บัญชีเลือด

"สัญญานั่นไม่ได้ระบุว่าคุณมีสิทธิ์เลือกโต๊ะทำงาน... พิมพ์ชนก" น้ำเสียงทุ้มต่ำที่เจือความเยียบเย็นจนน่าขนลุกดังขึ้นจากความมืดของมุมห้องทำงานกว้าง ส้นรองเท้าส้นสูงของหญิงสาวหยุดชะงักลงบนพรมเปอร์เซียเนื้อหนานุ่ม กลิ่นอายของความกดดันแผ่ซ่านคละเคลุ้งปะปนไปกับกลิ่นบุหรี่ราคาแพงและกลิ่นกายอันเป็นเอกลักษณ์ของบุรุษผู้กุมอำนาจเหนืออาณาจักรสีเทาแห่งนี้ พิมพ์ชนกสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติ ปรับสีหน้าให้เรียบเฉยที่สุดเท่าที่จะทำได้ แม้หัวใจดวงน้อยจะเต้นรัวรากับกลองศึก เธอกวาดสายตามองไปรอบห้องทำงานขนาดใหญ่บนชั้นบนสุดของตึกบัญชาการคาสิโนใต้ดิน แสงไฟสีส้มสลัวจากโคมไฟตั้งโต๊ะสาดส่องกระทบโครงหน้าคมคายของ 'รวินท์' ชายหนุ่มผู้ซึ่งชื่อเสียงเรียงนามสามารถทำให้คนในแวดวงธุรกิจสีเทาต้องสั่นสะท้อน เขากำลังนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังแท้สีดำสนิท แววตาคมกริบดั่งพญาอินทรีจดจ้องมองมาที่เธอนิ่งนาน ราวกับสัตว์ป่ากำลังประเมินเหยื่อที่เดินเข้าสู่อุ้งมือด้วยความเต็มใจ "ฉันมาที่นี่ในฐานะผู้ตรวจสอบบัญชีอิสระตามคำสั่งศาล ไม่ใช่ลูกจ้างของคุณ รวินท์" หญิงสาวเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย ศักดิ์ศรีและทิฐิถูกหยิบยกขึ้นมาเป็นเกราะกำบัง ดวงตากลมโตจ้องสู้กับอีกฝ่ายอย่างไม่เกรงกลัว แม้ภายในจะรู้ดีว่าเธอกำลังก้าวเข้าสู่ปากเหวแห่งอันตราย รวินท์แค่นหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นทุ้มต่ำและเปี่ยมไปด้วยอำนาจที่กดทับบรรยากาศรอบตัวให้หนักอึ้ง ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างกายกำยำภายใต้สูทสั่งตัดเข้ารูปก้าวเดินเข้ามาหาเธอทีละน้อย ทุกย่างก้าวที่เขยิบเข้าใกล้ราวกับเป็นการบีบพื้นที่หายใจของเธอให้แคบลงเรื่อยๆ "อิสระอย่างนั้นหรือครับ..." รวินท์หยุดยืนห่างจากเธอเพียงแค่คืบ กลิ่นกายหอมสะอาดผสมผสานความดิบเถื่อนของผู้ชายอันตรายโชยเข้าปะทะนาสิก "คุณคิดจริงๆ หรือว่าเอกสารลับนับร้อยลังที่กองอยู่ชั้นใต้ดินนั่น จะยอมให้คุณเปิดดูได้ตามอำเภอใจโดยที่ผมไม่อนุญาต" "มันคืองานของฉัน" พิมพ์ชนกตอบกลับเสียงแข็ง พยายามไม่ถอยหลังหนีแม้แรงกดดันจากร่างกายหนาใหญ่ที่โน้มเข้ามาใกล้จะทำให้เธอแทบหายใจไม่ออก "และถ้าคุณบริสุทธิ์ใจจริง คุณก็ไม่มีสิทธิ์มาขัดขวางการตรวจสอบเส้นทางการเงินเหล่านี้ ไม่ว่ามันจะเชื่อมโยงไปถึงบัญชีลับของใครก็ตาม รวมถึงคุณด้วย" คำพูดที่พุ่งตรงราวกับลูกศรปักเข้ากลางใจไม่ได้ทำให้รวินท์โกรธเคือง ตรงกันข้าม มุมปากหยักลึกกลับยกยิ้มขึ้นอย่างพึงพอใจ แววตาคมกริบฉายประกายระยับราวกับเสือร้ายที่กำลังสนุกสนานกับการต้อนเหยื่อให้จนมุม รวินท์ก้าวประชิดตัวเธอจนแผ่นหลังบอบบางแนบชิดติดกับบานประตูไม้เนื้อ "เก่งมาก... ปากดีไม่เบาเลยนี่ครับ พิมพ์ชนก" รวินท์กระซิบชิดริมหู ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดต้นคอระหงจนขนลุกซู่ มือหนาเอื้อมขึ้นมาตรึงข้อมือเรียวทั้งสองข้างไว้เหนือศีรษะด้วยมือเพียงข้างเดียวอย่างง่ายดาย แรงบีบที่พอเหมาะนั้นไม่ได้ทำร้ายเธอให้เจ็บปวด แต่เป็นการแสดงออกถึงความเหนือกว่าที่เธอไม่มีทางดิ้นหลุด "ปล่อยนะ! รวินท์ คุณไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้กับฉัน!" หญิงสาวตื่นตระหนก พยายามบิดข้อมือหนีแต่ก็ไร้ผล ร่างกายแนบชิดติดกันจนสัมผัสได้ถึงไอความร้อนระอุที่แผ่ออกมาจากอกแกร่ง