ควันหลงในหอพักร้าง

กลิ่นสนิมเหล็กและฝุ่นผงโบราณคละคลุ้งจนแสบจมูก ทว่าสิ่งที่ทำให้รินทร์ต้องกลั้นหายใจไม่ใช่กลิ่นอับชื้นของตึกร้างตรงหน้า หากแต่เป็นไอร้อนวาบที่แผ่ออกมาจากสำรับไพ่ทาโรต์ในกระเป๋าเสื้อโค้ท "อย่าเพิ่งเปิดสติ๊กเกอร์ผนึกพลังตรงนั้นนะคะ รินทร์" เสียงกระซิบแผ่วเบาแต่เฉียบขาดดังมาจากด้านหลัง อาจารย์มินตราก้าวเท้าเข้ามาใกล้ด้วยฝีเท้าไร้เสียง ปลายเรียวนิ้วของอาจารย์แตะลงบนไหล่บางเบาๆ เพื่อส่งผ่านกระแสความเย็นเยียบเข้าควบคุมสมาธิที่กำลังสั่นคลอนของเธอ บรรยากาศภายในห้องโถงของหอพักแพทย์เก่าแก่อายุร่วมสี่สิบปีวังเวงจนได้ยินเสียงหัวใจของตัวเองเต้นโครมคราม ที่นี่คือ "หอพัก 4C" สถานที่ต้องห้ามซึ่งถูกสั่งปิดตายหลังเกิดเหตุการณ์ปริศนาเมื่อหลายปีก่อน ผนังปูนสีซีดฉาบไปด้วยคราบรอยด่างดำคล้ายคราบน้ำตาและรอยขูดขีดนับร้อย ไพ่ *The Tower* ที่รินทร์เพิ่งหยิบขึ้นมาเพื่อตรวจจับพลังงานรอบตัว กำลังสั่นระริกราวกับมีชีวิต ภาพวาดรูปหอคอยถูกสายฟ้าฟาดในสำรับเปล่งแสงสีแดงเรื่อเตือนภัยระดับวิกฤต "รินทร์ไม่ได้ตั้งใจจะฝ่าฝืนคำเตือนนะคะอาจารย์... แต่พลังงานตรงมุมมืดทางเดินฝั่งซ้ายนั่น มันกำลังเรียกชื่อหนูค่ะ" รินทร์เอ่ยเสียงเครือ ดวงตากลมโตหรี่ลงเพ่งมองผ่านความมืดมิดที่มีเพียงแสงไฟฉายคาดหัวส่องนำทาง สัญชาตญาณนักศึกษาผู้ใช้ไพ่ทาโรต์นำทางบอกเธอชัดเจนว่า มีบางอย่างกำลังจ้องมองพวกเธออยู่จากเพดานชั้นสอง อาจารย์มินตราปรายตามองไปในความมืด ดวงตาคู่คมภายใต้กรอบแว่นทรงหยดน้ำฉายแววเคร่งเครียด มือเรียวบางตวัดขึ้นวาดอักขระโบราณกลางอากาศอย่างรวดเร็ว กลิ่นอายไสยเวทธาตุไม้สีเขียวมรกตจางๆ แผ่ขยายออกเป็นเกราะคุ้มกันรอบตัวพวกเธอทั้งสองคน "ความอยากรู้อยากเห็นเป็นบ่อเกิดแห่งความหายนะในศาสตร์มืดเสมอค่ะ รินทร์จำกฎข้อแรกของการเปิดสำรับในเขตอาถรรพ์ไม่ได้แล้วหรือคะ" อาจารย์มินตราเอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงดุแต่นุ่มนวลในเวลาเดียวกัน ก่อนจะก้าวขึ้นมาบังหน้าลูกศิษย์คนโปรดไว้ครึ่งหนึ่ง "พลังงานที่คุณสัมผัสได้ ไม่ใช่วิญญาณเร่ร่อนธรรมดา... แต่มันคือ 'เจตจำนงตกค้าง' ของผู้ที่เคยใช้ไพ่ชุดเดียวกับคุณในอดีต" สิ้นคำพูดของอาจารย์มินตรา อุณหภูมิรอบกายก็ดิ่งฮวบลดลงจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว เงาดำทะมึนสายหนึ่งพุ่งวาบผ่านเพดานด้วยความเร็วสูง เสียงกรีดแหลมเล็กบาดแก้วหูสะท้อนก้องไปทั่วตึกร้าง พร้อมกับแรงลมกระโชกแรงที่พัดกระหน่ำจนฝุ่นตลบอบอวล *โคร้ม!