ในดินแดนของอาชญากรไซเบอร์

เสียงคำรามต่ำในลำคอของระบบไฮดรอลิกดังสะท้อนก้องไปทั่วซากปูนซีเมนต์ที่แตกละเอียด ฝุ่นผงคละคลุ้งผสมกับกลิ่นฉุนของน้ำมันไฮดรอลิกที่รั่วไหล คาร์ลไม่รอให้ความตกใจเข้าครอบงำ สมองส่วนวิศวกรรมของเขาประเมินโครงสร้างแรงดันและมุมหักเหของแรงระเบิดจากวินาทีแรกที่ประตูเหล็กกล้าถูกทำลาย "หมอบลงครับ เซร่า!" คาร์ลตะโกนพร้อมกับคว้าข้อมือของหุ่นยนต์สาวลึกลับ ดึงเธอล้มลงหลังแท่นคอนโทรลเลอร์คอมพิวเตอร์ที่ถูกทำลายครึ่งซีก แรงอัดจากการยิงกระสุนปืนกลหนักขนาด 30 มิลลิเมตรจากหุ่นสังหารรุ่น T-9000 พุ่งเจาะทะลุกำแพงปูนหนาหนึ่งเมตรราวกับกระดาษทิชชู เศษปูนและสะเก็ดไฟจากการปะทะกันของกระสุนเจาะเกราะกับพื้นเหล็กกระจายว่อนราวกับห่าฝน เซร่าไม่มีทีท่าตื่นตระหนก ดวงตาสสีฟ้าใสภายใต้โครงหน้าเรียบเนียนไร้ที่ติสะท้อนแสงสีแดงฉานจากเป้าเลเซอร์ของศัตรู เธอพลิตัวอย่างรวดเร็ว พร้อมกับดึงเครื่องมือถอดรหัสคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าออกจากกระเป๋าคาดเอว "ความหนาแน่นของเกราะไทเทเนียมผสมคาร์บอนไฟเบอร์ของมันอยู่ที่ระดับ 4 แต่วิถีการเคลื่อนไหวของข้อต่อหัวเข่าซ้ายมีค่าความหน่วง (Latency) อยู่ที่ 0.03 วินาทีจากการระเบิดเมื่อครู่ครับ คาร์ล... เล็งไปที่จุดนั้น" เสียงของเซร่าราบเรียบและเยือกเย็นราวกับน้ำแข็ง แต่แฝงไปด้วยข้อมูลเชิงยุทธวิธีที่แม่นยำ คาร์ลสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อระงับความตื่นตระหนก เขายกปืนพลาสม่ารุ่นเก่าที่ดัดแปลงวงจรภายในขึ้นประทับบ่า นิ้วชี้แตะไกนิ่ง ขณะที่หุ่นสังหารยักษ์ก้าวเท้าเข้ามาในระยะประชิด แสงไฟสีแดงจากเซนเซอร์ตรงเบ้าตากวาดหาเป้าหมายอย่างเหี้ยมเกรียม *ตูม!* คาร์ลลั่นไก กระสุนพลังงานพลาสมาพุ่งแหวกอากาศด้วยความเร็วสูง เข้าปะทะที่ข้อต่อหัวเข่าซ้ายของหุ่นสังหารตามที่เซร่าคำนวณไว้พเป๊ะ แรงกระแทกสร้างปฏิกิริยาลูกโซ่กับระบบจ่ายพลังงานภายในของ T-9000 ทำให้มันเสียการทรงตัวล้มลงไปกระแทกพื้นเสียงดังสนั่น "ไปครับ! ช่วงนี้แหละ!" คาร์ลไม่ปล่อยให้โอกาสทองหลุดลอย เขาคว้ามือเซร่าวิ่งฝ่ากลุ่มควันทึบไปยังอุโมงค์ระบายน้ำทิ้งใต้ดิน ซึ่งเป็นทางหนีทีไล่เดียวที่เขาคำนวณไว้จากผังเมืองเก่าของเขตอุตสาหกรรมร้างแห่งนี้ หลังจากผ่านพ้นค่ำคืนแห่งการหลบหนีและลัดเลาะผ่านท่อระบายน้ำอันมืดมิด ทั้งคู่เดินทางมาถึงจุดหมายปลายทางในยามวิกาล—"เซกเตอร์ 