ดันเจี้ยนเปลี่ยนรูป

“อย่าบอกนะว่านายพก ‘การ์ดคำสาปแห่งความเงียบ’ ติดตัวมาด้วย แค่เพราะไม่อยากให้ฉันบ่นเรื่องที่นายตัดสินใจพลาดเมื่อกี้?” เสียงหัวเราะทุ้มต่ำดังก้องออกมาจากเงาร่างภายใต้ฮู้ดสีดำสนิท แม้ใบหน้าจะถูกบดบังด้วยความมืดมิด แต่รอยยิ้มที่มุมปากนั้นกลับชัดเจนจนเรนรู้สึกได้ถึงเส้นประสาทที่เต้นตุบอยู่บริเวณขมับ เรนไม่ตอบโต้ด้วยวาจา เขาขยับกายไปเบื้องหน้าไอริสโดยสัญชาตญาณ มือซ้ายของเขาสัมผัสการ์ดในสำรับส่วนตัวที่พกติดตัวไว้แน่น ‘การ์ดเกราะสะท้อนแสงวิญญาณ’ พร้อมที่จะถูกเรียกใช้งานทุกเมื่อหากอีกฝ่ายขยับตัวแม้เพียงมิลลิเมตร “ไอริส ถอยไปด้านหลังสามก้าว” เรนสั่งเสียงเรียบ สายตาของเขายังคงจ้องเขม็งไปที่ชายปริศนา “การมีอยู่ของนายในชั้นที่ 12 ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ และกลิ่นอายมานาที่บิดเบี้ยวรอบตัวนาย... นายไม่ใช่ ‘ฮันเตอร์’ ใช่ไหม?” ชายคนนั้นหยุดหัวเราะ เขาก้าวออกมาจากเงามืด เผยให้เห็นชุดคลุมสีดำที่ดูเหมือนจะถักทอจากเศษเสี้ยวของความมืดมิดที่ลอยละล่องอยู่ในดันเจี้ยน “ฮันเตอร์งั้นหรือ? ช่างเป็นคำนิยามที่น่าสมเพชเสียจริง เรน... พ่อหนุ่มน้อยผู้แบกรับความแค้นจากดันเจี้ยนระดับ S ไว้เต็มอก เจ้าคิดว่าที่นี่คือเกมที่เจ้าจะวางกลยุทธ์ได้ตามใจชอบงั้นรึ?” ทันใดนั้นเอง ผนังหินรอบด้านก็เริ่มสั่นสะเทือน เสียงครืดคราดเหมือนฟันเฟืองขนาดมหึมาขบเข้าหากันดังก้องไปทั่วอาณาบริเวณ เพดานที่เคยเป็นหินแกรนิตแข็งแกร่งกลับบิดเบี้ยวและเปลี่ยนรูปร่างไปราวกับดินน้ำมันที่ถูกปั้นใหม่ ทางเดินที่ควรจะทอดยาวไปยังห้องบอสกลับหดสั้นลง และพื้นที่เบื้องล่างใต้ฝ่าเท้าของพวกเขาก็แปรสภาพกลายเป็นหลุมลึกที่เต็มไปด้วยหนามเวทมนตร์สีม่วงเข้ม “ดันเจี้ยน… กำลังปรับระดับความยากแบบเรียลไทม์” ไอริสพึมพำ ดวงตาสีไพลินของเธอสั่นไหวเล็กน้อยก่อนจะกลับมานิ่งสนิท เธอใช้ทักษะ ‘เนตรวิเคราะห์เชิงกลยุทธ์’ กวาดมองไปรอบห้อง “เรน ระวัง! โครงสร้างของห้องนี้ถูกบังคับให้เปลี่ยนผ่านระบบ ‘คอรัปชัน’ พลังงานมานาที่นี่ไม่ได้ถูกกำหนดตายตัว แต่มันถูกปรับแต่งตามค่า ‘แต้มบุญ’ ของผู้เล่นที่เหลืออยู่!” “แต้มบุญ?” เรนเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง ขณะที่ต้องกระโดดหลบแท่งหินที่พุ่งขึ้นมาจากพื้นอย่างรวดเร็ว “ใช่แล้ว พ่อหนุ่ม” ชายปริศนาเอ่ยพลางดีดนิ้ว เกิดเป็นวงแหวนเวทมนตร์สีแดงฉานล้อมรอบตัวพวกเขาไว้ “ที่นี่คือ ‘ดันเจี้ยนไร้ลักษณ์’ ยิ่งพวกเจ้าฉลาดเท่าไหร่ ดันเจี้ยนก็จะยิ่งขัดขวางมากเท่านั้น ยิ่งพวกเจ้าวางแผนเก่งเท่าไหร่ อุปสรรคก็จะยิ่งซับซ้อนขึ้นเป็นทวีคูณ จนกว่าพวกเจ้าจะเหลือเพียง ‘ความว่างเปล่า’ ที่ไม่มีแม้แต่ค่าสเตตัสให้ภาคภูมิใจ” เรนกัดฟันแน่น เขาเรียกการ์ดใบหนึ่งออกมาจากสำรับ ‘การ์ดวิเคราะห์สถานะ: ปรับสมดุล’ แสงสีฟ้าอ่อนแผ่ออกมาจากมือของเขา มันเป็นทักษะหายากที่เขาเก็บไว้นานเกินกว่าจะใช้ในสถานการณ์ธรรมดา การ์ดใบนี้ไม่ได้มีไว้โจมตี แต่มีไว้เพื่อแทรกแซงโค้ดของดันเจี้ยนชั่วคราว “ไอริส! ร่ายเวทผนึกพื้นที่ซะ ฉันจะดึงเอามานาของห้องนี้มาเป็นฐานให้การ์ด!” “แต่ถ้าทำแบบนั้น ระดับความยากจะพุ่งไปถึงขั้นสูงสุดทันทีนะ!” ไอริสเตือน แต่เธอก็ไม่รอช้า มือบางวาดวงเวทกลางอากาศ ประสานเข้ากับการ์ดของเรนอย่างรู้ใจ ทั้งคู่ไม่ได้เป็นเพียงฮันเตอร์และคู่หู แต่เป็นฟันเฟืองสองชิ้นที่ขบเข้าหากันจนเกิดเป็นพลังอำนาจที่ไม่อาจประเมินได้ เรนตัดสินใจเดิมพันด้วยทุกอย่างที่มี เขาพุ่งเข้าหาชายปริศนาไม่ใช่เพื่อต่อสู้ แต่เพื่อ ‘แตะตัว’ อีกฝ่าย เมื่อฝ่ามือของเขาปะทะกับชายชุดคลุม ความรู้สึกเหมือนโดนกระแสไฟฟ้าช็อตแล่นผ่านแขน ร่างกายของอีกฝ่ายไม่ใช่เนื้อหนัง แต่มันคือ ‘ข้อมูล’ ที่บิดเบี้ยว “ตรวจพบข้อผิดพลาดในระบบ!” เสียงของระบบดังขึ้นในหัวเรน ไม่ใช่เสียงที่เขาคุ้นเคย แต่มันเป็นเสียงที่แหบพร่าและเย็นเยียบ [ระบบกำลังปรับแต่งดันเจี้ยนสู่ระดับ SSS: ด่านบททดสอบแห่งความลับที่หายไป] พื้นที่รอบข้างมืดสนิทลงในพริบตา เหลือเพียงแสงสว่างจากร่างกายของเรนและไอริส ชายปริศนาหายไปแล้ว ทิ้งไว้เพียงเสียงกระซิบที่ดังก้องไปทั่วทั้งห้วงมิติว่า “ถึงเวลาที่เจ้าต้องเลือกว่า... ระหว่างการรักษาชีวิตของคู่หู กับการค้นหาความจริงว่าใครเป็นคนฆ่าครอบครัวของเจ้า... เจ้าจะยอมทิ้งอะไร?” เรนเบิกตากว้าง เมื่อผนังตรงหน้าเขาค่อยๆ ปรากฏภาพเงาร่างของเด็กชายและหญิงสาวที่คุ้นตา พวกเขากำลังยืนอยู่ท่ามกลางเปลวเพลิงในดันเจี้ยนระดับ S เมื่อห้าปีก่อน “อย่าไปฟังมัน เรน!” ไอริสตะโกน แต่เสียงของเธอกลับเบาหวิวเหมือนอยู่ไกลออกไปหลายร้อยไมล์ ทว่า ในจังหวะที่เรนกำลังจะเสียสมาธิ การ์ดในมือของเขาก็ส่องประกายสีทองอร่าม มันคือการ์ด ‘ความทรงจำที่สาบสูญ’ ที่เขาไม่เคยคิดว่ามันจะทำงานได้เองโดยไม่ต้องเปิดใช้งาน และจากเงามืดเบื้องหลังภาพจำลองของครอบครัว ร่างของใครบางคนที่เขาคุ้นเคยที่สุดในฐานะ ‘คนตาย’ ก็ค่อยๆ ก้าวเท้าออกมาพร้อมกับถือดาบที่อาบไปด้วยเลือดสดๆ “พี่เรน...” เสียงเรียกที่แหบแห้งนั้นทำให้หัวใจของเขาหยุดเต้นไปชั่วขณะ การ์ดมาสเตอร์ลิซ่าขอขอบคุณทุกการติดตามและกำลังใจจากรี้ดเดอร์ทุกคนนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