* ตู้เหล็กเก็บเอกสารเก่าที่ตั้งอยู่ริมผนังล้มคว่ำลงมาเองอย่างไร้สาเหตุ เศษกระดาษเอกสารสีเหลืองกรอบนับร้อยปลิวว่อนขึ้นไปในอากาศราวกับฝูงผีเสื้อราตรีที่กำลังเริงระำ รินทร์กัดฟันแน่น มือเรียวควานหาไพ่ *The High Priestess* ออกมาจากกระเป๋าเพื่อตั้งรับ เธอรู้ดีว่าหากช้าไปเพียงเสี้ยววินาที สติสัมปชัญญะของเธออาจถูกดึงดูดให้จมดิ่งลงไปในห้วงนิมิตมืดมิดแห่งความตายเหมือนกับเหยื่อรายก่อนๆ "ตั้งสมาธิค่ะ รินทร์! อย่ามองตาเงานั่น!" อาจารย์มินตราตะโกนลั่น พร้อมกับสะบัดพัดไม้จันทน์หอมในมือเข้าปะทะกับกลุ่มก้อนพลังงานสีดำที่พุ่งเข้าใส่ร่างของรินทร์อย่างจัง เกิดเสียงระเบิดเบาๆ คล้ายประจุไฟฟ้าช็อต ประกายไฟสีทองสว่างวาบขึ้นกลางความมืด เผยให้เห็นร่างโปร่งแสงของหญิงสาวในชุดกาวน์แพทย์ผมยาวสยาย ใบหน้าของเธอบิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้น ดวงตาสองข้างกลายเป็นสีดำสนิทไม่มีตาขาว และที่สำคัญที่สุด... ในมือข้างขวาของวิญญาณตนนั้น กำลังถือไพ่ทาโรต์ที่เน่าเปื่อยขึ้นราสำรับหนึ่ง ซึ่งแผ่ไอทมิฬออกมาปกคลุมทั่วทั้งชั้น รินทร์เบิกตากว้างด้วยความตกใจ ไพ่ในมือของวิญญาณตนนั้นไม่ใช่สำรับธรรมดา แต่มันคือต้นแบบของไพ่ต้องคำสาปที่เธอและอาจารย์กำลังตามหา! วิญญาณแพทย์สาวอ้าปากกรีดร้อง เสียงโหยหวนบาดลึกถึงจิตวิญญาณ ทำให้รินทร์รู้สึกปวดหัวจี๊ดขึ้นมาทันที ภาพนิมิตแฟลชแบ็กไหลทะลักเข้าสู่สมองของเธออย่างรุนแรง ภาพเหตุการณ์ฆาตกรรมอำพรางในห้องพักนี้เมื่อสิบปีก่อน ภาพกองเลือดสีแดงฉาน และเสียงหัวเราะเยาะเย้ยที่ดังสะท้อนอยู่ในหัว "อึก..." รินทร์เซถอยหลังไปชนกับกำแพง มือข้างหนึ่งกุมขมับแน่น เลือดกำเดาอุ่นๆ ไหลรินลงมาตามร่องจมูกอย่างห้ามไม่อยู่ อาจารย์มินตราเห็นท่าไม่ดี รีบพุ่งเข้ามาคว้าข้อมือของรินทร์แล้วกดนิ้วลงที่จุดชีพจรเพื่อสกัดกั้นกระแสจิตอันชั่วร้ายที่พยายามกัดกินจิตวิญญาณของเด็กสาว "รินทร์! เรียกสติกลับมาค่ะ! มองหน้าอาจารย์!" ท่ามกลางความโกลาหลและเสียงกรีดร้องของวิญญาณอาฆาตที่กำลังพุ่งเข้ามาประชิดตัว จู่ๆ หน้าต่างบานเกล็ดที่ปิดตายสนิทก็ดีดเปิดออกพร้อมกันทุกบาน ลมพายุหมุนขนาดเล็กก่อตัวขึ้นกลางห้องโถง หอบเอาเศษกระดาษทั้งหมดมารวมกันเป็นวงกว้าง และในเสี้ยววินาทีนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากระบบพลังงานลึกลับที่รินทร์คุ้นเคยก็ดังขึ้นในหัว ทว่ามันไม่ใช่เสียงแจ้งเตือนปกติ... *[แจ้งเตือนระบบภารกิจระดับ SSS: ตรวจพบเจ้าของสำรับไพ่ผู้ล่วงลับหมายเลข 0 (The Fool) ตัวจริงปรากฏกาย]* *[คำเตือน: เขตอาถรรพ์ถูกล็อกดาวน์ด้วยอาคมโบราณ ท่านไม่สามารถถอยกลับได้จนกว่าจะเสี่ยงทายไพ่ใบสุดท้ายเพื่อตัดสินชะตากรรม]* เงาสร่างสูงโปร่งในชุดคลุมสีดำสนิทอีกผู้หนึ่ง ก้าวออกมาจากความมืดหลังวิญญาณแพทย์สาว พร้อมกับรอยยิ้มเย็นเยียบที่มุมปาก... ขวัญเนตรทายใจหวังว่าบทนี้จะทำให้ทุกท่านลุ้นจนนั่งไม่ติดเก้าอี้เลยนะคะ พบกันตอนหน้าค่ะ!