9" หรือที่รู้จักกันในนาม "ตลาดมืดเนโครโพลิซ" (Necropolis Black Market) เบื้องหน้าของพวกเขาคือมหานครใต้ดินที่สร้างขึ้นจากซากชิ้นส่วนยานอวกาศปลดระวางและโครงสร้างตึกระฟ้าที่พังทลาย แสงนีออนสีม่วงและเขียวสะท้อนลงบนพื้นผิวถนนเปียกชื้น เต็มไปด้วยกลิ่นอายของสนิม น้ำมันเครื่อง และสารเคมีสังเคราะห์ ผู้คนและไซบอร์กหลากหลายสภาพเดินเบียดเสียดกันพลุกพล่าน เสียงเพลงอิเล็กทรอนิกส์กระแทกกระทั้นดังมาจากบับเบิ้ลบาร์ข้างทาง ที่นี่คือดินแดนไร้กฎหมาย ที่ซึ่งทุกอย่างซื้อขายได้ด้วยคริปโตเคอเรนซี่นิรนาม ไม่ว่าจะเป็นข้อมูลลับ อวัยวะจักรกล หรือแม้แต่ชีวิตของมนุษย์ "ระวังกระเป๋าเงินดิจิทัลของคุณด้วยครับ คาร์ล สัญญาณเรดาร์รอบตัวเราตอนนี้เต็มไปด้วยโปรแกรมดักจับข้อมูล (Sniffer) ไม่ต่ำกว่าสี่สิบจุด" เซร่าเตือนขณะเดินเคียงข้าง เธอสวมฮู้ดสีดำคลุมศีรษะเพื่อปกปิดเซนเซอร์ความร้อนและรูปลักษณ์ที่บ่งบอกความเป็นหุ่นยนต์รบระดับสูง "ผมรู้ครับ..." คาร์ลตอบสั้นๆ สายตากวาดมองไปรอบตัวอย่างระแวดระวัง สมองของเขาทำการประเมินความเสี่ยงและจดจำเส้นทางหนีทีไล่ตลอดเวลา "เราต้องการตัวประมวลผลควอนตัมรุ่นเก่า (Quantum Processor Core) เพื่อซ่อมแซมระบบความจำที่เสียหายของผม และแผ่นระบายความร้อนระดับสูงสำหรับเกราะของคุณ... ร้านของ 'ลุงซู' น่าจะเป็นที่เดียวในเขตนี้ที่มีของพวกนี้โดยไม่ถามที่มา" ทั้งคู่เดินลึกเข้าไปในตรอกแคบๆ ที่มืดทึบและอับชื้น ป้ายไฟนีออนกระพริบติดๆ ดับๆ เขียนด้วยภาษาไซเบอร์ว่า "Zhu's Salvage & Parts" หน้าร้านเต็มไปด้วยกองซากแขนกล สายไฟระโยงระยาง และชิ้นส่วนหุ่นยนต์ที่ถูกแยกชิ้นส่วนอย่างไร้ความปรานี คาร์ลผลักประตูเหล็กขึ้นสนิมที่มีเสียงเอี๊ยดอาร์ดชวนขนหัวลุกเข้าไป ด้านในร้านอบอวลไปด้วยกลิ่นฝุ่นและควันบุหรี่อิเล็กทรอนิกส์ ชายชราคนหนึ่งสวมแว่นขยายติดเลนส์กล้องจุลทรรศน์หลายชั้นกำลังงגתบัดกรีแผงวงจรขนาดจิ๋วโดยไม่เงยหน้าขึ้นมองผู้มาเยือน "ถ้ามาหาตัวเก็บประจุรุ่นปี 2070 ออกไปซะ ของหมด ถ้ามาขายขยะ ไปกองไว้ตรงมุมห้อง" เสียงแหบแห้งเอ่ยขึ้นโดยไม่ละสายตาจากงานตรงหน้า "ผมไม่ได้มาขายของครับ ลุงซู... แต่ผมมาตามหาฮาร์ดไดรฟ์ที่บันทึกรหัสผ่าน 'โปรเจกต์อีเดน' (Project Eden)" คาร์ลกล่าวด้วยน้ำเสียงนิ่งสงบแต่ดังกังวานพอที่จะทำให้มือที่ถือหัวแร้งของชายชราหยุดชะงักลงทันที ลุงซูค่อยๆ เงยหน้าขึ้น แว่นขยายเลนส์กล้องซูมเข้าที่ใบหน้าของคาร์ล