เงาอดีตในแสงสปอตไลท์

ค่ำคืนนี้... แชมเปญราคาแพรวพราวในแก้วทรงสูงไม่ได้ช่วยให้รสชาติความอับoderในอดีตเจือจางลงเลยแม้แต่น้อยค่ะ เสียงดนตรีแจ๊สบรรเลงคลอเบาเคล้าเสียงหัวเราะและเสียงเจรจาธุรกิจมูลค่าหลายพันล้านในห้องโถงใหญ่ของโรงแรมหรูใจกลางเมือง แชนเดอเลียร์คริสตัลระยิบระยับสะท้อนภาพสังคมชั้นสูงที่ขับเคลื่อนด้วยผลประโยชน์และหน้ากากอันสวยงาม ภาคิน ในฐานะประธานบริหารค่ายเพลงยักษ์ใหญ่ยืนโดดเด่นอยู่กลางวงล้อม สูทตัดเย็บพิเศษรับกับรอยยิ้มพึงพอใจบนใบหน้าคมคายที่วันนี้... กำลังจะประกาศความสำเร็จครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในรอบปี "ขอขอบคุณทุกท่านที่มาร่วมเป็นสักขีพยานในค่ำคืนนี้นะคะ..." เสียงประกาศผ่านไมโครโฟนเรียกความสนใจจากแขกเหรื่อทั้งหมดให้หันไปมอง ทว่า... ก่อนที่พิธีกรจะกล่าวชื่อผู้สนับสนุนหลักคนใหม่ เสียงส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนเป็นจังหวะเนิบนาบ ทรงพลัง และจงใจกดดัน ก็ดังแทรกขึ้นมา ราวกับเสียงนาฬิกานับถอยหลังสู่หายนะของใครบางคน *คลิก... คลิก... คลิก...* ทุกสายตาในห้องโถงหันขวับไปทางประตูบานใหญ่ที่ค่อยๆ ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้เสียง แสงไฟสปอตไลท์ดวงใหญ่จากด้านนอกสาดส่องเข้ามาตามโครงร่างระหงในชุดเดราฟเข้ารูปสีดำสนิท ประดับด้วยคริสตัลระยิบระยับดุจท้องฟ้ายามราตรี แต่สิ่งที่สะกดทุกสายตาให้หยุดนิ่งไม่ใช่ความงามบาดตา... หากแต่เป็นดวงตากลมโตที่ซ่อนอยู่ภายใต้แว่นกันแดดกรอบทองบางเบา และรอยยิ้มมุมปากที่เปี่ยมไปด้วยอำนาจและความเยือกเย็น มินตรา... อดีตไอดอลสาวที่เคยถูกเหยียบย่ำจนจมดิน หญิงสาวผู้ที่ครั้งหนึ่งเคยถูกตราหน้าว่าใช้เต้าไต่และทำลายชื่อเสียงค่ายเพลง จนต้องระเห็จออกจากวงการบันเทิงอย่างไร้ที่ยืน บัดนี้ เธอกลับมายืน ณ จุดสูงสุดของงานสังคม ในฐานะ "มิสเอ็ม" นักลงทุนสาวปริศนาผู้กุมหุ้นใหญ่ถึงสี่สิบเปอร์เซ็นต์ของเครือข่ายธุรกิจบันเทิงที่ภาคินกำลังจะฮุบกิจการ ลมหายใจของภาคินสะดุดกึก แก้วแชมเปญในมือสั่นไหวจนของเหลวสีอำพันกระฉลอกโดนปลายนิ้ว ดวงตาคมกว้าวกว้างด้วยความตื่นตะลึง ราวกับกำลังเห็นผีสางที่ตนเองเป็นคนฝังกลบด้วยมือคู่ "เป็นไปไม่ได้..." ภาคินพึมพำกับตัวเอง เสียงของเขาแหบพร่า หัวใจเต้นรัวกระหน่ำจนแทบทะลุออกมานอกอก มินตรากวาดสายตาคมกริบมองกวาดไปรอบห้อง ราวกับราชinสิงห์ที่กำลังสำรวจฝูงลูกแกะในอาณาจักรของเธอ ก่อนที่สายตาคู่นั้นจะหยุดนิ่งตรงมาที่ร่างสูงใหญ่ของภาคินที่ยืนตัวแข็งทื่อ เธอยกมุมปากขึ้นยิ้มหวานหยด... รอยยิ้มที่แฝงไปด้วยพิษร้ายดุจดอกไม้เคลือบยาพิษ ในมุมมืดของระเบียงชั้นลอย ลีโอ (ณฐกร) เซียนหุ้นหนุ่มมือฉมังผู้เย็นชาและเฉียบคม หรี่ตามองเหตุการณ์ทั้งหมดผ่านกระจกใสบดบังสายตา เขาหมุนแหวนเงินบนนิ้วมือข้างซ้ายเล่นอย่างใช้ความคิด ดวงตาคมกริบวิเคราะห์สถานการณ์ทุกอย่างด้วยสมองที่ทำงานเร็วกว่าคอมพิวเตอร์ *ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครกันแน่... ทำไมถึงทำให้เสือร้ายอย่างภาคินเสียอาการได้ขนาดนั้น?* ลีโอคิดในใจ นิ้วเรียวยาวเคาะลงบนราวระเบียงเป็นจังหวะ เกมกระดานนี้... ดูท่าทางจะสนุกกว่าที่เขาคาดการณ์ไว้มาก มินตราก้าวเดินเข้ามาหยุดยืนอยู่เบื้องหน้าไมโครโฟน กลิ่นน้ำหอมกลิ่นกุหลาบป่าผสมความเยือกเย็นลอยละล่องแตะจมูกของภาคินที่ยืนอยู่ใกล้ที่สุด เธอถอดแว่นกันแดดออกช้าๆ เผยให้เห็นดวงตาที่เต็มไปด้วยเพลิงแค้นที่ถูกแช่แข็งไว้จนกลายเป็นน้ำแข็งแห้ง "สวัสดีค่ะท่านแขกผู้มีเกียรติทุกท่าน..." เสียงหวานกังวานใสแต่เยียบเย็นบาดลึกถึงขั้วหัวใจดังขึ้น "ดิฉัน... มินตรา ตัวแทนจากกองทุนเอ็มอินเวสต์เมนต์ ขอแสดงความยินดีล่วงหน้ากับคุณภาคินนะคะ สำหรับความสำเร็จในค่ำคืนนี้... หวังว่าคุณจะยังจำกลิ่นอายของความพ่ายแพ้ในอดีตได้ดีนะ" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องโถงชั่วขณะ ภาคินหน้าซีดเผือดริมฝีปากสั่นระริกจนพูดไม่ออก เขากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากเมื่อรู้ตัวแล้วว่า เกมการแก้แค้นที่แท้จริงเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น ทว่า... ในวินาทีที่มินตรากำลังจะกล่าวประโยคถัดไปเพื่อขยี้หัวใจอดีตคู่หมั้นให้แหลکคามือ โทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อสูทของลีโอก็สั่นครืดขึ้นมา เขาก้มลงมองหน้าจอ ปรากฏข้อความสั้นๆ จากเรย์ แฮกเกอร์คู่ใจ พร้อมไฟล์ภาพถ่ายลับใบหนึ่งที่เพิ่งถูกส่งตรงมาจากสนามบินนานาชาติ ลีโอกวาดสายตาอ่านข้อความบนหน้าจอ สมองที่เคยประมวลผลเรื่องหุ้นและตัวเลขมาร้อยแปดพันเก้ากลับหยุดชะงักลงทันที ลมหายใจของเซียนหุ้นผู้ไร้พ่ายสะดุดกึกเมื่อเห็นภาพถ่ายเด็กชายตัวน้อยวัยราวๆ หวบขวบเศษในอ้อมแขนของเลขาสาวสนิทของมินตรา... เด็กชายที่มีโครงหน้าและดวงตาคมกริบถอดแบบพิมพ์เดียวกับเขาไม่มีผิดเพี้ยน! และยิ่งไปกว่านั้น... ในมือเล็กๆ ของเด็กน้อยคนนั้น กลับกำ "ใบผลตรวจ DNA" ฉบับจริง ที่ระบุความสัมพันธ์ทางสายเลือดระหว่างเขากับเด็กคนนั้นไว้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางเข้าสู่เกมแก้แค้นครั้งนี้ด้วยกันนะคะ