ความใกล้ชิดอันตรายนี้กำลังสั่นคลอนสติสัมปชัญญะของเธอทีละน้อย กลิ่นอายความเป็นชายที่ดุดันและเย้ายวนในเวลาเดียวกันกำลังปั่นป่วนหัวใจของเธอให้หลุดจากการควบคุม "ผมมีสิทธิ์ทุกอย่าง... เหนือตัวคุณ เหนืองานที่คุณกำลังทำ และเหนือลมหายใจของคุณในตึกนี้" รวินท์โน้มใบหน้าลงต่ำจนปลายจมูกโด่งคลอเคลียอยู่ข้างแก้มเนียนนุ่ม สูดดมกลิ่นหอมหวานจากซอกคอระหงอย่างถือวิสาสะ ริมฝีปากหยักร้อนผ่าวแตะสัมผัสเบาๆ ที่ผิวเนื้ออ่อนจนร่างบางสะท้านเฮือก ความวาบหวามสายหนึ่งแล่นพล่านไปทั่วไขสันหลังอย่างรวดเร็ว พิมพ์ชนกเม้มริมฝีปากแน่น หัวใจเต้นโครมครามจนแทบจะทะลุออกมานอกอก ความโกรธแค้นและทิฐิที่มีเริ่มถูกหลอมละลายด้วยสัมผัสอันตรายที่จู่โจมอย่างไร้ความปรานี เธอยอมรับกับตัวเองไม่ได้เลยว่าร่างกายของเธอกำลังตอบสนองต่อสัมผัสของเขาอย่างน่าละอาย "คุณมัน... คนอันตราย..." เสียงของเธอแผ่วเบaลงจนแทบกลืนหายไปในลำคอเมื่อมือหนาอีกข้างเริ่มลูบไล้ไปตามแนวเอวคอดกิ่ว สอดแทรกปลายนิ้วเข้าใต้ร่มผ้าเนื้อดีอย่างถือสิทธิ์ สัมผัสอุ่นร้อนจากฝ่ามือของเขาทำเอาสติของเธอพร่าเลือน ความรู้สึกตึงเครียดจากการปะทะคารมเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยคลื่นความเร่าร้อนที่ถาโถมเข้ามาอย่างรุนแรง รวินท์เงยหน้าขึ้นสบตาเงามืดในดวงตากลมโตที่ฉายแววสั่นไหว เขาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่นั้นราวกับจะค้นหาความลับทั้งหมดที่เธอซ่อนไว้ รอยยิ้มร้ายกาจปรากฏบนริมฝีปากหยักก่อนที่เขาจะโน้มลงประกบจูบเรียวปากนุ่มอย่างเอาแต่ใจ จูบที่เต็มไปด้วยความดุดัน รุกไล่ และเรียกร้องสิทธิ์ขาด ชายหนุ่มบดขยี้เรียวปากเธอบางเบาแต่หนักหน่วง ก่อนจะแทรกเรียวลิ้นร้อนเข้าไปกวาดต้อนความหวานล้ำภายในโพรงปากอย่างชำนาญ พิมพ์ชนกครางประท้วงในลำคอ สมองขาวโพลนจนคิดอะไรไม่ออก มือที่เคยพยายามขัดขืนค่อยๆ อ่อนแรงลงก่อนจะยกขึ้นกำปกเสื้อสูทของเขาไว้แน่นเพื่อยึดเหนี่ยวร่างตัวเองไม่ให้ทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น รสจูบที่ทั้งดุดันและหอมหวานลึกล้ำดำเนินไปเนิ่นนานจนลมหายใจของทั้งคู่เริ่มหอบกระชั้น รวินท์ค่อยๆ ถอนริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง ปล่อยให้หญิงสาวได้กอบโกยอากาศเข้าปอดด้วยใบหน้าแดงก่ำและริมฝีปากบวมเจ่อ ดวงตาฉ่ำน้ำมองเขาด้วยความเคืองแค้นผสมความตื่นตระหนก รวินท์ก้มลงกระซิบชิดริมฝีปากที่ยังคงสั่นระริกของเธอ น้ำเสียงทุ้มต่ำและแววตาที่เต็มไปด้วยประกายความต้องการอันตรายทำให้เธอรู้ซึ้งทันทีว่า การก้าวเข้ามาในโลกของเขาครั้งนี้... เธอได้เดินตกลงไปในหลุมพรางที่ไม่มีวันปีนกลับขึ้นมาได้อีกแล้ว "ยินดีต้อนรับสู่นรกของผมครับ... คุณผู้ตรวจสอบบัญชี" ...และในวินาทีที่ร่างบางกำลังจะเอ่ยปากปฏิเสธ เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งติดกันอย่างเร่งรีบ ก่อนที่บานประตูห้องทำงานจะถูกผลักเปิดออกโดยไม่ได้รับอนุญาต ร่างสูงโปรดของ 'กวินทร์' คู่ปรับตัวฉกาจของรวินท์ก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเยาะที่มุมปาก ในมือของเขามีแฟ้มเอกสารสีน้ำตาลลับสุดยอดที่พิมพ์ชนกกำลังตามหา... และสายตาทั้งคู่ที่มองตรงมายังเธอก็ทำให้ความลับทั้งหมดกำลังจะพังทลายลงในพริบตาเดียว! ขอบคุณที่ติดตามอ่านกันนะครับ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าครับ