ดวงตาที่ผ่านโลกมาอย่างโชกโชนหรี่ลงเล็กน้อย รอยยิ้มเยาะปรากฏขึ้นที่มุมปาก "แกนี่ช่างกล้าเสียจริง... คาร์ล วิศวกรผู้หลงลืม รู้ไหมว่าหัวของแกตอนนี้มีค่าหัวสูงเท่าไหร่ในเครือข่ายของบริษัทไอย์ออนเทค (IonTech)?" ลุงซูหัวเราะในลำคอ ก่อนจะโยนแผ่นชิ้นส่วนโลหะลงบนโต๊ะเสียงดัง "แต่บังเอิญ... ข้าเกลียดพวกบริษัทใหญ่มากกว่าเกลียดแกว่ะ" เซร่าก้าวเข้ามาขนาบข้างคาร์ล มือเรียวบางซ่อนอยู่ใต้เสื้อคลุมพร้อมที่จะดึงใบมีดโมเลกุลออกมาได้ทุกเมื่อหากเกิดความผิดปกติ "ระบบตรวจจับความร้อนรอบตัวเรากำลังเปลี่ยนแปลง มีกลุ่มคนสามคนกำลังปิดล้อมทางออกด้านหลัง... และอีกห้าคนกำลังมุ่งหน้ามาทางประตูหน้าครับ" คาร์ลไม่แสดงอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เขายื่นคริปโตไดรฟ์ที่มีรหัสเข้ารหัสลับวางลงบนโต๊ะตรงหน้าลุงซู "ข้อมูลนี้แลกกับอะไหล่ที่เราต้องการ... และทางออกลับ" ลุงซูก้มลงมองไดรฟ์บนโต๊ะ ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อระบบสแกนอัตโนมัติของร้านแสดงผลลัพธ์ความปลอดภัยระดับสูงสุดของข้อมูลนั้น ชายชราสูดหายใจเข้าลึกก่อนจะหัวเราะออกมาเสียงดังลั่น "ไอ้หนุ่ม... แกนี่มันตัวปัญหาจริงๆ" ลุงซูกดปุ่มใต้โต๊ะ พื้นเหล็กเบื้องล่างส่งเสียงกลไกทำงานและเปิดออกเป็นช่องลิฟต์ลับลงสู่ใต้ดิน "รีบไสหัวลงไปซะ ก่อนที่หน่วยกวาดล้างจะมาถึง—" แต่ทว่า... ก่อนที่คาร์ลและเซร่าจะทันได้ก้าวเท้าลงสู่ลิฟต์ เสียงสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินระดับสูงสุด (Red Alert) ของตลาดมืดก็ดังสนั่นหวั่นไหว แสงไฟนีออนทั่วทั้งเซกเตอร์เปลี่ยนเป็นสีแดงฉานกะพริบถี่รัว พร้อมกับเสียงประกาศจากระบบเสียงส่วนกลางของเมืองที่ดังแทรกเข้ามาในโสตประสาทของทุกคน *[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการเข้าสู่พื้นที่ของ 'เนมสเปซ วอร์คเกอร์' (Namespace Walker) - หน่วยรบพิฆาตอิสระลำดับที่ 001 ขอให้พลเมืองทุกคนหลบภัยในที่ตั้งทันที ระบบล็อกดาวน์เซกเตอร์ 9 จะเริ่มทำงานในอีก 60 วินาที...]* คาร์ลชะבידฝ่าเท้า ใบหน้าเคร่งขรึมลงถนัดตาเมื่อได้ยินชื่อนั้น ขณะที่เซร่าหันขวับไปมองที่หน้าจอประเมินสถานการณ์ซึ่งแสดงภาพเงาดำมหึมาของหุ่นรบไร้พิกัดที่กำลังพังทลายกำแพงเหล็กเข้ามาอย่างเลือดเย็น! ขอขอบพระคุณท่านรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมผจญภัยไปกับโลกไซเบอร์พังค์ใบนี้ด้วยกันนะครับ