร" มินตราเชิดหน้าขึ้น นัยน์ตาคู่คมมองเขาด้วยความเย็นชาไม่แพ้กัน "เกมระหว่างเรายังไม่จบห្รอกนะคะ... เตรียมตัวรับมือให้ดีก็แล้วกัน" เธอเดินผ่านเขาไปอย่างไร้ความลังเล ทิ้งให้ลีโอยืนนิ่งค้างอยู่กลางห้องประชุม ความเจ็บปวดแล่นริ้วขึ้นมาจุกอกเมื่อรู้ตัวว่าเขาได้สูญเสียผู้หญิงที่รักที่สุดไปตลอดกาลเสียแล้ว แต่ทว่า... ในวินาทีที่มินตราก้าวพ้นประตูลิฟต์เพื่อจะเดินออกจากอาคาร ผู้จัดการส่วนตัวของเธอได้วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาหา พร้อมกับยื่นแท็บเล็ตหน้าจอเปิดค้างไว้ให้ดู "คุณมินคะ... เกิดเรื่องแล้วค่ะ!" เสียงหอบหายใจของเธอดังลั่น "มีคนส่งคลิปนี้มาขู่... เขาบอกว่าถ้าคุณไม่ยอมถอนหุ้นทั้งหมดภายในวันนี้ ความลับเรื่อง... เรื่องทายาทคนลับของคุณจะถูกแผ่กระจายไปทั่วประเทศค่ะ!" มินตราเบิกตากว้าง สีหน้าถอดสีลงในพริบตา หัวใจกระตุกวูบจนแทบหยุดเต้น เมื่อก้มลงมองภาพในหน้าจอแท็บเล็ต... มันคือภาพของเด็กชายตัวน้อยวัยสามขวบคนหนึ่ง กำลังนั่งยิ้มแฉ่งอยู่บนเบาะรถหรูคันคุ้นตา ซึ่งเป็นรถของลีโอ! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางและอินไปกับเกมแก้แค้นครั้งนี้ด้วยกันนะคะ!